การปรากฏตัวของมือสังหาร

*[ติ๊ด! ตรวจพบเงื่อนไขลับปลดล็อก: [สิทธิ์การเข้าถึงระดับผู้สร้าง (Creator Root Access)] กำลังเริ่มต้นกระบวนการยืนยันตัวตน...]* หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานสาดแสงสะท้อนลงบนนัยน์ตาคู่คมของเร็น เสียงเตือนของระบบดังระงัวก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท ราวกับเสียงสัญญาณชีพของเครื่องจักรที่กำลังเตลิด ภายในห้องปฏิบัติการใต้ดินที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของน้ำยาหล่อเย็นและโอโซน ละอองแสงดิจิทัลนับล้านลอยเคว้งคว้างราวกับหิ่งห้อยในความมืด บรรยากาศรอบตัวอัดแน่นไปด้วยความกดดันระดับสูงสุดจนแทบหายใจไม่ออก "เร็น! ถอยออกมาก่อน เร็วเข้า!" เสียงของเซเลน่าดังแทรกขึ้นมาด้วยความร้อนรน มือเรียวบางที่มักจะถือแท็บเล็ตด้วยท่าทางสบายๆ อยู่เสมอ บัดนี้กำลังสั่นเทาเล็กน้อย เธอพุ่งตัวเข้ามาคว้าแขนของเขาไว้ แรงดึงนั้นหนักหน่วงและเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นที่เธอพยายามซ่อนไว้ภายใต้รอยยิ้มมาโดยตลอด เร็นหันไปมองอาจารย์สาว แววตาของเธอสั่นระริกสะท้อนภาพแสงสีแดงจากระบบ แตกต่างจากความเยือกเย็นที่เคยมีมาอย่างสิ้นเชิง "อาจารย์ครับ..." เร็นเอ่ยเสียงเรียบ ทว่ามั่นคง เขากวาดสายตามองโค้ดภาษาเครื่องนับพันบรรทัดที่กำลังวิ่งผ่านหน้าจอด้วยความเร็วสูง "ระบบไม่ได้กำลังแฮกเรา... แต่มันกำลังบอกว่า มีใครบางคนกำลังพยายาม *'เขียนทับ'* ตัวตนของเราจากภายนอกต่างหากครับ" เซเลน่ากัดริมฝีปากจนห่อเลือด สมองอันปราดเปรื่องของอดีตแฮกเกอร์ระดับตำนานประมวลผลสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ในฐานะคนที่หลบหนีการตามล่าจากรัฐบาลและองค์กรใต้ดินมาครึ่งชีวิต เธอรู้จัก "ลายเซ็นดิจิทัล" นี้ดีกว่าใคร "โครงข่ายควอนตัมของซินดิเคท..." เซเลน่าพึมพำด้วยน้ำเสียงแห้งผาก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก "พวกมันไม่ได้แค่ตามหาตัวเรา... แต่พวกมันเจอประตูเชื่อมมิติที่เธอเปิดใช้งานเมื่อตอนบ่ายแล้ว เร็น! พวกมันกำลังส่ง *'หน่วยกวาดล้าง'* เข้ามาผ่านทางลิงก์นี้!" *ตูมมมม!* ยังไม่ทันที่เร็นจะได้เอ่ยคำพูดใด แรงระเบิดมหาศาลก็สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งตึกร้าง แรงกระแทกทำให้ฝุ่นผงจากเพดานร่วงกราวลงมากลบเกลื่อนพื้นห้อง ระบบไฟสำรองตัดขาดในทันที ความมืดเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่แสงไฟฉุกเฉินสีส้มกะพริบถี่จะสว่างขึ้น พร้อมกับเสียงไซเรนเตือนภัยดังลั่น [คำเตือน: ตรวจพบการบุกรุกพื้นที่ปลอดภัย 3 จุด] [โปรโตคอลป้องกันอัตโนมัติถูกปิดใช้งานด้วยสิทธิ์ [Creator Root Access]] [ผู้บุกรุก: มือสังหารคลาส 'Phantom' จำนวน 2 นาย – ระดับอันตราย: สูงสุด] เร็นไม่รอช้า นิ้วเรียวยาวพ1าดผ่านแป้นพิมพ์โฮโลแกรมอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วระดับพรีเมียม ทักษะการคำนวณรหัสระดับพระกาฬถูกเรียกใช้งานอย่างไร้รอยต่อ โค้ดป้องกันขั้นพื้นฐานถูกสร้างขึ้นมาเพื่อซื้อเวลา แม้หัวใจจะเต้นรัวด้วยความตึงเครียด แต่สมองส่วนหน้าของเขากลับเยือกเย็นราวน้ำแข็ง "อาจารย์ครับ ไปที่ห้องนิรภัยสำรอง ผมจะถ่วงเวลาพวกมันตรงนี้เอง" เร็นพูดโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอ "พูดบ้าอะไรของเธอ! จะให้ฉันทิ้งลูกศิษย์ไว้แล้วหนีเอาตัวรอดคนเดียวหรือไง?" เซเลน่าตวาดกลับ น้ำเสียงของเธอเจือความโกรธและห่วงใยในคราวเดียวกัน เธอสะบัดข้อมือ เผยให้เห็นอุปกรณ์แฮกเกอร์รุ่นทดลองที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อ "จำไม่ได้หรือไงว่าใครเป็นคนสอนเทคนิคการเจาะระบบให้เธอกันแน่" เร็นชะงักไปเล็กน้อยเมื่อสบเข้ากับดวงตาที่มุ่งมั่นของอาจารย์สาว ความอบอุ่นสายหนึ่งไหล뢰เข้าสู่หัวใจท่ามกลางบรรยากาศอันหนเหน็บของโลกดิสโทเปียแห่งนี้ "ถ้าอย่างนั้น... เรามาลองดูกันสักตั้งครับ ว่าโค้ดโบราณของอาจารย์ กับระบบกวาดล้างยุคใหม่ของพวกมัน อย่างไหนจะพังก่อนกัน" มุมปากของเร็นยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจและท้าทาย ในวินาทีนั้นเอง ประตูเหล็กกล้าหนาเตอะหน้าห้องปฏิบัติการก็ยุบตัวลงราวกับกระดาษ ด้วยแรงกระแทกจากภายนอก รอยเชื่อมโลหะฉีกขาดส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูง กลิ่นอายของความตายคละคลุ้งมากับความเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่านเข้ามาในห้อง ควันสีขาวพวยพุ่งจากการเผาไหม้ของพลาสมาคัตเตอร์ ร่างสองร่างก้าวผ่านกลุ่มควันเข้ามาอย่างเชื่องช้า ชุดเกราะสีดำสนิทที่กลืนไปกับความมืด ไร้ซึ่งร่องรอยของความเป็นมนุษย์ ใบหน้าถูกปกปิดด้วยหน้ากากไร้หน้าจอที่มีเพียงเส้นแสงสีขาวคาดผ่าน ดวงตาของพวกมันเปล่งประกายแสงอินฟราเรดจ้องตรงมาที่เร็นและเซเลน่าราวกับสัตว์ป่าที่พบเหยื่อ มือสังหารจากองค์กรลึกลับ... ก้าวเข้ามาถึงใจกลางห้องแล้ว เซเลน่าสูดหายใจเข้าลึก 1 ครั้ง ก่อนจะกดปุ่มเปิดใช้งานโปรโตคอลโอברคล็อก (Overclock) บนอุปกรณ์ในมือ เสียงเครื่องยนต์ขนาดเล็กส่งเสียงคำรามลั่น เร็นเองก็ขยับนิ้วครั้งสุดท้ายเพื่อยืนยันคำสั่ง [System Lockdown] พร้อมกับปลดปล่อยพลังงานจิตที่ถูกยกระดับจากเลเวลที่เพิ่งทะยานขึ้นในบทก่อนหน้า การปะทะกันระหว่างอดีตแฮกเกอร์ผู้กุมความลับ กับมือสังหารไร้เงาผู้ไร้ความปรานี ได้เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้ [ติ๊ด! – ตรวจพบการเข้าถึงไฟล์ลับสุดยอด: 'โปร젝트โครนอส' (Chronos Project) กำลังถูกเปิดเผยโดยบุคคลนิรนาม...] [คำเตือน: บุคคลที่สามกำลังแทรกแซงการสนทนา... เสียงปลายสายกล่าวว่า: *'เจอตัวแล้ว เจ้าหนู เร็น... พ่อแม่ของแกฝากความคิดถึงมาด้วย'*] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางฝ่าฟันความมืดมิดในโลกไซเบอร์นี้ไปพร้อมกับเร็นและอาจารย์เซเลน่าเสมอนะครับ