อย่ากวนประสาทตอนผมกำลังท่องตารางธาตุ

เสียงสมุดโน้ตสันเกลียวที่ถูกฟาดลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็งดังป้าบ สะท้อนก้องไปทั่วห้องสมุดเงียบสงบของคณะวิทยาศาสตร์ โซ่ขยับแว่นสายตาที่เกือบจะหลุดร่วงลงมาสันจมูกด้วยความหงุดหงิด ใบหน้าขาวเนียนขึ้นสีแดงก่ำด้วยความโมโห ดวงตากลมโตฉายแววตึงเครียดระคนเหลืออด ขณะจ้องมองคนตัวสูงกว่าที่นั่งยิ้มระรื่นเท้าคางมองเขาอยู่ฝั่งตรงข้าม "นี่คิน! ถ้ายังไม่เลิกกวนประสาทแล้วนั่งยิ้มเป็นคนบ้า ผมจะเอาตารางธาตุฉบับสมบูรณ์ปาใส่หน้าคุณจริงๆ ด้วยนะครับ!" เสียงหวานที่ปกติมักจะพูดรัวเร็วจนแทบฟังไม่ทันในเวลาตื่นเต้น ตอนนี้ถูกกดต่ำลงด้วยความพยายามข่มอารมณ์ คินไหวไหล่เบาๆ อย่างไม่สะทกสะท้าน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปากยิ่งทำให้คนมองอยากจะหยิบปากกาเคมีมาขีดเขียนหน้าหล่อๆ นั้นให้รู้แล้วรู้รอด "โอ๋ๆ อย่าเพิ่งเกรี้ยวกราดสิครับท่านอาจารย์โซ่ ผมก็แค่นั่งฟังคุณท่องธาตุด้วยความตั้งใจจริงนะ... ว่าแต่ เมื่อกี้ถึงไหนแล้วล่ะครับ ไฮโดรเจน ฮีเลียม แล้วอะไรต่อนะ ลิเทียมใช่ไหม?" คินแกล้งทำเป็นเอียงคอถามด้วยน้ำเสียงกวนโอ๊ยสุดขีด "มันคือ Li, Be, B, C, N, O, F, Ne ต่างหากเล่า! คุณนี่มันสมองปลาทองหรือไงครับ จำไม่ได้แม้กระทั่งคาบที่สองเนี่ย!" โซ่พ่นลมหายใจฟوتฟาสด้วยความหมั่นไส้ นิ้วเรียวชี้ไปยังกระดาษโน้ตที่เต็มไปด้วยตัวย่อธาตุเคมี "จำไว้เลยนะ คิน ถ้าสอบย่อยครั้งนี้คุณตกมีหวังผมโดนอาจารย์หัวหน้าภาคเรียกไปบ่นหูชาแน่ เพราะฉะนั้น ตั้งใจฟังแล้วท่องตามผมเดี๋ยวนี้เลย!" โซ่สูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อดึงสติกลับมา มือจับปากกาเน้นข้อความเตรียมพร้อมจะลุยต่อ ดวงตาคู่สวยกวาดมองตัวอักษรบนกระดาษ แล้วเริ่มท่องด้วยน้ำเสียงจริงจังอีกครั้ง "โซเดียม Na แมกนีเซียม Mg อลูมิเนียม Al ซิลิคอน Si ฟอสฟอรัส P กำมะถัน S คลอรีน Cl อาร์กอน Ar..." โซ่ท่องรัวเป็นชุดราวกับแร็ปเปอร์ชื่อดัง โดยมีคินนั่งพยักหน้ารับหงกๆ ตามจังหวะ "เก่งมากครับ เก่งเหมือนเด็กอนุบาลสามเลย" คินหยอดคำชมพร้อมรอยยิ้มหยิกแกมหยอก โซ่ถลึงตาใส่ "ผมไม่ได้เล่นขายของนะ! นี่คือธาตุหมู่หลักหรือ Representative Elements ที่คุณต้องใช้สอบเข้าใจไหมครับ! ต่อไปคาบที่สี่... โพแทสเซียม K แคลเซียม Ca สแกนเดียม Sc ไทเทเนียม Ti วาเนเดียม V โครเมียม Cr แมงกานีส Mn เหล็ก Fe โคบอลต์ Co นิกเกิล Ni ทองแดง Cu สังกะสี Zn..." โซ่หยุดหายใจหอบเล็กน้อยเมื่อท่องมาถึงตรงนี้ สมองอันชาญฉลาดของเขาประมวลผลความรู้ทางเคมีนับร้อยชนิดได้อย่างแม่นยำ แต่ทว่า หัวใจเจ้ากรรมกลับเริ่มเต้นผิดจังหวะเมื่อเงยหน้าขึ้นแล้วพบว่า ระยะห่างระหว่างใบหน้าของเขากับคินนั้นใกล้กันเกินความจำเป็น ดวงตาคมกริบของอีกฝ่ายไม่ได้มองกระดาษโน้ตเลยแม้แต่น้อย แต่กลับจดจ้องมาที่ริมฝีปากของเขาที่ขยับพูดเมื่อครู่ด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก "มอง... มองอะไรเล่า! ผมท่องผิดตรงไหนเหรอครับ?" โซ่ชะงัก น้ำเสียงเริ่มติดขัดอย่างเห็นได้ชัด ความร้อนผ่าวแล่นริ้วขึ้นมาบนพวงแก้มขาวโดยไม่ทราบสาเหตุ คินไม่ตอบทันที ร่างสูงโน้มตัวข้ามโต๊ะเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด กลิ่นน้ำหอมผู้ชายจางๆ เจือกลิ่นกระดาษเก่าลอยเข้าแตะจมูก จนโซ่ต้องเผลอกลั้นหายใจโดยอัตโนมัติ "เปล่าหรอกครับ... ผมแค่กำลังคิดว่า..." คินเว้นจังหวะ เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งด้วยรอยยิ้มเจ้าเสน่ห์ "ในตารางธาตุเนี่ย มันมีธาตุตัวไหนบ้างนะ ที่รวมกันแล้วแปลว่า *'ผมชอบคุณ'* ?" โซ่เบิกตากว้างสมองที่เคยประมวลผลเรื่องเคมีได้อย่างรวดเร็วราวกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ กลับชะงักค้างเติ่งไปชั่วขณะ ริมฝีปากอ้าค้างเล็กน้อยด้วยความคาดไม่ถึง "หา...? ธาตุอะไรนะ? คุณพูดเพ้อเจ้ออะไรเนี่ย ไม่มีทางหรอก ตารางธาตุมีไว้จัดหมวดหมู่ตามเลขอะตอมและสมบัติทางเคมีนะ ไม่ใช่สถานที่มาหยอดมุกเสี่ยว..." โซ่โวยวายกลบเกลื่อนความประหม่าที่กำลังตีรวนขึ้นมาในอก มือไม้เริ่มเกะกะไม่รู้จะวางไว้ตรงไหน "มีสิครับ..." คินกระซิบเสียงนุ่ม ทุบหัวใจของคนฟังให้เต้นรัวยิ่งกว่าจังหวะการสลายตัวของสารกัมมันตรังสี "ถ้าเอาธาตุ **U** (ยูเรเนียม - Uranium) มารวมกับ **Os** (ออสเมียม - Osmium)... มันก็จะได้คำว่า **U-Os** ที่แปลว่า *'คุณ'* ยังไงล่ะครับ" โซ่รู้สึกเหมือนอุณหภูมิในร่างกายพุ่งสูงขึ้นจนปรอทแทบแตก สมองตื้อตันไปหมด ไม่ใช่เพราะจำสูตรเคมีไม่ได้ แต่เป็นเพราะรอยยิ้มและสายตาพราวระยับของคนตรงข้ามที่จ้องมองมาอย่างมีความหมาย "นะ... นักวิทยาศาสตร์ที่ไหนเขาเล่นมุกแบบนี้กันเล่า! ไร้สาระที่สุด!" โซ่แกล้งทำเป็นก้มหน้าหลบสายตา มือรีบคว้าสมุดโนมาเปิดปิดๆ กลบเกลื่อนอาการเขินอายที่ลามเลียไปถึงใบหู คินหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างอารมณ์ดี ท่าทางเขินจนหูแดงแจ๋ของคนตรงหน้าทำให้เขาอยากจะแกล้งต่ออีกสักนิด แต่ทว่า... ก่อนที่คินจะได้เอ่ยปากหยอกล้ออะไรออกไปมากกว่านั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นตรงทางเดินระหว่างชั้นหนังสือ "อ้าว น้องโซ่ มาติหนังสือกันเหรอครับเนี่ย... พอดีเลย พี่กำลังหาข้อมูลทำโปรเจกต์พอดี ขอรบกวนนั่งด้วยคนนะครับ?" เสียงทุ้มของ 'พี่กรณ์' รุ่นพี่ปีสี่สุดฮอตประจำภาควิชาชีววิทยา ดังแทรกขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มเป็นมิตรที่มักจะส่งให้โซ่อยู่เสมอ คินหุบยิ้มทันที บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนจากสีชมพูฟีลกู๊ดกลายเป็นความเย็นเยียบขึ้นมาในฉับพลัน ขณะที่โซ่หันไปมองต้นเสียงด้วยความตกใจระคนแปลกใจ ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาอมยิ้มและเรียนวิทย์ไปด้วยกันในตอนนี้นะครับ