ความตายที่เลี่ยงไม่ได้

“อย่ากระพริบตาเด็ดขาดนะอัศวิน... เพราะถ้าคุณคลาดสายตาไปแม้แต่วินาทีเดียว สิ่งที่คุณจะเห็นต่อไปนี้ อาจเปลี่ยนความเชื่อทั้งหมดที่คุณเคยยึดถือมาตลอดชีวิตค่ะ” รินรดาเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าสั่นไหวอยู่ในที มือเรียวบางของเธอสั่นเทาขณะกุมสำรับไพ่ทาโรต์แน่น ราวกับว่ามันเป็นอาวุธเพียงชิ้นเดียวที่พอจะต้านทานแรงกดดันมหาศาลจากบรรยากาศในคฤหาสน์หรูหลังนี้ได้ กลิ่นธูปหอมฉุนกึกปนกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยอบอวลไปทั่วห้องโถงกว้างที่แสงไฟสลัวสั่นไหวราวกับจะดับลงทุกขณะ อัศวินไม่ตอบ เขาสวมถุงมือยางสีขาวแน่นหนา สายตาคมกริบแบบตำรวจนักสืบจดจ้องไปยังร่างของ ‘คุณหญิงมณี’ ภรรยาของเจ้าสัวธนินทร์ที่นั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ไม้แกะสลักตัวหรู ผิดปกติที่นางนั่งในท่ากึ่งหลับกึ่งตื่น แต่สิ่งที่ทำให้อัศวินต้องกลั้นหายใจคือ ‘สภาพ’ ของนาง ใบหน้าของคุณหญิงมณีซีดเผือดจนเกือบโปร่งแสง ดวงตาทั้งสองข้างเบิกโพลงค้างจ้องมองไปที่จุดว่างเปล่าเบื้องหน้า แต่ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือ ‘เส้นด้ายสีดำ’ นับร้อยเส้นที่ผุดขึ้นมาจากผิวหนังทั่วร่างของนาง ราวกับเป็นตัวอ่อนของแมลงที่กำลังชอนไชพยายามแหวกผิวหนังออกมาจากภายใน “สภาพศพแบบนี้... มันไม่มีในตำรานิติเวชไหนทั้งนั้นรินรดา” อัศวินพึมพำ น้ำเสียงของเขามีร่องรอยของการพยายามประคองสติ “ไม่มีรอยแผล ไม่มีร่องรอยการถูกทำร้าย ร่างกายของนาง... เหมือนกำลังถูกบางอย่างเปลี่ยนสภาพให้กลายเป็นภาชนะของสิ่งเร้นลับ” “มันไม่ใช่คำสาปธรรมดาค่ะ” รินรดาขยับตัวเข้าใกล้ศพมากขึ้น เธอคลี่ไพ่ทาโรต์ออกมาสามใบวางบนโต๊ะไม้ข้างๆ อย่างระมัดระวัง ใบแรกคือ *The Moon* ใบที่สองคือ *The Tower* และใบสุดท้ายคือ *Death* ที่ปรากฏขึ้นในตำแหน่งกลับหัว “ไพ่แห่งความตายที่เลี่ยงไม่ได้... แต่การที่มันกลับหัว หมายความว่าวิญญาณของผู้ตายไม่ได้ถูกส่งไปที่ที่ควรจะไป แต่กำลังถูกกักขังไว้ในวงจรของมนตรา” รินรดากัดริมฝีปากแน่นจนห้อเลือด “มีคนกำลังทำพิธี ‘ตรึงวิญญาณ’ คนในตระกูลนี้ เพื่อใช้เป็นตัวหมากในการเดินเกมอำนาจที่มองไม่เห็น” อัศวินก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว แววตาของเขาเปลี่ยนจากความสงสัยเป็นความมุ่งมั่น “เจ้าสัวธนินทร์อยู่ที่ไหน? คนที่ตายไปแล้วสองคนในเวลาไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ แต่มันกลับทำเหมือนเป็นแค่เหตุการณ์ปกติในบ้าน... เขาไม่ได้เป็นแค่พ่อค้าธรรมดาใช่ไหม?” รินรดาเงยหน้าขึ้นมองอัศวิน ดวงตาของเธอฉายประกายญาณทิพย์ที่ลึกซึ้ง “เขาสละได้ทุกอย่างเพื่อความอมตะ อัศวินคะ... ความร่ำรวยของเขาไม่ได้แลกมาด้วยหยาดเหงื่อ แต่แลกมาด้วย ‘ลมหายใจ’ ของคนในตระกูลที่ต้องทยอยดับสูญไปตามวาระของไพ่ที่เขาเลือกเอง” จังหวะนั้นเอง เสียงกรีดร้องแหลมเล็กจากห้องด้านในก็ดังแว่วออกมา มันไม่ใช่เสียงมนุษย์ แต่เป็นเสียงที่ฟังดูเหมือนโลหะครูดกับพื้นหิน อัศวินชักปืนพกคู่กายออกมาทันทีโดยสัญชาตญาณ เขารีบหันไปทางประตูห้องโถงที่จะเชื่อมไปสู่ปีกซ้ายของคฤหาสน์ แต่รินรดากลับคว้าข้อมือเขาไว้แน่น “อย่าไปทางนั้นค่ะ!” “แต่เสียงนั่น... รินรดา! นั่นอาจจะเป็นคนอื่นในบ้านที่กำลังตกอยู่ในอันตราย!” “ถ้าคุณเดินผ่านประตูบานนั้นไป คุณจะไม่ได้เจอคนเป็น แต่คุณจะเดินเข้าไปในอาณาเขตของ ‘เขตแดนแห่งความตาย’ ที่พวกเขาสร้างไว้” รินรดาชี้ไปที่กระจกเงาบานใหญ่ที่ติดอยู่บนฝาผนัง ทันใดนั้น เงาสะท้อนในกระจกก็เริ่มเปลี่ยนไป แทนที่จะเป็นภาพของห้องโถงที่ว่างเปล่า แต่มันกลับปรากฏภาพของเจ้าสัวธนินทร์ที่กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่กลางห้องมืดสนิท ล้อมรอบด้วยดวงไฟสีน้ำเงินที่ลุกโชน ในมือของเจ้าสัวธนินทร์ถือตุ๊กตาดินเผาที่มีใบหน้าละม้ายคล้ายกับรินรดา... และที่น่าขนลุกไปกว่านั้น คือตุ๊กตาตัวนั้นถูกเสียบด้วยเข็มเล่มยาวตรงตำแหน่งหัวใจ! อัศวินชะงักงัน เขาไม่เคยเชื่อเรื่องไสยศาสตร์ แต่ภาพที่เห็นในกระจกเงาไม่สามารถอธิบายได้ด้วยหลักการวิทยาศาสตร์ใดๆ “นั่น... นั่นมันคุณ?” รินรดาสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่พุ่งแปลบเข้ามาที่หน้าอก เธอทรุดตัวลงกับพื้น ร่างกายเริ่มมีรอยช้ำสีม่วงคล้ำปรากฏขึ้นที่ตำแหน่งเดียวกับตุ๊กตาในกระจก เธอหอบหายใจถี่ สายตาเริ่มพร่ามัว แต่เธอยังคงพยายามกัดฟันเอ่ย “เขาเริ่มแล้วค่ะ... เขาไม่ยอมให้ใครขวางทางเขาได้อีกแล้ว ไม่ว่าจะเป็นตำรวจ หรือแม้แต่คนที่รู้ความลับของเขา” อัศวินรีบปราดเข้าไปประคองร่างของหญิงสาว แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นความโกรธเกรี้ยว “ผมไม่สนว่ามันจะเป็นไสยเวทหรือวิชาอาคมอะไรทั้งนั้น ใครที่ทำร้ายคุณ มันต้องชดใช้!” ทันใดนั้น แสงไฟในห้องโถงก็ดับวูบลงสนิท เหลือเพียงแสงสีเขียวซีดจางๆ ที่พุ่งออกมาจากร่างของคุณหญิงมณีที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ ศพที่ควรจะไร้วิญญาณค่อยๆ ขยับคอช้าๆ จนเกิดเสียงกระดูกลั่นกรอบแกรบ ก่อนที่ดวงตาที่เคยเบิกโพลงจะหันมาจับจ้องที่อัศวินและรินรดาพร้อมกัน แล้วริมฝีปากที่ซีดเซียวของศพคุณหญิงมณีก็ขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ ราวกับกำลังส่งสารผ่านห้วงมิติที่ไม่มีใครคาดคิด “เจ้าสัวไม่ได้อยู่ในห้องนั้นหรอกนะอัศวิน... แต่อยู่ในร่างที่พวกคุณกำลังยืนคุยด้วยอยู่นี่ต่างหาก!” ศพของคุณหญิงมณีพุ่งกระโจนเข้าหาอัศวินด้วยพละกำลังมหาศาลที่ผิดจากร่างของสตรีวัยกลางคน อัศวินที่แม้จะเตรียมใจไว้แล้วยังต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็น ‘อักขระโบราณ’ สีเลือดที่เรืองแสงวาบขึ้นบนใบหน้าของคุณหญิงมณี รินรดาคว้าไพ่ทาโรต์ใบล่าสุดที่หลุดออกมาจากสำรับขึ้นมา มันคือไพ่ *The Devil* ที่ดูราวกับว่ารูปปิศาจในไพ่กำลังขยับเขยื้อนรอจังหวะที่จะสูบกินวิญญาณของพวกเขา ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามร่วมลุ้นระทึกไปกับปริศนาอาถรรพ์ในครั้งนี้ด้วยนะคะ โดยขวัญเนตรทายใจค่ะ