การตัดสินใจของอาจารย์เซเลน่า

หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานสาดแสงวาบสะท้อนกับแว่นตาไร้กรอบของอาจารย์เซเลน่า เสียงสังเคราะห์ของระบบรักษาความปลอดภัยกลางโรงเรียนเวทมนตร์อัคคาทิสกำลังดังระรัวเป็นจังหวะกระชั้นชิด บ่งบอกถึงวิกฤตการณ์ระดับวิกฤตที่ไม่ได้เกิดขึ้นมานานกว่าสามร้อยปี *[แจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบการเข้าสู่ระบบของ "ผู้บริหารสูงสุด" — เขตหวงห้ามทั้งหมดกำลังถูกล็อกดาวน์โดยสมบูรณ์ และเป้าหมายใหม่ของระบบคือ... การลบข้อมูลตัวตนของเรย์ออกจากสารบบเวทมนตร์ภายใน 60 วินาทีนี้]* ตัวเลขดิจิทัลสีแดงเพลิงกระพริบถอยหลังอย่างโหดเหี้ยม *58... 57... 56...* เรย์ถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังชนเข้ากับชั้นหนังสือโบราณในห้องทำงานส่วนตัวของอาจารย์สาว ดวงตาสีครามเข้มเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกยามเมื่ออักษรเวทสีทองที่เคยลอยวนรอบตัวเขาเริ่มสั่นไหวและแตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีขาวทีละนิด ความรู้สึกเจ็บแปลบราวน์กับมีเข็มเงินนับร้อยเล่มกำลังทิ่มแทงเข้าที่ขั้วหัวใจแล่นริ้วขึ้นสู่สมอง มันไม่ใช่แค่ความเจ็บปวดทางกาย แต่เป็นความรู้สึกเหมือนตัวตน ประวัติศาสตร์ และความทรงจำของเขาในโลกใบนี้กำลังถูก "ลบเลือน" ออกไปอย่างถาวร "อาจารย์... นี่มัน..." เสียงของเรย์แหบพร่า ลมหายใจติดขัดจนแทบตั้งสติไม่อยู่ เซเลน่าไม่ได้ตอบทันที หญิงสาวในชุดคลุมสีครามเข้มปักดิ้นเงินยืนนิ่งสนิทอยู่หน้าโต๊ะทำงาน แววตาสوขุมที่มักจะเรียเฉยเสมอในยามปกติ บัดนี้กลับไหววับด้วยประกายความเด็ดเดี่ยวที่ยากจะคาดเดา นิ้วเรียวยาวภายใต้ถุงมือผ้าไหมสีขาวขยับรัวบนแป้นพิมพ์เวทมนตร์อย่างคล่องแคล่ว ทว่าระบบกลับปฏิเสธคำสั่งของเธอด้วยเสียงเตือนโทนต่ำที่น่าหงุดหงิด *[Access Denied: สิทธิ์การเข้าถึงของอาจารย์ประจำวิชาไม่เพียงพอต่อการระงับคำสั่งระดับผู้บริหารสูงสุด]* "บ้าจริง..." เซเลน่าพึมพำออกมาเบาๆ คำสบถที่หลุดจากเรียวปากบางนั้นหาได้ยากยิ่ง จนทำให้เรย์รู้ทันทีว่าสถานการณ์ในตอนนี้เกินกว่าที่ใครจะควบคุมได้แล้ว *42... 41... 40...* ละอองแสงสีขาวที่หลุดลอกออกจากตัวเรย์เริ่มหนาตาขึ้นเรื่อยๆ แขนเสื้อด้านซ้ายของเขาโปร่งแสงจนมองทะลุเห็นชั้นหนังสือด้านหลัง ถ้าปล่อยให้เวลาหมดลง ตัวตนของเรย์จะไม่เพียงแต่หายไปจากระบบของโรงเรียน แต่ความทรงจำของทุกคนที่มีต่อเด็กหนุ่มคนนี้ รวมถึงเรื่องราวทั้งหมดที่เขาเคยร่วมต่อสู้มาก็จะถูกลบหายไป ราวกับว่า "เรย์" ไม่เคยมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้ตั้งแต่แรก "เรย์ ฟังฉันนะ" เซเลน่าหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้า มือบางทั้งสองข้างเอื้อมไปจับไหล่ทั้งสองข้างของเด็กหนุ่มไว้แน่น แรงบีบนั้นหนักหน่วงและอบอุ่นพอที่จะดึงสติของเรย์ให้กลับมาโฟกัสที่นัยน์ตาคู่สวยของเธอ "ครับ... อาจารย์" เรย์พยายามสูดหายใจเข้าลึก and กัดฟันอดกลั้นความเจ็บปวด "สิทธิ์ของระบบโรงเรียนถูกฮุบโดย 'ผู้อำนวยการเงา' คนเก่าที่ฉันเคยพยายามตามหาตัวมาตลอดสามปี... เขาต้องการใช้พลังอักขระโบราณในตัวเธอเพื่อเปิดประตูเชื่อมต่อกับมหาวิทยาลัยลอยฟ้ามิติที่สอง ซึ่งมันอันตรายเกินกว่าที่โครงสร้างเวทมนตร์ปัจจุบันจะรับไหว ถ้าเธอถูกลบข้อมูลในตอนนี้ สมองและวิญญาณของเธอจะแหลกสลายไปพร้อมกัน" เซเลน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงที่รวดเร็ว ชัดถ้อยชัดคำ และเต็มไปด้วยเหตุผลเชิงทฤษฎีเวทมนตร์ขั้นสูงที่เธอศึกษามาตลอดชีวิต แม้สถานการณ์จะคับขันเพียงใด สมองของเธอกลับทำงานด้วยความเร็วสูงสุดเพื่อหาทางแก้ "แล้วเรา... จะทำยังไงครับ? ระบบกำลังจะลบผม..." เรย์ถามสวนกลับอย่างรวดเร็ว สมองของเขาก็เริ่มประเมินความเป็นไปได้ตามทักษะที่ฝึกฝนมา "ถ้าเราตัดวงจรพลังงานเวทของห้องนี้ทั้งหมด ระบบล็อกดาวน์จะรีเซ็ตตัวเองชั่วคราวไหมครับ?" "ไม่ได้ผลหรอก เรย์" เซเลน่าส่ายหน้าช้าๆ แววตาฉายแววเด็ดเดี่ยวเด็ดขาดขึ้นไปอีกระดับ "ระบบนี้เชื่อมต่อกับแกนกลางของภูเขาเวทมนตร์โดยตรง การตัดไฟภายนอกจะยิ่งทำให้ระบบเร่งความเร็วในการลบข้อมูลเร็วขึ้นเป็นสองเท่า ทางเดียวที่จะหยุดมันได้... คือการถ่ายโอน 'สถานะตัวตน' ของเธอไปไว้ที่อื่นชั่วคราว" *25... 24... 23...* เรย์เบิกตากว้างเมื่อเข้าใจความหมายของประโยคถัดมา "อาจารย์หมายถึง..." "ใช่ค่ะ ฉันจะใช้ 'พิธีกรรมผูกพันวิญญาณ' ขั้นสูงสุด" เซเลน่าเอ่ยตัดบทด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่มั่นคงจนน่าทึ่ง มือเรียวข้างหนึ่งละจากไหล่ของเรย์แล้วยกขึ้นร่ายคาถา อักขระเวทสีครามเข้มสว่างวาบขึ้นรอบฝ่ามือของเธอ ก่อนที่เธอจะกรีดนิ้วลงบนอากาศจนเกิดเป็นวงแหวนเวทมนตร์ซ้อนกันถึงสามชั้น "แต่อาจารย์ครับ! พิธีกรรมนั้น... มันจะทำให้พันธะระหว่างอาจารย์กับผมเชื่อมโยงกันอย่างสมบูรณ์ ถ้าผมเป็นอะไรไป อาจารย์ก็จะได้รับผลกระทบทางจิตวิญญาณอย่างรุนแรงด้วยนะฃคะ-- เอ๊ย, นะครับ-- ไม่ใช่สิ หมายถึง อาจารย์จะบาดเจ็บสาหัสไปด้วยนะฃคะ!" เรย์เผลอหลุดเสียงโวยวายออกมาด้วยความตกใจลืมตัว เซเลน่าหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียด ราวกับเอ็นดูเด็กหนุ่มที่ยังอุตส่าห์ห่วงคนอื่นทั้งที่ตัวเองกำลังจะหายไปจากโลก "เด็กโง่... ฉันเป็นอาจารย์ของเธอนะคะ หน้าที่ปกป้องลูกศิษย์จากระบบที่บิดเบี้ยวแบบนี้ คือสิ่งที่ฉันเลือกเองตั้งแต่ก้าวเข้ามาเป็นผู้พิทักษ์ตำราแล้วค่ะ" รอยยิ้มบางๆ ที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของอาจารย์สาวช่างงดงามและทรงพลังเสียจนเรย์รู้สึกราวกับว่าหัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ ความอบอุ่นแผ่ซ่านเข้ามาแทนที่ความเย็นเยียบของการถูกลบข้อมูล *10... 9... 8...* เสียงแจ้งเตือนเร่งเร้าจนแสบแก้วหู แสงสีแดงฉานย้อมห้องทำงานจนกลายเป็นสีเลือด เซเลน่าไม่รอช้า เธอคว้ามือขวาของเรย์มากดลงบนอกเสื้อด้านซ้ายตรงตำแหน่งหัวใจของเธอเอง วงแหวนเวทมนตร์สีครามสว่างเจิดจ้าจนกลบแสงสีแดงของระบบจนหมดสิ้น "ด้วยอำนาจแห่งอักขระเวทโบราณและสิทธิ์ของศาสตราจารย์ผู้พิทักษ์... ข้าขอฝากฝังตัวตน ความทรงจำ และจิตวิญญาณของเด็กหนุ่มผู้นี้ไว้ในเขตแดนแห่งพันธะโลหิต... จงซ่อนเขาจากสายตาของระบบ และจงยอมรับเขาเป็นส่วนหนึ่งของข้า!" สิ้นเสียงประกาศิตของเซเลน่า แสงสีครามสว่างวาบระเบิดออกราวกับดวงอาทิตย์ขนาดย่อม กลืนกินร่างของทั้งสองคนหายลับไปในพริบตาเดียว พร้อมๆ กับหน้าจอโฮโลแกรมสีแดงที่ดับวูบลงสนิท พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนครั้งสุดท้ายที่ดังขึ้นในความเงียบงัน *[Error: Target not found... Terminating process...]* ... ความเงียบสงบเข้าปกคลุมห้องทำงานที่บัดนี้กลับคืนสู่สภาพปกติ ทว่าบนโต๊ะทำงานของอาจารย์เซเลน่า กลับมีสิ่งของชิ้นหนึ่งตกอยู่... เป็นสมุดบันทึกปกหนังสีครามเข้มเล่มหนา ที่ตรงมุมปกปรากฏอักขระเรืองแสงอ่อนๆ เป็นรูปดวงดาวและวงเวียนคู่กัน และก่อนที่ความมืดสนิทจะเข้าครอบงำฉากนี้ เสียงฝีเท้าหนักแน่นคู่หนึ่งก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้อง พร้อมกับเสียงเคาะสามครั้งอย่างเป็นจังหวะ และเสียงทุ้มต่ำลึกลับที่เอ่ยขึ้นจากด้านนอก โดยไม่มีใครคาดคิดว่าเขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร "อาจารย์เซเลน่า... ผมรู้นะครับว่าคุณซ่อนเขาไว้ที่ไหน จงส่งกุญแจดอกนั้นมาซะดีๆ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป" *** ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับความลับของโรงเรียนเวทมนตร์อัคคาทิสด้วยกันนะคะ!