การปะทะด้วยไหวพริบ

"ความลับอย่างนั้นหรือครับ... คุณหนูเซราฟีน่า" ผมทวนคำพร้อมกับรักษาระดับการเต้นของหัวใจให้อยู่ในโซนปกติ สายตาปรายมองไปยังตัวเลขสีแดงฉานที่กระพริบเตือนอยู่เหนือศีรษะของหญิงสาว ห่างออกไปเพียงคืบเดียว ค่าความอันตรายพุ่งทะยานแตะระดับขีดสุดจนอากาศรอบตัวราวกับจะบิดเบี้ยว ในสถานการณ์ที่คนทั่วไปคงจะตัวสั่นงันงกด้วยความหวาดกลัว แต่ในฐานะอดีตโปรไฟล์เลอร์ สิ่งแรกที่ผมทำคือการวิเคราะห์ 'ภาษาพูด' และ 'ภาษากาย' ของเธอ รอยยิ้มที่แต่งแต้มอยู่บนริมฝีปากนั้นไม่ได้ส่งไปถึงดวงตาคู่สวยที่กำลังหรี่ลงเล็กน้อย มือเรียวบางที่เอื้อมมาแตะอยู่ข้างกกหูของผมไม่ได้สั่นแม้แต่น้อย—เธอกำลังใช้จิตวิทยาเชิงกดดันเพื่อบีบให้ผมคายข้อมูลออกมาด้วยความจำยอม แต่เสียดาย... ที่คนตรงหน้าเธอไม่ใช่เหยื่อผู้ตื่นตระหนก ผมขยับมุมปากยิ้มกลับบางเบา จงใจผ่อนคลายกล้ามเนื้อหัวไหล่เพื่อแสดงออกถึงความไม่สะทกสะท้าน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลตามแบบฉบับสุภาพบุรุษ "ในโลกใบนี้ ใครๆ ก็มีมุมที่ไม่อยากให้ใครมองเห็นทั้งนั้นแหละครับ แม้กระทั่งตัวคุณเอง... ก็คงไม่ได้เปิดเผยทุกอย่างให้ใครต่อใครรู้เหมือนกัน" ดวงตาของเซราฟีน่าหรี่แคบลงกว่าเดิม บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนเกิดเกล็ดน้ำแข็งบางๆ เกาะตามกรอบหน้าต่างห้องพักรับรอง แรงกดดันระดับมหาศาลแผ่ขยายออกมาจนระบบแจ้งเตือนในหัวผมส่งเสียงร้องเตือนแสบแก้วหู [คำเตือน: ผู้เล่นกำลังเผชิญหน้ากับ 'เขตแดนกดดันวิญญาณ' ระดับหายนะ!] [อัตราการรอดชีวิต: 4.1%] "คุณนี่ช่าง... ปากแข็งเสียจริงนะคะ เรย์" น้ำเสียงของเธอหวานหยดย้อย แต่กลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก นิ้วมือที่เคยแตะอยู่ข้างแก้มเลื่อนลงมาสัมผัสที่ปกเสื้อคอเชิ้ตของผม ออกแรงกดเบาๆ คล้ายจะเตือนให้รู้ว่าชีวิตของผมอยู่ในกำมือเธอ "ระวังตัวไว้ให้ดีเถอะค่ะ... ความลับบางอย่าง ถ้ารู้สึกตัวอีกที มันอาจจะกลายเป็นดาบที่ย้อนกลับมาแทงคอคุณเองก็ได้" "ขอบคุณสำหรับความห่วงใยครับ" ผมตอบรับทันควันโดยไม่ปล่อยให้จังหวะเว้นว่าง ชิงจังหวะเอี้ยวตัวหลบสัมผัสอันตรายนั้นอย่างแนบเนียน พร้อมกับก้าวถอยหลังเว้นระยะห่างออกไปสามก้าว "แต่ผมคิดว่า... เราควรเอาเวลามาใส่ใจเรื่องอื่นที่น่าสนุกกว่านี้ดีกว่านะครับ" "เรื่องอื่น?" เซราฟีน่าเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ความสนใจของเธอถูกดึงดูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ผมจงใจเปิดเผยออกมาเพียงเสี้ยววินาที "กลุ่มเงาทมิฬที่ตามรังควานเรามาตลอดทาง... ตอนนี้พวกมันเข้ามาถึงเขตชั้นในของสถาบันแล้วนะครับ" ผมผายมือออกเล็กน้อย ราวกับกำลังแนะนำสินค้าในร้านค้า "ถ้าเรามัวแต่ยืนคุยเรื่องส่วนตัวกันตรงนี้ เกรงว่าแขกไม่invited กลุ่มนั้นอาจจะมาเคาะประตูห้องเสียก่อนที่เราจะได้ข้อสรุปนะครับ" สิ้นคำพูดของผม ดวงตาของเซราฟีน่าก็ประกายแสงวับวาด ความหงุดหงิดเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความสนุกสนานอย่างรวดเร็ว สมแล้วที่เป็นบอสลับของเรื่อง ผู้หญิงคนนี้โปรดปรานความท้าทายมากกว่าความสงบสุข และผมก็อ่านจุดอ่อนข้อนี้ของเธอได้อย่างทะลุปรุโปร่ง "หึ... พวกสุนัขรับใช้ที่ไร้ค่าพวกนั้นกล้าเหยียบย่นเข้ามาถึงเขตหวงห้ามเชียวหรือคะ?" เธอยกยิ้มมุมปาก ท่าทีเปลี่ยนจากผู้ล่าที่กำลังเล่นสนุกกลายเป็นนักล่าที่พร้อมขย้ำเหยื่อทันที "ดูเหมือนว่าช่วงนี้ฉันจะใจดีกับพวกมันมากเกินไปสินะคะ" "ถ้าอย่างนั้น..." ผมผายมือเชิญด้วยความสุภาพ รอยยิ้มสุภาพบุรุษถูกประดับไว้บนใบหน้าอย่างสมบูรณ์แบบ "เชิญคุณหนูแสดงฝีมือให้ผมได้ชมเป็นขวัญตาหน่อยเถอะครับ ว่าแต่... เพื่อไม่ให้ทรัพย์สินของสถาบันเสียหายจนเราต้องถูกอาจารย์ใหญ่อบรม ผมว่าเราควรล่อพวกมันไปยังสถานที่ที่เหมาะสมกว่านี้นะครับ" เซราฟีน่าหันมามองหน้าผม แววตาแฝงความรู้ทัน "สถานที่เหมาะสม? เช่นที่ไหนล่ะคะ เรย์... หรือว่าคุณมี 'เป้าหมาย' ในใจอยู่แล้ว" "เขตหวงห้ามชั้นเจ็ด... ห้องทดลองใต้ดินส่วนตัวของอาจารย์ใหญ่ครับ" ผมเอ่ยชื่อสถานที่ออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่กลับทำให้ประกายในดวงตาของเซราฟีน่าวับวับขึ้นอย่างเห็นได้ชัด สถานที่แห่งนั้นคือจุดอับสัญญาณเวทมนตร์และเป็นพื้นที่ที่มีระบบป้องกันอัตโนมัติหนาแน่นที่สุดในสถาบัน หากใช้ประโยชน์จากกลไกของที่นั่น ผมไม่เพียงแต่จะสามารถสลัดพวกลอบสังหารทิ้งได้โดยไม่ต้องลงมือเอง แต่ผมยังอาจจะใช้โอกาสนี้ในการเข้าถึง 'ข้อมูลลับ' บางอย่างที่อาจารย์ใหญ่ซ่อนไว้เกี่ยวกับตัวตนที่แท้จริงของระบบและเซราฟีน่าได้พร้อมๆ กัน นี่คือเกมการเดิมพันที่เดิมพันด้วยความเสี่ยงระดับสูง แต่ในฐานะโปรไฟล์เลอร์... แผนการที่ไร้ซึ่งความเสี่ยง ก็คือแผนการที่ไร้ซึ่งผลตอบแทนเช่นกัน "น่าสนใจมากค่ะ..." เซราฟีน่าย่างสามขุมเข้ามาใกล้ผมอีกครั้ง กลิ่นหอมจางๆ ประจำตัวลอยเข้าแตะจมูก "ถ้าคุณพาฉันไปถึงที่นั่นได้โดยที่ฉันไม่ต้องออกแรงนำทางเองแม้แต่ก้าวเดียว... เรื่องความลับของคุณ ฉันจะยอม 'มองข้าม' ไปชั่วคราวก็แล้วกันนะคะ" "ดีลครับ" ผมยื่นมือออกไปตรงหน้าตามธรรมเนียมสากล เซราฟีน่ามองมือของผมอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือเรียวบางมาแตะสัมผัสเบาๆ เป็นการทำสัญญา สัมผัสที่เย็นเยียบแต่ทรงพลังส่งผ่านผิวหนังเข้ามา เตือนให้รู้ว่าเกมนี้... เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง [ระบบแจ้งเตือนภารกิจพิเศษ: ปฏิบัติการ 'ล่อเสือเข้าถ้ำ' เริ่มต้นขึ้นแล้ว] [เป้าหมายปัจจุบัน: นำพาเป้าหมายระดับหายนะ (เซราฟีน่า) และกลุ่มผู้ล่า เข้าสู่เขตหวงห้ามชั้นเจ็ด] [เงื่อนไขความสำเร็จ: อัตราการรอดชีวิตต้องไม่ต่ำกว่า 50% และความสัมพันธ์กับบอสลับต้องเพิ่มขึ้น 10%] ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าฝูงใหญ่ก็ดังขึ้นที่บริเวณทางเดินด้านนอก เสียงโลหะกระทบกันและออร่าเวทมนตร์อันชั่วร้ายแผ่ซ่านเข้ามาใกล้ประตูห้องพักรับรองทีละน้อย พวกมันมาเร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้เสียอีก ผมหันไปสบตากับเซราฟีน่า ทั้งสองฝ่ายต่างพยักหน้าให้กันโดยไม่ต้องเอ่ยคำพูดใดๆ เพิ่มเติม เกมไล่ล่าระหว่างผู้ล่า ผู้ถูกล่า และโปรไฟล์เลอร์ผู้กุมบังเหียนความโกลาหล... ได้เปิดฉากขึ้นแล้ว ณ บัดนี้ --- ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและไขปริศนากลยุทธ์ไปกับผมนะครับ ขอให้ทุกท่านเตรียมรับมือกับความตื่นเต้นในบทต่อไปครับ!