ตลาดมืดแห่งเขตชายแดน

กลิ่นอับชื้นของคราบน้ำมันก๊าดและเศษซากตะกอนเวทมนตร์เสื่อมสภาพลอยอบอวลอยู่เบื้องหน้า ม่านผ้าใบสีตุ่นที่ใช้กั้นอาณาเขตของ “ตลาดมืดแห่งเขตชายแดน” สะบัดตามแรงลมโชกยามราตรี ท่ามกลางแสงไฟสลัวจากตะเกียงมานาคุณภาพต่ำที่กะพริบติดๆ ดับๆ สร้างเงาทอดยาวบิดเบี้ยวบนพื้นดินแห้งผาก เรนก้าวเท้าช้าๆ อย่างระแวดระวัง รองเท้าบูทหนังหนาเหยียบลงบนพื้นกรวดโดยไม่1เกิดเสียงดังเกินจำเป็น สายตาคู่คมกวาดมองสำรวจรอบด้านอย่างรวดเร็วเพื่อประเมินสถานการณ์ อัตราการเต้นของหัวใจของเขายังคงนิ่งสงบตามแบบฉบับของเซียนกลยุทธ์ผู้ผ่านสมรภูมิความเป็นความตายมานับไม่ถ้วน ในโลกที่ล่มสลายและเต็มไปด้วยรอยแยกแห่งความมืดมิดแห่งนี้ ความประมาทคือตั๋วเที่ยวเดียวสู่ความตาย “ระวังตัวด้วยนะครับ ลูมิน่า” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเตือนเบาๆ ขณะที่มือขวาขยับกระชับฮู้ดคลุมศีรษะให้ต่ำลงเพื่ออำพรางใบหน้า ด้านข้างของเขา ลูมิน่า เอลฟ์สาวเจ้าของนัยน์ตาสสีมรกตพยักหน้ารับอย่างรู้กัน มือเรียวบางสัมผัสอยู่ที่ด้ามจับดาบคาตานะโบราณที่เหน็บไว้ข้างเอว แม้ความทรงจำในอดีตของนางจะเลือน 1หาย แต่สัญชาตญาณการต่อสู้และประสาทสัมผัสอันเฉียบคมยังคงทำงานได้อย่างสมบูรณ์แบบ นางก้าวเดินเคียงข้างเรนอย่างเงียบเชียบ ราวกับเงาที่พร้อมปกป้องผู้เป็นนายในทุกสถานการณ์ เป้าหมายของพวกเขาในค่ำคืนนี้ไม่ใช่การมาเดินเล่นหาความสำราญ แต่คือการแลกเปลี่ยน “แก่นพลังงานเวทมนตร์ระดับกลาง” ที่เก็บกู้มาจากซากดันเจี้ยนเก่า เพื่อแล਼กกับข้อมูลวงในเกี่ยวกับเส้นทางลี้ลับที่เชื่อมต่อไปยังเขตอุตสาหกรรมโบราณ เบื้องหน้าของพวกเขาคือแผงลอยค้าขายใต้ดินที่ตั้งเรียงรายอย่างไร้ระเบียบ พ่อค้าแม่ขายสวมหน้ากากอนามัยเวทมนตร์เพื่อปิดบังตัวตน เสียงกระซิบกระซาบต่อรองราคาดังประสานไปกับเสียงลมหนาวที่พัดผ่านรอยแตกของกำแพงเมืองเก่า เรนพาตัวเองเดินลึกเข้าไปในโซนแลกเปลี่ยนสินค้าต้องห้าม บรรยากาศรอบตัวกดดันขึ้นเรื่อยๆ ตามจำนวนก้าวที่เดินผ่านฝูงชนหน้าตาถมึงทึง “ยินดีต้อนรับครับ นักเดินทางผู้เยือกเย็น… ดูเหมือนว่าท่านกำลังมองหาบางสิ่งที่ไม่ได้วางขายอยู่บนแผงทั่วไปสินะครับ” เสียงแหบพร่าดังขึ้นจากเงาดำภายใต้ผ้าคลุมสีดำสนิทของพ่อค้าเร่คนหนึ่ง เขาตั้งโต๊ะไม้เก่าๆ ไว้มุมอับสายตา บนโต๊ะวางขวดแก้วบรรจุของเหลวเรืองแสงสีม่วงเข้มและชิ้นส่วนกลไกเวทมนตร์ที่ขึ้นสนิม เรนหยุดยืนเบื้องหน้าโต๊ะ สายตาสอดส่องวิเคราะห์โครงสร้างของสินค้าบนโต๊ะอย่างรวดเร็วผ่านระบบวิเคราะห์ภายในจิตใจ—*[ประเมินสถานการณ์: วัตถุดิบเกรด C, กลไกเวทมนตร์เสียหาย 42%, ระดับความเสี่ยงในการเจรจา: ต่ำ]* “ผมต้องการข่าวกรอง ไม่ใช่เศษเหล็กพวกนี้” เรนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ทว่าทรงพลังพอที่จะทำให้พ่อค้าเร่ชะงักมือที่กำลังจัดเรียงสินค้า พ่อค้าเร่หัวเราะในลำคอเสียงแหแห แห้งแล้งราวกับกระดาษทรายเสียดสีกัน “ฮìๆๆ… สมกับที่เป็นผู้มาจากต่างโลก ตาถึงจริงๆ งั้นเชียว สินค้าธรรมดาคงไม่สามารถดึงดูดสายตาของท่านได้ แต่ทว่า… ข้อมูลที่ท่านอยากรู้นั้นมีราคาค่างวดที่สูงลิ่ว ท่านมีสิ่งของที่คู่ควรจะมาแลกเปลี่ยนกับมันจริงๆ หรือครับ?” เรนไม่พูดพร่ำทำเพลง เขายื่นมือหยิบแก่นพลังงานเวทมนตร์สีฟ้าครามบริสุทธิ์ออกมาจากกระเป๋าคาดเอว วางลงบนโต๊ะไม้ เสียงวัตถุดบกระทบเนื้อไม้เบาๆ แต่กลับดึงดูดสายตาของพ่อค้าเร่และผู้คนรอบข้างให้หันมามองเป็นตาเดียว ประกายแสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นสะท้อนกับนัยน์ตาของพ่อค้าเร่ อากาศรอบตัวราวกับจะเย็นลงวูบหนึ่งจากไอพลังงานบริสุทธิ์ที่แผ่ออกมาจากแก่นพลังนั้น “นี่คือ… แก่นพลังงานจากดันเจี้ยนเขตศูนย์กลางสภาพสมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์!” พ่อค้าเร่สูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง มือสั่นเทาเล็กน้อยเอื้อมไปหมายจะหยิบมันขึ้นมาตรวจสอบใกล้ๆ แต่เรนกลับเลื่อนมือมากุมแก่นพลังนั้นไว้เสียก่อน รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก ทว่าดวงตากลับไร้ซึ่งความรู้สึก “ช้าก่อนครับ การค้าขายยังไม่เริ่ม เรามาตกลงเงื่อนไขกันให้เรียบร้อยเสียก่อน ข้อมูลเกี่ยวกับประตูมิติชั้นที่สี่ และรายชื่อผู้ครอบครองกุญแจเวทมนตร์… ผมต้องการทั้งหมด” พ่อค้าเร่กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ข้อมูลระดับนั้นถือเป็นความลับสุดยอดที่อาจแลกด้วยชีวิตหากทางการล่วงรู้ ทว่ามูลค่าของแก่นพลังตรงหน้ามันเย้ายวนเกินกว่าจะปฏิเสธได้ เขาก้มตัวลงกระซิบเสียงเบาเพื่อไม่ให้คนรอบข้างได้ยิน “ท่านช่างกล้าหาญเสียจริง… ได้ครับ ข้อมูลที่ท่านต้องการ ผมจะมอบให้ แต่มีข้อแม้ว่าท่านจะต้องรับพัสดุชิ้นหนึ่งออกไปจากตลาดมืดแห่งนี้ด้วยตนเอง มันเป็นของร้อนที่พวกเราไม่อยากเก็บไว้ใกล้ตัวอีกต่อไปแล้ว” เรนหรี่ตาลงเล็กน้อย ประมวลผลความเสี่ยงในเสี้ยววินาที เคมีในสมองทำงานอย่างเป็นระบบ *[คำเตือน: ตรวจพบความผิดปกติของคลื่นมานารอบตัว, ความน่าจะเป็นของการถูกซุ่มโจมตี: 78%]* ก่อนที่เรนจะได้ทันเอ่ยปากปฏิเสธหรือต่อรอง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบก็ดังขึ้นจากปากทางเข้าตลาดมืด เสียงเกราะเหล็กกระทบกันก้องกังวาน ท่ามกลางเสียงตะโกนก้องที่ทำลายความเงียบงัน “กองกำลังตรวจ The Enforcement บุกเข้าตรวจค้นแล้ว! ห้ามใครขยับ!” บรรยากาศในตลาดมืดแปรเปลี่ยนเป็นความโกลาหลในพริบตา พ่อค้าเร่ต่างรีบเก็บสินค้าและวิ่งหนีเอาชีวิตรอด ลูมิน่าขยับตัวเข้ามาประชิดแผ่นหลังของเรนในทันที มือเรียวแตะที่ด้ามดาบพร้อมชักออกจากการฝักได้ทุกเมื่อ เรนหันกลับไปมองพ่อค้าเร่คนเดิม ทว่าชายคนนั้นกลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงกล่องโลหะขนาดเท่าฝ่ามือที่ถูกผลักมาไว้ตรงหน้าเขา บนฝากล่องมีสัญลักษณ์ประหลาดสลักไว้ด้วยรอยเลือดแห้งกรัง และทันทีที่นิ้วของเรนสัมผัสโดนตัวกล่อง เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เขาไม่ได้ยินมานานก็ดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาท **[ติ๊ง! ตรวจพบวัตถุโบราณ: "กล่องผนึกพันธสัญญาแห่งความมืด" - ภารกิจลับระดับ SSS: "ผู้สืบทอดแห่งเจตจำนงที่สูญหาย" ถูกกระตุ้นโดยอัตโนมัติ]** **[คำเตือนจากระบบ: ท่านได้ถูกผูกมัดกับภารกิจนี้แล้ว ไม่สามารถปฏิเสธได้ และกำลังตกเป็นเป้าหมายของ "ผู้ไล่ล่าแห่งเงามืด" ในรัศมี 500 เมตร]** สัญชาตญาณเตือนภัยกรีดร้องเสียงดังลั่น เรนหันขวับไปมองยังเงาดำมืดที่ทอดตัวยาวอยู่หลังตรอกแคบเบื้องหน้า และในวินาทีนั้นเอง ดวงตาสีแดงฉานคู่หนึ่งก็ลืมตาตื่นขึ้นท่ามกลางความมืดมิด จ้องมองตรงมายังพวกเขาด้วยจิตสังหารอันรุนแรงที่ทำให้ลมหายใจแทบสะดุด โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเคียงข้างไปกับตัวละครของเราในทุกๆ ย่างก้าวเสมอนะครับ