อาหารจานสุดท้ายก่อนตัดสินใจ

คราบโลหิตสีดำสนิทที่กระเซ็นอาบลงบนแก้มของเรย์ไม่ได้มีความอุ่นหลงเหลืออยู่เลย มันเย็นยะเยือก ราวกับหยดน้ำค้างมรณะที่กลั่นตัวมาจากความมืดมิดเบื้องล่างของดันเจี้ยนชั้นที่สามสิบ "ระวังตัวด้วยครับ เอลิน่า! เจ้าตัวนี้ไม่ได้ใช้แค่พละกำลัง แต่มันกำลังอ่านทิศทางมานาของเรา" เสียงทุ้มต่ำของเรย์เอ่ยเตือนสติในเสี้ยววินาทีเป็นตายเท่ากัน ดาบทำครัวเล่มยาวที่ผ่านการตีขึ้นรูปด้วยเหล็กกล้าผสมเกล็ดมังกรสะท้อนแสงสีฟ้าเรืองรองจากวงเวทย์ป้องกันที่สั่นระริก แรงกระแทกจากการปะทะกับกรงเล็บมหึมาของ 'อสูรกลายพันธุ์ระดับลอร์ด' ส่งผลให้ข้อต่อแขนขวาของเรย์ชาดิก แต่แววตาของชายหนุ่มกลับนิ่งสนิท ไม่มีความหวาดกลัว เจือปน มีเพียงประกายความมุ่งมั่นของเชฟผู้กำลังไล่ล่าวัตถุดิบชิ้นสุดท้ายเพื่อรังสรรค์เมนูแห่งการพลิกผัน ตรงหน้าของพวกเขาคือ 'คิเมร่าแห่งห้วงนรกอเวจี' อสูรกายร่างมหึมาที่ประกอบขึ้นจากสัตว์ป่าดุร้ายสามชนิด หัวเป็นราชสีห์เพลิง กายท่อนบนเป็นมนุษย์กลายพันธุ์สวมเกราะกระดูก และส่วนหางคืออสรพิษเกล็ดเหล็กที่พ่นพิษกรดละลายหินผาได้ในพริบตา อุณหภูมิรอบตัวพุ่งสูงขึ้นจนอากาศบิดเบี้ยว กลิ่นอายความตายแผ่ขยายกดทับจนแผ่นหลังของฮันเตอร์ทั่วไปแทบจะหักงอ เอลิน่ากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ชุดคลุมจอมเวทสีนิลของเธอขาดวิ่น เผยให้เห็นรอยแผลถลอกและคราบเหงื่อที่ไหลรินตามกรอบหน้าคมคาย นัยน์ตาสีครามฉายแววเด็ดเดี่ยว เธอยกไม้เท้าคริสตัลขึ้นสูง ท่องบทเวทมนตร์บทสุดท้ายที่รวบรวมมานาทั้งหมดในร่างกายมาไว้ที่จุดศูนย์กลาง "เรย์... ฉันจะตรึงมันไว้แค่สามวินาทีเท่านั้น! ถ้าพลาดครั้งนี้ เราไม่มีโอกาสแก้ตัวอีกรอบแน่!" เสียงหวานที่ปกติจะเยือกเย็นและราบเรียบ ตอนนี้กลับสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความเหนื่อยล้า แต่แฝงไว้ด้วยความเชื่อมั่นอย่างเต็มเปี่ยมที่มอบให้ชายหนุ่มเบื้องหน้า "สามวินาทีก็เกินพอแล้วครับ" เรย์ยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นท่ามกลางสมรภูมิรบอันบ้าคลั่งนี้กลับให้ความรู้สึกอบอุ่นและมั่นคงอย่างประหลาด ในหัวของเขาเวลานี้ไม่ได้มีแค่เรื่องการเอาชีวิตรอด แต่ระบบหน้าจอสีฟ้าโปร่งแสงกำลังรัวข้อความแจ้งเตือนด้วยความเร็วสูง [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบชิ้นส่วน 'หัวใจอัคคีคลั่ง' ของบอสระดับลอร์ด] [เงื่อนไขการปลดล็อก: กำจัดเป้าหมายด้วยเทคนิคการเฉือนแบบพิเศษเพื่อรักษาความสดของวัตถุดิบระดับ SSS] [คำเตือน: หากสูญเสียมานาแก่นกลาง คุณภาพของเมนูจะลดลง 70%] "มาลองดูกันว่า ระหว่างความหิวโหยของผม กับความกระหายเลือดของแก อย่างไหนจะอึดกว่ากัน!" เรย์พุ่งทะยานออกไปราวกับลูกศรที่หลุดจากคันธนู เท้าเหยียบย่างไปบนพื้นหินที่แตกละเอียด อาศัยจังหวะที่คิเมร่าอ้าปากคำรามเพื่อพ่นเปลวเพลิงสีครามออก ปัง! เวทมนตร์พันธนาการน้ำแข็งของเอลิน่าระเบิดออกเบื้องล่าง โซ่ตรึงมานาโปร่งแสงพุ่งขึ้นจากพื้นดิน รัดรึงข้อเท้าและลำตัวของอสูรกายยักษ์ไว้แน่นหนา เสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดดังสนั่นก้องกังวานไปทั่วโถงดันเจี้ยน หางอสรพิษฟาดสะบัดอย่างบ้าคลั่งเพื่อปัดป้อง แต่มันช้าไปเสี้ยววินาที นั่นคือเสี้ยววินาทีที่เรย์รอคอย ชายหนุ่มดีดตัวขึ้นกลางอากาศ หมุนตัวสามรอบครึ่งตามหลักการกระจายน้ำหนักที่เขาใช้หั่นเนื้อวัวเกรดพรีเมียม ดาบในมืออาบไล้ด้วยแสงออร่าสีทองอร่าม ซึ่งเป็นทักษะลับ 'คมมีดแห่งอรุณรุ่ง' ที่ผสมผสานระหว่างพลังเวทและจิตวิญญาณแห่งการทำอาหาร ฉับ! เสียงตัดผ่านอากาศดังเฉียบขาด ราวกับเสียงกรรไกรตัดผ่านแพรไหมชั้นดี คมดาบพาดผ่านลำคอของหัวราชสีห์เพลิงอย่างไร้รอยต่อ แรงเหวี่ยงมหาศาลทำให้ศีรษะขนาดมหึมาหลุดลอยกระเด็นไปกระแทกกับผนังถ้ำ เลือดสีดำพุ่งทะลักออกมาดั่งน้ำพุ ย้อมผืนดินเบื้องล่างให้กลายเป็นสีชาด ร่างมหึมาของคิเมร่าชะงักงาบ ก่อนจะทรุดฮวบลงกับพื้น แรงสั่นสะเทือนสะท้อนไปทั่วห้องโถง หอบหายใจอันรุนแรงของเรย์ดังประสานกับเสียงหอบเหนื่อยของเอลิน่า ทั้งสองยืนพิงกันโดยมีไอความร้อนจากซากอสูรล้อมรอบ เอลิน่าทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นด้วยความอ่อนแรง เรย์รีบก้าวเข้าไปประคองร่างบางนั้นไว้ในอ้อมแขนอย่างนุ่มนวล มือหนาลูบกลุ่มผมสีเงินยวงที่ชื้นเหงื่อเบาๆ พลางหยิบขวดน้ำยาฟื้นฟูมานาชั้นดีออกมาป้อนให้เธออย่างเอาใจใส่ "ทำได้ดีมากครับ เอลิน่า ขอบคุณที่เชื่อใจผมนะ" เรย์เอ่ยกระซิบข้างหู น้ำเสียงนุ่มนวลอบอุ่นจนจอมเวทสาวหน้าแดงก่ำ แม้ในสถานการณ์คับขันเช่นนี้ หัวใจของเธอก็ยังเต้นผิดจังหวะเพราะความใส่ใจที่อีกฝ่ายมอบให้อยู่เสมอ แต่ทว่า ความเงียบสงบหลังชัยชนะกลับกินเวลาได้ไม่ถึงอึดใจ... พื้นดินใต้ซากศพของคิเมร่าเกิดอาการสั่นไหวอย่างรุนแรงอีกครั้ง รอยแยกสีแดงฉานแผ่ขยายออกเป็นวงกว้าง พร้อมกับเสียงคำรามต่ำลึกที่สั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ เสียงนั้นไม่ใช่เสียงของอสูรที่พวกเขาเพิ่งจัดการไป แต่มันคือเสียงก้องกังวานจากห้วงมิติที่ลึกยิ่งกว่า [แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับสูงสุดจากระบบ!] [ตรวจพบการตื่น ฯ ของ 'ผู้พิทักษ์ประตูทาร์ทารอส' บอสลับนอกเหนือแผนผังดันเจี้ยน เลเวล ???] [เงื่อนไขการหลบหนีถูกปิดกั้น: ประตูทางออกถูกผนึกด้วยบาตรมิติ] เรย์หรี่ตาลง มองไปยังใจกลางรอยแยกที่กำลังเปิดกว้าง ร่างเงาสودมืดมิดขนาดมหึมาค่อยๆ ก้าวขึ้นมาจากความว่างเปล่า พร้อมกับประกบดาบยักษ์สองมือที่ปล่อยไอสังหารรุนแรงเสียจนอากาศรอบตัวกลายเป็นผลึกน้ำแข็งสีดำ และในวินาทีที่เงาดำนั้นเงยหน้าขึ้นเผยให้เห็นดวงตาสีแดงฉานคู่นั้น เอลิน่าก็เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงจนสิ้นเสียง "นะ... นั่นมัน... เป็นไปไม่ได้!" ขอขพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลิ้มรสชาติความเข้มข้นไปด้วยกันในตอนนี้นะครับ