การปะทะด้วยอาคม

“ถอยไปรินรดา อย่าเข้ามาใกล้เขตอาคมนั้น!” เสียงห้าวของร้อยตำรวจเอกอัศวินตวาดลั่นท่ามกลางความเงียบงันที่ผิดปกติภายในห้องโถงกลางคฤหาสน์ตระกูลธนินทร์ กลิ่นควันธูปไหม้เกรียมอบอวลผสมกับกลิ่นสาบสางของเลือดสดๆ ที่หยดลงบนพื้นหินอ่อนจนเกิดเสียง ‘แปะ... แปะ...’ อย่างจังหวะหัวใจที่กำลังเต้นเร่าด้วยความหวาดกลัว รินรดาไม่สนคำเตือน เธอขยับกายอย่างมั่นคง มือเรียวบางที่สวมถุงมือหนังสีดำกระชับสำรับไพ่ทาโรต์ในมือแน่น สายตาคมกริบของเธอไม่ได้มองไปยังชายหนุ่มที่กำลังชักปืนออกมา แต่เธอกำลังจ้องมอง ‘ความว่างเปล่า’ ที่บิดเบี้ยวอยู่เบื้องหน้าเจ้าสัวธนินทร์ ซึ่งกำลังนั่งสงบนิ่งอยู่บนเก้าอี้ไม้แกะสลักลวดลายประหลาด ดวงตาของมหาเศรษฐีผู้นี้ขาวโพลนไร้แววตา เหมือนถูกบางสิ่งเข้าสิงสู่จนสิ้นสติสัมปชัญญะ “คุณอัศวิน... ปืนของคุณทำอะไรเขาไม่ได้หรอกค่ะ” รินรดากล่าวเสียงเรียบ ทว่าสั่นไหวเล็กน้อย “สิ่งที่ปกป้องเขาอยู่ตอนนี้ ไม่ใช่คน แต่เป็น ‘เงา’ ที่ถูกกักขังด้วยคำสาปที่รุนแรงที่สุด” เงาสีดำทะมึนเริ่มขยายตัวออกจากแผ่นหลังของเจ้าสัว มันเลื้อยผ่านพื้นหินเหมือนหมึกที่หยดลงในน้ำ ลมพัดแรงจนผ้าม่านกำมะหยี่สีแดงสดสะบัดไหวราวกับมีชีวิต อัศวินมองภาพนั้นด้วยความฉงนผสมกับความระแวง เขาพยายามรักษาระยะห่าง แต่แรงกดดันมหาศาลทำให้เขารู้สึกเหมือนอากาศในห้องนี้กำลังถูกสูบออกไปจนเกือบหายใจไม่ออก รินรดาตัดสินใจก้าวออกมาข้างหน้า เธอสะบัดข้อมือ ไพ่ ‘The Tower’ พุ่งออกจากสำรับด้วยความเร็วราวกับใบมีดคมกริบ มันปักลงบนพื้นไม้เบื้องหน้าเจ้าสัวธนินทร์ทันทีที่เงาสีดำพุ่งเข้าใส่ เปรี้ยง! เสียงระเบิดดังขึ้นดั่งฟ้าผ่าท่ามกลางห้องโถง แสงสีทองสว่างวาบจากไพ่ปะทะกับพลังงานมืดจนเกิดแรงอัดอากาศ รินรดาเซถอยหลังไปสองก้าว เลือดกำเดาไหลซึมออกมาจากจมูกของเธอ นี่คือราคาของการใช้ญาณทิพย์เข้าปะทะกับอาคมชั้นสูง “มันขัดขืน... มันไม่ยอมให้ฉันเห็นตัวตนที่แท้จริง!” รินรดากัดฟันแน่น ใบหน้าของเธอซีดเผือดแต่แววตามุ่งมั่น เธอชักไพ่ใบที่สองออกมา ‘The High Priestess’ ไพ่ใบนี้สั่นไหวอยู่ในมือเธอราวกับได้รับสัญญาณจากอีกภพภูมิ “เจ้าสัว! ตั้งสติให้ได้!” อัศวินตะโกนฝ่าความโกลาหล พยายามวิ่งเข้าไปหาชายแก่ ทว่าเงาดำนั้นแปรเปลี่ยนเป็นรูปร่างคล้ายกรงเล็บยักษ์ ปัดร่างของนายตำรวจหนุ่มกระเด็นไปกระแทกผนังจนเลือดกลบปาก “อัศวิน!” รินรดาอุทาน แต่มือยังคงถือไพ่ไว้มั่น เธอหลับตาลงดึงกระแสจิตเข้าสู่ห้วงลึกของสมาธิ ภาพนิมิตเริ่มฉายชัดขึ้นอีกครั้ง ในใจกลางความมืดมิดนั้น เธอเห็นชื่อ... เห็นใบหน้า... และเห็นพันธสัญญาเลือดที่เจ้าสัวธนินทร์ทำไว้กับเงามืดตนนี้ เพื่อแลกกับความมั่งคั่งที่กำลังจะกลายเป็นสุสานของทุกคนในตระกูล “ไม่ใช่คุณคนเดียวที่คุมเกมนี้ได้นะเจ้าสัว!” รินรดากระซิบด้วยเสียงที่ทรงพลังผิดปกติ เธอโยนไพ่ขึ้นฟ้าอีกสามใบ ‘Death’, ‘The Moon’ และ ‘Judgment’ ไพ่ทั้งสามใบหมุนวนอยู่รอบตัวเธอราวกับพายุที่ห่อหุ้มด้วยรัศมีสีขาวสะอาดตา “จงกลับไปในที่ที่เจ้าจากมา... อาคมนี้สิ้นสุดลงด้วยอำนาจแห่งความจริง!” เสียงของเธอไม่ได้เป็นเพียงคำพูด แต่มันดังก้องในโสตประสาทของทุกคนที่อยู่ในห้อง เงาดำที่โถมเข้ามาหยุดชะงัก มันกรีดร้องด้วยเสียงที่แหลมเล็กจนแก้วหูเกือบแตก รินรดาอาศัยจังหวะนั้นพุ่งตัวเข้าไปใกล้เจ้าสัวธนินทร์ มือของเธอแตะลงบนหน้าผากที่เย็นเฉียบของเขา พร้อมกับร่ายอาคมปิดผนึกที่เธอได้รับสืบทอดมาจากบรรพบุรุษ ทว่า ในขณะที่ทุกอย่างดูเหมือนกำลังจะคลี่คลาย ประตูคฤหาสน์ไม้บานใหญ่ก็ถูกผลักเข้ามาอย่างแรงจนบานพับหักกระเด็น แสงไฟจากภายนอกส่องเข้ามาทำให้นางเงาในห้องเลือนหายไปชั่วขณะ ร่างสูงโปร่งของชายคนหนึ่งก้าวเข้ามา เขาแต่งกายชุดสูทสีเทาเนี้ยบกริบ ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มที่ดูใจดีแต่แฝงไปด้วยความอำมหิตที่รินรดาจำได้แม่นยำที่สุด... มันคือคนที่เธอตามหามาตลอดตั้งแต่คืนที่ครอบครัวของเธอถูกฆ่าตาย “เก่งมากแม่หมอ... แต่ดูเหมือนเธอจะเปิดกล่องปริศนาผิดใบไปหน่อยนะ” ชายผู้นั้นหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเจ้าสัวธนินทร์ที่เริ่มได้สติ เขาควักเหรียญสีดำสนิทออกมาหนึ่งเหรียญแล้วดีดมันลงบนพื้น เหรียญนั้นกลิ้งไปหยุดอยู่แทบเท้าของรินรดา ทันใดนั้น เงาดำที่ดูเหมือนจะสลายไปแล้วกลับพุ่งออกจากตัวเจ้าสัวธนินทร์อีกครั้ง คราวนี้มันไม่ได้เข้าจู่โจมใคร แต่มันกลับ ‘หลอมรวม’ เข้ากับเงาของชายปริศนาผู้นั้นอย่างสมบูรณ์ รินรดาชะงักกึก มือที่ถือไพ่สั่นสะท้าน เธอหันไปมองอัศวินที่พยายามพยุงตัวขึ้นมาด้วยความยากลำบาก ก่อนจะหันกลับมามองชายตรงหน้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้นและหวาดหวั่นในเวลาเดียวกัน “คนฆ่าพ่อแม่ฉัน... แกคือคนเดียวกับที่บงการเรื่องนี้ทั้งหมด” รินรดาเค้นเสียงลอดไรฟัน ชายผู้นั้นขยับยิ้มกว้างขึ้น เขาหยิบหน้ากากครึ่งซีกขึ้นมาสวมปกปิดใบหน้าส่วนบน เหลือเพียงปากที่แสยะยิ้ม “ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการนะ... หลานสาวของแม่หมอผู้ล่วงลับ วันนี้ไพ่ของเธอไม่ได้ทำนายดวงชะตาให้ใครหรอก แต่มันกำลังทำนาย ‘วันตาย’ ของเธอเอง” เขายกมือขึ้นเพียงเล็กน้อย แรงกดดันที่รุนแรงกว่าเดิมหลายเท่าพุ่งเข้าใส่รินรดาจนเธอต้องถอยหลังกรูดไปชนกับโต๊ะไม้ตัวใหญ่ ไพ่ในมือร่วงหล่นกระจายเต็มพื้น แต่ใบที่หงายขึ้นมาใบสุดท้ายกลับไม่ใช่ไพ่ที่เธอต้องการจะเห็น มันคือไพ่ ‘The Devil’ ที่เปื้อนคราบเลือดของเธอเอง... ขวัญเนตรทายใจขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านม่านหมอกแห่งปริศนาไปกับรินรดาในตอนนี้ด้วยนะคะ