เดิมพันที่พังทลาย

“คุณกำลังเล่นเกมบ้าอะไรอยู่, รินรดา!” เสียงคำรามต่ำลอดไรฟันของรวิศดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันของห้องทำงานหรูหราที่เพิ่งถูกปิดตายด้วยความตึงเครียด เอกสารนับร้อยหน้าบนโต๊ะทำงานราคาแพงกระจัดกระจายราวกับใบไม้ร่วงหล่นจากต้นยามพายุโหมกระหน่ำ ร่างสูงใหญ่ของประธานหนุ่มผู้เคยค้ำฟ้าในวงการธุรกิจสั่นเทาด้วยความโกรธเกรี้ยวและ... ความตื่นตระหนกที่เขาพยายามกดมันเอาไว้ไม่ให้แสดงออก รินรดาไม่ได้สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย เธอยังคงยืนกอดอกด้วยท่าทีสง่างามในชุดสูทผ้าไหมเข้ารูปสีเทาเข้ม เรือนผมสีดำสนิทถูกรวบเก็บไว้อย่างประณีตเผยให้เห็นลำคอระหงและต่างหูเพชรระยิบระยับที่ส่องประกายเย้ยหยัน รอยยิ้มมุมปากของเธอมันช่างเย็นชาและบาดลึกเสียจนคนมองรู้สึกเหมือนถูกกรีดเนื้อด้วยใบมีดขึ้นสนิม “เกมเหรอคะ?” รินรดาเอ่ยทวนคำ น้ำเสียงของเธอนุ่มนวล ทว่ากลับเยือกเย็นเสียจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงอย่างฉับพลัน “ดิฉันไม่ได้เล่นเกมค่ะ รวิศ... ดิฉันแค่กำลังทวงคืนสิ่งที่เคยเป็นของดิฉัน และสิ่งที่ตระกูลของคุณเคยเหยียบย่ำมันจนแหลกคามือต่างหาก” ดวงตาคมกริบของรวิศแดงก่ำ เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เขาก้าวเท้าฉับๆ เข้าประชิดร่างบางที่ยังคงยืนหยัดอย่างมั่นคง รัศมีคุกคามจากชายหนุ่มแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ แต่นั่นไม่ได้ทำให้หญิงสาวถอยร่นแม้แต่เซนติเมตรเดียว เธอกลับเงยหน้าขึ้นสบตาเขาตรงๆ แววตาที่เคยมีแต่ความอ่อนแอและหยาดน้ำตาในอดีต บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความว่างเปล่าและไฟแห่งการแก้แค้นที่โชติช่วง “หุ้นในเครือบริษัททั้งหมด... สัญญาร่วมทุนกับพาร์ทเนอร์รายใหญ่จากสิงคโปร์... และล่าสุดคือโครงการรีสอร์ทริมผาที่ตระกูลคุณทุ่มเงินไปเกือบพันล้าน... คุณทำมันทั้งหมดนี่ได้ยังไง ในเมื่อเมื่อสามปีก่อน คุณเป็นแค่ผู้หญิงไร้ค่าที่แม้แต่เงินติดตัวจะซื้อกาแฟสักแก้วยังไม่มีด้วยซ้ำ!” รวิศเค้นเสียงถามด้วยความคับแค้นใจ มือหนากำเข้าหากันแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาวโพลน ภาพของรินรดาในอดีต—ภรรยาผู้ก้มหน้ายอมรับชะตากรรม ร้องไห้อ้อนวอนขอความรักจากเขาในคืนที่เหน็บหนาว—ซ้อนทับขึ้นมา แต่มันช่างแตกต่างจากผู้หญิงตรงหน้าเหลือเกิน หญิงสาวผู้ทรงพลังและเด็ดขาดคนนี้ คือปีศาจที่เธอสร้างขึ้นมาเองด้วยมือของเขาแท้ๆ รินรดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความสุข แต่มันกลับไพเราะเสนาะหูในความรู้สึกของคนฟังจนน่าขนลุก เธอยกมือขึ้นปัดเศษฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนปกเสื้อสูทของอดีตสามีอย่างจงใจยั่วโมโห “เพราะคุณมันตาถั่วไงคะ รวิศ... คุณมองไม่เห็นเพชรแท้ในกำมือ เพราะมัวแต่ไปคว้าไข่เน่าเน่าเน่าๆ ในกองขยะ ถึงเวลาแล้วไม่ใช่เหรอคะที่คุณจะต้องชดใช้... ชดใช้ให้กับหยาดน้ำตา ความเจ็บปวด และทุกวินาทีที่คุณเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของดิฉัน” ลมหายใจของรวิศติดขัด ร่างกายของเขาร้อนรุ่มราวกับถูกแผดเผาด้วยเปลวเพลิงแห่งโทสะและความปรารถนาอันบิดเบี้ยวที่ยังคงหลงเหลืออยู่ลึกๆ ในก้นบึ้งของหัวใจ ถึงแม้เขาจะเกลียดท่าทีเย่อหยิ่งของเธอในตอนนี้เพียงใด แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า รินรดาในเวอร์ชันที่แข็งแกร่งและไร้ความปรานีเช่นนี้ กลับมีเสน่ห์ดึงดูดใจจนเขาสติแทบหลุด “คุณคิดว่าจะทำลายผมได้จริงๆ งั้นเหรอ?” รวิศโน้มใบหน้าลงมาจนชิด กระซิบเสียงพร่าข้างใบหูของเธอ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นอายความตึงเครียดแผ่ซ่านอยู่รอบตัว “ต่อให้คุณจะซื้อหุ้นไปครึ่งบริษัท หรือทำให้โครงการของผมสั่นคลอนแค่ไหน... แต่จำไว้รินรดา ว่าคุณไม่มีทางหนีพ้นเงื้อมมือผมไปได้หรอก” รินรดาไม่สะทกสะท้าน เธอกลับเอียงคอเล็กน้อยแล้วยกยิ้มมุมปาก ยื่นมือเรียวบางออกไปแตะที่ปกเสื้อของเขาแผ่วเบา ก่อนจะออกแรงดันร่างสูงให้ออกห่างอย่างนิ่มนวลแต่เด็ดขาด “เงื้อมมือฆาตกรใจร้ายอย่างคุณเหรอคะ? ขอโทษทีนะ... พอดีดิฉันเลิกเป็นเหยื่อโง่ๆ ให้คุณขยี้เล่นนานแล้วค่ะ” เธอกวาดสายตามองเอกสารที่เกลื่อนกลาดบนพื้นด้วยความสมเพช “เตรียมตัวรับหมายศาลและข่าวดีเรื่องการล้มละลายของบริษัทคุณได้เลยนะคะ รวิศ... นี่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น” หญิงสาวหมุนตัวเตรียมก้าวเดินออกไปจากห้องทำงานนั้นด้วยฝีเท้าที่มั่นคง ทว่าจังหวะที่มือเรียวกำลังจะเอื้อมไปบิดลูกบิดประตู เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจของใครอีกคนก็ดังขัดขึ้นมาจากความมืดตรงมุมห้องรับรองแขก ซึ่งเป็นจุดอับสายตาที่ทั้งคู่คาดไม่ถึงว่าจะมีบุคคลที่สามอยู่ด้วย “ถ้าโครงการของพ่อล่ม... แม่คิดเหรอว่าความลับเรื่อง ‘แก้วตาดวงใจ’ ของแม่ จะยังคงเป็นความลับต่อไปได้?” รินรดาร่างแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะแห่งชัยชนะกลับกระตุกวูบตกลงไปถึงตาตุ่ม มือที่กำลังจะเปิดประตูชะงักค้างกลางอากาศ เธ่อย่อยสลายความมั่นใจทั้งหมดลงในพริบตาเมื่อหันกลับไปมอง และพบกับร่างของเด็กชายวัยสี่ขวบหน้าตาถอดแบบมาจากรวิศอย่างไร้ที่ติ กำลังยืนกุมมืออยู่ข้างชายแปลกหน้าที่เป็นทนายความส่วน ตัวของอดีตสามี โดยในมือเล็กๆ ของเด็กน้อยนั้น... มีซองเอกสารสีน้ำตาลลับสุดยอดที่ประทับตราผลตรวจดีเอ็นเออย่างชัดเจนคาอยู่! โปรดติดตามตอนต่อไปด้วยใจระทึกนะคะ... ละอองดาวเดือนเก้าขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันเสมอมานะคะ