เมื่อความลับถูกเปิดเผยกลางห้องเรียน

เสียงกระดาษพลิกกลับกลายเป็นเสียงหัวใจที่เต้นรัวเป็นจังหวะกลองศึก ความเงียบงันภายในห้องเรียนประวัติศาสตร์เวทมนตร์ระดับสูงไม่ได้แปลว่าความสงบ แต่มันคือความตึงเครียดก่อนที่พายุลูกใหญ่จะซัดสาดเข้าทำลายทุกสิ่งจนไม่เหลือชิ้นดี เรย์ยืนนิ่งอยู่หลังโพเดียม สายตาคมกริบกวาดมองตัวเลขสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจออินเทอร์เฟซโปรไฟล์เลอร์ส่วนตัว ค่าความไม่น่าไว้ใจของบรรดานักเรียนรอบห้องพุ่งทะยานจากระดับปกติจนกลายเป็นเส้นกราฟตรงดิ่งสู่ท้องฟ้า ระบบกำลังส่งเสียงเตือนรัวเร็วจนแสบแก้วหู บ่งบอกว่าสถานะของโลกได้ก้าวเข้าสู่ 'จุดแตกหัก' อย่างเป็นทางการแล้วตามที่คาดการณ์ไว้ "อาจารย์เรย์... นี่มันหมายความว่ายังไงกันคะ?" เสียงสั่นเครือของหัวหน้าชั้นเรียนดังขึ้นทำลายความเงียบ เธอก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัวเมื่อดวงตาของเธอจับจ้องไปยังร่างของเด็กสาวผมบลอนด์เงินที่นั่งอยู่แถวหลังสุด เซราฟีน่าไม่ได้หลบสายตา รอยยิ้มอ่อนหวานที่มักจะประดับอยู่บนใบหน้าอันงดงามนั้นบัดนี้จางหายไป เหลือเพียงความว่างเปล่าที่ล้ำลึกราวกับหลุมดำ ซึ่งพร้อมจะกลืนกินทุกสรรพสิ่งในรัศมีร้อยเมตร ในฐานะโปรไฟล์เลอร์ เรย์ย่อมรู้ดีว่าการซ่อนตัวของ 'บอสลับ' ได้สิ้นสุดลงแล้ว เรย์ถอนหายใจยาวอย่างเหนื่อยอ่อน เขายกมือขึ้นปัดหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าเบาๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับเซราฟีน่าด้วยแววตาสนอกสนใจมากกว่าความหวาดกลัว "ก็หมายความว่าความลับแตกแล้วอย่างไรล่ะครับ ทุกคนคงต้องเลิกแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นพลังงานระดับหายนะที่แผ่ออกมาจากตัวคุณหนูเซราฟีน่าสักที" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม บรรยากาศรอบตัวเขาถูกกดทับด้วยแรงดันวิญญาณที่ถูกปลดปล่อยออกมาเพื่อควบคุมความตื่นตระหนกของเด็กนักเรียนคนอื่น ทันใดนั้น แรงสั่นสะเทือนมหาศาลก็สะท้อนมาจากพื้นห้องเรียน อักษรเวทมนตร์โบราณที่สลักไว้ตามผนังหินเริ่มเรืองแสงสีม่วงเข้ม ไอหมอกสีดำทมิฬพวยพุ่งออกมาจากเงาของเซราฟีน่า ร่างบางลุกขึ้นยืนช้าๆ ทว่าทุกย่างก้าวที่เธอก้าวเดินกลับทำให้พื้นหินแกรนิตหนาเตอะแตกร้าวเป็นทางยาวราวกับกระจกที่ถูกค้อนทุบ "อาจารย์รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ..." น้ำเสียงของเซราฟีน่าเปลี่ยนไป มันไม่ใช่เสียงกระซิบออดอ้อนของคุณหนูตระกูลดังอีกต่อไป แต่เป็นเสียงก้องกังวานซ้อนทับกันหลายชั้นราวกับเสียงคำรามของสัตว์อสูรบรรพกาล "ตั้งแต่ครั้งแรกที่คุณแกล้งทำเป็นทำปากกาตกแล้วใช้เวทมนตร์ควบคุมแรงโน้มถ่วงเพื่อเก็บมันขึ้นมาโดยไม่ให้ใครเห็นนั่นแหละครับ" เรย์ตอบหน้าตาเฉย พร้อมกับขยับแว่นตา "แถมค่าสถานะของคุณในระบบของผมยังแจ้งเตือนตัวแดงแจ๋ว่าเป็น 'ภัยพิบัติเดินได้' มาตลอด ตั้งแต่เปิดเทอมแล้วด้วยซ้ำ ทำให้ผมต้องคอยตามเช็ดตามล้างเรื่องปวดหัวที่คุณสร้างไว้ลับหลังจนไม่ได้พักผ่อนเลยรู้ไหมครับ" เสียงฮือฮาดังขึ้นระลอกใหญ่ นักเรียนหลายคนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นด้วยความหวาดกลัว พลังกดดันระดับนี้ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ธรรมดาหรือแม้แต่นักเวทฝึกหัดจะรับมือไหว รัศมีสีเงินยวดยวงรอบตัวเซราฟีน่าแผ่ขยายออกไปจนบิดเบือนมิติอากาศภายในห้องเรียนให้โค้งงอ เซราฟีน่าชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสสีอเทอรีนคู่นั้นกะพริบช้าๆ ก่อนที่มุมปากจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ชวนให้ขนหัวลุก "ถ้าเช่นนั้น... อาจารย์ก็คงรู้สินะคะว่าถ้าความลับนี้ถูกเปิดเผยออกไป สถาบันแห่งนี้รวมถึงเมืองทั้งเมืองจะเกิดอะไรขึ้น" "รู้สิครับ เพราะฉะนั้นผมถึงได้เตรียมแผนสำรองเอาไว้แล้ว" เรย์ดีดนิ้วเบาๆ หนึ่งครั้ง กลไกเวทมนตร์ป้องกันรอบห้องเรียนที่เขาแอบติดตั้งไว้ตั้งแต่คาบเรียนแรกเริ่มทำงาน แสงสีฟ้าครามผสานเข้ากับอักขระตรรกะจิตวิทยาถูกกางกั้นขึ้นเป็นโดมโปร่งใส เพื่อกักเก็บแรงระเบิดพลังงานไม่ให้รั่วไหลออกไปสู่ภายนอก ทว่า ในวินาทีที่ระบบกำลังประเมินผลความปลอดภัยขั้นสุดท้ายนั้นเอง หน้าจออินเทอร์เฟซตรงหน้าของเรย์ก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกระพริบเตือนรัวเร็ว พร้อมกับข้อความขนาดใหญ่ที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ [แจ้งเตือนด่วนจากระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจากบุคคลภายนอก] [เป้าหมายระดับ SSS: 'ผู้พิทักษ์แห่งพันธสัญญาโบราณ' ได้ทะลุมิติเข้ามาในเขตอาคมแล้ว] [คำเตือน: สถานการณ์เกินการควบคุม โปรดเตรียมรับมือกับการปะทะในอีก 3... 2...] ก่อนที่เรย์จะได้ขยับตัวคำนวณกลยุทธ์ ประตูห้องเรียนไม้สักทองหนาหนักก็ถูกระเบิดกระเด็นเป็นเสี่ยงๆ ด้วยแรงกระแทกมหาศาล ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ พร้อมกับเงาร่างในชุดเกราะสีเงินยวดยวงประดับลวดลายกุหลาบโลหิตที่ก้าวเข้ามาอย่างสง่างาม ดาบยาวในมือข้างขวายังมีหยดเลือดสีทองสดไหลหยดลงกระทบพื้น ส่งกลิ่นอายอันตรายที่เหนือกว่าเซราฟีน่าเสียอีก ดวงตาสีแดงฉานภายใต้หน้ากากเหล็กหันขวับมามองที่เรย์ทันที ก่อนที่น้ำเสียงแหบพร่าแต่ทรงอำนาจจะเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน "เจอตัวแล้ว... เจ้าหน้าที่นอกระบบผู้ขัดขวางเจตจำนงแห่งทวีป" เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากหายไป แทนที่ด้วยความเคร่งขรึมที่หาได้ยากยิ่ง เกมนี้มันซับซ้อนกว่าที่เขาคาดคิดไว้เสียอีก ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมไขปริศนาไปด้วยกันเสมอนะครับ