ภารกิจจัดทำคลังข้อมูล

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและเศษละอองมานาสีดำที่คละคลุ้งจนแสบจมูก ไม่ได้ทำให้รินทร์สูญเสียสติไปจากการคำนวณ ในเสี้ยววินาทีที่แรงระเบิดจากพื้นไม้ใต้พรมแผ่ขยายเป็นวงกว้าง เด็กหนุ่มผู้ขึ้นชื่อว่าเป็นเด็กหลังห้องกลับดีดตัวถอยหลังตามวิถีโค้งพาราโบลาที่คำนวณไว้ในหัวอย่างแม่นยำ มือขวาคว้าข้อมือเรียวบางของอาจารย์เซเลสเต้เอาไว้โดยสัญชาตญาณ แรงดึงกระชากนั้นทำให้ร่างของอาจารย์สาวเซถลาเข้ามาอยู่ในมุมอับสายตาของเสาหินศิลาแกร่ง ท่ามกลางเสียงกระจกหน้าต่างที่แตกละเอียดราวกับหิมะร่วงหล่น "อาจารย์ครับ หมอบลงต่ำ!" รินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาด นัยน์ตาคมกริบสะท้อนแสงเรืองรองของวงแหวนเวทมนตร์ป้องกันที่ถูกกางขึ้นอย่างฉุกเฉิน เซเลสเต้ไม่ได้เอ่ยคำปฏิเสธ ดวงตาสองสีของเธอวาวโรจน์ขึ้นด้วยความตกตะลึงระคนขุ่นเคือง ร่างเงาดำทมิฬที่พุ่งทะยานขึ้นมาจากพื้นห้องทำงาน ไม่ได้มีรูปร่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่คุ้นเคย มันคือกลุ่มก้อนของอักษรโบราณนับล้านตัวที่บิดเบี้ยว หลอมรวมกันจนกลายเป็นโครงกระดูกของสัตว์อสูรบรรพกาล ไอพลังความมืดแผ่ขยายจนบรรยากาศในห้องบิดเบี้ยว แรงดันอากาศกดทับจนแก้วหูอื้ออึง "นั่นมัน... คลังข้อมูลวิญญาณต้องห้าม" เสียงของเซเลสเต้ลอดไรฟัน เธอยกมือขึ้นตั้งรับ คทาเวทมนตร์สีเงินยวงปรากฏขึ้นในมือราวกับเรียกมาจากมิติว่างเปล่า "มันถูกผนึกไว้ใต้หอคอยนี้ตั้งแต่ยุคก่อตั้งโรงเรียน... ทำไมมันถึงถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาได้?" "ถ้าให้ผมเดาจากอัตราการสั่นสะเทือนของมานาเมื่อครู่..." รินทร์กวาดสายตามองเศษกระดาษเอกสารและตำราโบราณที่ลอยเคว้งคว้างกลางอากาศ "มีคนจงใจใช้ 'รหัสผ่าน' แบบย้อนกลับเพื่อดึงข้อมูลดิบจากชั้นใต้ดินขึ้นมาครับ และเป้าหมายของมันไม่ใช่การทำลายล้างห้องทำงานนี้ แต่เป็นการส่งสัญญาณบางอย่างออกไปข้างนอก" ร่างเงาดำทมิฬคำรามลั่น แรงสั่นสะเทือนทำให้ผนังหินแกร่งของหอคอยสั่นสะเทือน กรงเล็บมหึมาฟาดเข้าใส่เสาหินที่ทั้งสองคนใช้กำบัง เศษหินกระเด็นว่อน บรรยากาศตึงเครียดจนแทบหยุดหายใจ รินทร์สูดหายใจเข้าลึก ศาสตราเวทชิ้นเล็กในกระเป๋าเสื้อของเขาเริ่มสั่นเตือน สติปัญญาและการคำนวณคืออาวุธเดียวที่มีในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ "รินทร์ เจ้าถอยไป" เซเลสเต้ก้าวออกไปข้างหน้า ลม1พายุมานาสีครามระเบิดออกจากร่างของเธอ เรือนผมสีเงินสยายลอยตามแรงลม ใบหน้าสวยเฉียบคมไร้ความหวาดกลัว "นี่ไม่ใช่บทเรียนสำหรับเด็กหลังห้อง... นี่คือเรื่องที่ผู้ดูแลหอคอยต้องจัดการ" "ผมเกรงว่าจะขัดคำสั่งนะครับ อาจารย์" รินทร์ก้าวตามขึ้นมาเคียงข้าง มือขวาหยิบแผ่นกระดาษคำนวณสูตรเวทที่ร่างไว้เมื่อครู่ขึ้นมาคั่นระหว่างนิ้ว "เพราะจากการคำนวณความหนาแน่นของมานา เจ้าตัวนี้มีจุดบอดที่ข้อต่อกระดูกชิ้นที่เจ็ด ซึ่งเป็นจุดเชื่อมต่อกับคลังข้อมูล ถ้าอาจารย์ช่วยดึงความสนใจมันไปทางซ้ายอีกสามวินาที... ผมจะทำให้มันกลายสภาพเป็นแค่กองกระดาษรีไซเคิลครับ" เซเลสเต้หันมามองลูกศิษย์หางตา แววตาที่เคยเย็นชาและห่างเหิน บัดนี้เจือรอยยิ้มมุมปากที่ยากจะคาดเดา "3 วินาทีงั้นเหรอ... เจ้าเด็กนี่ ชักจะมั่นใจเกินไปแล้วนะ" สิ้นเสียงของอาจารย์สาว ร่างของเธอก็พุ่งทะยานขึ้นไปกลางอากาศราวกับผีเสื้อรัตติกาล คทาเวทในมือตวัดวาดเป็นวงกลม สีหน้าของอสูรเงาดำหันขวับตามเป้าหมายหลัก มันคำรามลั่นและพ่นลำแสงสีดำทมิฬสวนกลับมา รินทร์อาศัยจังหวะชุลมุนนั้นพุ่งตัวไปตามพื้นห้องที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง สายตาจดจ่ออยู่ที่ข้อต่อเป้าหมาย ข้อมูลมหาศาลไหลผ่านสมองราวกับหน้าจอระบบคอมพิวเตอร์ นี่คือ "ภารกิจจัดทำคลังข้อมูล" ในรูปแบบที่อันตรายที่สุดเท่าที่เคยมีมา รินทร์ปักแผ่นโลหะจารึกสูตรเวทลงบนจุดอ่อนของอสูรเงา พร้อมกับส่งกระแสมานาเข้าปฏิกิริยาอย่างรวดเร็ว แสงสว่างสีทองสว่างวาบตัดกับความมืดมิด เสียงกรีดแหลมสูงของอสูรดังสะท้อนก้อง ก่อนที่ร่างมหึมานั้นจะเริ่มแตกร้าวและสลายกลายเป็นละอองแสงสีขาวบริสุทธิ์ ความเงียบสงบกลับคืนมาสู่ห้องทำงานที่พังพินาศ เศษฝุ่นละอองลอยระยิบระยับในแสงยามเย็นที่ส่องผ่านหน้าต่างบานที่เหลืออยู่ รินทร์ผ่อนลมหายใจยาว เหงื่อกาฬซึมตามไรผม แต่ทว่า... ก่อนที่เขาจะได้เอ่ยปากพูดอะไร หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น ก็เด้งขึ้นมากลางอากาศอย่างกะทันหัน [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการเข้าถึงข้อมูลระดับ SSS จากภายนอก] [เป้าหมาย: คลังข้อมูลลับชั้นใต้ดิน - ห้องที่ 0] [คำเตือน: บุคคลแปลกปลอมกำลังถอดรหัสผ่านประตูห้องนิรภัยในขณะนี้ และ... กำลังเดินขึ้นมาทางบันไดเวียน] รินทร์เบิกตากว้างเล็กน้อยเมื่อหันไปมองประตูห้องทำงานที่ปิดสนิท เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเชื่องช้า กำลังดังขึ้นเรื่อยๆ ทีละก้าว... ทีละก้าว จากบันไดวนเบื้องล่างที่ควรจะถูกปิดตายไปแล้วนับร้อยปี ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับ "ไมโลกับภูตน้อย" นะครับ