ประกาศผลคะแนนที่โลกต้องตะลึง

"หน้าจอระบบส่วนกลางของสถาบันกำลังจะล่มแล้วครับท่านอาจารย์... จำนวนการเรียกดูข้อมูลจากโหนดรหัสผ่านของเด็กหนุ่มคนนั้น พุ่งทะยานเกินเพดานที่อัลกอริทึมสำรองจะแบกรับไหว" เสียงทุ้มต่ำของเจ้าหน้าที่เทคนิคระดับสูงดังสะท้อนก้องภายในห้องควบคุมหลักของตึกอำนวยการ แสงไฟนีออนสีส้มอมแดงกะพริบถี่รัวเพื่อเตือนภัยระดับสอง หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าฉายกราฟแท่งแสดงผลคะแนนการทดสอบเจาะระบบภาคปฏิบัติ ซึ่งพุ่งสูงขึ้นเป็นเส้นตรงอย่างไร้ความปรานี ราวกับตัวเลขเหล่านั้นถูกขับเคลื่อนด้วยพลังงานจากเตาปฏิกรณ์ฟิวชั่นที่ไม่มีวันหมดแรง เซเลน่าเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนัง ริมฝีปากบางเฉียบยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างนึกสนุก ดวงตาคู่สวยใต้กรอบแว่นเลนส์ใสสะท้อนภาพชุดตัวเลขรหัสฐานสิบหกที่วิ่งผ่านนัยน์ตาด้วยความเร็วสูงจนแทบมองไม่ทัน เธอยกกาแฟดำอุ่นๆ ขึ้นจิบช้าๆ ท่ามกลางความตื่นตระหนกของเหล่าคณะกรรมการคุมสอบที่กำลังวิ่งวุ่นกันฝุ่นตลบ "ปล่อยให้มันรันต่อไปเถอะครับ..." อาจารย์สาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่ากังวานและทรงอำนาจจนทำให้เสียงโวยวายรอบตัวเงียบลงไปถนัดตา "เด็กคนนั้นไม่ได้แค่กำลังทำลายสถิติเก่า แต่เขากำลังเขียนสถาปัตยกรรมความปลอดภัยขึ้นมาใหม่ด้วยซ้ำ... ในแบบที่พวกเราต่อให้เอาสมองกลควอนตัมมาประมวลผลทั้งคืน ก็ยังคิดไม่ถึง" ในขณะเดียวกัน ที่ลานประลองจำลองมิติไซเบอร์ ศูนย์กลางของความโกลาหลทั้งหมด เร็นกำลังยืนนิ่งสงบ ท่ามกลางละอองแสงดิจิทัลสีครามที่ค่อยๆ เลือนหายไปจากปลายนิ้ว เม็ดเหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายขึ้นตามกรอบหน้าคมคาย แต่ดวงตาคู่สีนิลกลับเยือกเย็นและลุ่มลึกอย่างยิ่งยวด เขากำลังมองดูหน้าต่างแจ้งเตือนโปร่งใสสีทองที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ [ ตรวจพบการคอมไพล์โค้ดระดับปรมาจารย์ ] [ คะแนนการประเมินรวม: 99,850 คะแนน ] [ สถานะ: ทุบสถิติสูงสุดตลอดกาลของสถาบันนีโอ-โตเกียว ] [ ปลดล็อกสิทธิ์เข้าถึง: โซนต้องห้ามระดับสวรรค์ (Heaven-Tier Restricted Zone) ] เสียงฮือฮาดังระงมมาจากอัฒจันทร์รอบด้าน บรรดานักเรียนหัวกะทิจากตระกูลขุนนางไซเบอร์ต่างพากันลุกขึ้นยืนด้วยความตกตะลึง บางคนอ้าปากค้างจนแทบกลืนน้ำลายไม่ลง หลายคนพยายามมองหาข้อผิดพลาดในระบบ เพราะไม่เชื่อว่าเด็กหนุ่มผู้มาจากเขตนอกกำแพง—เขตสลัมที่ไร้ซึ่งเทคโนโลยีชั้นสูงหนุนหลัง—จะสามารถรังสรรค์อัลกอริทึมทะลวงแนวป้องกันของป้อมปราการคอร์ปอเรชั่นได้ด้วยตัวคนเดียวภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที "เป็นไปไม่ได้..." วาเลนไทน์ ทายาทอันดับหนึ่งแห่งตระกูลผู้ผลิตชิปประมวลผลยักษ์ใหญ่ กัดฟันกรอดจนกรามขึ้นสันนูน มือทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นจนข้อต่อสีขาวโพลน "ไอ้สפר์ประหลาดนั่นมันใช้ทริคอะไร ถึงได้ลัดขั้นตอนการเข้ารหัสผ่านไฟร์วอลล์ระดับทหารได้สะอาดหมดจดขนาดนั้น... ไม่มีร่องรอยการดึงข้อมูลดิบ ไม่มีแม้แต่รอยรั่วของแพ็กเกตข้อมูล!" สายตาของฝูงชนนับพันคู่ต่างพุ่งเป้ามาที่เร็นเป็นตาเดียว มีทั้งความอิจฉาริษยา ความหวาดกลัว และความอยากรู้อยากเห็นระคนกัน ทว่า ท่ามกลางความสนใจระดับมหาศาลนั้น เร็นกลับไม่ได้รู้สึกยินดีปรีดาตามที่ควรจะเป็น หัวใจของเขากลับเต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนกว่านั้น ภาพเหตุการณ์เมื่อหลายปีก่อนในห้องทดลองลับที่เต็มไปด้วยเปลวเพลิงและเสียงกรีดร้องแวบเข้ามาในหัว *รหัสที่เขาใช้เมื่อครู่... มันไม่ใช่แค่โค้ดธรรมดา แต่มันคือโครงสร้างเดียวกันกับรหัสลับที่พ่อของเขาทิ้งไว้ก่อนจะหายตัวไปในเขตหวงห้าม* เร็นสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อดึงสติกลับมา เขารู้ดีว่าการแสดงออกถึงความสามารถที่เหนือชั้นจนเกินไปในครั้งนี้ เปรียบเสมือนการโยนชิ้นเนื้อชิ้นโตลงไปในฝูงฉลามหิวโหย ศัตรูในเงาที่ตามล่าครอบครัวของเขามาตลอดจะต้องไหวตัวทันอย่างแน่นอน และเวลานี้ สายตาอันคมกริบจากมุมมืดของสถาบันก็เริ่มจับจ้องมาที่เขาแล้ว ทันใดนั้น เสียงเตือนภัยโทนต่ำอันเป็นเอกลักษณ์ก็ดังขึ้นทั่วทั้งเครือข่ายภายในของสถาบัน แสงไฟรอบตัวเปลี่ยนจากสีฟ้าใสกลายเป็นสีแดงชาดฉานในพริบตา ระบบโฮโลแกรมทั้งหมดดับวูบลงก่อนจะติดขึ้นมาใหม่อย่างพร้อมเพรียง พร้อมกับข้อความปริศนาที่ปรากฏขึ้นบนทุกหน้าจอ โดยไม่มีใครลบมันออกได้ [ แจ้งเตือนจากระบบส่วนกลาง: ตรวจพบการเข้าสู่ระบบต้องสงสัยจากภายนอก ] [ รหัสประจำตัวผู้บุกรุก: 'โปร메ธีウス' (Prometheus) ] [ เป้าหมายการเชื่อมต่อ: พิกัดจิตวิญญาณของเร็น และรหัสผ่านระดับ SSS ที่เพิ่งถูกปลดล็อก ] ความเงียบงันเข้าปกคลุมลานประลองชั่วขณะ ก่อนที่เงาร่างของชายสวมเสื้อโค้ทสีดำสนิทผู้ปกปิดใบหน้าด้วยหน้ากากไซเบอร์เนติกส์จะก้าวออกมาจากรอยแยกมิติข้อมูลกลางอากาศ ลมพายุลูกใหญ่ถูกสร้างขึ้นจากแรงดันไฟฟ้ามหาศาลที่แผ่ออกมาจากตัวของแขกผู้ไม่ได้รับเชิญผู้นั้น เซเลน่าที่นั่งอยู่บนห้องควบคุมถึงกับผุดลุกขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเป็นครั้งแรก "แย่แล้ว..." เสียงพึมพำของอาจารย์สาวลอดผ่านไรฟัน เธอกำหมัดแน่นเมื่อตระหนักได้ว่า ตัวตนที่เธอพยายามหลบหนีมาตลอดหลายปี ได้ตามกลิ่นอายของเร็นมาจนเจอแล้ว ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญนี้ด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ!