กลิ่นคาวสนิมและละอองไอเย็นจัดยังคงลอยวนอยู่รอบปลายจมูก ทว่าความเงียบงันระลอกใหม่ที่เข้ามาแทนที่เสียงกรีดร้องของวิญญาณอาฆาตเมื่อครู่ กลับทำให้โสตประสาทของเรย์รู้สึกอื้ออึงยิ่งกว่าเดิม
นิ้วเรียวยาวของวิศวกรหนุ่มขยับเขยื้อนเล็กน้อยบนพื้นคอนกรีตเย็นเฉียบ เขาไม่ได้รีบร้อนลุกขึ้นยืน แม้ว่าสภาพร่างกายจะผ่านศึกหนักจนกล้ามเนื้อทุกมัดส่งเสียงประท้วงด้วยความล้า ตรรกะในหัวยังคงทำงานอย่างเป็นระบบ ประเมินอัตราการเต้นของหัวใจ ปริมาณพลังงานที่สูญเสียไป และที่สำคัญที่สุดคือ... ร่องรอยความผิดปกติของสถาปัตยกรรมมิติเบื้องหน้า
"คุณคิดจะนอนดูดาวบนพื้นสกปรกนี่ไปจนถึงชาติหน้าเลยหรือครับ เรย์"
เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบงัน เซธยืนกอดอกพิงเสาปูนซีเมนต์ที่ผุกร่อน ร่างในชุดสูทสีเข้มของยมทูตชั้นสูงดูตัดกับบรรยากาศซากปรักหักพังอย่างสิ้นเชิง ดวงตาคมกริบคู่นั้นทอดมองลงมาด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา มีร่องรอยความเหนื่อยอ่อนจางๆ ซ่อนอยู่ภายใต้ความเยือกเย็น ซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่เรย์สังเกตเห็นว่าชายหนุ่มปริศนารายนี้ไม่ได้ไร้ความรู้สึกเสียทีเดียว
เรย์ยันตัวลุกขึ้นช้าๆ ปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าด้วยความเรียบร้อยก่อนจะเงยหน้าสบตาอีกฝ่าย "ผมแค่กำลังทบทวนตัวแปรทั้งหมดในภารกิจนี้ครับ เซธ... การที่ระบบคำนวณความเสี่ยงพลาดไปถึงสามสัปดาห์ แต่มันกลับปลดล็อกเงื่อนไขบางอย่างให้เราได้ในวินาทีสุดท้าย คุณไม่คิดว่ามันบังเอิญเกินไปหน่อยหรือครับ"
เซธเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นบางเบາคล้ายพอใจในความช่างสังเกตนั้น "โลกความตายไม่มีคำว่าบังเอิญหريك เรย์ ทุกสิ่งล้วนมีราคาที่ต้องจ่าย และสำหรับคุณ... ราคาที่คุณจ่ายไปในวันนี้ คงแลกมาด้วยของเล่นชิ้นใหม่ที่น่าสนใจไม่น้อยทีเดียว"
สิ้นคำพูดของยมทูตหนุ่ม หน้าต่างสีฟ้าโปร่งแสงที่เรย์คุ้นเคยก็ดีดตัวขึ้นกลางอากาศด้วยความเร็วสูง แสงสีครามสว่างวาบจนสะท้อนเข้ากับม่านตาของเขา เสียงระฆังดังกังวานก้องกังวานในหัวราวกับสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤต
[ติ๊ง! ยืนยันการเคลียร์ภารกิจเสริม: "เงาตกค้างแห่งหอคอยมรณะ" สำเร็จ 100%]
[ระบบกำลังประเมินผลงานและดัชนีความกดดันระหว่างการต่อสู้...]
[ประเมินผล: ผ่านเกณฑ์มาตรฐานสูงสุด (Grade S) — ผู้เล่นใช้ตรรกะเหนืออารมณ์ แก้ไขบั๊กของระบบได้ทันเวลา และรักษาชีวิตคู่หูไว้ได้]
เรย์จ้องมองตัวอักษรสีทองที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นทีละบรรทัด หัวใจเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอตามแบบฉบับของคนที่คุ้นเคยกับการคำนวณความเสี่ยง เขารู้ดีว่าระบบนี้ไม่ใช่แค่โปรแกรมนำทางธรรมดา แต่เป็นกลไกที่ขับเคลื่อนด้วยกฎเกณฑ์ที่เข้มงวดและซับซ้อนยิ่งกว่าโค้ดปัญญาประดิษฐ์ใดๆ ที่เขาเคยเขียนมาในโลกมนุษย์
[ท่านได้รับรางวัลพิเศษ: "สิทธิ์การเข้าถึงแกนกลางระบบระดับลึก" (System Root Access - Level 1)]
[ท่านได้รับสกิลติดตัว (Passive Skill) ระดับโกง: "สายตาวิเคราะห์จุดบกพร่อง" (Glitch Sight)]
*รายละเอียดสกิล:* อนุญาตให้ผู้ใช้มองเห็นรอยต่อของมิติ จุดอ่อนของโครงสร้างพลังงาน และช่องโหว่ของกฎแห่งความตาย (Cooldown: ไม่มี / เงื่อนไขการใช้งาน: ใช้สมาธิสูง)
[ท่านได้รับสกิลแอคทีฟ (Active Skill): "ยืมร่างเงามายา" (Shadow Phantom Step)]
*รายละเอียดสกิล:* อนุญาตให้ผู้ใช้หลบหนีการโจมตีทุกรูปแบบได้ชั่วขณะโดยการสลับตำแหน่งกับเงาของตัวเอง (Cooldown: 3 ชั่วโมง)
ดวงตาสีเข้มของเรย์หรี่ลงเล็กน้อยเมื่ออ่านรายละเอียดของสกิลที่ได้รับ คำว่า "สายตาวิเคราะห์จุดบกพร่อง" และ "ยืมร่างเงามายา" ไม่ได้เป็นเพียงแค่พลังโจมตีทั่วไป แต่มันคือเครื่องมือในการ "แฮก" กฎเกณฑ์ของโลกใบนี้โดยตรง มันคือความสามารถที่จะทำให้เขาก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ธรรมดาและยืนหยัดอยู่บนความเท่าเทียมกับพวกยมทูตได้
"ดูท่าทางคุณจะถูกใจของขวัญชิ้นนี้สินะครับ" เซธเดินเข้ามาใกล้ กลิ่นอายเย็นยะเยือกของอีกฝ่ายลอยมาแตะจมูกจนเรย์ต้องขยับถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ "สกิล 'สายตาวิเคราะห์จุดบกพร่อง' ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ทั่วไปจะแบกรับรับไหวหรอกนะ เรย์ การมองเห็นรอยต่อของความตาย... บางครั้งมันก็ชัดเจนเกินไปจนทำให้คนเราสูญเสียความกลัวที่จะมีชีวิตอยู่"
เรย์เงยหน้าขึ้นสบตากับยมทูตหนุ่ม รอยยิ้มบางเบาผุดขึ้นที่มุมปากของวิศวกรหนุ่ม เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและท้าทาย ซึ่งเป็นภาพที่เซธมักจะเห็นเวลาที่เขาไขปริศนาทางคณิตศาสตร์ยากๆ ได้สำเร็จ
"ความกลัวไม่ใช่สิ่งที่มีประโยชน์ในการแก้ปัญหาหรอกครับ เซธ... สิ่งที่เราต้องการคือความเข้าใจต่างหาก และตอนนี้ ผมคิดว่าผมเริ่มเข้าใจกฎของเกมที่คุณพาผมเข้ามาเล่นมากขึ้นอีกนิดแล้วล่ะครับ"
เรย์เอื้อมมือออกไปแตะเบาๆ ที่อากาศว่างเปล่า บริเวณที่หน้าต่างระบบยังคงเรืองแสงจางๆ ทันใดนั้น ทัศนียภาพรอบตัวเขาก็เปลี่ยนไปชั่วพริบตา โครงสร้างของซากปรักหักพังไม่ได้ปรากฏเป็นเพียงแค่เศษปูนและเหล็กขึ้นสนิมอีกต่อไป แต่มันกลับถูกทับซ้อนด้วยเส้นสายพลังงานสีแดงและน้ำเงินนับล้านเส้นที่โยงใยเข้าหากันราวกับวงจรอิเล็กทรอนิกส์ขนาดยักษ์ และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ... มีเส้นสายสีดำทมิฬเส้นหนึ่งกำลังพุ่งตรงมาจากความว่างเปล่าเบื้องล่าง ลอดผ่านพื้นคอนกรีตขึ้นมาตรงจุดที่เซธยืนอยู่พอดี!
"เซธ! ระวัง!"
เรย์ไม่รอช้า ร่างกายตอบสนองเร็วกว่าความคิด เขาพุ่งตัวเข้าไปกระชากแขนของยมทูตหนุ่มให้ออกห่างจากจุดเดิมทันที แรงกระชากทำให้ทั้งคู่ล้มกลิ้งไปบนพื้นฝุ่น ท่ามกลางเสียงฉีกขาดของอากาศที่ดังสนั่นหวั่นไหว
*เปรี้ยง!*
พื้นคอนกรีตจุดที่เซธยืนอยู่เมื่อครู่ถูกเจาะทะลุเป็นหลุมลึกโดยไม่ทราบสาเหตุ ไอความมืดสีดำสนิทพวยพุ่งขึ้นมาจากรอยแยกนั้น ส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอราวกับสัตว์ป่าหิวกระหาย และสิ่งที่ทำให้เรย์ต้องหยุดหายใจไปชั่วขณะ ไม่ใช่พลังทำลายล้างตรงหน้า... แต่เป็นตัวเลขแจ้งเตือนสีแดงฉานที่เด้งขึ้นมาขวางกั้นสายตาของเขาโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า
[คำเตือนระบบฉุกเฉินระดับ SSS!]
[ตรวจพบการเข้าแทรกแซงจาก "ผู้ดูแลระบบนอกกฎหมาย" — บั๊กหมายเลข 000 กำลังเริ่มต้นกระบวนการรีเซ็ตโลกใบนี้]
[เป้าหมายการกวาดล้าง: เรย์ และ เซธ]
[ระบบกำลังนับถอยหลัง... 10... 9...]
เซธยันตัวขึ้นจากพื้น ใบหน้าที่เคยเรียบเฉยและเยือกเย็นบัดนี้กลับเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาสีรัตติกาลเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อมองไปยังรอยแยกสีดำที่กำลังขยายตัวอย่างรวดเร็ว
"ให้ตายเถอะ..." ยมทูตหนุ่มสบถออกมาเบาๆ เป็นครั้งแรกที่เรย์ได้ยินเสียงของเขาเจือด้วยความรู้สึกตื่นตระหนก "มันเร็วกว่ากำหนดการเดิมถึงสามวัน... ดูเหมือนว่าการที่คุณได้สกิล 'สายตาวิเคราะห์จุดบกพร่อง' จะไปกระตุ้นระบบป้องกันอัตโนมัติเข้าซะแล้วล่ะครับ เรย์!"
เรย์จ้องมองตัวเลขสีแดงที่กำลังลดจำนวนลงอย่างรวดเร็วบนหน้าจอ
[... 5... 4...]
ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้น สมองของวิศวกรหนุ่มไม่ได้ว่างเปล่า เขากลับคำนวณทางเลือกทั้งหมดที่มีในหัวอย่างรวดเร็ว มือขวาเอื้อมไปคว้าข้อมือของเซธไว้แน่น ขณะที่มือซ้ายเตรียมเรียกใช้งานสกิลใหม่ล่าสุดที่เพิ่งได้รับมาหมาดๆ
"ถ้ามันอยากรีเซ็ตนัก..." เรย์กระซิบเสียงลอดไรฟัน ดวงตาสีเข้มฉายประกายความดุดันที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน "เราก็แค่ต้องเขียนโค้ดชุดใหม่แทรกเข้าไปก่อนที่มันจะนับศูนย์ก็พอไม่ใช่หรือครับ เซธ?"
[... 1... 0...]
เสียงแจ้งเตือนสุดท้ายตัดขาดลงพร้อมกับความมืดมิดสนิทที่กลืนกินทัศนียภาพทั้งหมดเบื้องหน้า และก่อนที่สติของเรย์จะหลุดลอยไปในห้วงมิติ เสียงกระซิบเย็นเยียบของใครบางคนก็ดังขึ้นชิดริมหูของเขา... เป็นเสียงที่ไม่ได้มาจากระบบ และไม่ได้มาจากเซธอย่างแน่นอน
*ยินดีต้อนรับสู่โปรแกรมลับ... ผู้สร้างคนใหม่*
---
ขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบรรทัดนี้นะครับ ลิฟต์แก้วชั้นลบสัญญาว่าจะพาทุกท่านดิ่งลึกไปสู่ความลับที่เร้าใจยิ่งกว่าเดิมในตอนหน้าครับ
ระบบสยองขวัญ สั่งให้ผมเป็นเด็กดื้อของคุณอายมทูต•ตอนที่ 9
รางวัลที่คาดไม่ถึง
ผลงานโดย ลิฟต์แก้วชั้นลบ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ลิฟต์แก้วชั้นลบ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบสยองขวัญ สั่งให้ผมเป็นเด็กดื้อของคุณอายมทูต นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!