ชะตากรรมที่เปลี่ยนไป

"เลิกเล่นบทบาทตัวหมากที่ถูกกำหนดทิศทางเสียทีครับ เรย์... เพราะถึงเวลาที่กระดานนี้ต้องเปลี่ยนผู้เล่นแล้ว" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยสะท้อนผ่านกลุ่มควันจางๆ ชายผู้ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น 'ผู้ดูแลระบบ' ในร่างจำลองที่เรย์เคยเห็นเพียงแค่ในภาพโฮโลแกรมตอนเริ่มเกม ทว่าวันนี้ เขากลับก้าวออกมาจากเงามืดด้วยร่างกายที่มีเนื้อหนังและบรรยากาศที่กดดันจนอากาศรอบข้างแทบจะแข็งตัว เรย์หรี่ตาลง สัญชาตญาณโปรไฟล์เลอร์ในตัวเขากำลังกรีดร้อง ค่าความไม่น่าไว้ใจที่ปกติจะแสดงเป็นตัวเลขเหนือศีรษะของผู้คน ตอนนี้กลับบิดเบี้ยวจนอ่านค่าไม่ได้ มันสั่นไหวราวกับสัญญาณทีวีที่ถูกแทรกแซง "นายบอกว่าฉันเป็นตัวหมาก แต่ฉันจำได้ว่าสัญญาของพวกเราคือนายมีหน้าที่แค่รันโปรแกรม ไม่ใช่การลงมาเดินเองในโคลนตมแบบนี้" เรย์แค่นยิ้ม มือที่กุมอาวุธไว้แน่นชื้นเหงื่อ เขาหันไปมองเซราฟีน่าที่ยืนอยู่ข้างกาย เธอไม่ได้ตกใจเลยแม้แต่น้อย รอยยิ้มหวานหยดย้อยที่เธอมักจะใช้ปิดบังความลับยังคงประดับอยู่บนใบหน้า ราวกับว่าเหตุการณ์นี้คือสิ่งที่เธอเฝ้ารอมาตลอด "เรย์ ระวังนะครับ" เซราฟีน่ากระซิบ เสียงของเธอแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความนัย "ระบบกำลังจะพังทลาย และเมื่อมันพัง... สิ่งที่หลงเหลืออยู่จะไม่ใช่แค่เกมอีกต่อไป" ยังไม่ทันขาดคำ เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง มันไม่ใช่เสียงติ๊งใสๆ เหมือนปกติ แต่มันกลับเป็นเสียงโลหะเสียดสีกันจนแสบแก้วหู [คำเตือน! เกิดข้อผิดพลาดร้ายแรงในระดับรากฐานของจักรวาล: ระบบคอร์ได้รับความเสียหายจากการแทรกแซงภายนอก] [กำลังเข้าสู่โหมดอัปเกรดฉุกเฉิน... การประเมินผลชะตากรรมจะเปลี่ยนจากระบบสุ่มเป็นระบบ 'เจตจำนงอิสระ'] [แจ้งเตือน: ผู้เล่น 'เรย์' และ 'เซราฟีน่า' ถูกยกระดับสถานะเข้าสู่โหมด 'ผู้กำหนดชะตากรรม' (Destiny Shaper)] หน้าต่างสีฟ้าเข้มที่เรย์คุ้นตาพังทลายลงเหมือนกระจกแตกละเอียด ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยหน้าต่างสีแดงฉานที่ส่องสว่างจนน่าขนลุก ข้อมูลค่าพลัง ทักษะ และเควสต์ทั้งหมดถูกลบหายไปดื้อๆ เหลือเพียงข้อความเดียวที่เขียนด้วยตัวอักษรสีทองอร่ามกลางอากาศ 'จงเลือก... ระหว่างการล่มสลายของโลกใบนี้ หรือการสละทิ้งซึ่งตัวตน' "นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!" เรย์ตะโกนพลางถอยหลังไปหนึ่งก้าว เขาพยายามเรียกใช้สกิล 'วิเคราะห์จิตวิทยา' แต่ความว่างเปล่าคือสิ่งที่เขากลับได้รับ ชายผู้นั้นขยับยิ้ม ก่อนจะดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว ร่างของเขาก็แตกกระจายเป็นละอองแสงสีดำที่พุ่งเข้าโอบล้อมเซราฟีน่า ทันใดนั้น คุณหนูผู้เคยแสนเปราะบางในสายตาคนนอก ก็ลอยตัวขึ้นเหนือพื้นดิน พลังมหาศาลที่ถูกกักขังไว้ภายใต้ท่าทีอ่อนหวานกำลังระเบิดออกมา ดอกไม้รอบข้างเหี่ยวเฉาในพริบตา ในขณะที่เรย์รู้สึกได้ว่าหัวใจของเขากำลังเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาจากอก "เรย์ครับ" เซราฟีน่าลืมตาขึ้น ดวงตาของเธอไม่ได้เป็นสีฟ้าใสเหมือนเคย แต่มันกลับกลายเป็นสีเงินวาวโรจน์ราวกับกระจกสะท้อนความจริง "ถ้าฉันบอกว่าตัวตนที่นายรู้จักมาตลอด ไม่เคยมีอยู่จริง... นายจะยังยืนอยู่ตรงนี้เพื่อฉันไหมครับ?" คำถามนั้นไม่ใช่คำถามของเด็กสาวผู้โหยหาความรัก แต่มันคือคำถามของสิ่งมีชีวิตโบราณที่หยั่งรู้ทุกจุดจบของเรื่องราว เรย์ชะงักไป ความทรงจำนับไม่ถ้วนเกี่ยวกับเซราฟีน่าไหลย้อนกลับเข้ามาในหัว—การพบกันครั้งแรกในคฤหาสน์, รอยยิ้มที่เธอมอบให้ในวันที่เขาหมดหวัง, และทุกๆ ครั้งที่เธอแอบดึงมือเขาไว้ในวันที่เขากำลังจะก้าวพลาด เขาเข้าใจแล้ว... เขาไม่ได้ถูกหลอกโดยบอสลับ แต่เขากำลังถูก 'เลือก' ให้เป็นคู่ขนานของเธอ "ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร หรือระบบจะเปลี่ยนไปในทิศทางไหน" เรย์สูดหายใจลึก ก้าวเข้าไปหาเงาร่างที่ลอยอยู่กลางอากาศ เขาไม่ได้ใช้ตรรกะหรือเหตุผลอีกต่อไป แต่ใช้ความเชื่อใจที่เขาสร้างมาตลอดหลายเดือน "ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อทำตามภารกิจ แต่ฉันมาที่นี่เพื่อจบเรื่องทั้งหมด... กับเธอ" ทันทีที่เขาสัมผัสมือของเธอ พลังมหาศาลก็ไหลเข้าสู่ร่างเรย์จนเขาแทบกระอักเลือด หน้าต่างระบบสีแดงฉานเด้งขึ้นมาอีกครั้ง แต่คราวนี้มันไม่ใช่คำเตือนอีกต่อไป [การซิงโครไนซ์สมบูรณ์: ผู้กำหนดชะตากรรมลำดับที่ 0 และลำดับที่ 1 ได้ตื่นขึ้น] [คำสั่งระบบใหม่ถูกสร้างขึ้น: ล้างกระดานที่เน่าเฟะ และสถาปนาจุดจบใหม่] ทว่า... ในวินาทีที่ทั้งสองกุมมือกันจนแน่น รอบข้างกลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนดังขึ้นมาจากด้านหลัง มันไม่ใช่ฝีเท้าของระบบ หรือฝีเท้าของมนุษย์ทั่วไป แต่มันเป็นเสียงที่คุ้นเคย... เสียงที่เรย์จดจำได้แม่นยำกว่าใคร "น่าประทับใจครับ..." เสียงที่เย็นเยียบเอ่ยขึ้น "แต่พวกคุณลืมไปแล้วหรือว่า... ใครกันแน่ที่เป็นคนสร้างระบบนี้ขึ้นมาตั้งแต่ต้น" เรย์และเซราฟีน่าหันกลับไปพร้อมกัน เบื้องหลังของพวกเขาคือร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีขาวสะอาดตา ใบหน้าของเขาสะท้อนในกระจกตาของเรย์เป็นภาพที่น่าตกใจที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา เพราะคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น... คือเรย์... อีกเวอร์ชันหนึ่งที่ดูแก่กว่า และเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นแห่งความตาย ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปกับผมในตอนที่เข้มข้นที่สุดตอนนี้ แล้วพบกันตอนหน้าครับ!