กฎสามข้อที่ห้ามละเมิด

แรงสั่นสะเทือนระดับริกเตอร์ย่อมๆ ใต้ฝ่าเท้าไม่ได้ทำให้เรย์ละสายตาจากหน้าต่างสีฟ้าใสที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศเลยแม้แต่น้อย ดวงตาภายใต้กรอบแว่นโลหะกวาดมองตัวหนังสือสีแดงฉานที่กระพริบเตือนรัวเร็ว มันไม่ใช่แค่การแจ้งเตือนธรรมดา แต่มันคือสัญญาณชีพจรของความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ด้วยความเร็วสูง บั๊กของระบบที่หลอมรวมเข้ากับบอสลับระดับ SSS กำลังฉีกกระชากกฎเกณฑ์ของชั้นใต้ดินที่สี่ให้พังทลายลงทีละน้อย เสียงคำรามต่ำทึบรากับเสียงฟ้าผ่าในอุโมงค์ปิดทึบสะท้อนก้องผ่านแผ่นผนังคอนกรีตเสริมเหล็กจนเกิดรอยร้าวเป็นทางยาว "ดูเหมือนว่าเราไม่มีเวลามานั่งคำนวณความน่าจะเป็นของความเสียหายแล้วสินะครับ เซธ" เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งร่องรอยความตื่นตระหนก แม้ว่าสถานการณ์รอบตัวจะกำลังบีบอัดจนออกซิเจนในอากาศแทบจะเจือจางลงทุกที นิ้วเรียวยาวใต้ถุงมือหนังยังคงกดปุ่มอินเทอร์เฟซเพื่อปรับแต่งค่าพลังงานสำรองของระบบตรรกะเชิงซ้อนอย่างใจเย็น ร่างสูงโปรดของเซธที่ยืนกอดอกพิงเสาคอนกรีตอยู่ไม่ไกลขยับตัวเล็กน้อย ดวงตาสีรัตติกาลคู่นั้นมองตรงมายังวิศวกรหนุ่มด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ภายใต้ชุดสูทสีเข้มไร้รอยยับและบรรยากาศอันเยือกเย็นที่แผ่ออกมา รอบตัวของยมทูตชั้นสูงกำลังสะท้อนละอองแสงสีครามจางๆ ซึ่งเป็นกลไกการจำกัดพลังเพื่อไม่ให้ร่างเนื้อในโลกมนุษย์สลายตัวไปเสียก่อน "เจ้ายังคงใจเย็นได้ในสถานการณ์ที่แม้แต่วิญญาณโบราณยังต้องหวาดกลัวสินะ... เรย์" เซธทวนชื่ออีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ก้าวเท้าเข้ามาใกล้ด้วยจังหวะที่มั่นคงและกดดันในเวลาเดียวกัน "ความดื้อรั้นของเจมส์ผู้นี้ ดูเหมือนจะเกินขอบเขตที่ข้าเคยประเมินเอาไว้หลายขุมทีเดียว" "ผมไม่ได้ดื้อรั้นครับ แค่กำลังมองหาทางออกที่คุ้มค่าที่สุดภายใต้ทรัพยากรที่มีจำกัด" เรย์หันกลับมาสบตา ไม่หลบเลี่ยงแรงกดดันมหาศาลที่อีกฝ่ายจงใจปล่อยออกมาเพื่อทดสอบ "ถ้าเราถอยตอนนี้ ค่าความเสถียรของระบบจะดรอปลงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ซึ่งหมายความว่าคุณจะต้องใช้พลังงานมากกว่าเดิมในการเคลียร์พื้นที่... การจัดการมันตรงนี้ต่างหากที่เป็นตัวเลือกที่สมเหตุสมผลที่สุด" สิ้นคำพูดของเรธ บรรยากาศรอบตัวก็ลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว เซธเอื้อมมือออกไปคว้าคอเสื้อของวิศวกรหนุ่มด้วยความเร็วที่เหนือกว่าสายตาจะมองทัน ดึงรั้งให้ร่างเพรียวเข้ามาประชิดจนแผ่นหลังชนเข้ากับเสาคอนกรีตแข็งโดยไม่มีช่องว่างให้ขยับหนี แรงกดดันจากยมทูตชั้นสูงโถมเข้าใส่จนเรย์รู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกที่เสียดแทงทะลุเสื้อผ้า "ฟังให้ดีนะ... เด็กดื้อ" เซธโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชิดกัน ดวงตาสีรัตติกาลคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ยังคงฉายแววท้าทายไม่เสื่อมคลาย "กฎข้อแรกของโลกหลังความตายที่เจ้าควรรู้... คือการไม่เอาชีวิตเข้าแลกกับความอยากรู้อยากเห็นอันไร้ขีดจำกัดของตัวเอง" เรย์ไม่แม้แต่จะกะพริบตา เขายังคงรักษาอัตราการเต้นของหัวใจให้คงที่ แม้ว่าระยะห่างระหว่างกันจะใกล้จนเกินกว่ามาตรฐานความสัมพันธ์ของผู้ร่วมงานทั่วไป "ถ้าผมไม่ทำแบบนี้ ระบบก็จะฟ้องร้องความล้มเหลว และคุณก็รู้ดีว่าผลลัพธ์ของความล้มเหลวคือการถูกรีเซ็ตความทรงจำ... ผมไม่อยากลืมเรื่องที่เราเคยคุยกันหรอกนะครับ" คำตอบนั้นทำให้เซธชะงักไปชั่วขณะ ริมฝีปากบางเฉียบเม้มเข้าหากันเล็กน้อย ความโกรธขึงที่พยายามแสดงออกมาก่อนหน้านี้ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกซับซ้อนบางอย่างที่แม้แต่เจ้าตัวก็ไม่อาจนิยามได้ "เจ้าชักจะปากเก่งขึ้นทุกทีแล้วนะ เรย์" เซธผ่อนแรงบีบลงเล็กน้อย แต่ยังคงไม่ยอมปล่อยมือจากการกุมคอเสื้อ "ข้าควรจะสั่งสอนเจ้าให้รู้สำนึกเสียบ้าง ว่าการขัดคำสั่งของยมทูตผู้คุมกฎมันมีบทลงโทษอย่างไร" *ครืนนน—!* แรงระเบิดจากใต้พื้นคอนกรีตชั้นที่สี่พุ่งทะลุขึ้นมาทำลายเพดานเหนือศีรษะ เศษปูนขนาดมหึมาและกลุ่มควันหนาทึบพวยพุ่งเข้าใส่ทั้งสองคนในเสี้ยววินาที เซธไม่รอช้า เขารวบเอวของเรย์เข้ามาแนบชิดแล้วสะบัดมือข้างหนึ่งสร้างม่านพลังงานสีดำสนิทขึ้นปกป้องรอบทิศทาง แรงกระแทกมหาศาลซัดเข้ากับบาตรอาคมจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว แต่ไม่มีเศษหินแม้แต่ชิ้นเดียวที่สามารถทะลวงผ่านเข้ามาได้ ท่ามกลางเศษฝุ่นที่ตลบอบอวลและประกายไฟจากการช็อตของสายไฟใต้ดิน เรย์พบว่าตัวเองกำลังอยู่ในอ้อมแขนของเซธอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ กลิ่นอายเฉพาะตัวที่เย็นยะเยือกแต่กลับให้ความรู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาดโชยเข้าจมูก วิศวกรหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองคู่หูผู้เคร่งขรึม พบว่าเส้นผมสีดำสนิทของอีกฝ่ายมีละอองฝุ่นเกาะอยู่เล็กน้อย "ดูเหมือนว่า 'ผู้กลืนกินวิญญาณโบราณ' จะใจร้อนกว่าที่เราคาดไว้นะครับ" เรย์กระซิบเบาๆ โดยไม่ขยับตัวหนีจากอ้อมแขนนั้น เซธถอนหายใจยาวออกมาเฮือกหนึ่ง ยอมรับความจริงในใจเงียบๆ ว่าเด็กหนุ่มคนนี้ดื้อรั้นเสียจนเขาแทบจะหามาตรการลงโทษที่เหมาะสมไม่ได้เสียแล้ว มือหนายกขึ้นเคาะหน้าผากของเรย์เบาๆ ด้วยความหมั่นไส้แกมเอ็นดู "จำกฎสามข้อที่ข้าเคยบอกไว้ให้ขึ้นใจ... หนึ่ง ห้ามตัดสินใจโดยไม่ปรึกษาข้า สอง ห้ามเอาตัวเองไปเสี่ยงอันตรายเกินความจำเป็น และสาม..." เซธหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อย ดวงตาสีรัตติกาลทอประกายลึกล้ำยามก้มลงกระซิบข้างใบหู "...ห้ามทำตัวดื้อรั้นให้ข้าต้องปวดหัวอีกเป็นอันขาด เข้าใจไหมครับ?" เรย์ยิ้มมุมปากเล็กน้อยอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า "ถ้าผมทำตามกฎครบทุกข้อแล้ว... คุณจะให้รางวัลอะไรเป็นพิเศษล่ะครับ เซธ?" ยังไม่ทันที่ยมทูตหนุ่มจะได้เอ่ยปากตอบคำถาม หน้าต่างระบบสีฟ้าใสที่เคยกระพริบเตือนสีแดงก่อนหน้านี้ ก็พลันเปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนรูปแบบใหม่ที่ดังขึ้นในโสตประสาทของทั้งคู่ *[แจ้งเตือนระบบ: ผู้เล่นเรย์และยมทูตเซธ ได้ทำการปลดล็อกเงื่อนไขลับ 'พันธสัญญาแห่งเงา' สำเร็จ]* *[คำเตือนจากเบื้องบน: ตรวจพบการเชื่อมต่อสัญญาณชีพปริศนาจากบุคคลที่สาม กำลังเข้าสู่พิกัดปัจจุบันของคุณ... และเป้าหมายของมันคือการแย่งชิงสิทธิ์การควบคุมระบบในอีก 10 วินาทีข้างหน้า!]* --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปกับความดื้อรั้นของเรย์และเซธในตอนนี้นะครับ