พลังของไพ่ทาโรต์

กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งผสมกับกลิ่นอับชื้นของห้องใต้ดินตระกูลวรกุล ร่างไร้วิญญาณของคุณหญิงมณียังคงยืนตระหง่านด้วยแรงอาถรรพ์ อักขระโบราณสีเลือดบนผิวหนังของเธอกะพริบไหวราวกับมีชีวิตชีวา อัศวินกระชับปืนในมือแน่น แม้เขาจะเป็นนายตำรวจผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชน แต่ความกดดันในอากาศเวลานี้กลับหนักอึ้งเสียจนลำคอตีบตัน ราวกับออกซิเจนในห้องกำลังถูกสูบหายไปทีละน้อย "ถอยไปค่ะ, คุณอัศวิน..." เสียงของรินรดานิ่งสนิท ทว่าเด็ดเดี่ยวจนน่าประหลาด แม้ปลายนิ้วที่ถือสำรับไพ่ทาโรต์จะสั่นระริก ดวงตาคู่สวยของเธอกวาดมองภาพนิมิตที่ซ้อนทับอยู่เหนือร่างของคุณหญิงมณี ไพ่ *The Devil* ในมือร้อนผ่าวราวกับจับถ่านแดง เปลวไฟสีดำทะมึนในนิมิตกำลังแผดเผาจิตวิญญาณของผู้ตาย และกำลังพยายามเอื้อมมือมาคว้ากระชากสติของพวกเขาให้จมดิ่งลงสู่ความมืดมิดชั่วนิรันดร์ "ไพ่ใรadนี้กำลังบอกอะไรเรา รินรดา?" อัศวินถามเสียงต่ำ สายตาไม่ละไปจากร่างของคุณหญิงที่เริ่มบิดเบี้ยวผิดรูป "มันไม่ใช่แค่คุณไสยธรรมดาค่ะ..." รินรดาหลับตาลงชั่วพริบตาเพื่อตั้งสติ รวบรวมสมาธิเชื่อมต่อพลังญาณทิพย์เข้ากับกระแสจิตที่หลงเหลืออยู่ของผู้ตาย "มีคนชักใยอยู่เบื้องหลัง... พลังงานนี้หนาแน่นและสกปรกมาก มันคือมนต์ดำสายเลือดที่ถูกส่งตรงมาจากห้องทำงานลับของเจ้าสัวธนินทร์!" สิ้นคำพูดของเธอ ร่างของคุณหญิงมณีก็กรีดร้องออกมาด้วยเสียงที่ประสานกันหลายเสียง ราวกับไม่ใช่เสียงของคนๆ เดียว ร่างนั้นพุ่งเข้าใส่รินรดาด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์! *พรึบ!* รินรดาไม่หลบหนี เธอสะบัดข้อมืออย่างรวดเร็วราวกับมืออาชีพ ไพ่ *The Devil* ถูกโยดออกไปปักเข้ากับเสาไม้สักทองข้างตัวอย่างแม่นยำ พร้อมกับเปล่งแสงสีทองสว่างวาบตัดผ่านความมืดมิด แรงปะทะจากอาคมสะท้อนกลับจนร่างของคุณหญิงมณีกระเด็นกระดอนถอยหลังไปหลายก้าว เสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดดังลั่นห้อง ก่อนที่ร่างนั้นจะทรุดฮวบลงกับพื้น แน่นิ่งไปอย่างถาวรเมื่ออาคมที่ครอบงำถูกทำลายลงชั่วคราว อัศวินพ่นลมหายใจออกมาพรวดใหญ่ เขารีบก้าวเข้าไปสำรวจร่างของคุณหญิงมณี ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความทึ่งผสมความกังวล "คุณจัดการมันได้... แต่นั่นหมายความว่า เจ้าสัวธนินทร์รู้ตัวแล้วใช่ไหมว่าเรากำลังเข้าใกล้ความลับของเขา" "ใช่ค่ะ..." รินรดาก้มลงเก็บไพ่ *The Devil* ขึ้นมาถือไว้ สีหน้าของเธอเคร่งเครียดกว่าเดิมหลายเท่า นัยน์ตาคู่คมสะท้อนภาพไพ่ใบบัดนี้ที่แปรเปลี่ยนลวดลายไปเล็กน้อย รอยยิ้มบนหน้ากากของปีศาจในไพ่ดูกว้างขึ้น ราวกับกำลังเยาะเย้ยชะตากรรมของพวกเขา "และเขาไม่ได้แค่รู้ตัว... แต่เขากำลังรอให้เราเดินเข้าไปหาในหลุมพรางที่เขาขุดไว้" หญิงสาวไม่รอช้า เธอสับไพ่ในมืออย่างคล่องแคล่ว เสียงกระดาษกระทบกันเบาๆท่ามกลางความเงียบงัน หลับตาลงตั้งจิตอธิษฐานเพื่อแกะรอยเส้นทางพลังงานสีดำที่ยังคงหลงเหลืออยู่จากร่างของคุณหญิงมณี ภาพในนิมิตเริ่มหมุนวนและขยายใหญ่ขึ้น ภาพของห้องทำงานหรูหราบนชั้นสูงสุดของคฤหาสน์วรกุลปรากฏขึ้นในหัว ที่นั่น... ใจกลางคฤหาสน์ มนต์ดำกำลังก่อตัวหนาแน่นยิ่งกว่าพายุฝน รินรดาลืมตาขึ้นอย่างเฉียบคม เธอมองหน้าสารวัตรหนุ่มด้วยแววตาที่ไม่มีความหวาดกลัวเหลืออยู่เลย "ตามฉันมาค่ะ, สารวัตร... เราต้องไปปิดฉากเกมไพ่นี้ที่ห้องทำงานของเจ้าสัวธนินทร์" รถยนต์กระบะของตำรวจพุ่งทะยานผ่านความมืดของค่ำคืน มุ่งหน้ากลับสู่คฤหาสน์ตระกูลวรกุลอีกครั้ง บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัดจนผิดปกติ ทว่าความเงียบนั้นกลับซ่อนเร้นความตึงเครียดที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ เมื่อทั้งคู่ก้าวเท้าเข้าสู่ตัวคฤหาสน์ ความผิดปกติก็ปรากฏชัดเจน ไฟทุกดวงในโถงใหญ่ดับสนิท มีเพียงแสงจันทร์สลัวที่ส่องผ่านหน้าต่างกระจกสีบานใหญ่ ทอดเงายาวน่ากลัวบนพื้นหินอ่อน รินรดาก้าวเดินนำหน้าอย่างมั่นคง มือเรียวบางกำสำรับไพ่ทาโรต์ไว้แน่น ทุกย่างก้าวคือการอ่านเกมผ่านญาณทิพย์ อัศวินเดินตามประกบติดพร้อมระมัดระวังรอบด้าน ปืนในมือพร้อมลั่นไกได้ทุกวินาที เมื่อมาถึงหน้าประตูห้องทำงานของเจ้าสัวธนินทร์ บรรยากาศเบื้องหน้ากลับเยือกเย็นจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ประตูไม้บานใหญ่ปิดสนิท แต่มีละอองหมอกสีดำทมิฬลอยเอื่อยออกมาจากร่องประตู ราวกับด้านหลังนั้นไม่ใช่ห้องทำงานปกติ หากแต่เป็นประตูนรกที่เชื่อมต่อกับอีกโลกหนึ่ง รินรดายื่นมือออกไปแตะที่บานประตู ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส ภาพนิมิตอันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งทะลวงเข้าสู่ห้วงความคิดของเธออีกครั้ง ภาพของเจ้าสัวธนินทร์ที่กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังราคาแพง บนโต๊ะทำงานตรงหน้าไม่ใช่เอกสารทางธุรกิจ แต่เป็น "สำรับไพ่ทาโรต์อาถรรพ์" สำรับเดียวกันกับที่คร่าชีวิตครอบครัวของเธอเมื่อสิบปีก่อน! และที่สำคัญที่สุด... เจ้าสัวไม่ได้อยู่คนเดียวในห้องนั้น อัศวินสังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของรินรดารีบเอ่ยถามกระซิบ "รินรดรา... เกิดอะไรขึ้นข้างในนั้น?" รินรดาหันมามองคู่หูหนุ่ม แววตาของเธอสั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะกลับมาแข็งกร้าวตามเดิม เธอกำลังจะเอ่ยปากเตือนบางอย่างเกี่ยวกับบุคคลที่สามที่นั่งรอพวกเขาอยู่หลังประตูกนั้น ทว่า... ก่อนที่คำพูดหลุดออกจากริมฝีปาก ประตูไม้บานใหญ่ก็ถูกกระชากให้เปิดออกเองจากด้านในด้วยแรงลมมหาศาล พร้อมกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำและเย็นเยียบที่ดังสะท้อนก้องไปทั่วทางเดิน *“ยินดีต้อนรับสู่รอบสุดท้าย... แม่หมอผู้โชคร้าย”* ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไขปริศนาไปด้วยกันนะคะ ขวัญเนตรทายใจสัญญาว่าบทต่อไปจะยิ่งเข้มข้นและวางไม่ลงแน่นอนค่ะ!