รางวัลการเลื่อนแรงก์

เสียงกระดิ่งโลหะกังวานขึ้นสามครั้ง สะท้อนก้องกราบไปทั่วห้องควบคุมใต้ดินที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของสนิมและคราบเขม่าแห่งความตาย หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าอมเขียวสั่นไหวอย่างรุนแรง ตัวเลขค่าพลังงานในระบบพุ่งทะยานผ่านขีดจำกัดสีแดงโดยไม่สนใจคำเตือนใดๆ อีกต่อไป เรย์กวาดสายตาคมกริบมองตัวเลขที่กำลังไต่อันดับอย่างบ้าคลั่ง นิ้วเรียวยาวของเขาเคาะลงบนแผงควบคุมหลักเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แสดงถึงความเยือกเย็นที่ขัด แย้งกับบรรยากาศรอบตัวอย่างสิ้นเชิง ในฐานะวิศวกรผู้มองเห็นบั๊กและช่องโหว่ของโลกความตาย เขารู้ดีว่าการที่ระบบประเมินผลมอบ "รางวัลการเลื่อนแรงก์" ให้ในครั้งนี้ มันไม่ใช่แค่การอัป เกรดตัวเลขธรรมดา แต่มันคือการเปลี่ยนผ่านโครงสร้างทางกาย ภาพของตัวเขาเอง "คุณกำลังเล่นกับไฟ แรงดันพลังงานขนาดนี้ เกินกว่าที่ร่างมนุษย์จะแบกรับไหวถึงสามร้อยเปอร์เซ็นต์นะครับ เรย์" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นจากมุมห้อง เซธในร่างจำลองมนุษย์สวมชุดสูทสีเข้มยืนกอดอกพิงเสาเหล็ก ดวงตาคมกราบคู่นั้นจ้องมองเรย์ด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ภายใต้ความเย็นชาที่ยมทูตหนุ่มแสดงออก ความห่วงใยเจือจางถูกซ่อนไว้ภายใต้ร่มเงาของกฎเกณฑ์แห่งยมโลกอย่างแนบเนียน เรย์ไม่หันกลับไปมอง แต่ริมฝีปากหยักกลับยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เขาดึงหน้ากากโลหะขึ้นสวมปิดใบหน้าครึ่งบน เผยให้เห็นเพียงสันจมูกโด่งเป็นคมและดวงตาที่ฉายแววเฉลียวฉลาด "ถ้าผมไม่เล่นกับไฟ เซธ เราก็คงไม่มีทางเผาทำลายกฎงี่เง่าที่พวกมันสร้างขึ้นมาได้หรอกครับ... อีกอย่าง ผมเชื่อว่าคุณคงไม่อยากเห็นผมตายคาห้องควบคุมนี้หรอกจริงไหม" บรรยากาศในห้องเงียบลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงฮัมเบาๆ ของกระแสไฟฟ้าแรงสูงที่วิ่งพล่านไปทั่วโครงสร้าง เซธขยับตัวเล็กน้อย ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาใกล้แผงควบคุม ไอร้อนจากพลังงานที่เรย์ปลดปล่อยออกมาทำให้บรรยากาศรอบตัวพวกเขาร้อนระอุขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ยมทูตชั้นสูงยื่นมือหนาออกไปแตะที่ไหล่ของเรย์เบาๆ ถ่ายทอดพลังงานความเย็นบริสุทธิ์เพื่อช่วยรักษาสมดุลไม่ให้ร่างของวิศวกรหนุ่มแหลกสลายไปเสียก่อน "อย่ามั่นใจให้มันมากนัก ความตายไม่ได้ใจดีกับคนที่ท้าทายมันบ่อยๆ หรอกนะครับ" เซธกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงนุ่มนวลแต่จริงจัง ทันใดนั้น หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดก็ดับวูบลง ความมืดมิดเข้าปกคลุมชั่วพริบตา ก่อนที่อักษรสีทองอร่ามจะสว่างวาบขึ้นทีละบรรทัดกลางอากาศ [ ตรวจพบการยกระดับแรงก์: จาก 'ผู้รอดชีวิตชั้นปลายแถว' สู่ 'สถาปนิกแห่งความตาย' (แรงก์ S) ] [ ค่าเรย์ (Ray Energy) พุ่งทะลุขีดจำกัด 10,000 หน่วย ] [ ปลดล็อกสกิลพิเศษ: 'รื้อถอนโครงสร้างวิญญาณ' ] เรย์สูดลมหายใจเข้าลึก ร่างกายของเขารู้สึกเบาราวกับล่องลอยอยู่กลางอากาศ แต่ในขณะเดียวกัน ประสาทสัมผัสทุกส่วนกลับคมกริบยิ่งกว่าเดิม เขาสามารถได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นช้าลงของเซธ ได้กลิ่นอายความตายที่ลอยวนเวียนอยู่รอบตัว และที่สำคัญที่สุด... เขามองเห็นรอยแยกสีดำสนิทที่กำลังฉีกขาดออกกลางอากาศเบื้องหน้า มันไม่ใช่รอยแยกของมิติธรรมดา แต่มันคือประตูที่เชื่อมต่อไประหว่างชั้นความลับของยมโลกที่ถูกปิดตายมานับพันปี เซธชะביกฝีเท้าถอยหลังเล็กน้อย สีหน้าของยมทูตหนุ่มเปลี่ยนไปเป็นเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นว่าสิ่งใดกำลังปรากฏตัวออกมาจากรอยแยกนั้น "เป็นไปไม่ได้... ประตูบานนั้นควรจะถูกปิดผนึกไว้ด้วยศิลาแห่งบาปสวรรค์ ทำไมมันถึง..." เซธพึมพำกับตัวเองด้วยความตกใจ ก่อนที่เซธจะได้พูดอะไรต่อ มือเรียวสวมถุงมือหนังสีดำของเรย์ก็ยื่นออกไปแตะที่ขอบรอยแยกสีดำนั้นอย่างไม่ลังเล พลังงานสีฟ้าครามไหลทะลักจากฝ่ามือของเขาเข้าประสานกับความมืดมิดเบื้องหน้าอย่างสมบูรณ์แบบ เรย์หันกลับมาส่งยิ้มให้เซธ รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความท้าทายและความมั่นใจในแบบฉบับของวิศวกรผู้ไม่เคยเกรงกลัวต่อบั๊กใดๆ ในจักรวาล "ดูเหมือนว่าแขกไม่ได้รับเชิญของเรา จะมาเร็วกว่าที่คิดไว้นะครับ เซธ" ทันใดนั้น เงาสลัวนับร้อยสายก็พุ่งทะยานออกมาจากรอยแยก พร้อมกับเสียงคำรามก้องที่สั่นสะเทือนไปถึงวิญญาณ และร่างของใครบางคนก้าวพ้นความมืดออกมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา ร่างนั้นสูงใหญ่ สวมชุดเกราะโบราณที่อาบไล้ด้วยโลหิตสีดำสนิท และที่สำคัญที่สุด... ใบหน้าใต้หมวกเหล็กนั้น คือใบหน้าของเรย์เองในเวอร์ชันที่ไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ สิ้นเชิง! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปมปริศนากับลิฟต์แก้วชั้นลบมา ณ ที่นี้นะครับ