จุดแตกหักครั้งสุดท้าย

"ปล่อยมือจากเขาสิ เพียงขวัญ... เธอไม่รู้หรอกว่ากำลังจับมือกับปีศาจตัวไหนอยู่" เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยรอยหยักของความแค้นดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องทำงานส่วนตัวของกรณ์ ร่างสูงสง่าในสูทสีเข้มของ 'ธนา' ยืนตระหง่านอยู่ตรงมุมมืดของห้อง เขาคืออดีตหุ้นส่วนที่กรณ์เคยเชื่อใจที่สุด ทว่าวันนี้ เขากลับกลายเป็นเงาดำที่ย้อนกลับมาทวงคืนทุกอย่างที่กรณ์สร้างขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อ เพียงขวัญยืนตัวแข็งทื่อ มือที่เคยจับมือกรณ์ไว้แน่นค่อยๆ เย็นเฉียบ ความอบอุ่นที่ได้รับเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความหวาดหวั่นที่แล่นริ้วไปทั่วกระดูกสันหลัง เธอหันไปมองกรณ์ที่ยืนนิ่งราวกับรูปปั้นสลัก นัยน์ตาคมเข้มของเขาไม่ได้แสดงความตกใจ แต่มันกลับวูบไหวด้วยความเจ็บปวดที่ซ่อนมานานนับปี "ธนา... นายยังไม่หยุดอีกเหรอ" กรณ์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบ ทว่าสั่นสะท้านเล็กน้อยที่ปลายประโยค "หยุด? หลังจากที่นายขโมยทุกอย่างไปจากฉันงั้นเหรอ?" ธนาก้าวออกมาจากเงามืด แสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะตกกระทบใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น "นายรู้อยู่แก่ใจว่าคืนคริสต์มาสปีนั้นใครกันแน่ที่ทำลายครอบครัวนาย... ไม่ใช่โชคชะตา แต่มันคือผลงานของ 'ความโลภ' ของคนข้างตัวนายต่างหาก!" เพียงขวัญเบิกตากว้าง เธอสัมผัสได้ถึงแรงบีบที่มือของกรณ์แน่นขึ้นจนเจ็บ "กรณ์... เขาพูดเรื่องอะไรคะ? คุณบอกว่าอุบัติเหตุครั้งนั้นมัน..." กรณ์หลับตาแน่น ปล่อยให้ความเงียบเข้าครอบงำชั่วขณะ ก่อนจะลืมตาขึ้นมองธนาด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป มันไม่ใช่ความเย็นชาแบบเดิม แต่มันคือการตัดสินใจบางอย่างที่เด็ดขาด "อย่าฟังเขาเพียงขวัญ" กรณ์หันมาสบตาหญิงสาว แววตาของเขาอ่อนแสงลงเมื่อมองคนรัก "เขากำลังพยายามทำลายทุกอย่างที่เหลืออยู่ของเรา เพื่อแก้แค้นเรื่องที่เขาทำพลาดเองเมื่อสิบปีก่อน" "ฉันทำพลาดงั้นเหรอ!" ธนาหัวเราะร่วน ดังก้องไปทั่วห้อง "งั้นลองบอกเธอสิกรณ์ ว่าทำไมเอกสารลับของบริษัทที่นายเก็บไว้ในเซฟ ถึงถูกส่งไปถึงมือตำรวจเมื่อชั่วโมงที่แล้ว... นายคิดว่าใครเป็นคนทำล่ะ?" ราวกับมีสายฟ้าฟาดลงกลางใจเพียงขวัญ มือที่สั่นเทาของเธอหลุดออกจากมือของกรณ์โดยอัตโนมัติ เธอถอยหลังกรูดไปจนชนกับโต๊ะทำงาน หัวใจของเธอเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาจากอก ความลับที่เธอพยายามตามหามาตลอด ถูกเปิดเผยออกมาในวินาทีที่วิกฤตที่สุด "นั่นคือเหตุผลที่ฉันมาที่นี่" ธนาหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลขึ้นมาโบกไปมา "ถ้าไม่อยากให้พรุ่งนี้หน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ประโคมข่าวว่าสถาปนิกดาวรุ่งคือฆาตกรที่วางแผนฆ่าครอบครัวตัวเองเพื่อรับเงินประกัน... ก็เซ็นชื่อในเอกสารโอนหุ้นบริษัททั้งหมดให้ฉันซะ เดี๋ยวนี้!" บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก กรณ์ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเพื่อบังเพียงขวัญไว้ เขามองธนาด้วยสายตาที่สงบนิ่งอย่างน่าประหลาด แม้จะรู้ดีว่าหนทางข้างหน้าคือหน้าผาชัน "ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเพียงขวัญ" กรณ์พูดขึ้น พลางเอื้อมมือไปหยิบปากกาที่วางอยู่บนโต๊ะ "แต่ฉันจะไม่ยอมขายวิญญาณให้คนอย่างนายอีกแล้ว ธนา" "งั้นเราก็มาดูกัน" ธนาแสยะยิ้ม ยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดปุ่มส่งข้อความบางอย่าง "ฉันเพิ่งส่งคลิปเสียงที่นายยอมรับกับฉันเมื่อคืนก่อนให้สื่อไปแล้ว... สนุกกับการล่มสลายในคืนคริสต์มาสอีฟนี้เถอะนะ เพื่อนรัก" กรณ์ชะงักไป สิ่งที่เขาหวาดกลัวที่สุดไม่ได้เกิดขึ้นจากภายนอก แต่มันคือกับดักที่เขาสร้างขึ้นมาเองจากการปกป้องเพียงขวัญในอดีต เพียงขวัญมองดูเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยใจที่แตกสลาย เธอตระหนักได้ทันทีว่าเธอเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในเกมที่คนสองคนนี้เล่นกันมานานแสนนาน ทว่าในวินาทีที่ธนากำลังจะหันหลังเดินออกจากห้องไป เสียงโทรศัพท์ของเพียงขวัญก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ เธอรับสายด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะค้างไปเมื่อได้ยินเสียงปลายสาย "คุณเพียงขวัญคะ... ดิฉันจากสำนักงานอัยการค่ะ มีหลักฐานชิ้นใหม่เกี่ยวกับคดีเมื่อสิบปีก่อนถูกส่งมาถึงเรา เป็นหลักฐานมัดตัว 'คนบงการ' ที่แท้จริง... และเขาคนนั้น กำลังยืนอยู่ในห้องเดียวกับคุณตอนนี้ค่ะ" กรณ์และธนาชะงักพร้อมกัน ทั้งคู่หันมามองเพียงขวัญที่ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แววตาที่เคยเปราะบางกลับแปรเปลี่ยนเป็นความแข็งกร้าวที่น่าสะพรึงกลัว เธอไม่ได้มองกรณ์ หรือธนา แต่มองทะลุไปถึงความจริงที่ถูกฝังกลบไว้ภายใต้คำโกหกนับสิบปี... และในตอนนั้นเอง ประตูห้องทำงานก็ถูกกระแทกเปิดออกโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจนับสิบชีวิตที่กรูเข้ามาพร้อมหมายจับที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะเป็นชื่อของใคร! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางมาถึงช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดของเรื่องราวนี้ไปด้วยกันนะคะ หวังว่าความเข้มข้นในบทนี้จะทำให้ทุกคนตื่นเต้นไปกับดาวตกคืนคริสต์มาสค่ะ!