เลเวลอัปครั้งแรก

กลิ่นโอโซนเจือจางจากเครื่องกรองอากาศเกรดต่ำในห้องใต้ดินลอยปะปนกับกลิ่นไหม้บางเบาราวกับทองแดงที่ถูกความร้อนแผดเผา เร็นไม่สนใจหยาดเหงื่อที่ไหลย้อยลงมาตามขมับ ปลายนิ้วเรียวยาวของเขาเคาะแป้นพิมพ์โฮโลแกรมด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงกระทบกันเป็นจังหวะรัวราวกับเสียงฝนตกกระทบบานกระจก เบื้องหน้าของเด็กหนุ่มคือซอร์สโค้ดสีฟ้าเรืองแสงนับล้านบรรทัดที่กำลังไหลวนดั่งสายน้ำเชี่ยวกราก "อัตราการไหลของพลังงานผ่านท่อนาโนไทเทเนียมเริ่มไม่เสถียรแล้วนะครับอาจารย์ ถ้าเรายังฝืนดึงข้อมูลจากชิปคอร์นั่นต่ออีกแค่สามวินาที ตัวซีพียูสำรองคงจะระเบิดเป็นจุลแน่ๆ" เร็นเอ่ยขึ้นโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอ ดวงตาคมกริบกวาดมองตัวเลขฐานสิบหกที่กระพริบเตือนสีแดงฉาน ความทรงจำเกี่ยวกับการสูญเสียครอบครัวในเขตหวงห้ามผุดวาบขึ้นมาในหัวชั่วขณะ ราวกับเป็นเครื่องเตือนใจว่าความผิดพลาดแม้เพียงนิดเดียวในโลกดิสโทเปียแห่งนี้ หมายถึงการสูญสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง เซเลน่าที่ยืนพิงเสาเหล็กกล้าอยู่ไม่ไกล ยิ้มมุมปากเล็กน้อย แววตาของเธอพราวระยับด้วยประกายความท้าทาย อาจารย์สาวข้ามมิติผู้ซ่อนอดีตอันดำมืดไว้ใต้รอยยิ้มขี้เล่น เอามือไขว้หลังพร้อมกับก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานจนได้กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าที่เธอแอบปลูกไว้ในกระถางไฮโดรโปนิกส์มุมห้อง "นายกำลังประเมินความสามารถของตัวเองต่ำไปนะ เร็น" เสียงนุ่มนวลแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น "เด็กหนุ่มที่แกะรหัสผ่านชั้นที่เจ็ดของกรมความมั่นคงได้ภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมงอย่างเธอ ไม่ควรมาตื่นตระหนกกับแค่แรงดันไฟฟ้าตกหรอกจริงไหม? ลองมองให้ลึกลึกกว่าชั้นผิวของโค้ดสิ... นายจะเห็นความงามที่แท้จริงของมัน" คำพูดของเซเลน่าเปรียบเสมือนกุญแจดอกสำคัญที่ไขประตูบานใหญ่ในจิตใจของเร็น เด็กหนุ่มสูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ ปรับจังหวะการเต้นของหัวใจให้ช้าลง ปล่อยให้จิตสำนึกเชื่อมต่อกับระบบประสาทเทียมอย่างสมบูรณ์ ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีฟ้าใสสะท้อนแสงโค้ดที่สาดส่อง วินาทีนั้นเอง โลกตรงหน้าก็เปลี่ยนไป โครงสร้างทางกายภาพของคอมพิวเตอร์แม่ข่ายและห้องใต้ดินสลายกลายเป็นเส้นใยเรขาคณิตสามมิติ เร็นมองทะลุผ่านฝาครอบโลหะหนาเตอะเข้าไปเห็นกระแสไฟฟ้านับล้านโวลต์ที่กำลังวิ่งผ่านวงจรไมโครชิปขนาดจิ๋วได้อย่างชัดเจนราวกับมองผ่านแว่นขยาย เขาสามารถเห็นจุดอ่อน ข้อบกพร่อง และรอยต่อของรหัสความปลอดภัยที่รั่วไหลได้อย่างแม่นยำในระดับโมเลกุล นี่ไม่ใช่แค่การมองเห็นด้วยตาเปล่า แต่มันคือการ "มองทะลุโครงสร้าง" ของทุกสิ่งทุกอย่างที่ประกอบกันเป็นเทคโนโลยี! *[ระบบทำการอัปเดตสถานะผู้ใช้...]* *[ตรวจพบการตื่นรู้ของทักษะพิเศษระดับตำนาน: 'เนตรโครงสร้างนิรันดร์' (Structural Sight - Level 1)]* *[ความสามารถพิเศษ: ผู้ถือครองสามารถมองเห็นโครงสร้างสถาปัตยกรรม โค้ดโปรแกรม และจุดอ่อนทางกายภาพของวัตถุทุกชนิดในรัศมี 10 เมตร]* *[ค่าประสบการณ์ (XP) ของท่านเพิ่มขึ้น 1,500 แต้ม... เลเวลอัป! ปัจจุบันท่านเลื่อนสู่ เลเวล 2 เป็นที่เรียบร้อยแล้ว]* เสียงสังเคราะห์จากระบบดังขึ้นในโสตประสาท พร้อมกับความรู้สึกอุ่นวาบที่แผ่ซ่านไปทั่วกระดูกสันหลัง เร็นรู้สึกได้ถึงพลังงานมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย กล้ามเนื้อทุกมัดตื่นตัว และสมองประมวลผลได้รวดเรวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความเหนื่อยล้าจากการอดนอนติดต่อกันหลายวันจางหายไปจนหมดสิ้น เร็นพ่นลมหายใจยาวเหยียดออกทางปาก รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากของเด็กหนุ่มผู้เยือกเย็น เขาหันไปสบตากับเซเลน่าที่ยืนส่งยิ้มอ่อนโยนให้ด้วยความภาคภูมิใจ "เยี่ยมมากครับอาจารย์... ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมอาจารย์ถึงบอกให้มองให้ลึกลกว่าเดิม" เร็นกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่มั่นคงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด "ด้วยมุมมองแบบนี้ ต่อให้เป็นระบบป้องกันของหอคอยกลางเมืองหลวง ผมก็สามารถหาช่องโหว่และเจาะเข้าไปได้ภายในพริบตาเดียว" เซเลน่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอเอื้อมมือเรียวมาตบไหล่ของลูกศิษย์หนุ่มเบาๆ สองสามครั้ง ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเธอส่งผ่านมาถึงเร็นผ่านเนื้อผ้า ชวนให้หัวใจที่เคยด้านชาและโดดเดี่ยวรู้สึกพองโตขึ้นมาอย่างประหลาด "อย่าเพิ่งลำพองใจไปล่ะ เร็น การก้าวขึ้นสู่เลเวล 2 มันเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของการเดินทางที่แท้จริงเท่านั้น" เซเลน่าหุบยิ้มลงเล็กน้อย แววตาของอาจารย์สาวฉายแววเคร่งเครียดขึ้นมาทันทีเมื่อเธอหันไปมองหน้าจอเรดาร์เตือนภัยที่มุมห้อง "เพราะดูเหมือนว่า... สิ่งที่เราเพิ่งดึงข้อมูลออกมาเมื่อครู่ จะไปสะกิด 'บางสิ่ง' ที่หลับใหลอยู่ใต้ดินลึกของเขตหวงห้ามเข้าให้แล้ว" เร็นขมวดคิ้วมุ่นทันทีเมื่อเห็นสัญญาณเตือนภัยสีม่วงเข้มกำลังกระพริบบนเรดาร์ มันไม่ใช่การตรวจจับของโดรนลาดตระเวนทั่วไปของรัฐบาล แต่เป็นคลื่นความถี่พลังงานระดับสูงที่คุ้นเคยอย่างน่าประหลาด... คลื่นพลังงานแบบเดียวกับวันที่ครอบครัวของเขาหายสาบสูญไปในอุบัติเหตุเมื่อสิบปีก่อน ก่อนที่เร็นจะได้เอ่ยปากถามอะไร เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้นมาจากเพดานห้องใต้ดิน เศษปูนและฝุ่นควันฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ แรงสั่นสะเทือนทำให้คอมพิวเตอร์โฮโลแกรมเกือบคว่ำลงกับพื้น ร่างเงาสูงใหญ่ในชุดเกราะรบสีดำสนิทไร้รอยต่อปรากฏตัวขึ้นตรงทางเข้า พร้อมกับลำแสงสีแดงจากดวงตาจักรกลที่จ้องตรงมายังพวกเขาโดยไม่กะพริบ *[คำเตือนระดับวิกฤต: ตรวจพบ 'ผู้พิพากษาเงา' (Shadow Arbiter) หน่วยล่าสังหารพิเศษระดับ SSS ปรากฏตัวในระยะประชิด]* *[ระบบไม่สามารถหลบหนีได้... ขอให้ผู้ใช้เตรียมรับมือกับการต่อสู้ครั้งแรก]* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับเร็นและเซเลน่าเสมอนะครับ