พายุที่ก่อตัว

“คุณคิดจริงๆ หรือคะว่าเกมนี้... คนที่ถือไพ่เหนือกว่าคือคุณ” น้ำเสียงเรียบเรื่อยทว่าบาดลึกราวกับคมมีดกรีดลงบนเนื้อสดๆ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องทำงานหรูหรา รินรดายืนกอดอกมองผู้ชายที่ครั้งหนึ่งเธอเคยยอมมอบทั้งชีวิตให้ แต่วันนี้... เขากลับเป็นเพียงเศษซากความเย่อหยิ่งที่กำลังจะถูกบดขยี้ด้วยมือของเธอเอง รวิศขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นเป็นริ้ว ดวงตาคมกริบจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดา มีทั้งความโกรธเกรี้ยว ความไม่เข้าใจ และประกายไฟแห่งความปรารถนาที่ยังคงแผดเผาอยู่ในอกอย่างดื้อรั้น เขาก้าวเข้าไปประชิดตัวเธอทีละก้าวอย่างคุกคาม กลิ่นกายอายบุรุษผสมผสานกับน้ำหอมราคาแพงโชยเข้าแตะจมูก แต่วันนี้มันไม่ได้ทำให้รินรดาสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวเหมือนเก่าอีกต่อไป “ริน... เธอเปลี่ยนไปมากนะ” รวิศเค้นเสียงลอดไรฟัน ร่างสูงใหญ่โน้มใบลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดพวงแก้มเนียน “แต่จำไว้ว่าต่อให้เธอพยายามบินสูงแค่ไหน ปีกที่เธอเพิ่งงอกขึ้นมาใหม่คู่นั้น... ฉันนี่แหละจะเป็นคนหักมันด้วยมือของฉันเอง” รินรดาไม่ถอยหลังหนีแม้แต่เซนติเมตรเดียว เธอยกยิ้มมุมปาก ส่งสายตาท้าทายกลับไปอย่างไม่เกรงกลัว มือเรียวบางยกขึ้นแตะปกเสื้อสูทของอดีตสามีแผ่วเบา ราวกับจะเยาะเย้ยความดิ้นรนอย่างไร้ค่าของเขา “ลองดูสิคะคุณรวิศ... ว่าปีกของฉันมันจะหัก หรือว่าคอของคุณต่างหากที่จะหลุดออกจากบ่าก่อน” เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะความตึงเครียดที่กำลังปะทุ รวิศจำต้องถอยห่างด้วยความขัดเคืองใจ ขณะที่รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบนิ่งสง่างาม ประตูกล่อยเปิดออกเผยให้เห็นเลขาหน้าตาตื่นตระหนกที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามา “ท่านประธานครับ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!” เลขารายงานด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ทางกลุ่มบริษัทเคทีจีกรุ๊ป... คู่แข่งตัวฉกาจของเรา ส่งเอกสารข้อเสนอซื้อกิจการล็อตใหญ่เข้ามา แถมพวกเขายังระบุเงื่อนไขพิเศษด้วยว่า... คนที่จะเป็นตัวแทนเจรจาฝั่งเรา ต้องเป็นคุณรินรดาเท่านั้นครับ!” สิ้นคำพูดนั้น บรรยากาศภายในห้องก็ดิ่งฮวบลงสู่จุดเยือกแข็งทันที รวิศหันขวับมามองหน้าอดีตภรรยาด้วยความตกตะลึง ดวงเบิกกว้างด้วยความคาดไม่ถึง สมองอันปราดเปรื่องของนักธุรกิจหนุ่มประมวลผลอย่างรวดเร็ว เคทีจีกรุ๊ปเป็นศัตรูทางธุรกิจตัวฉกาจที่จ้องจะฮุบส่วนแบ่งการตลาดของเขามานาน การที่พวกมันยื่นข้อเสนอโดยระบุเจาะจงชื่อรินรดานั่นหมายความว่า... พวกมันรู้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอ และกำลังจะใช้เธอเป็นหมากตัวสำคัญในการเด็ดหัวเขา! “นี่มันหมายความว่ายังไง รินรดา!” รวิศพุ่งเข้าคว้าต้นแขนเรียวของเธอไว้แน่น แรงบีบสะท้อนถึงความตื่นตระหนกและโทสะที่พุ่งพล่าน “เธอไปผูก Sโอกับพวกเคทีจีตั้งแต่เมื่อไหร่! เธอเอาเรื่องบริษัทไปขายให้พวกมันใช่ไหม!” รินรดานิหน้าด้วยความเจ็บเล็กน้อยจากแรงบีบ แต่เธอไม่มีท่าทีสะท้านสะเทือน เธอกวาดสายตาคมมองมือหนาที่เกาะกุมแขนเธอด้วยความสมเพช ก่อนจะสะบัดออกอย่างไม่ใยดี “ปล่อยค่ะ... มือสกปรกของคุณไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องตัวฉัน” เธอเชิดหน้าขึ้น เอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ “ส่วนเรื่องที่พวกเขารู้จักฉัน นั่นก็แปลว่า... ฉันมีค่าในสายตาคนอื่น มากกว่าที่คุณเคยเห็นมาตลอดสามปีที่แต่งงานกันไงคะคุณรวิศ” รวิศรู้สึกราวกับถูกตบเข้าที่ใบหน้าอย่างแรงด้วยความจริงที่เจ็บปวด เขามองผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าเป็นแค่ดอกไม้ประดับบ้าน ผู้หญิงที่เคยร้องไห้อ้อนวอนขอความรักจากเขา แต่วันนี้... เธอกลับกลายเป็นปีศาจสาวพราวเสน่ห์ที่พร้อมจะร่วมมือกับศัตรูเพื่อฆ่าเขาให้ตายทั้งกลม “เธอคิดจะแก้แค้นฉันด้วยการเอาอนาคตของบริษัทไปแขวนไว้บนเส้นด้ายกับพวกมันเนี่ยนะ! เธอรู้ไหมว่าพวกมันอันตรายแค่ไหน!” รวิศคำรามลั่นด้วยความเดือดดาล ดวงตาแดงก่ำด้วยความคับแค้นใจ “แล้วตอนที่คุณเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของฉันลงกับพื้น คุณเคยคิดบ้างไหมคะว่าฉันรู้สึกยังไง?” รินรดาย้อนถาม เสียงของเธอนิ่งสนิทแต่ทรงพลังจนรวิศพูดไม่ออก “เกมนี้เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นค่ะคุณรวิศ... เตรียมตัวรับมือกับพายุลูกใหญ่ที่ฉันเป็นคนสร้างให้ดีก็แล้วกัน” พูดจบ รินรดาก็หันหลังเดินกรีดกรายออกไปจากห้องทำงานอย่างสง่างาม ทิ้งให้รวิศยืนกำมือแน่นจนเส้นเลือดปูดโปーンด้วยความโกรธแค้นและระทึกใจ เขารู้ดีว่าหากปล่อยให้เธอก้าวเข้าไปสู่เกมของเคทีจีกรุ๊ป ชีวิตและอาณาจักรธุรกิจทั้งหมดที่เขาสร้างมาอาจพังทลายไม่เป็นท่า แต่ทว่า... ในเสี้ยววินาทีที่ความโกรธเข้าครอบงำ หัวใจอีกด้านหนึ่งของเขากลับกระตุกวาบด้วยความหึงหวงและความรู้สึกผิดบาปที่ตีรวนขึ้นมาในอกอย่างรุนแรง เขายอมไม่ได้... เขายอมให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องรินรดาไม่ได้เด็ดขาด! รวิศคว้าโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะเตรียมจะต่อสายสั่งการลูกน้องคนสนิทเพื่อสกัดกั้นทุกวิถีทางไม่ให้เธอไปพบกับฝั่งคู่แข่ง แต่ก่อนที่นิ้วหนาจะได้กดโทรออก หน้าจอโทรศัพท์ก็สว่างวาบขึ้นมาพร้อมกับข้อความจากเบอร์แปลกปริศนา เขากดเปิดอ่านด้วยความหงุดหงิด และเพียงแค่กวาดสายตาผ่านตัวอักษรบรรทัดแรก ลมหายใจของรวิศก็สะดุดกึก ร่างสูงแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน *“ถ้าคุณยังไม่อยากเห็นอดีตภรรยาของคุณ... และเด็กผู้ชายวัยสองขวบที่หน้าตาถอดแบบพิมพ์เดียวกับคุณ ถูกส่งตัวไปต่างประเทศถาวร... พรุ่งนี้เที่ยงตรง เชิญมาพบผมที่เดิมพันด้วยชีวิตของคุณเอง, รวิศ”* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "ละอองดาวเดือนเก้า" เสมอมานะคะ