ระดับแรงก์ S ปรากฏ

เสียงคำรามต่ำของเครื่องประเมินพลังงานควอนตัมรุ่นสิบเอ็ด ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงทดสอบกลางของสถาบันเทคโนโลยีเซนทรัล เมทริกซ์ แสงสีฟ้าเข้มข้นที่เคยนิ่งสงบ บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานดั่งโลหิต แรงสั่นสะเทือนจากสนามแม่เหล็กไฟฟ้าแผ่ซ่านจนเส้นผมบนต้นแขนของทุกคนในห้องลุกชันขึ้นพร้อมเพรียงกัน เร็นยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าเสาผลึกโมเลกุล แววตาคู่คมสีรัตติกาลจดจ้องไปยังหน้าจอโฮโลแกรมที่กำลังกระพริบถี่รัว ข้อมูลโค้ดดิ้งนับล้านบรรทัดไหลทะลักผ่านม่านตาของเขาด้วยความเร็วสูงจนแทบแยกไม่ออก แต่ด้วยทักษะการคำนวณระดับพระกาฬที่ถูกขัดเกลามาในโลกดิสโทเปีย เขาสามารถถอดรหัสตัวเลขเหล่านั้นได้ในเสี้ยววินาที “เป็นไปไม่ได้...” เจ้าหน้าที่คุมสอบอาวุโสพึมพำเสียงสั่น มือที่ถือแท็บเล็ตควบคุมร่วงหล่นลงบนพื้นห้องจนเกิดเสียงดังสนั่น แต่ไม่มีใครสนใจจะก้มลงเก็บมัน สายตาทุกคู่ ไม่ว่าจะเป็นเหล่านักเรียนหัวกะทิหรือผู้บริหารระดับสูงต่างเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง เซเลน่า ซึ่งยืนกอดอกพิงผนังอยู่มุมห้อง ริมฝีปากบางเฉียบระบายรอยยิ้มบางเบาที่ยากจะคาดเดา นัยน์ตาคู่สวยของอาจารย์สาวทอประกายความภาคภูมิใจปะปนกับความระแวดระวัง เธอกวาดตามองไปยังระบบรักษาความปลอดภัยของสถาบันที่เริ่มส่งสัญญาณเตือนภัยสีเหลือง เนื่องจากปริมาณพลังงานในตัวของเร็นกำลังทะลุเพดานจำกัดของเซิร์ฟเวอร์หลัก “ระบบกำลังคำนวณใหม่... โปรดถอยห่างจากเขตอันตราย” เสียงสังเคราะห์จาก AI ของโรงเรียนดังขึ้นซ้ำๆ ด้วยโทนเสียงที่ติดขัด ราวกับมันกำลังประมวลผลสิ่งที่ไม่ควรจะมีอยู่จริงในฐานข้อมูล เร็นสูดลมหายใจเข้าลึก, กลิ่นอายของโอโซนและน้ำมันเครื่องผสมผสานกันในบรรยากาศ เขาจำความรู้สึกนี้ได้ดี มันคือความรู้สึกเดียวกับวันที่ระบบลึกลับปรากฏขึ้นในหัวของเขาครั้งแรกเมื่อหลายเดือนก่อน—วันที่เขาตัดสินใจก้าวข้ามเส้นแบ่งระหว่างคนธรรมดากับผู้รอดชีวิตในโลกที่ไร้ความปรานี “เร็น... นายทำบ้าอะไรลงไปเนี่ย” เสียงกระซิบปนตกตะลึงดังมาจากเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งที่ยืนอยู่แถวหน้า แต่เร็นไม่ได้ใส่ใจ เขากำลังโฟกัสไปที่หน้าจอตรงหน้าซึ่งตัวเลขพลังงานหยุดนิ่งอยู่ที่จุดสูงสุด [ แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบค่าพลังงานทะยานสู่ขีดจำกัดสูงสุด ] [ สถานะปัจจุบัน: ผ่านเกณฑ์การประเมินระดับ "S" อย่างสมบูรณ์แบบ ] [ ปลดล็อกทักษะลับ: 'ควอนตัม ซิงโครไนซ์' (Quantum Synchronization) ระดับ 1 ] ข้อความสีทองเรืองรองปรากฏขึ้นในคลื่นสมองของเร็น พร้อมกับกระแสข้อมูลมหาศาลที่หลั่งไหลเข้าสู่ความทรงจำราวกับสายน้ำเชี่ยวกาบ เขารู้สึกได้ถึงพละกำลังที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูเซลล์ มันไม่ใช่แค่พลังกาย แต่เป็นการเชื่อมต่อโดยตรงกับเครือข่ายเน็ตเวิร์กทั่วทั้งเขตมหานครไซเบอร์ ทุกสายสัญญาณ ทุกกล้องวงจรปิด และทุกฐานข้อมูลลับกำลังอยู่ในกำมือของเขา เซเลน่าก้าวเท้าเข้ามาใกล้เร็นอย่างเงียบเชียบ เธอยื่นมือเรียวบางออกไปแตะที่ไหล่ของเขาเบาๆ สัมผัสที่อบอุ่นนั้นช่วยดึงสติของเร็นให้กลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงท่ามกลางความโกลาหลรอบตัว “ทำได้ดีมากครับ... เด็กน้อยของฉัน” เซเลน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระซิบแผ่วเบาที่จงใจให้ได้ยินกันแค่สองคน “ดูเหมือนว่านายจะไม่ใช่แค่ความหวังของสถาบันนี้อีกต่อไปแล้วล่ะนะ” “ผมบอกแล้วว่าผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อเล่นสนุก, อาจารย์เซเลน่า” เร็นตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยความเยือกเย็นอันเป็นเอกลักษณ์ เขาสบตาเธอ นัยน์ตาทั้งคู่สะท้อนแสงสีแดงฉานจากหน้าจอประเมินผล “แต่ถ้าพวกเบื้องบนคิดจะใช้ผมเป็นหมากในเกมนี้ พวกมันคงต้องคิดใหม่” ก่อนที่ใครในห้องโถงจะทันได้ตั้งตัว ประตูนิรภัยเหล็กกล้าหนาเตอะที่เชื่อมต่อกับห้องควบคุมหลักก็ถูกระเบิดออกด้วยแรงดันมหาศาล ควันสีขาวพวยพุ่งพร้อมกับเงาร่างของบุคคลปริมาณหนึ่งในชุดเกราะยุทธวิธีสีดำสนิทก้าวเข้ามา ประทับตราสัญลักษณ์รูปอินทรีเหล็กกล้า—หน่วยพิเศษจากสภาความมั่นคงสูงสุดที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมาปรากฏตัวที่นี่ หัวหน้าหน่วยในชุดเกราะก้าวออกมาก้าวหนึ่ง ปืนพลาสม่าในมือถูกยกขึ้นเล็งตรงมาที่เร็น โดยมีรอยยิ้มเย็นเยียบซ่อนอยู่หลังหน้ากากกรองอากาศ “ยินดีด้วยที่ได้เลื่อนขั้นเป็นแรงก์ S นะ เร็น... แต่คำสั่งฉุกเฉินจากท่านผู้นำสั่งให้เราควบคุมตัวแกและอาจารย์สาวของคุณไปสอบสวน ณ บัดนี้” หัวใจของเร็นกระตุกวูบ ทว่าใบหน้ายังคงนิ่งสงบดั่งผิวน้ำในคืนไร้จันทร์ นิ้วมือขวาของเขาขยับสัมผัสเบาๆ ที่แหวนโลหะบนนิ้ว—รหัสคำสั่งทำลายล้างระบบป้องกันภัยทั่วทั้งตึกถูกเตรียมพร้อมไว้ในเสี้ยววินาที... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้เร็นก้าวข้ามขีดจำกัดในครั้งนี้นะครับ