เงาจันทร์ในคืนคริสต์มาส•ตอนที่ 24

ความจริงเริ่มกระจ่าง

ผลงานโดย ดาวตกคืนคริสต์มาส
“ถ้าคุณคิดว่าถ้อยคำประชดประชันนั่นจะทำให้ฉันหวั่นไหว คุณกำลังเข้าใจผิดอย่างมหันต์เลยค่ะ คุณคีริน” รินลดากดเสียงต่ำ แต่ทว่าหนักแน่น เธอวางแฟ้มเอกสารปกหนังสีเข้มลงบนโต๊ะไม้โอ๊คตัวใหญ่ เสียง 'ปึ้ก' ของมันดังสะท้อนก้องในห้องทำงานที่เงียบสงัดจนน่าอึดอัด คีรินที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง แต่เขากลับแค่นยิ้มที่มุมปาก มือเรียวยาวของเขาค่อยๆ บรรจงวางปากกาหมึกซึมลงช้าๆ ราวกับกำลังจงใจยืดเวลาแห่งความกดดันนี้ออกไปให้ยาวนานที่สุด “คนเรามักจะกลัวในสิ่งที่ตัวเองไม่รู้... แต่รินลดา ความกลัวที่แท้จริงคือการค้นพบว่าสิ่งที่เรารู้มาตลอดชีวิต มันเป็นเพียงเรื่องโกหกที่ถูกแต่งแต้มด้วยสีสันสวยหรู” คีรินเงยหน้าขึ้น ดวงตาคมคู่นั้นเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งในฤดูหนาวที่ไร้ซึ่งความปรานี รินลดาสูดลมหายใจเข้าลึก มือที่กำกระเป๋าถือแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด เธอเพิ่งกลับมาจากห้องเก็บเอกสารลับที่ซ่อนตัวอยู่ใต้คฤหาสน์หลังเก่าของตระกูลวรโชติเมธี ข้อมูลที่เธอเพิ่งอ่านผ่านตาในซองเอกสารสีน้ำตาลใบนั้นยังคงกรีดลึกอยู่ในใจ เอกสารที่ระบุชื่อของ 'ธนา วรโชติเมธี' พ่อของคีริน ในฐานะผู้อยู่เบื้องหลังการจัดฉากอุบัติเหตุรถยนต์เมื่อยี่สิบปีก่อน... อุบัติเหตุที่พรากพ่อแม่ของเธอไปตลอดกาล “คุณรู้ใช่ไหมคะ” รินลดาเค้นเสียงถาม ความสั่นไหวในน้ำเสียงถูกซ่อนไว้ภายใต้ความเย็นชาที่เธอพยายามสร้างขึ้น “เรื่องทั้งหมดนี้... ตระกูลของคุณทำไปเพื่ออะไร เพื่ออำนาจ? หรือเพื่อกำจัดเสี้ยนหนามที่ชื่อว่าครอบครัวของฉัน?” คีรินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาก้าวเดินอ้อมโต๊ะมาหาเธออย่างเชื่องช้า เงาของเขาทอดยาวบดบังแสงไฟสีส้มสลัวภายในห้อง ร่างสูงใหญ่หยุดยืนตรงหน้าเธอเพียงไม่กี่คืบ จนรินลดาสามารถสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมจางๆ ที่ผสมกับความเย็นเยือกจากกายของเขา “ความจริงไม่ได้มีด้านเดียวเสมอไป รินลดา” เขากระซิบใกล้ใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกับผิวแก้ม “พ่อของฉันอาจจะดูเหมือนปีศาจในสายตาคุณ แต่ในโลกของธุรกิจที่ไร้ความเมตตา... การเป็นผู้บริสุทธิ์คือความตายที่งดงามที่สุด บางทีคนที่คุณเทิดทูนว่าบริสุทธิ์นักหนา อาจจะมีรอยเลือดติดมือมากกว่าที่คุณคิดไว้เสียอีก” รินลดาสะดุ้งเฮือก เธอถอยหลังหนึ่งก้าว แววตาของเธอสั่นระริก “อย่ามาเบี่ยงเบนประเด็น! หลักฐานที่ฉันเห็นมันชัดเจนพอ พ่อของคุณ... เขาเซ็นอนุมัติเงินก้อนนั้น เงินที่ใช้จ่ายเพื่อว่าจ้างคนให้ตัดสายเบรกในคืนนั้น!” คีรินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เขามองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ ราวกับกำลังมองหาอะไรบางอย่าง ก่อนจะแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ “คุณคิดว่าคุณถือไพ่เหนือกว่างั้นหรือ? คุณรินลดา คุณกำลังเล่นกับไฟที่พร้อมจะเผาผลาญคุณให้มอดไหม้ไปพร้อมกับความแค้นที่ไม่มีมูลความจริง” “ฉันมีสติพอที่จะแยกแยะความจริงได้!” เธอโพล่งออกมา น้ำตาแห่งความโกรธแค้นรื้นขึ้นมาคลอเบ้า “ฉันไม่สนใจว่าคุณจะแก้ตัวยังไง ต่อให้พ่อของคุณจะเป็นผู้มีพระคุณต่อคุณมากแค่ไหน แต่วันนี้... ฉันจะทำให้คนทำผิดได้รับบทลงโทษที่สาสม” รินลดาสะบัดตัวหันหลัง เตรียมจะก้าวเดินออกไปจากห้องแห่งความอึดอัดนี้ แต่คีรินกลับคว้าข้อมือของเธอไว้แน่น แรงบีบนั้นไม่ได้รุนแรง แต่หนักแน่นจนเธอขยับไปไหนไม่ได้ “ถ้าคุณก้าวออกไปจากห้องนี้พร้อมกับเอกสารชุดนั้น คุณจะไม่มีวันได้รู้ความจริงทั้งหมด” เขาพูดแทรกขึ้นมา น้ำเสียงคราวนี้ไม่มีความประชดประชัน แต่มันกลับแฝงไปด้วยร่องรอยของความอ่อนล้าที่ยากจะปิดบัง “รวมถึงเรื่องที่ว่า... ทำไมแม่ของคุณถึงต้องมีรูปถ่ายของพ่อฉันเก็บไว้ในล็อกเก็ตติดตัวจนลมหายใจสุดท้าย” รินลดาสะท้านไปทั้งร่าง เธอหยุดชะงัก ฝ่ามือที่ถือเอกสารสั่นเทาจนกระดาษภายในส่งเสียงกรอบแกรบ เธอค่อยๆ หันกลับมามองใบหน้าของคีรินที่ดูเหมือนจะแบกรับอะไรไว้มากมายเกินกว่าคนคนหนึ่งจะรับไหว “คุณหมายความว่ายังไง... รูปถ่ายอะไร?” คีรินผ่อนแรงบีบที่ข้อมือของเธอออก ก่อนจะหยิบซองจดหมายเก่าคร่ำคร่าที่ดูเหมือนถูกเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดีออกมาจากลิ้นชักลับใต้โต๊ะ เขาโยนมันลงบนพื้นระหว่างกลางของเขาทั้งคู่ “ลองเปิดอ่านดูสิ แล้วคุณจะเข้าใจว่าทำไมคริสต์มาสปีนี้ ถึงได้กลายเป็นคืนแห่งการนองเลือดสำหรับคนตระกูลเรา” รินลดาก้มลงมองซองจดหมายนั้นด้วยหัวใจที่เต้นรัวราวกับกลองรบ เธอค่อยๆ ย่อตัวลงหยิบมันขึ้นมา ลายมือที่จ่าหน้าซองคุ้นตาจนน่าใจหาย มันคือลายมือของแม่เธอ... แต่ทว่าชื่อผู้รับกลับไม่ใช่พ่อของเธอ แต่มันกลับเป็นชื่อของ 'ธนา วรโชติเมธี' ขณะที่เธอกำลังจะดึงจดหมายออกมา ประตูห้องทำงานที่ปิดสนิทก็ถูกเปิดผลัวะออกพร้อมเสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนที่เดินเข้ามาด้วยท่าทีเร่งร้อน รินลดาเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตกใจ และเมื่อเห็นใบหน้าของผู้มาเยือน เธอก็แทบหยุดหายใจ จดหมายในมือร่วงหล่นลงสู่พื้น “สายไปแล้วรินลดา... เขามาถึงเร็วกว่าที่ฉันคิดไว้” คีรินพูดพึมพำด้วยน้ำเสียงที่สิ้นหวังที่สุดเท่าที่เธอเคยได้ยิน ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านความมืดมิดในค่ำคืนนี้ไปกับดาวตกคืนคริสต์มาสนะคะ
สารจากนักเขียน (ดาวตกคืนคริสต์มาส)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เงาจันทร์ในคืนคริสต์มาส นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%