แผนซ้อนแผน

“เจ้าแน่ใจแล้วหรือว่าผงหอมมังกรนิลนี่จะใช้ได้ผลกับพวกมัน?” เย่ชิงหลานเอ่ยถามเบาๆ พลางกระชับผ้าคลุมสีเทาเข้ากับร่าง นางซ่อนตัวอยู่หลังแนวหินผาขรุขระ กลิ่นอายของสัตว์อสูรระดับสูงที่ถูกฉินเฟิงปรุงแต่งขึ้นมาพิเศษโชยออกมาจากถุงผ้าขนาดเล็กในมือของเขา ฉินเฟิงไม่ตอบในทันที ดวงตาคมกริบดุจพญาอินทรีจับจ้องไปยังเบื้องล่าง ที่นั่น... กองกำลังทหารรับจ้างจากสำนักโลหิตนับร้อยชีวิตกำลังเดินทัพเข้ามาในหุบเขาเงาจันทร์ พวกมันถือครองกระบี่อาบยาพิษและมีบรรยากาศขุ่นมัวจากการบ่มเพาะพลังสายมารอย่างเข้มข้น “ในโลกที่ความโลภอยู่เหนือเหตุผล มนุษย์มักมองเห็นสิ่งที่ตัวเองอยากเห็นเสมอ” ฉินเฟิงแค่นยิ้มที่มุมปาก มือหนาดีดนิ้วเพียงเบาๆ ผงสีเทาละเอียดก็ฟุ้งกระจายไปในอากาศตามกระแสลมที่เขาคำนวณไว้แม่นยำ “ข้าไม่ได้ต้องการให้พวกมันหลับใหล แต่ข้าต้องการให้พวกมันเห็น ‘ภาพลวงตา’ ที่งดงามที่สุดต่างหาก” เย่ชิงหลานขมวดคิ้วเล็กน้อย “ภาพลวงตาที่งดงาม?” “ภาพของสมบัติชิ้นสุดท้ายที่จักรพรรดิโลหิตตามหาไงเล่า” เพียงไม่นาน ท่ามกลางหุบเขาที่เคยเงียบสงัด พลันเกิดเสียงอุทานด้วยความตื่นตระหนกและยินดีปรีดาจากฝั่งของเหล่าศัตรู หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างร่างกำยำนาม 'กังหยุน' หยุดชะงัก สายตาของมันเบิกกว้างเมื่อเห็นประกายแสงสีทองอร่ามที่ฉินเฟิงสร้างขึ้นจากค่ายกลลวงตาปรากฏอยู่กลางลานหินเบื้องหน้า “นั่นมัน... ศิลาเทพมังกร! ข้าเห็นมันแล้ว! พวกเจ้าอย่าได้แย่งข้า!” กังหยุนแผดเสียงก้องด้วยความลุ่มหลง จิตใต้สำนึกของมันถูกบิดเบือนโดยผงหอมมังกรนิลที่ทำงานประสานกับค่ายกลกักขังวิญญาณ ในสายตาของเหล่าทหารรับจ้างที่ยืนหันหลังให้กัน พวกเขาไม่ได้เห็นเพื่อนร่วมทีมอีกต่อไป แต่เห็น ‘คู่แข่ง’ ที่กำลังจะมาช่วงชิงสมบัติล้ำค่าไปจากมือ “กังหยุน! แกมันสุนัขรับใช้ที่ไร้ยางอาย สมบัติชิ้นนี้ข้าพบก่อน!” ลูกน้องคนสนิทของมันชักกระบี่ออกมาด้วยแววตาแดงก่ำ พลังปราณสีดำพวยพุ่งออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ ความโกลาหลระเบิดขึ้นในชั่วพริบตา เสียงโลหะปะทะกันดังกึกก้องไปทั่วหุบเขา เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็นไปตามพื้นหิน ลับลวงพรางที่ฉินเฟิงวางไว้ไม่ได้เพียงแค่ทำให้พวกมันเห็นภาพหลอน แต่มันยังเร่งเร้าจิตสังหารภายในให้พุ่งพล่านจนถึงขีดสุด ฉินเฟิงยืนมองภาพเหล่านั้นด้วยสายตาเย็นชาดั่งน้ำแข็งพันปี ในชาตินี้เขาเรียนรู้แล้วว่า ศัตรูที่โง่เขลานั้นจัดการได้ง่าย แต่ศัตรูที่ฆ่าฟันกันเองนั้น... ประหยัดแรงได้มากกว่าหลายเท่า “อีกสิบอึดใจ” ฉินเฟิงพึมพำ “เมื่อพวกมันอ่อนแรงจนถึงขีดสุด คือเวลาที่มังกรจะตื่นจากจำศีล” เย่ชิงหลานมองดูการสังหารหมู่เบื้องล่างด้วยความรู้สึกซับซ้อน นางรู้ดีว่าบุรุษข้างกายนางไม่ได้โหดเหี้ยมโดยไร้เหตุผล แต่ในโลกของผู้แข็งแกร่ง หากไม่เด็ดขาดเสียตั้งแต่วันนี้ เลือดที่จะต้องหลั่งลงพื้นดินในอนาคตอาจเป็นของฝ่ายพวกนางเอง “เจ้าคิดจะจบเรื่องนี้อย่างไร?” นางถาม “ข้าจะตัดรากถอนโคนให้สิ้นซาก” ฉินเฟิงตอบสั้นๆ ก่อนจะกระโดดลงจากหน้าผา ร่างของเขาเคลื่อนที่พริ้วไหวดุจสายลม ประหนึ่งมังกรที่พุ่งเข้าโฉบเหยื่อในพริบตา เขาทะยานเข้าสู่ใจกลางสนามรบ ดาบมังกรโลหิตในมือสั่นไหวเบาๆ พร้อมกับไอสังหารที่รุนแรงจนทหารรับจ้างที่เหลือรอดเพียงน้อยนิดต้องหยุดชะงัก กังหยุนที่บาดเจ็บสาหัสหันมามองฉินเฟิงด้วยสายตาเลื่อนลอย ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคย “ฉิน... ฉินเฟิง! แกยังไม่ตาย!” “ความตายเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของข้า แต่สำหรับเจ้า... มันคือจุดจบที่ไม่มีวันหวนคืน” ฉินเฟิงกวัดแกว่งดาบเป็นวงกลม พลังปราณมังกรหมุนวนเป็นเกลียวคลื่นทำลายล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้า ในจังหวะที่ดาบของเขากำลังจะฟันลงบนคอของกังหยุน เสียงปรบมือที่เยือกเย็นและแฝงไว้ด้วยอำนาจมหาศาลก็ดังขึ้นจากความมืดมิดเบื้องหลัง “ช่างเป็นฉากที่น่าประทับใจนัก นายน้อยฉิน” เสียงนั้นทำให้ฉินเฟิงต้องหยุดชะงักทันที เขาไม่ได้หันกลับไป แต่ความรู้สึกอันตรายระดับที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนกำลังคืบคลานเข้าสู่สันหลังของเขา เงาสีดำขนาดใหญ่ทาบทับลงบนร่างของกังหยุนที่สิ้นลมไปแล้ว ชายในชุดคลุมสีเลือดก้าวออกมาจากความว่างเปล่า ใบหน้าของเขาสวมหน้ากากเหล็กที่ดูคล้ายใบหน้าของปีศาจ แต่ดวงตานั้น... มันเป็นดวงตาที่ฉินเฟิงไม่มีวันลืมได้ตลอดกาล “จักรพรรดิโลหิต...” ฉินเฟิงเอ่ยนามนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นไหวด้วยความเคียดแค้น “ข้ากำลังรอเจ้าอยู่พอดี” “รอข้าหรือ?” ชายผู้นั้นหัวเราะเบาๆ ก่อนจะสะบัดมือเพียงครั้งเดียว ร่างของทหารรับจ้างทั้งหมดที่ตายอยู่บนพื้นพลันลุกขึ้นยืนด้วยแววตาที่ไร้ชีวิต ความมืดมิดที่รุนแรงกว่าเดิมเริ่มก่อตัวขึ้นรอบกายมัน “เจ้าคิดว่าค่ายกลลวงตาของเจ้าจะหลอกข้าได้งั้นหรือ? ผิดแล้ว... เพราะข้าคือคนสั่งให้พวกมันเดินเข้ามาในกับดักของเจ้าเอง” หัวใจของฉินเฟิงกระตุกวูบ เมื่อเขารู้ตัวว่าแท้จริงแล้ว... สิ่งที่เขาคิดว่าเป็นแผนซ้อนแผน กลับกลายเป็นเพียงกระดานหมากที่ศัตรูต้อนเขาเข้ามาตั้งแต่แรก! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านด่านนรกไปด้วยกันครับ! — มังกรครามท่องภพ