เสียงแก้วคริスタルกระทบกับโต๊ะหินอ่อนเบาๆ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องอาหารส่วนตัวบนชั้นสูงสุดของคฤหาสน์
บรรยากาศรอบตัวถูกโอบล้อมด้วยแสงจันทร์สีนวลที่สาดส่องผ่านกระจกใสบานใหญ่ ทว่าความเย็นเยือกจากภายนอกกลับเทียบไม่ได้เลยกับแรงกดดันทางจิตวิทยาที่กำลังแผ่ซ่านออกมาจากสตรีเบื้องหน้า
"ทานสิครับ เรย์ คุณดูไม่ค่อยเจริญอาหารเลยนะ"
เซราฟีน่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน รอยยิ้มประดับอยู่บนเรียวปากคู่สวยราวกับภาพวาดของจิตรกรเอก แต่ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับไร้ซึ่งความรู้สึกอบอุ่นใดๆ มันว่างเปล่า ลึกซึ้ง และกำลังคำนวณทุกย่างก้าวในสมองของผมอย่างเงียบเชียบ
ในฐานะอดีตโปรไฟล์เลอร์ ผมย่อมรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ดินเนอร์กระชับมิตร แต่มันคือห้องสอบสวนขนาดย่อมที่ถูกห่อ
คุ้มด้วยฉากหน้าของมื้ออาหารสุดหรู
[ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบสภาวะคุกคามทางจิตระดับสูง (High-level Psychological Pressure)]
[ค่าความไม่น่าไวใจของเป้าหมาย: 89% (เพิ่มขึ้น 3% จากชั่วโมงที่แล้ว)]
[คำเตือน: โปรดระมัดระวังการเลือกใช้คำพูดและการแสดงออก อัตราความเสี่ยงต่อชีวิตในปัจจุบัน: 78%]
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังแวบขึ้นในหัวของผม พร้อมกับหน้าต่างโปร่งใสสีแดงฉานที่กะพริบเตือนถี่ๆ ย้ำเตือนให้รู้ว่าผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงข้ามผมในชุดเดรสราตรีสีดำสนิทคนนี้ ไม่ใช่คุณหนูตระกูลใหญ่ธรรมดา แต่เธอบอสลับผู้กุมชะตากรรมของเมืองนี้ไว้ในกำมืออย่างแท้จริง
ผมวางส้อมลงอย่างช้าๆ ควบคุมจังหวะการหายใจให้สม่ำเสมอ ไม่ให้ความตื่นตระหนกสะท้อนออกมาทางแววตา
"อาหารฝีมือเชฟประจำตระกูลคุณอร่อยมากครับคุณเซราฟีน่า... เพียงแต่ผมกำลังคิดว่า เรื่องที่เราคุยกันเมื่อช่วงบ่าย น่าจะยังไม่จบลงแค่นั้น" ผมตอบกลับด้วยรอยยิ้มสุภาพ รักษามาดของชายหนุ่มผู้ผ่านโลกมาพอสมควร ดวงตาสีเข้มมองสบประสานกับดวงตาของเธอตรงๆ โดยไม่หลบเลี่ยง
เซราฟีน่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไพเราะราวกับเสียงกระดิ่งเงิน แต่กลับทำให้ขนลุกซู่ไปทั้งร่าง
"คุณนี่เป็นคนช่างสังเกตและตรงประเด็นเสมอเลยนะครับ เรย์... นั่นคือเหตุผลว่าทำไม ฉันถึงรู้สึกสนุกทุกครั้งเวลาที่ได้คุยกับคุณ" เธอโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ศอกทั้งสองข้างวางบนโต๊ะ ประสานมือเข้าหากันในท่าทางที่นักจิตวิทยาเรียกว่า 'ท่าวิเคราะห์เชิงรุก' "แต่คุณก็รู้ใช่ไหมครับว่า ความรู้อมากเกินไป หรือการสืบสาวราวเรื่องในจุดที่ไม่ควรแตะ... มันมักจะมีราคาที่ต้องจ่ายแพงเสมอ"
ประโยคคำเตือนนั้นถูกส่งผ่านมาพร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่กดทับลงบนบ่าของผม ราวกับมีน้ำหนักหลายตันถ่วงเอาไว้ อากาศรอบตัวเริ่มเบาบางลงจนรู้สึกหายใจลำบาก
นี่ไม่ใช่แค่การข่มขู่ด้วยคำพูด แต่มันคือการปล่อย 'จิตสังหาร' หรือพลังออร่าที่ถูกควบคุมไว้อย่างสมบูรณ์แบบ เพื่อทดสอบความยืดหยุ่นทางจิตใจของผม
ผมเม้มริมฝีปากเล็กน้อย สมองวิเคราะห์ความเสี่ยงและทางหนีทีไล่อย่างรวดเร็ว ภายใต้สถานการณ์ที่เสียเปรียบเชิงโครงสร้างพลังเช่นนี้ การแสดงความแข็งกร้าวมีแต่จะนำไปสู่ความหายนะ แต่ในทางกลับกัน หากแสดงความอ่อนแอออกมาแม้แต่นิดเดียว เกมนี้ผมจะเป็นฝ่ายแพ้และถูกเธอกลืนกินจนไม่เหลือซาก
"ราคาที่ต้องจ่ายเหรอครับ?" ผมทวนคำ ยิ้มมุมปากเล็กน้อยอย่างใจเย็น "ผมคิดว่าชีวิตของผมก็มีราคาค่างวดพอสมควรนะครับ... แต่ถ้าเป็นเรื่องที่แลกมาด้วยความจริง ผมค่อนข้างเชื่อมั่นว่า การลงทุนมีความเสี่ยง แต่บางครั้ง... มันก็คุ้มค่าที่จะลองเสี่ยงดูสักตั้ง"
ดวงตาของเซราฟีน่าหรี่ลงเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอยังคงอยู่ แต่มันกลับลึกลงและน่ากลัวขึ้นไปอีกขั้น บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัดลงจนได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาเดิน
ทว่า ในวินาทีที่ความตึงเครียดพุ่งขึ้นถึงขีดสุดจนแทบจะระเบิด จู่ๆ ไฟภายในคฤหาสน์หรูทั่วทั้งชั้นก็ดับวูบลงพร้อมกัน
พรึบ!
ความมืดมิดเข้าปกคลุมพื้นที่ในเสี้ยววินาที แสงจันทร์ภายนอกกลายเป็นแหล่งแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวที่สาดส่องเข้ามาในห้อง
[ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS!]
[ตรวจพบการบุกรุกจากบุคคลภายนอก: พลังงานที่ไม่รู้จักกำลังเข้าใกล้เป้าหมายในระยะ 50 เมตร]
[คำเตือนจากระบบ: เป้าหมายไม่ใช่ศัตรู แต่เป็น 'กุญแจ' ที่จะเปิดเผยความลับทั้งหมด... หรืออาจเป็นจุดเริ่มต้นของจุดจบ]
ผมลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ทันที สัญชาตญาณการเอาตัวรอดกรีดร้องลั่น แต่มือกลับสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วยิ่งกว่า
เซราฟีน่ายังคงนั่งอยู่ที่เดิม เธอไม่ได้แสดงอาการตกใจแม้แต่น้อย ใบหน้าภายใต้แสงจันทร์สะท้อนรอยยิ้มแปลกประหลาดที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน
ก่อนที่ผมจะได้เอ่ยปากถามอะไร มือเรียวเล็กของเธอกลับคว้าข้อแขนของผมเอาไว้แน่น แรงบีบนั้นมหาศาลเสียจนกระดูกแทบร้าว และเสียงกระซิบเบาๆ ก็ดังขึ้นข้างหูท่ามกลางความมืด
"พวกเขามาเร็วกว่าที่คิด... จับมือฉันไว้ให้แน่นๆ ล่ะ เรย์ ถ้าไม่อยากตายอยู่ที่นี่"
ประตูกระจกบานใหญ่ด้านหลังระเบียงแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับร่างของใครบางคนที่พุ่งทะยานเข้ามาในห้องด้วยความเร็วแสง!
ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมติดตามการไขปริศนาอันเข้มข้นในบทนี้นะครับ
คุณหนูครับ อย่าทำตัวเป็นบอสลับให้ผมเหนื่อยใจ•ตอนที่ 9
ดินเนอร์ใต้แสงจันทร์และคำเตือน
ผลงานโดย โปรไฟล์เลอร์มือฉมัง
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (โปรไฟล์เลอร์มือฉมัง)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหนูครับ อย่าทำตัวเป็นบอสลับให้ผมเหนื่อยใจ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!