ความเงียบงันภายในห้องนอนกว้างขวางถูกฉีกกระชากจนขาดวิ่นด้วยชื่อที่หลุดออกมาจากริมฝีปากนุ่ม ธรรศชะงักกึก ร่างกายที่เคยโอบกอดพริ้มเพราด้วยความรักใคร่กลับแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน ความเย็นเยียบแล่นพล่านไปทั่วไขสันหลัง ในขณะที่ความร้อนรุ่มของอารมณ์ปรารถนาเมื่อครู่ถูกแปรเปลี่ยนเป็นเพลิงโทสะที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างให้มอดไหม้
"พริ้ม..." เสียงของเขาต่ำพร่า ทว่าสั่นสะท้านไปด้วยแรงอารมณ์ที่พยายามกดทับไว้ "เมื่อกี้เธอเรียกใครนะ?"
พริ้มเพราที่เพิ่งได้สติจากการเคลิบเคลิ้มถึงกับเบิกตากว้าง ดวงตาคู่สวยสั่นระริกด้วยความตื่นตระหนก เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าหลุดปากออกไปได้อย่างไร เพียงแต่ภาพความฝันที่ซ้อนทับกับความเป็นจริงในวินาทีนั้นมันชัดเจนเกินไปจนเธอแยกไม่ออก
ธรรศผละออกจากร่างบางอย่างรวดเร็ว กลิ่นกายหอมกรุ่นของพริ้มเพราที่เคยทำให้เขาลุ่มหลง กลับกลายเป็นกลิ่นที่ตอกย้ำถึงความทรยศในจินตนาการ เขาจ้องมองใบหน้าหวานที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อและคราบอารมณ์ด้วยสายตาที่เย็นชาจนน่ากลัว
"ตอบผมมา พริ้ม... ผู้ชายคนนั้น คณินน่ะเหรอที่อยู่ในหัวเธอตอนที่เรากำลังเป็นหนึ่งเดียวกัน?"
"ไม่ใช่นะคะ... ไม่ใช่แบบนั้น ธรรศคะ ฟังพริ้มก่อน" เธอพยายามเอื้อมมือไปจับแขนแกร่ง แต่ธรรศกลับเบี่ยงตัวหลบด้วยท่าทีดุดัน ก่อนจะคว้าข้อมือเล็กทั้งสองข้างของเธอไว้แน่นแล้วกดลงกับเตียงนุ่ม
"ผมให้ทุกอย่างกับเธอ ให้ความรัก ให้ความสุข ให้เกียรติแม้กระทั่งความเป็นเจ้าของ แต่สิ่งที่เธอตอบแทนผมกลับกลายเป็นชื่อของศัตรูที่จ้องจะเหยียบหัวผมงั้นหรือ?" น้ำเสียงของเขาเรียบนิ่ง ทว่าแฝงด้วยความกริ้วโกรธที่ประหนึ่งภูเขาไฟที่พร้อมจะระเบิด "ในเมื่อเธอยังไม่พร้อมจะจำว่าใครเป็นเจ้าของร่างนี้ งั้นผมจะสอนให้เธอจำไว้ในทุกอณูเนื้อเลยดีไหมว่า... ใครกันแน่ที่เธอกำลังอยู่ใต้ร่าง"
ไม่รอให้เธอได้แก้ตัว ธรรศก็บดจูบลงมาอย่างรุนแรงและป่าเถื่อน มันไม่ใช่สัมผัสที่อ่อนหวานเหมือนทุกครั้ง แต่มันคือการลงทัณฑ์ที่เต็มไปด้วยความหวงแหนและดิบเถื่อน ลิ้นร้อนของเขารุกล้ำเข้ามาตักตวงความหวานอย่างหิวกระหาย รสจูบที่เปี่ยมด้วยความโกรธทำให้พริ้มเพราต้องครางเครือในลำคอ สัมผัสจากปลายนิ้วหยาบกร้านที่บีบเค้นไปตามสรีระของเธอไม่ได้แสดงถึงความทนุถนอมอีกต่อไป แต่มันคือการทำเครื่องหมายความเป็นเจ้าของซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เขาปลดปล่อยสัญชาตญาณดิบออกมาโดยไม่สนว่าเธอจะเจ็บปวดเพียงใด บทรักครั้งนี้ไม่ได้ถูกขับเคลื่อนด้วยความใคร่เพียงอย่างเดียว แต่ถูกหล่อเลี้ยงด้วยความหึงหวงที่รุนแรงจนน่ากลัว ธรรศตอกตรึงความรู้สึกของเขาลงบนร่างกายของหญิงสาว ไม่ว่าจะเป็นรอยจูบที่ฝากฝังตามซอกคอขาวระหง หรือการกระแทกกระทั้นที่หนักหน่วงและเร่าร้อน เขากำลังพยายามลบภาพจำของคนอื่นออกไปจากสมองของเธอด้วยสัมผัสของเขาเพียงผู้เดียว
พริ้มเพราสะอื้นไห้ ร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปตามจังหวะที่เขาเป็นคนกำหนด ความเจ็บปวดจากการถูกลงโทษผสมผสานกับความวาบหวามที่เขามอบให้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะขาดใจในอ้อมกอดที่เย็นชาแต่เร่าร้อนของแด๊ดดี้ใจร้ายคนนี้
"เรียกชื่อผม... เรียกสิพริ้ม" เขาคำรามชิดใบหู ขณะที่ขยับกายเข้าหาเธออย่างหนักหน่วงจนเตียงสั่นไหว "เรียกชื่อคนที่เธอกำลังเป็นของเขาเดี๋ยวนี้!"
"ธรรศ... ฮึก... ธรรศคะ" เสียงของเธอขาดห้วงและสั่นเครือ แต่มันกลับทำให้เขายิ่งคลั่งไคล้มากขึ้นไปอีก เขาซุกหน้าลงกับไหล่บาง เม้มกัดเบาๆ ด้วยแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่านจนถึงขีดสุด
ท่ามกลางบทรักที่เร่าร้อนและดุเดือดจนยากจะหาคำบรรยาย ธรรศหยุดชะงักลงเล็กน้อยเมื่อหางตาของเขาเหลือบไปเห็นบางอย่างที่วางอยู่บนหัวเตียง... เป็นซองจดหมายสีขาวสะอาดตาที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน มันมีตราประทับของบริษัทที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี... ตราประทับของคณิน
ความโกรธที่เคยปะทุอยู่แล้วกลับพุ่งสูงขึ้นไปอีกระดับ เขาหยุดการกระทำทุกอย่างลงกะทันหัน ความเงียบกลับเข้ามาปกคลุมห้องอีกครั้ง แต่คราวนี้มันเป็นความเงียบที่อันตรายกว่าเดิม ธรรศเอื้อมมือไปหยิบซองจดหมายนั้นขึ้นมาเปิดดูต่อหน้าต่อตาพริ้มเพราที่กำลังหอบหายใจรวยริน
"นี่คือเหตุผลที่เธอเรียกชื่อมันงั้นสินะ" ธรรศแค่นหัวเราะด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยือกเสียจนพริ้มเพราใจหายวาบ เมื่อสิ่งที่อยู่ข้างในคือเอกสารการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินผืนสำคัญที่เขาและคณินกำลังแย่งชิงกัน โดยมีชื่อของพริ้มเพราเป็นผู้รับผลประโยชน์ในนามของคู่ค้าฝั่งตรงข้าม
พริ้มเพราเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน แต่มันสายไปเสียแล้วในเมื่อสายตาที่ธรรศมองเธอตอนนี้ ไม่ได้มีความรักใคร่หลงเหลืออยู่อีกต่อไป
"ดูเหมือนว่า... คืนนี้คงไม่ใช่แค่บทเรียนบนเตียงแล้วล่ะพริ้มเพรา" เขาพูดพลางขยับกายลุกขึ้นยืน นิ่งงันอยู่เบื้องหน้าเธอด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก "แต่เราคงต้องมาคุยกันยาวๆ ว่าเธอเอาหัวใจและศักดิ์ศรีของผม ไปวางเดิมพันไว้กับศัตรูของผมตั้งแต่เมื่อไหร่... และเตรียมตัวไว้ให้ดี เพราะสิ่งที่เธอทำลงไป มันมีราคาที่ต้องจ่ายสูงกว่าที่เธอคิด"
ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับความสัมพันธ์ของพวกเขานะครับ วริศร์วิสกี้ครับ
พันธะร้อนซ่อนกลิ่นปรารถนา: กับดักแด๊ดดี้ใจร้าย•ตอนที่ 40
บทเรียนที่ดุเดือด
ผลงานโดย วริศร์วิสกี้
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (วริศร์วิสกี้)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พันธะร้อนซ่อนกลิ่นปรารถนา: กับดักแด๊ดดี้ใจร้าย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!