กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อฟีนอลผสมกับฟอร์มาลินเข้มข้นในห้องชันสูตรยามวิกาลไม่ได้ทำให้สมองของ ดร.อคิน แปดเปื้อนแม้แต่น้อย ปลายเล็บของเขาคีบกระดุมโลหะโบราณสลักรูปนกฮูกสามตาขึ้นมาภายใต้แสงไฟนีออนสีขาวโพลน ตัวอักษรย่อภาษาอังกฤษที่สลักไว้ด้วยลายมือหวัดลึกด้านหลัง... มันคือรอยปากกาหมึกซึมของคนใกล้ตัวคนหนึ่งในกรมตำรวจ คนที่ยืนกอดอกทำหน้าเคร่งขรึมอยู่ปลายเตียงผ่าศพในเวลานี้
"คุณกำลังจ้องมันนานเกินไปแล้ว หมออคิน"
เสียงทุ้มต่ำของสารวัตรกวินดังขึ้นทำลายความเงียบ นายตำรวจหนุ่มขยับตัวเล็กน้อย ดวงตาคมกริบมองลอดผ่านความมืดสลัวของห้องผ่าศพมายังร่างของแพทย์นิติเวช กวินไม่ได้เดินเข้ามาใกล้ เขายืนเว้นระยะห่างในจุดที่แสงไฟสาดส่องไม่ถึง ราวกับจงใจซ่อนเร้นบางความรู้สึกไว้ภายใต้เงาของเสาปูน
อคินวางกระดุมลงบนถาดสเตนเลส เสียงกระทบกันเบาๆ กังวานก้องในห้องที่เงียบสงัด เขาถอดถุงมือยางออกทีละข้างอย่างใจเย็น ดวงตาหลังกรอบแว่นโลหะหันกลับไปสบตากับนายตำรวจหนุ่มอย่างไม่เกรงกลัว
"รายงานเบื้องต้นจากกองปราบระบุว่า นี่คืออุบัติเหตุจากการพลัดตกจากที่สูง สภาพศพกะโหลกศีรษะแตกยุบ อวัยวะภายในเหลวแหลกจากการกระแทก" อคินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงความเสียดสีไว้ในทุกพยางค์ "แต่คุณเชื่อเรื่องเวรกรรมใช่ไหมครับสารวัตร... น่าแปลกที่กรรมวิธีทางนิติวิทยาศาสตร์ของผม กลับบอกว่ารอยกระดูกหักพวกนี้ ไม่ได้เกิดจากการตกตึกแม้แต่ตารางมิลลิเมตรเดียว"
กวินหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากอย่างมีความหมาย เขาค่อยๆ ก้าวเท้าเข้ามาใกล้โต๊ะชันสูตร กลิ่นบุหรี่จางๆ ที่ติดตัวนายตำรวจลอยปะปนกับกลิ่นเคมีในห้อง
"วิทยาศาสตร์มองเห็นแค่สิ่งที่ปรากฏตรงหน้า หมออคิน... แต่บางครั้ง ความจริงมันถูกซ่อนไว้ในรอยต่อของเวลาและบาปกรรมที่มองไม่เห็น" กวินหยุดยืนตรงหน้าแพทย์นิติเวช ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากร่างกาย "แล้วคุณพบบาปอะไรจากศพผู้เคราะห์ร้ายรายนี้ล่ะครับ"
อคินไม่ถอยหลังหนี เขากลับโน้มตัวเข้าไปใกล้ขึ้น กดดันด้วยสายตาที่คมกริบราวกับใบมีดผ่าตัด
"ผมพบบาดแผลฉีกขาดรูปทรงเรขาคณิตที่ฐานกะโหลกด้านหลัง ซึ่งเกิดจากของมีคมปลายแหลมเจาะทะลุก่อนที่จะเสียชีวิต และที่สำคัญที่สุด... ในปอดของเหยื่อไม่มีฝุ่นละอองจากพื้นดินด้านล่างตึกร้างแห่งนั้น มีเพียงละอองของสารเคมีชนิดพิเศษที่ใช้ในห้องสอบสวนลับของกรมตำรวจ" อคินเว้นจังหวะ ปล่อยให้ความจริงข้อนั้นกระแทกความเงียบ "ศพนี้ถูกฆาตกรรมอย่างเลือดเย็นในสถานที่ปิดตาย แล้วค่อยนำศพมาทิ้งอำพรางคดี... ข้อสรุปของกรมตำรวจจึงเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ"
บรรยากาศในห้องชันสูตรพลันเยียบเย็นลงทันที ความเงียบเข้าปกคลุมราวกับอากาศถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น กวินจ้องมองอคินด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ไม่มีร่องรอยของความตกใจ ไม่มีแม้แต่ความหวาดกลัว มีเพียงประกายความสนใจในตัวแพทย์หนุ่มผู้ไม่ยอมสยบให้ใคร
"คุณกำลังบอกว่า... ตำรวจด้วยกันเองกำลังปกปิดความผิดงั้นหรือ" กวินถามเสียงกระซิบ ใบหน้าของเขาก้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับแก้วหูของอคิน
"ผมไม่ได้บอก... แต่หลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์มันตะโกนบอกผมอยู่ต่างหาก" อคินตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าหัวใจกลับเต้นผิดจังหวะจากแรงดึงดูดประหลาดที่คนตรงหน้าส่งผ่านมา "และกระดุมเม็ดนี้... ก็คือลายเซ็นของผู้มีอำนาจที่สั่งให้ทำลายหลักฐานทั้งหมด"
กวินไม่ได้ปฏิเสธ เขายื่นมือหนาออกมาหยิบกระดุมนกฮูกสามตาขึ้นมาพิจารณาอีกครั้ง นิ้วหัวแม่มือของนายตำรวจลูบไล้รอยสลักนั้นแผ่วเบา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับอคินด้วยรอยยิ้มลึกลับที่ทำให้อุณหภูมิในห้องดูเหมือนจะสูงขึ้นโดยไม่มีสาเหตุ
"บางครั้ง... การรู้ความจริงมากเกินไป ก็เหมือนกับการเดินเข้าไปในปากเสือนะครับ หมออคิน" กวินเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าแฝงคำขู่ไว้อย่างแนบเนียน "คุณแน่ใจแล้วเหรอว่าจะเปิดประตูบานนี้ต่อ"
"ผมเป็นแพทย์นิติเวช หน้าที่ของผมคือการทวงความยุติธรรมให้คนตาย ไม่ใช่การก้มหัวให้คนเป็น" อคินตอบกลับทันควัน นัยน์ตาหลังเลนส์แว่นสะท้อนแสงไฟนีออนวาววับ "ต่อให้เบื้องหลังศพนี้คือผู้มีอิทธิพลหรือแม้แต่... ตัวคุณเองก็ตาม"
เสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอของกวินดังขึ้น ทว่ายังไม่ทันที่นายตำรวจหนุ่มจะได้เอ่ยคำใดตอบโต้...
*กริ๊ก!*
เสียงโลหะกระทบกันดังขึ้นเบาๆ จากมุมมืดสุดของห้องชันสูตร—มุมอับสายตาที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมีสิ่งมีชีวิตอื่นหลงเหลืออยู่!
กวินเปลี่ยนสีหน้าเป็นความดุดันทjันที มือแกร่งชักปืนพกออกจากซองข้างเอวด้วยความเร็วสูง พร้อมๆ กับที่อคินคว้ามีดผ่าตัดสแตนเลสขึ้นมาตั้งรับตามสัญชาตญาณ ทั้งสองหันขวับไปมองยังเงาดำมหึมาที่กำลังขยับตัวช้าๆ อยู่หลังตู้เก็บศพสแตนเลส และก่อนที่ใครจะได้ส่งเสียงห้าม ร่างของเจ้าหน้าที่เวรเปลคนหนึ่งก็ร่วงหล่นกระแทกพื้นห้องด้วยสภาพลำคอที่ถูกเฉือนขาดสะบั้น เลือดสีแดงสดพุ่งทะลักนองพื้น ส่งกลิ่นคาวคลุ้งตลบอบอวล... และที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือ บนหน้าผากของศพใหม่รายนี้ มีรอยกรีดด้วยมีดผ่าตัดเป็นสัญลักษณ์รูป "นกฮูกสามตา" แบบเดียวกับกระดุมในมือของกวินไม่มีผิดเพี้ยน!
ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมดำดิ่งไปกับความมืดมิดนี้ด้วยกันนะครับ
นิติเวชเถื่อนกับผู้พิทักษ์สายมู: กลิ่นศพสั่งตาย•ตอนที่ 3
รายงานการชันสูตรที่ไม่เป็นธรรม
ผลงานโดย ดร.นิติเวช
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ดร.นิติเวช)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง นิติเวชเถื่อนกับผู้พิทักษ์สายมู: กลิ่นศพสั่งตาย นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!