ศัตรูคนแรกในห้องเรียน

"แกคิดว่าตัวเองเป็นใคร? ถึงกล้าเอาหน้าไปใกล้คุณเซเลน่าขนาดนั้น" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความเย่อหยิ่งดังก้องขึ้นเหนือโต๊ะเรียนของเร็น แรงกระแทกจากฝ่ามือที่ฟาดลงมาบนแผ่นโลหะของโต๊ะทำให้หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวของเขาสั่นไหว เร็นไม่ได้เงยหน้าขึ้นทันที เขายังคงรัวนิ้วลงบนคีย์บอร์ดเสมือนอย่างต่อเนื่องเพื่อปิดคำสั่งโปรแกรมที่กำลังประมวลผลค้างไว้ ก่อนจะค่อยๆ ละสายตาจากรหัสสีฟ้าครามที่เต้นระริกขึ้นมามองผู้มาเยือนด้วยแววตาราบเรียบ 'คาเลบ' ทายาทเพียงคนเดียวของบริษัทผลิตชิปเซ็ตระดับแนวหน้าของเขตที่ 7 ยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น ล้อมรอบด้วยพรรคพวกอีกสองคนที่ทำหน้าที่เป็นสุนัขรับใช้ทางสังคม พวกเขาแต่งกายด้วยชุดยูนิฟอร์มดัดแปลงราคาแพงที่ส่องประกายด้วยเส้นใยนำแสงราคาค่างวดที่คนธรรมดาต้องทำงานทั้งปีเพื่อแลกมา "ผมก็แค่ลูกศิษย์ที่กำลังเรียนวิชาเทคโนโลยีประยุกต์ครับ" เร็นตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ผิดกับคาเลบที่ใบหน้าเริ่มบิดเบี้ยวด้วยความไม่พอใจ "ลูกศิษย์? อย่ามาทำเป็นใสซื่อ" คาเลบโน้มตัวลงมาใกล้ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงระเหยออกมาจากเสื้อผ้าของเขาจนเร็นรู้สึกฉุนจมูก "แกมันก็แค่พวกเก็บขยะจากสลัมที่ดวงดีได้รับเลือกเข้าคลาสพิเศษ แต่อย่าได้ใจไปหน่อยเลย ห้องเรียนนี้ไม่ใช่ที่สำหรับพวกมีปมด้อยอย่างแก" เร็นไม่ได้โต้ตอบด้วยอารมณ์ เขาเพียงแต่มองผ่านไหล่ของคาเลบไปทางหน้าประตูห้องเรียน ที่นั่น... เซเลน่ากำลังเดินก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสง่างามในชุดโค้ทตัวยาวสีเทาเข้ม เส้นผมสีเงินประกายของเธอขยับตามจังหวะการเดิน แววตาของเธอดูผ่อนคลาย แต่เร็นสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยที่มุมปากของเธอ "ทุกคน ประจำที่ครับ" เสียงของเซเลน่าดังกังวานขึ้น ตัดบทสนทนาอันตึงเครียดภายในห้องลงอย่างฉับพลัน คาเลบกระตุกยิ้มเหยียดก่อนจะถอยกลับไปยังที่นั่งของตนเอง ทิ้งทวนคำพูดเบาๆ ไว้ข้างหูเร็นว่า "เย็นนี้... เราคงมีเรื่องต้องคุยกันยาว เกี่ยวกับ 'พื้นที่' ที่แกควรอยู่" ตลอดชั่วโมงเรียน เร็นแทบไม่ได้ยินเนื้อหาเกี่ยวกับโครงสร้างอัลกอริทึมที่อาจารย์เซเลน่ากำลังสอน สมองของเขาถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งวิเคราะห์ถึงภัยคุกคามจากคาเลบ อีกส่วนหนึ่งพยายามอ่านการกระทำของเซเลน่า ทุกครั้งที่เธอเดินผ่านโต๊ะของเขา นิ้วมือของเธอจะแตะที่ขอบโต๊ะเป็นจังหวะเหมือนรหัสมอร์ส ซึ่งเร็นอ่านออกว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ 'หลังเลิกเรียน... ห้องแล็บชั้นใต้ดิน' เร็นสูดลมหายใจเข้าลึก เขารู้ดีว่าการปะทะกับคาเลบในโรงเรียนไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาด แต่การถูกกดขี่โดยไร้ทางสู้ไม่ใช่สไตล์ของเขาเช่นกัน ทันทีที่เสียงออดสัญญาณบอกเวลาเลิกเรียนดังขึ้น นักเรียนคนอื่นต่างรีบเก็บอุปกรณ์ออกไปทันที เหลือเพียงความเงียบที่โรยตัวลงในห้องเรียนขนาดใหญ่ เร็นเดินไปที่โต๊ะอาจารย์ เขาพบเซเลน่ากำลังจัดเก็บไฟล์ข้อมูลลงในไดรฟ์ขนาดจิ๋ว เธอไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง แต่กลับเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลทว่าหนักแน่น "เธอสร้างศัตรูที่ค่อนข้างทรงอิทธิพลนะ เร็น... คาเลบไม่ได้มีแค่เงิน เขามีอำนาจในการแทรกแซงระบบเครือข่ายของสถาบันแห่งนี้ด้วย" "ผมรู้ครับอาจารย์" เร็นตอบพลางมองสบตาสีมรกตของเธอ "แต่ถ้าผมยอมถอยเพียงเพราะคำขู่ เรื่องที่ผมพยายามสืบหาเกี่ยวกับอุบัติเหตุในเขตหวงห้ามคงจบลงเพียงแค่นี้" เซเลน่าหยุดมือที่กำลังพิมพ์ข้อมูล เธอมองดูเร็นด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปจากความขี้เล่นเป็นความจริงจังที่คาดเดาไม่ได้ เธอเดินเข้ามาใกล้จนเร็นได้กลิ่นหอมจางๆ คล้ายกลิ่นโอโซนที่มาพร้อมกับพายุ "ถ้างั้น เธอพร้อมจะแลกหรือเปล่า?" เซเลน่าหยิบอุปกรณ์ชิ้นหนึ่งที่ดูเหมือนชิปประมวลผลรุ่นเก่าออกมาวางบนฝ่ามือของเขา "ถ้าเธอสามารถเจาะระบบควบคุมของคาเลบในคืนนี้ได้โดยไม่ถูกจับได้ เธอจะเป็นคนแรกที่ได้รับโอกาสเข้าถึงข้อมูลระดับ 'Classified' ที่ฉันเก็บไว้" เร็นมองดูชิปในมือ หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น นี่คือบททดสอบที่เขาเฝ้ารอมาตลอด ทันใดนั้น เสียงเตือนจากระบบโฮโลแกรมส่วนตัวของเร็นก็ดังลั่นขึ้นมาในความเงียบ เสียงสัญญาณที่เป็นสีแดงฉานไม่ได้บ่งบอกถึงการเชื่อมต่อปกติ แต่มันคือสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดที่ดังมาจากศูนย์ควบคุมกลางของโรงเรียน [⚠️ คำเตือน: ระบบป้องกันส่วนกลางถูกบุกรุกโดยไม่ทราบแหล่งที่มา...] [⚠️ ตรวจพบการพยายามลบไฟล์ประวัติการศึกษาของท่าน... เป้าหมาย: ข้อมูลของ 'เร็น'] เร็นเบิกตากว้าง เขารีบก้มลงตรวจสอบข้อมูลบนจอก่อนจะพบว่า คาเลบไม่ได้รอให้ถึงตอนเย็น แต่เขากำลังเริ่มแผนการทำลายชีวิตของเร็นตั้งแต่วินาทีนี้ "เซเลน่า..." เร็นเงยหน้าขึ้นจะเอ่ยปาก แต่วินาทีนั้นเอง ประตูห้องเรียนก็ถูกกระชากเปิดออกพร้อมกับกลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดรักษาความปลอดภัยของสถาบันที่ก้าวเข้ามาพร้อมอาวุธครบมือ โดยมีคาเลบเดินยิ้มกริ่มตามหลังมาติดๆ "ผมแจ้งเหตุพบผู้บุกรุกและขโมยข้อมูลครับอาจารย์" คาเลบกล่าวด้วยน้ำเสียงเสแสร้ง "เร็นคือคนคนนั้น และหลักฐาน... ก็คาอยู่บนโต๊ะของเขาแล้ว" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเป็นพยานในความตึงเครียดครั้งนี้ไปพร้อมกับเร็นนะครับ ไซเบอร์พังค์2099