สยบด้วยไหวพริบ

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของซากศพโบราณคละคลุ้งจนแสบจมูก เรย์ไม่ได้ขยับตัวแม้แต่น้อย เขายืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าแท่นบูชาหินนิลกาลที่มีรอยแตกราวดั่งใยแมงมุม ดวงตาสีเข้มกวาดมองคราบของเหลวสีดำที่กำลังซึมออกจากรอยแยกเหล่านั้นอย่างพินิจพิเคราะห์ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ย่างกรายเข้ามาใกล้ทุกขณะไม่ได้ทำให้จังหวะการหายใจของเขาแปร “เจ้าช่างกล้าหาญเสียจริง หรือว่า... โง่เขลาจนแยกแยะความเป็นตายไม่ออกกันแน่ มนุษย์น้อย” น้ำเสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงบดขยี้ของหินผาดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงใต้ดิน เงาทะมึนขนาดมหึมาทาบทับลงมาบนแผ่นหลังของเรย์ เซธที่ยืนกอดอกพิงเสาหินอยู่ไม่ไกลส่งสายตานิ่งเรียบมาให้ ร่างจำลองในชุดสูทสีเข้มของยมทูตชั้นสูงไม่ได้แสดงทีท่าว่าจะยื่นมือเข้าช่วย แม้ว่าแรงกดดันระดับภัยพิบัติจะแผ่ซ่านจนอากาศรอบตัวหนาแน่นจนแทบหายใจไม่ออกก็ตาม เรย์ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เขายังไม่หันกลับไปเผชิญหน้ากับศัตรูทันที นิ้วเรียวยาวเคาะลงเบาๆ บนอากาศว่างเปล่าสามครั้งตามจังหวะที่คำนวณไว้ในหัว [ติ๊ง! ตรวจพบความผิดปกติของเขตอาคมระดับ 4] [ระบบกำลังประมวลผลรูปแบบการสะท้อนพลัง...] [คำเตือน: หากท่านทำลายจุดเชื่อมต่อที่สอง ความสมดุลของมิติจะพังทลายลง 35%] “คุณเซธเคยบอกผมว่า... กฎของยมโลกนั้นไม่มีข้อยกเว้น แต่ความบกพร่องของระบบน่ะมีเสมอไม่ใช่หรือครับ” เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดกลัวแม้แต่น้อย เงาทะมึนหยุดชะงัก ร่างของสิ่งมีชีวิตจากมิติเบื้องล่างที่ปกคลุมด้วยเปลวเพลิงสีครามปรากฏชัดขึ้น มันคือผู้พิทักษ์กฎแห่งความตาย นัยน์ตาสีแดงฉานจ้องมองมนุษย์ตัวจิ๋วราวกับจะแผดเผาให้เป็นจุล “เจ้าสามหาวนัก! คิดหรือว่าแค่เล่ห์กลตื้นๆ ของมนุษย์จะหลอกตาผู้พิทักษ์เช่นข้าได้” “ผมไม่ได้คิดจะหลอกครับ” เรย์หันกลับมาเผชิญหน้า รอยยิ้มบนใบหน้ายังคงความสุภาพไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ แม้หยาดเหงื่อจะเริ่มซึมตามไรผม “แต่ผมกำลังเสนอทางเลือกที่ชาญฉลาดกว่าต่างหาก... คุณผู้พิทักษ์ลองก้มมองที่ฐานแท่นบูชาสิครับ ว่ารอยแยกนั่นเกิดจากการโจมตีของผม หรือเกิดจากความเสื่อมถอยของพลังที่คุณสะสมไว้กันแน่” ผู้พิทักษ์หรี่ตาลง มันก้มมองตามคำท้าทายนั้น และวินาทีนั้นเองที่เรย์สะบัดข้อมือ ขว้างแผ่นศิลาผนึกพลังที่ขโมยมาจากห้องโถงชั้นแรกพุ่งตรงไปยังจุดอับสายตาของเขตอาคม *เปรี้ยง!* ประกายไฟสีขาวสว่างวาบขึ้นพร้อมกับเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดของผู้พิทักษ์ แผนการที่ซ้อนไว้ถึงสามชั้นทำงานประสานกันอย่างสมบูรณ์แบบ แรงระเบิดจากการสะท้อนอาคมไม่ได้ทำลายล้างห้องโถง แต่กลับดึงดูดพลังงานด้านลบทั้งหมดให้ไหลย้อนกลับเข้าไปกักเก็บไว้ในผลึกกลางแท่นบูชาตามที่เรย์คำนวณโครงสร้างเอาไว้แต่แรก “อึก... เจ้ามนุษย์สารเลว!” “อย่าเพิ่งหัวเสียไปเลยครับ เรามาเจรจากันด้วยเหตุผลดีกว่า” เรย์ก้าวเท้าเข้าไปใกล้ร่างที่กำลังทรุดลงทีละน้อย สายตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความเยือกเย็นของวิศวกรผู้ควบคุมสถานการณ์ “คุณต้องการพลังงานเพื่อรักษาเสถียรภาพของเขตแดน ส่วนผมต้องการทางผ่านไปยังชั้นลบที่สิบสาม... การร่วมมือกันดูจะเป็นทางออกที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่ายนะครับ” เซธที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่มุมห้อง เผลอยกยิ้มขึ้นที่มุมปากอย่างบางเบา แววตาของยมทูตหนุ่มฉายแววพึงพอใจอย่างปิดไม่มิด ร่างกายของมนุษย์คนนี้ช่างน่าทึ่งเสียจนเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกทึ่งในความเฉียบแหลมที่เหนือกว่าตรรกะของคนทั่วไป ทว่า ในขณะที่สถานการณ์กำลังจะคลี่คลายไปในทิศทางที่เรย์ควบคุม เสียงสัญญาณเตือนภัยอันคุ้นเคยก็ดังขึ้นในโสตประสาทของเขาก้องกังวานยิ่งกว่าครั้งไหนๆ [ติ๊ง!] [ตรวจพบการแทรกแซงจาก "ผู้ดูแลระบบนิรนาม"] [ภารกิจลับระดับ SSS: "ทางเลือกของยมทูต" ถูกบังคับเปิดใช้งาน] [เงื่อนไข: หากท่านเลือกช่วยผู้พิทักษ์ เซธจะสูญเสียความทรงจำ 50% แต่หากท่านเลือกทำลายแท่นบูชา เรย์จะต้องแลกด้วยการสูญเสียสิทธิ์ในการเชื่อมต่อระบบถาวร...] เรย์ชะงักไปชั่วขณะ รอยยิ้มบนใบหน้าเลือนหายไปในพริบตา เมื่อหันกลับไปสบตากับเซธ เขาก็พบว่านัยน์ตาสีรัตติกาลคู่นั้นกำลังมองตรงมาที่เขาด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก ราวกับว่าการตัดสินใจครั้งนี้ไม่ได้มีแค่เรื่องของความเป็นตายในเกมอีกต่อไปแล้ว ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนากับลิฟต์แก้วชั้นลบมา ณ ที่นี้นะครับ