ภารกิจระดับ S

กลิ่นคาวสนิมและกลิ่นอับชื้นของกระดาษโบราณลอยอวลอยู่ในความมืด ทว่าสิ่งที่เด่นชัดที่สุดในโสตประสาทของเรย์เวลานี้ กลับไม่ใช่กลิ่นเหล่านั้น หากแต่เป็นเสียงฝีเท้าเบาหวิวที่ย่างก้าวเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งอย่างเป็นจังหวะ มันไม่ได้มาจากประตูไม้ด้านหน้าห้องพัก แต่มันดังมาจากพื้นห้อง... ใต้ฝ่าเท้าของเขานี่เอง เรย์ละสายตาจากหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าเรืองแสงของระบบ เขากวาดตามองรอบห้องพักยามวิกาล แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟบนโต๊ะทำงานสะท้อนเข้ากับกรอบแว่นทรงเหลี่ยมของเขา วิศวกรหนุ่มไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ตรรกะในหัวยังคงทำงานอย่างแม่นยำเพื่อประเมินสถานการณ์ ความผิดปกตินี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน "ดูเหมือนว่าเพื่อนบ้านใต้ถุนของเรา จะต้อนรับแขกอย่างเราไม่ค่อยถูกมารยาทเท่าไหร่นะครับ เซธ" เรย์เอ่ยขึ้นเบา ๆ พลางปรายตามองไปยังมุมห้อง ที่ซึ่งร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีเข้มของยมทูตชั้นสูงกำลังยืนกอดอกพิงผนังอยู่ ดวงตาคมกริบของเซธหรี่ลงเล็กน้อยภายใต้เงาผมสีดำสนิท รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากของอีกฝ่ายบ่งบอกถึงความสนุกสนานที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ความเย็นชา "เขาอาจจะแค่อยากชวนคุณไปดื่มชาตอนตีสองก็ได้... หรือไม่ก็อยากชิมสมองของคุณดูสักคำ" เซธตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มราบเรียบ ทว่าแฝงความตื่นตัวระดับสูงสุด มือเรียวยาวของยมทูตขยับเข้าใกล้ด้ามเคียวมรณะที่ถูกพับเก็บไว้ในรูปแบบของเข็มกลัดปกเสื้ออย่างเป็นธรรมชาติ ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากระบบลอยเด่นขึ้นกลางอากาศ ขัดจังหวะบทสนทนาระหว่างทั้งสอง โฮโลแกรมสีแดงฉานแผ่ขยายวงกว้างจนเปลี่ยนบรรยากาศภายในห้องให้กลายเป็นสีเลือด [ประกาศจากระบบ: ตรวจพบความผิดปกติทางพลังงานระดับวิกฤต] [ภารกิจหลักระดับ S: "เงาใต้พื้นปฐพี" ถูกปลดล็อก] [รายละเอียด: จงลงไปสำรวจ "ห้องใต้ดินหมายเลขศูนย์" ของคฤหาสน์มรณะแห่งนี้ ค้นหาความจริงเบื้องหลังรอยแยกแห่งความตาย และนำ "กุญแจกระดูกสีนิล" กลับคืนมาก่อนที่ประตูมิติจะเปิดออกเต็มรูปแบบ] [เงื่อนไขเวลา: 03:00 ชั่วโมง] [บทลงโทษหากล้มเหลว: วิญญาณของโฮสต์จะถูกผนึกไว้ในชั้นใต้ดินตลอดกาล และท่านจะกลายเป็น "เด็กดื้อ" ที่ต้องรับการลงทัณฑ์จากยมทูตเซธเป็นการส่วนตัว] เรย์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่ออ่านบรรทัดสุดท้ายของภารกิจ เขาลอบเหลือบมองเซธที่ยืนอยู่ไม่ไกล ซึ่งอีกฝ่ายก็กำลังจ้องมองหน้าจอโฮโลแกรมนั้นเช่นกัน มุมปากของเซธยกย่องขึ้นเล็กน้อยอย่างมีความหมาย "ดูเหมือนว่าระบบจะรู้ดีนะครับว่าควรใช้บทลงโทษแบบไหน ถึงจะทำให้คุณกระตือรือร้นขึ้นมาได้" เซธเอ่ยแซحด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะเล็กน้อย "ผมคิดว่าตรรกะของระบบชุดนี้น่าจะมีบั๊กเรื่องความเหมาะสมอยู่นะครับท่านยมทูต" เรย์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่แววตากลับเป็นประกายความท้าทาย เขาหยิบปืนพกล่าวิญญาณที่บรรจุกระสุนพิเศษขึ้นมาตรวจสอบความพร้อม บรรจุกระสุนนัดสุดท้ายลงรังเพลิงด้วยเสียง 'คลิก' ที่ชัดเจนในความเงียบ "แต่ในเมื่อมันเป็นภารกิจระดับ S ที่มีเงื่อนไขเดิมพันสูงขนาดนี้ ผมคงต้องขออนุญาตลงไปทักทายเพื่อนบ้านเสียหน่อย" เรย์ก้าวเท้าไปยังจุดที่เกิดเสียงเคาะ บริเวณพรมเก่าคร่ำคร่ากลางห้อง เขาใช้ปลายรองเท้าเขี่ยพรมผืนนั้นออก เผยให้เห็นแผ่นไม้กระดานผุ ๆ ที่ถูกปิดตายด้วยตะปูขึ้นสนิมหนาเตอะ อากาศเย็นจัดพวยพุ่งขึ้นมาจากรอยแยก พร้อมกับกลิ่นอายความตายที่เข้มข้นจนทำให้ลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว เซธก้าวเข้ามาประชิดตัวเรย์อย่างรวดเร็ว มืออุ่นจัดวางลงบนไหล่กว้างของมนุษย์หนุ่มเบา ๆ เพื่อถ่ายทอดพลังงานป้องกันความมืด "ระวังตัวด้วยครับเรย์ ใต้พื้นดินตรงนั้นไม่ใช่แค่ห้องเก็บของธรรมดา มันคือจุดบรรจบของมิติวิญญาณที่ถูกผนึกไว้ตั้งแต่ยุคบุกเบิก ถ้าคุณก้าวพลาดแม้แต่น้าวเดียว ผมอาจจะต้องไปนั่งรอรับวิญญาณของคุณที่ยมโลกจริงๆ" เซธกระซิบเตือนข้างใบหู น้ำเสียงแม้จะติดตลก แต่แววตากลับจริงจังและห่วงใยอย่างปิดไม่มิด เรย์พยักหน้ารับช้า ๆ เขาใช้ชะแลงเหล็กงัดแผ่นไม้กระดานแผ่นแรกออก เสียงไม้ลั่นเอี๊ยดอาดดังสนั่นท่ามกลางความเงียบสงัด ครืน... แผ่นไม้ถูกเปิดออก เผยให้เห็นบันไดหวนลงสู่ความมืดมิดที่ไร้ก้นบึ้ง และในวินาทีที่เรย์ก้าวเท้าข้างหนึ่งเหยียบลงบนขั้นบันไดขั้นแรก เสียงกระซิบนับร้อยก็ดังระงมขึ้นจากเบื้องล่าง พร้อมกับร่างเงาดำนับไม่ถ้วนที่พุ่งทะยานขึ้นมาจากความมืดมิดเพื่อต้อนรับผู้มาเยือน! เรย์ยกปืนขึ้นเล็งอย่างแม่นยำ ดวงตาภายใต้กรอบแว่นหรี่ลงอย่างเยือกเย็น ทว่าก่อนที่ไกปืนจะถูกเหนี่ยว... แสงไฟฉายจากมือถือก็สะท้อนกระทบเข้ากับบางสิ่งบางอย่างที่ยืนอยู่บนขั้นบันไดลึกสุดสายตา ร่างนั้นสวมชุดสูทโบราณเปื้อนคราบเลือด ใบหน้าถูกบดบังด้วยหน้ากากกระดูกสัตว์ประหลาด ทว่าสิ่งที่ทำให้เรย์ต้องหยุดชะงักและลมหายใจสะดุดกึกลงทันที คือการที่เงาร่างนั้นกำลังถือ... นาฬิกาพกสีทองโบราณเรือนเดียวกับที่เรย์เคยทำหายไปเมื่อสัปดาห์ก่อน และเข็มนาฬิกานั้น กำลังเดินถอยหลังอย่างรวดเร็ว "ยินดีต้อนรับสู่จุดจบของบททดสอบครับ... คุณวิศวกร" เสียงแหบพร่ากระซิบก้องมาจากร่างใต้หน้ากาก ก่อนที่พื้นบันไดใต้เท้าของเรย์จะพังทลายลงในพริบตา! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนากับลิฟต์แก้วชั้นลบมา ณ ที่นี้นะครับ