กลิ่นอายของสนิมเหล็กและคราบเขม่าจาง ๆ ลอยอวลอยู่ในห้องใต้ดินลับใต้คฤหาสน์ตระกูลอาร์คริสต์ แสงจากตะเกียงเวทมนตร์สีนวลสาดส่องกระทบกับใบหน้าด้านข้างของเซราฟีน่า เผยให้เห็นร่องรอยความเหนื่อยล้าที่เธอพยายามซ่อนไว้ภายใต้รอยยิ้มอันสมบูรณ์แบบมาโดยตลอด
เรย์ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้า เธอในยามนี้ไม่มีคราบของคุณหนูผู้สูงศักดิ์ผู้เพียบพร้อม หรือบอสลับผู้ควบคุมกระดานหมากรุกแห่งความตายในสายตาของระบบอีกต่อไป สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังถอดหน้ากากทั้งหมดออก เพื่อเผชิญหน้ากับอดีตโปรไฟล์เลอร์ผู้ใช้ตรรกะเหนืออารมณ์อย่างเขา
"คุณรู้ตัวไหมครับว่ากำลังทำอะไรอยู่" เรย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาเรียบสนิท แต่แฝงไปด้วยความกังวลที่ยากจะปิดมิด ดวงตาคมกริบกวาดมอง 'ค่าความไม่น่าไว้ใจ' ที่ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของเธอในระบบ—จากเดิมที่เคยแดงฉานจนน่ากลัว บัดนี้มันกลับผัน
แปรเป็นสีฟ้าอ่อนจางและโปร่งแสงอย่างประหลาด
เซราฟีน่าหัวเราะเบา ๆ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความเย่อหยิ่ง มีเพียงความโล่งอกเจือความขื่นขม
"ฉันรู้ดีที่สุดเลยล่ะครับ... เรย์" เธอใช้สรรพนามและน้ำเสียงที่เป็นกันเองอย่างผิดคาด ดวงตาสสีอเทอรีลจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเขา "คุณคิดว่าพลังระดับหายนะที่ระบบคอยแจ้งเตือนคุณ มันเกิดจากความทะเยอทะยานของฉันงั้นเหรอ? คุณคิดว่าฉันสนุกกับการเล่นเป็นคุณหนูผู้แสนอ่อนแอที่คอยหลบอยู่ข้างหลังคุณหรือไง?"
เรย์ขมวดคิ้วเล็กน้อย สมองของเขาประมวลผลคำพูดและภาษากายของเธออย่างรวดเร็ว
"เป้าหมายของคุณคือการล้างบางตระกูลขุนนางสายหลัก... และการครอบครองแก่นพลังงานโบราณ มันไม่สอดคล้องกับความปลอดภัยของใครทั้งนั้น เซราฟีน่า"
"ใช่ มันไม่สอดคล้อง..." เธอทวนคำ ก้าวเท้าเข้าไปใกล้เขาช้า ๆ จนกระทั่งระยะห่างเหลือเพียงแค่ก้าวเดียว กลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกไวโอเล็ตป่าลอยแตะจมูก "แต่มันเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้คุณ... คนที่คอยเอาตัวเข้าไปขวางกระสุนและคำสาปแทนฉันโดยไม่เคยห่วงชีวิตตัวเอง รอดชีวิตไปจากเกมนี้ได้"
เรย์ชะงักไปชั่วขณะ
"คุณหมายความว่ายังไง?"
"ในนิมิตของระบบที่เตือนคุณ มีสักครั้งไหมครับที่คุณมองข้ามตัวเลขความเสียหายของตัวฉัน แล้วมองย้อนกลับไปดูว่า ใครคือคนที่จะส่งคุณไปตายในอีกสามเดือนข้างหน้า?" เซราฟีน่าเอื้อมมือเรียวบางออกไปสัมผัสที่ปกเสื้อของเรย์เบา ๆ ปลายนายนสั่นเทาเล็กน้อยแต่แววตากลับแน่วแน่มั่นคง "พวกสภาสูงไม่ได้ต้องการแค่แก่นพลังงาน พวกมันต้องการ 'ภาชนะ' ที่จะใช้ควบคุมระบบที่คุณถือครองอยู่ และคนที่จะต้องถูกสังเวยในพิธีกรรมนั้น... คือคุณ เรย์"
บรรยากาศภายในห้องใต้ดินเงียบงันลงทันที เสียงหัวใจของเรย์เต้นกระหน่ำในอก แม้ตรรกะและข้อมูลทั้งหมดที่เขาสั่งสมมาจะบอกให้เขาเก็บบล็อกความรู้สึกและวิเคราะห์ความเสี่ยง แต่นัยน์ตาของหญิงสาวเบื้องหน้ากลับไม่มีร่องรอยของการโกหกเลยแม้แต่น้อย
"คุณทำทั้งหมดนี้... เพื่อผม?" เรย์ถามย้ำ น้ำเสียงทุ้มต่ำหลุดความลังเลออกมาเป็นครั้งแรก
"ฉันยอมแบกรับบาปทั้งหมด ยอมให้คนทั้งอาณาจักรตราหน้าว่าเป็นปีศาจ ยอมแม้กระทั่งถูกคุณมองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความระแวง..." เซราฟีน่าระบายยิ้มเศร้าสร้อย หยาดน้ำตาคลอหน่วยที่หางตาแต่มันไม่ยอมร่วงหล่นลงมา "ก็เพื่อให้คุณยังมีชีวิตอยู่ต่อไปในโลกที่ไม่มีฉันยังไงล่ะครับ เรย์"
*ติ๊ง!*
เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เงียบหายไปนานดังขึ้นอย่างกะทันหัน หน้าต่างสีฟ้าสว่างวาบขึ้นตรงหน้าเรย์ พร้อมกับข้อความที่ทำให้ลมหายใจของเขาต้องสะดุด
[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขของบอสลับ]
[สถานะของ 'เซราฟีน่า อาร์คริสต์' เปลี่ยนจาก 'ภัยระดับหายนะ (ภัยคุกคาม)' เป็น 'ผู้ร่วมชะตากรรม (พันธมิตรสูงสุด)']
[ปลดล็อกเงื่อนไขลับ: คำสารภาพจากใจจริง ส่งผลให้ค่าความผูกพันทะยานสู่ระดับสูงสุด (100%)]
[คำเตือนจากระบบระดับ SSS: ตรวจพบการแทรกแซงจากบุคคลภายนอก... กำลังเริ่มกระบวนการล้างบางพื้นที่เป้าหมายในอีก 3 นาทีข้างหน้า]
ยังไม่ทันที่เรย์จะได้เอ่ยปากพูดอะไร พื้นดินใต้ฝ่าเท้าก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวมาจากเบื้องบน เพดานห้องใต้ดินเริ่มมีรอยร้าวขนาดใหญ่เศษปูนและฝุ่นละอองร่วงกราวลงมา
เซราฟีน่าเบิกตากว้าง สีหน้าเปลี่ยนจากความโล่งอกเป็นความตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด
"พวกมันมาเร็วกว่าที่คิด..." เธอกัดริมฝีปากแน่น ดึงมือกลับแล้วคว้าด้ามดาบเวทมนตร์ที่พิงอยู่ข้างผนังขึ้นมา "เรย์ ทางหนีถูกตัดขาดแล้ว... และดูเหมือนว่าคนที่ส่งคำสั่งกวาดล้างรอบนี้ จะไม่ใช่สภาสูงธรรมดา"
เรย์ดึงสติกลับมาอย่างรวดเร็ว สัญชาตญาณโปรไฟล์เลอร์ทำงานเต็มพิกัด เขามองรอยร้าวบนเพดานที่กำลังแผ่ขยาย และเงาดำมหึมาหลายสายที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาล้อมคฤหาสน์แห่งนี้จากทุกทิศทุกทาง
ก่อนที่พวกเขาจะทันได้ตั้งตัว ประตูเหล็กหนาตันของห้องใต้ดินก็ถูกระเบิดออกเป็นจุล แรงระเบิดซัดร่างของทั้งคู่ให้เซถอยหลัง
ควันหนาทึบจางลง เผยให้เห็นร่างในชุดเกราะสีดำสนิท ประดับด้วยสัญลักษณ์รูปตาข่ายสีเลือดที่เรย์จำได้ไม่มีวันลืม—สัญลักษณ์ของ 'ผู้ควบคุมระบบเงา' ที่ไม่ควรจะมีตัวตนอยู่จริงในยุคนี้
และผู้นำที่ก้าวเท้าเข้ามาท่ามกลางกลุ่มควันนั้น... คือเงาร่างคุ้นเคยที่กุมชะตากรรมทั้งหมดของเรย์เอาไว้ตั้งแต่เริ่มต้นเกม
*ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับผมเสมอนะครับ*
คุณหนูครับ อย่าทำตัวเป็นบอสลับให้ผมเหนื่อยใจ•ตอนที่ 26
คำสารภาพของบอสลับ
ผลงานโดย โปรไฟล์เลอร์มือฉมัง
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (โปรไฟล์เลอร์มือฉมัง)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหนูครับ อย่าทำตัวเป็นบอสลับให้ผมเหนื่อยใจ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!