บทที่ 26

ไอสังหารที่หนักอึ้งดั่งขุนเขาถูกกดทับลงบนบ่าของฉินเฟิงโดยพลัน แต่แทนที่จะก้มหัวยอมจำนน ชายหนุ่มกลับค่อยๆ เงยหน้าขึ้น สบตากับร่างในเงามืดที่ปรากฏกายอยู่เบื้องหน้าด้วยสายตาที่เย็นเยียบดุจน้ำแข็งพันปี "ความลับงั้นรึ?" ฉินเฟิงแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ แรงกดดันมหาศาลมิอาจทำลายกระดูกสันหลังที่แข็งแกร่งของเขาได้แม้แต่น้อย "สำหรับข้า ความตายมิใช่จุดจบ และความลับก็เป็นเพียงเครื่องมือของคนอ่อนแอที่ไร้ปัญญาจะต่อกรด้วยความจริง ท่านอาจารย์... หรือข้าควรเรียกท่านว่า 'อดีตสหายที่ข้าเคยไว้ใจ' กันดีล่ะ?" ชายชราผู้มีใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มใจดีมาตลอดหลายสิบปีในฐานะอาจารย์ของฉินเฟิงบัดนี้แปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ดวงตาของเขาฉายแววสีโลหิตวาวโรจน์ แผ่ซ่านกลิ่นอายแห่งความชั่วร้ายที่คุ้นเคย กลิ่นอายที่ฉินเฟิงไม่มีวันลืม... กลิ่นอายของ 'จักรพรรดิโลหิต' ผู้ที่เคยสังหารเขาในชาติก่อน "เจ้ายังคงดื้อรั้นเหมือนเดิม ฉินเฟิง" ชายชราก้าวเท้าออกมาจากความมืดมิด เสียงฝีเท้าของเขาหนักแน่นทว่าไร้ซึ่งเสียงกระทบพื้น "การจุติใหม่ด้วยวิชา 'เนตรมังกรผกผัน' ช่างเป็นพรสวรรค์ที่น่าอิจฉา แต่จงจำไว้ว่า ต่อให้เจ้าจะเป็นจอมราชันย์กลับชาติมาเกิด ในร่างที่ไร้ค่าเช่นนี้ เจ้าก็เป็นเพียงมดปลวกที่รอวันถูกบดขยี้" ฉินเฟิงไม่รอช้า เขาประสานฝ่ามือ ปราณมังกรสีครามเริ่มหมุนวนรอบกายาที่ผ่านการหล่อหลอมมาอย่างหนักหน่วง เขาไม่สนใจคำขู่ แต่เขาสนใจเพียงโอกาสเดียวที่จะเด็ดหัวศัตรูคู่อาฆาตที่บังอาจมายืนอยู่ตรงหน้า "หากข้าเป็นมดปลวก ท่านก็น่าจะเป็นแค่ซากศพที่ยังเดินได้เท่านั้น" ฉินเฟิงพุ่งตัวออกไปราวกับสายฟ้า รวดเร็วจนอากาศรอบข้างกรีดร้อง แสงสีครามระเบิดออกจากหมัดที่อัดแน่นด้วยพลังทำลายล้างมหาศาล เขาไม่ได้เล็งไปที่หัวใจ แต่เล็งไปที่จุดตบะของชายชรา ทว่า อีกฝ่ายเพียงสะบัดชายแขนเสื้อเบาๆ แรงปะทะมหาศาลกลับถูกปัดเป่าหายไปราวกับสายลมกระทบผิวน้ำ "เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าวิชาทั้งหมดที่เจ้าใช้... ข้าเป็นคนสอนเจ้าเองกับมือ?" เย่ชิงหลานซึ่งแอบซุ่มสังเกตการณ์อยู่ไม่ไกลรีบปรากฏตัวขึ้นทันที นางสะบัดพัดค่ายกลดาราศาสตร์ออก ก่อเกิดเป็นตาข่ายแสงล้อมรอบพื้นที่ปะทะ "ฉินเฟิง! อย่าได้หลงกลมัน! กระแสพลังของมันไม่เสถียร นี่ไม่ใช่ร่างจริงของจักรพรรดิโลหิต แต่มันคือวิญญาณสถิตที่ขโมยร่างของอาจารย์เจ้ามา!" ฉินเฟิงชะงักไปครู่หนึ่ง สายตาที่เย็นเยียบสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อมองลึกเข้าไปในดวงตาของชายชรา เขาพบความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ภายใต้ไอสังหารนั้น นั่นคือดวงตาของอาจารย์ที่แท้จริง "เจ้ารู้ทันเร็วใช้ได้นี่" เสียงของชายชราเปลี่ยนไปเป็นเสียงที่แหบพร่าและเย็นชาเสียดแทงจิตใจ "นางองค์หญิงผู้สิ้นชาติ... น่ารำคาญจริงๆ" จักรพรรดิโลหิตในร่างอาจารย์ยกมือขึ้นกลางอากาศ พื้นดินโดยรอบเริ่มสั่นสะเทือน รอยแยกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นพร้อมกับไอพลังงานสีดำที่พุ่งพล่านออกมา มันคือกองทัพทหารไร้วิญญาณที่ถูกกักขังอยู่ใต้หุบเขาแห่งนี้มานานนับพันปี "หากข้าไม่อาจจัดการเจ้าได้ที่นี่ ข้าก็จะทำลายทุกสิ่งที่เจ้าปกป้องให้ราบเป็นหน้ากลอง" มันกล่าวพลางแสยะยิ้มที่บิดเบี้ยว ฉินเฟิงกัดฟันแน่น เลือดในกายเดือดพล่าน เขารู้ดีว่าหากเปิดเผยพลังที่แท้จริงทั้งหมดในตอนนี้ ความลับเรื่องการจุติจะถูกสวรรค์รับรู้และอาจนำหายนะมาสู่คนที่เขารัก แต่หากไม่ทำ เขาก็ไม่อาจรักษาชีวิตอาจารย์ไว้ได้ เขาสูดลมหายใจลึก รวบรวมปราณมังกรทั้งหมดไว้ที่จุดตันเถียน ดวงตาของเขากลายเป็นสีทองดุจดวงตาเทพมังกรที่แท้จริง "เย่ชิงหลาน ถอยไป!" ฉินเฟิงตะโกนก้อง ร่างกายของเขาเริ่มเปลี่ยนไป ผิวหนังปรากฏเกล็ดมังกรสีครามเรืองรองออกมาอย่างน่าเกรงขาม "เจ้าจะทำเช่นนั้นจริงๆ หรือ ฉินเฟิง?" ชายชรา (จักรพรรดิโลหิต) หัวเราะร่าด้วยความสะใจ "ถ้าเจ้าปลดปล่อยพลังมังกรเทพที่แท้จริงออกมาในตอนนี้ โลกใบนี้จะล่มสลายลงพร้อมกับเจ้า... และอาจารย์ของเจ้าก็จะดับสูญไปพร้อมกับวิญญาณดวงนี้อย่างไม่มีวันหวนคืน!" ท่ามกลางความกดดันที่บีบคั้นถึงขีดสุด ฉินเฟิงหยุดชะงัก มือที่กำลังจะฟาดฝ่ามือลงไปค้างอยู่กลางอากาศ ทันใดนั้น ความเงียบงันที่น่าสะพรึงกลัวก็เข้าปกคลุมพื้นที่ เมื่อมีเสียงปรบมือดังขึ้นเบาๆ จากเงามืดด้านหลังของฉินเฟิง "ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจจริงๆ... ท่านราชันย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่ต้องเลือกระหว่างความแค้นกับความเมตตา" บุคคลลึกลับในชุดคลุมสีเงินสนิทก้าวออกมาจากมิติที่บิดเบี้ยว รอยยิ้มของเขาดูมีเลศนัยและอันตรายกว่าจักรพรรดิโลหิตหลายเท่าตัว ฉินเฟิงหันกลับไปมองพร้อมกับดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง เมื่อเห็นใบหน้าที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากครึ่งซีกนั้น "ท่าน... ไม่น่าเป็นไปได้!" ฉินเฟิงอุทานออกมาด้วยความสับสนขีดสุด คนผู้นั้นวางมือลงบนไหล่ของฉินเฟิงเบาๆ ก่อนจะกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงที่ทำให้ฉินเฟิงเย็นเยียบไปถึงไขสันหลัง "เจ้าคิดว่าจักรพรรดิโลหิตคือศัตรูคนเดียวของเจ้าในชาติก่อนหรือ? หึหึ... แท้จริงแล้ว ข้าต่างหากที่เป็นคนสั่งให้เขาสังหารเจ้าในวันนั้น" ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับมังกรครามท่องภพในตอนนี้นะครับ