การเดินทางสู่ทิศเหนือ

"ดาบเล่มนั้น... เจ้าเห็นมันชัดเจนใช่ไหม" น้ำเสียงของธามันเย็นเยียบราวน้ำแข็งที่กำลังปริร้าวในความเงียบงัน รินรดาไม่ตอบในทันที เธอสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากฝ่ามือที่กำชายเสื้อของเขาไว้แน่น กลิ่นอายของความตายที่อบอวลอยู่รอบกายชายสวมหน้ากากผู้นั้นไม่ใช่สิ่งที่จะมองข้ามไปได้ง่ายๆ ในเสี้ยววินาทีที่ดาบอาคมเล่มนั้นวาดผ่านอากาศ มันไม่ได้ทิ้งไว้เพียงรอยตัดของคมเหล็ก แต่ทิ้ง 'รอยแผล' แห่งอดีตไว้ในความทรงจำของเธอ "มันไม่ใช่แค่คน" รินรดากระซิบ สองตาจ้องเขม็งไปยังความว่างเปล่าที่ร่างนั้นเคยยืนอยู่ "มันคือเงา... ที่มีเจตจำนงของความแค้น" ธามันขยับกายบังหน้าเธอไว้โดยสัญชาตญาณ แผ่นหลังกว้างของเขาสั่นไหวด้วยความเคร่งเครียดที่ซ่อนไว้ใต้ท่าทีสุขุม "แผนที่ในมือข้าบอกว่าจุดหมายต่อไปอยู่ห่างออกไปทางทิศเหนือสามร้อยลี้ หากเรามัวแต่รั้งรออยู่ที่นี่ ความตายจะไม่ได้มาเยือนแค่ในความฝัน แต่มันจะกลายเป็นความจริงที่ไล่ล่าเราไม่หยุดหย่อน" รินรดาสูดหายใจเข้าลึก พยายามรวบรวมเศษเสี้ยวของสติสัมปชัญญะที่กระจัดกระจาย "ไปทิศเหนืออย่างนั้นหรือ? ท่านแน่ใจแล้วหรือว่านั่นคือคำตอบ ไม่ใช่กับดักที่คนผู้นั้นวางไว้ล่อให้เราเดินเข้าไปหาความตาย" "ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว รินรดา" ธามันหันกลับมา แววตาคมกริบของเขาในยามนี้ไม่ได้อ่อนโยนเหมือนทุกครา "สมุดบันทึกเล่มนั้นถูกเขียนขึ้นด้วยเลือดของบรรพบุรุษข้า และรอยจารึกที่เจ้าเห็น... มันเรียกร้องให้เราไปที่นั่น ก่อนที่อำนาจของมันจะถูกคุณหลวงพิพัฒน์ใช้ทำลายสมดุลของกาลเวลาไปมากกว่านี้" การเดินทางเริ่มต้นขึ้นภายใต้หมอกหนาที่ปกคลุมเส้นทางสู่ทิศเหนือ ความเงียบงันของป่าดงดิบยามค่ำคืนไม่ได้เป็นเพียงความสงบ แต่มันคือการกดทับของบรรยากาศที่ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากพูดอะไร รินรดาควบม้าตามหลังธามัน สายตาของเธอยังคงสอดส่ายไปตามเงาไม้ ราวกับว่ามีดวงตานับพันคู่กำลังจ้องมองความเคลื่อนไหวของพวกเขาอยู่ตลอดเวลา ผ่านไปหลายชั่วยาม แสงจันทร์เริ่มสาดส่องลงมายังผืนป่า เผยให้เห็นซากปรักหักพังของศาลเจ้าเก่าแก่ที่จมหายไปใต้เถาวัลย์ ธามันชะลอฝีเท้าลงแล้วแตะที่กั้นม้า รินรดาหยุดตาม แสงอาคมจากแผนที่ในมือกำลังเต้นเร่าราวกับหัวใจที่กำลังตื่นเต้น "ถึงแล้ว..." ธามันพึมพำ รินรดาก้าวลงจากหลังม้า กลิ่นกำยานโบราณลอยปะทะจมูก ทั้งที่สถานที่แห่งนี้รกร้างมานับร้อยปี เธอเดินเข้าไปใกล้ศาลเจ้า แผ่นหินที่สลักรอยจารึกดูราวกับจะมีชีวิต รอยแยกบนหินนั้นตรงกับรอยร้าวในใจของเธออย่างประหลาด มันคือจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญที่เธอพยายามตามหามาตลอดชีวิต "ทำไมมันถึงได้รู้สึกเจ็บปวดขนาดนี้" เธอยื่นมือออกไปสัมผัสแผ่นหิน ปลายนิ้วสั่นเทาขณะที่ความทรงจำที่เลือนรางของครอบครัวเริ่มไหลย้อนกลับมาเหมือนเขื่อนแตก ธามันก้าวเข้ามาใกล้ คุกเข่าลงเคียงข้างเธอ มือหนาเอื้อมมาวางทับมือของเธอที่แนบอยู่กับแผ่นหิน ความอบอุ่นจากฝ่ามือเขาช่วยดึงรินรดาให้กลับสู่ความเป็นจริง "รินรดา ฟังข้านะ... ไม่ว่าอดีตจะโหดร้ายเพียงใด แต่มันจบลงแล้ว หน้าที่ของเราคือการปกป้องสิ่งที่เหลืออยู่" ทว่า ก่อนที่รินรดาจะได้เอ่ยตอบ เสียงหัวเราะแผ่วเบาที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันก็ดังมาจากด้านหลัง... เสียงที่ทำให้โลหิตในกายของธามันแทบหยุดไหล "ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจเสียจริง ทายาทตระกูลธามัน กับลูกสาวของคนทรยศ" ทั้งสองหันขวับไปตามต้นเสียง แสงคบเพลิงจากกลุ่มคนจำนวนหนึ่งสว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืดมิด ชายวัยกลางคนในชุดไทยประยุกต์ดูภูมิฐานแต่ทว่าแฝงไปด้วยรัศมีอำนาจมืดก้าวออกมาจากหลังต้นไม้ใหญ่ รอยยิ้มของคุณหลวงพิพัฒน์นั้นเย็นเยือกจนแทบจะแช่แข็งบรรยากาศรอบข้าง "เจ้าคิดว่าข้าจะปล่อยให้พวกเจ้ามาถึงที่นี่โดยไม่วางแผนไว้ก่อนอย่างนั้นหรือ?" คุณหลวงพิพัฒน์ก้าวเข้ามาอีกหนึ่งก้าว ดวงตาคู่คมกวาดมองไปที่สมุดบันทึกในมือของธามันด้วยความกระหาย "ท่านต้องการอะไรกันแน่!" รินรดาตะโกนถาม เสียงของเธอไม่ได้สั่นเหมือนเคย แต่กลับแข็งกร้าวและทรงพลัง คุณหลวงพิพัฒน์ไม่ได้ตอบคำถามนั้น แต่เขากลับถอยหลังให้คนของเขาเปิดทาง... บุคคลที่ก้าวออกมาจากเงามืดด้านหลังเขากลับไม่ใช่ทหารรับจ้าง แต่เป็นร่างที่สวมหน้ากากและถือดาบอาคมเล่มเดิม! ร่างนั้นเดินตรงมาหาพวกเขาด้วยท่าทางที่ไร้ชีวิต แต่ทุกก้าวย่างกลับกดทับลงบนจิตวิญญาณของรินรดาจนเธอแทบยืนไม่อยู่ "ข้าต้องการรอยจารึก... และต้องการให้สายเลือดของเจ้าเป็นกุญแจไขประตูนรกบานสุดท้าย" คุณหลวงพิพัฒน์กล่าวพลางแสยะยิ้ม ธามันชักดาบออกมาจากฝัก แสงสะท้อนจากคมดาบปะทะกับสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่นของรินรดา เพราะในวินาทีนั้นเอง หน้ากากของชายที่ถือดาบอาคมก็หลุดร่วงลงสู่พื้น เผยให้เห็นใบหน้าที่ทำให้หัวใจของรินรดาแตกสลายไม่มีชิ้นดี... ใบหน้าที่ถอดแบบมาจากบิดาที่หายสาบสูญของเธออย่างไม่มีผิดเพี้ยน! "พ่อ..." รินรดาอุทาน เสียงสั่นเครือจนแทบไม่ได้ยิน ร่างนั้นก้าวเข้ามาใกล้เธอโดยไม่ลังเล พร้อมดาบอาคมที่พร้อมจะปลิดชีวิตลูกสาวตัวเองได้ทุกเมื่อ! *** ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของรินรดาและธามันมาจนถึงตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าที่จะเฉลยทุกความลับที่ซ่อนอยู่ค่ะ