ก้าวแรกของความไม่ตั้งใจ

กรามคมสันที่ขบเข้าหากันจนเป็นสันนูน คือคำตอบเดียวที่ศิลาเลือกใช้ หลังจากประโยคท้าทายแกมบังคับเมื่อครู่ลอยเคว้งคว้างอยู่ในอากาศ พื้นที่ในห้องทำงานสถาปัตยกรรมแคบลงไปถนัดตาเมื่อแผ่นหลังบางของพริมาถูกดันจนชิดกับผนังกระจกใสเบื้องหลัง โครงสร้างเหล็กและกระจกนิรภัยเย็นเฉียบตัดกับความร้อนระอุที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของคนทั้งสองอย่างสิ้นเชิง หญิงสาวไม่ได้ถอยหนี นัยน์ตากลมโตคู่สวยเงยขึ้นสบตาเขาอย่างไม่เกรงกลัว แม้หัวใจในอกจะเต้นโครมครามจนแทบทะลุออกมานอกซี่โครงก็ตาม ความแสบคันในตัวสั่งให้เธอยกยิ้มมุมปาก ท้าทายอำนาจมืดของท่านสถาปนิกหนุ่มผู้เจ้าระเบียบคนนี้ให้ถึงที่สุด "คำนวณไม่จบเหรอคะคุณศิลา... หรือว่าคุณแค่คำนวณ 'พื้นที่ส่วนตัว' ของเราผิดพลาดกันแน่ ถึงได้ขยับเข้ามาใกล้จนแทบจะสิงร่างฉันอยู่แล้วเนี่ย" เสียงหวานเอื้อonออกไปด้วยจังหวะจะโคนหยอกเย้า ทว่าแฝงความสั่นพร่าเล็กน้อยที่เจ้าตัวพยายามซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากความมั่นใจ ศิลาแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบกวาดมองริมฝีปากที่ขยับเถียงฉอดๆ นั้นด้วยความหมั่นไส้ระคนเอ็นดู มือหนาข้างหนึ่งยันเข้ากับกรอบกระจกข้างศีรษะเธอ กักขังร่างเพรียวเอาไว้ในอาณาเขตของเขาอย่างเบ็ดเสร็จ กลิ่นน้ำหอมกลิ่นสะอาดเจือกลิ่นกระดาษพิมพ์เขียวและชาดำอุ่นๆ ลอยวนอยู่รอบตัว จนพริมาเผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว "ปากดีไม่เปลี่ยน... สมกับที่เป็นนักเขียนบทละครน้ำดีเสียจริง เรื่องสร้างสถานการณ์ให้ตัวเองดูเหนือกว่าเนี่ย ถนัดนักสินะ" สถาปนิกหนุ่มก้มหน้าลงมา กระซิบชิดริมหูจนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวแก้มเนียน ขนอ่อนลุกชันไปทั่วร่าง "แต่รู้ไหมว่า แบบแปลนที่ผมร่างไว้ ไม่เคยมีคำว่า 'ผิดพลาด' ในหน้ากระดาษ... ถ้าผมบอกว่าเรื่องของเรายังไม่จบ แปลว่าคุณต้องอยู่ฟังจนกว่าผมจะพอใจ" "อุ๊ย ตายจริง! นี่ท่านสถาปนิกกำลังจะบอกว่า ตัวฉันเป็น 'โปรเจกต์ใหญ่' ที่คุณต้องตรวจแก้จนกว่าจะผ่านงั้นเหรอคะ?" พริมาเอียงคอถาม ดวงตาพราวระยับด้วยความสนุกสนาน แม้สถานการณ์จะบีบคั้นแค่ไหน แต่สัญชาตญาณนักเขียนบทของเธอกลับทำงานฉับไว สมองประมวลผลฉากโรแมนติกปนเคืองระคนนี้ออกมาเป็นบทสนทนาที่เฉียบคม "可惜นะ... ฉันไม่ใช่ลูกจ้างในสังกัดคุณ ที่จะยอมให้คุณสั่งแก้เดดไลน์ได้ตามใจชอบ" "ผมไม่ได้สั่งให้แก้เดดไลน์..." ศิลาเว้นจังหวะ สายตาทอดมองริมฝีปากอิบอิ่มที่กำลังขยับเถียงเขาอย่างดื้อรั้น ไล่สายตาลงมายังลำคอระหงก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ดวงตาคู่สวยที่ฉายแววท้าทาย "แต่ผมกำลังจะบอกว่า... คุณกำลังทำให้สมาธิในการทำงานของผมพังไม่เป็นท่า และคุณต้องรับผิดชอบ" คำพูดนั้นไม่ได้มาพร้อมเสียงดุอย่างเคย หากแต่ทุ้มนุ่มและแหบพร่าลงอย่างน่าประหลาด ระยะห่างระหว่างใบหน้าลดลงเหลือเพียงคืบเดียว จนพริมาสัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนที่แผ่ออกจากตัวเขา หัวใจเจ้ากรรมเต้นรัวยิ่งกว่าตอนส่งต้นฉบับให้ บ.ก. อ่านเสียอีก ความซึนเดเระที่ชอบทำเป็นดุเพื่อกลบเกลื่อนความคลั่งรักของพ่อสถาปนิกหนุ่มคนนี้ ช่างเป็นอาวุธที่ร้ายกาจเสียเหลือเกินในสายตาของเธอ หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สมองที่เคยแล่นฉิวนึกคำตอบโต้กลับตื้อตันไปชั่วขณะ เมื่อปลายนิ้วแกร่งของเขาเอื้อมขึ้นมาเกลี่ยปอยผมที่คลอเคลียอยู่ข้างแก้มออกให้อย่างเบามือ สัมผัสแผ่วเบานั้นขัดกับบุคลิกเจ้าระเบียบราวฟ้ากับเหว แต่มันกลับสั่นคลอนหัวใจเธอได้อย่างรุนแรง "รับ... รับผิดชอบยังไงล่ะคะ" พริมาถามเสียงแผ่ว ความมั่นใจเมื่อครู่วันนี้หายไปไหนหมดก็ไม่รู้ ศิลาโน้มใบหน้าลงมาอีกนิด จนจมูกโด่งเกือบจะชนกับปลายจมูกรั้นของเธอ แววตาคมกริบฉายประกายความจริงจังที่ซ่อนอยู่ใต้ท่าทีเย่อหยิ่ง "ก็... อยู่ให้ผม 'รีโนเวท' ความรู้สึกของคุณใหม่ ตั้งแต่ต้นจนจบไงล่ะ" บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกหยุดเวลาไว้ ปลายนิ้วของเขายังคงแตะอยู่ข้างแก้ม และระยะห่างที่ใกล้จนเกินขีดจำกัดกำลังจะแปรเปลี่ยนเป็นความลึกซึ้งที่ทั้งสองต่างฝ่ายต่างรอคอย ทว่า ในจังหวะที่หัวใจของพริมากกำลังจะยอมจำนนต่อแรงโน้มถ่วงของสายตาคู่นั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างไม่มีมารยาท ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! "คุณศิลาคะ! แบบแปลนโครงสร้างตึก B มีปัญหาใหญ่แล้วค่ะ วิศวกรหน้างานโทรมาโวยวายว่าเสาเข็มรับน้ำหนักตามแบบของคุณไม่ได้!" เสียงตะโกนโถมเข้ามาพร้อมกับเสียงบิดลูกบิดประตูที่กำลังจะเปิดออกในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า ศิลาสบถเบาๆ ในลำคออย่างหัวเสีย ผละถอยออกห่างจากร่างบางทันทีด้วยความหงุดหงิดที่พุ่งทะลุปรอท ส่วนพริมาได้แต่หายใจหอบถี่ ใบหน้าแดงก่ำรีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทางอย่างลิบลับ ประตูกำลังจะเปิดผางออกเผยให้เห็นร่างของเลขาที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา ทว่าสายตาของศิลากลับหันกลับมามองพริมาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่บุคคลที่สามจะก้าวล่วงเข้ามาในอาณาเขตความเป็นส่วนตัวนี้ "เรายังคุยกันไม่จบ..." ศิลาเอ่ยเสียงลอดไรฟันด้วยความเคืองขุ่นระคนตัดพ้อ "คืนนี้... ห้ามกลับบ้านเด็ดขาด จนกว่าผมจะเคลียร์งานเสร็จและกลับมา 'ทวงสิทธิ์' ของผมคืน!" - เหมยฮวาแรกแย้ม - ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและอินไปกับความซึนของพี่ศิลากันนะคะ