ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง

“ถ้าคุณยังมองผมด้วยสายตาแบบนั้นอยู่ อีกห้านาทีข้างหน้า ผมเกรงว่าเราจะไม่ได้ลงไปทานมื้อเย็นตามที่ตกลงกันไว้หรอกนะ พริ้ม” เสียงทุ้มต่ำของธรรศกระซิบชิดใบหู ขณะที่เขากำลังรวบตึงเส้นผมยาวสลวยของหญิงสาวขึ้นไปไว้เหนือลำคอระหง ปลายนิ้วของเขาไม่ได้เพียงแค่จัดระเบียบเส้นผม แต่ยังแฝงการลูบไล้ผ่านผิวเนื้ออ่อนไหวอย่างตั้งใจ จนคนในอ้อมกอดต้องย่นคอหนีด้วยความสั่นสะท้าน พริ้มเพราเม้มริมฝีปากแน่น กลิ่นน้ำหอมยี่ห้อโปรดที่ผสมกับกลิ่นกายสะอาดสะอ้านแบบผู้ชายวัยทำงานของธรรศ มันทำหน้าที่เหมือนสารเสพติดที่ค่อยๆ กัดกร่อนเหตุผลของเธอไปทีละน้อย เธอเงยหน้าขึ้นมองกระจกบานใหญ่ในห้องแต่งตัว เห็นเงาสะท้อนของชายหนุ่มวัยสี่สิบสองปีที่ยืนซ้อนหลังเธออยู่ สายตาของเขาดุดัน ทว่าแฝงความเอ็นดูที่เธอก็เพิ่งจะค้นพบว่ามันเป็นอาวุธที่ร้ายกาจที่สุดของเขา “พริ้มแค่... สงสัยค่ะ ว่าทำไมคุณถึงต้องทำดีกับพริ้มขนาดนี้” เธอเอ่ยถามเสียงแผ่ว ความลังเลในใจฉายชัดผ่านแววตา “เราเพิ่งรู้จักกันไม่นาน แต่คุณกลับดูแลพริ้มราวกับว่าพริ้มเป็น... คนสำคัญของคุณจริงๆ” ธรรศหยุดมือที่กำลังติดกระดุมเสื้อเชิ้ตให้เธอ เขาเลื่อนมือลงมาวางบนไหล่บาง บีบเบาๆ เป็นการบังคับให้เธอหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขาโดยตรง ดวงตาคมกริบคู่นั้นมีประกายไหววูบคล้ายกับเปลวไฟที่กำลังรอวันปะทุ “คำว่าสำคัญน่ะเหรอ?” เขาแค่นหัวเราะในลำคอ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาจนระยะห่างเหลือเพียงคืบ “สำหรับผม สิ่งที่สำคัญคือสิ่งที่ผมเลือกจะเก็บไว้ในที่ที่ปลอดภัยที่สุด และพริ้ม... คุณก็รู้ดีว่าที่ของผมมันปลอดภัยแค่ไหน” ความอบอุ่นที่เขาแผ่ออกมาไม่ใช่แค่ความร้อนแรงทางกายภาพ แต่มันคือความรู้สึกของการเป็น ‘เจ้าของ’ และ ‘ผู้ถูกครอบครอง’ ที่ทำให้พริ้มเพราใจสั่น เธอไม่ได้รู้สึกถึงกรงขังอย่างที่เคยหวาดกลัวในตอนแรก แต่เธอกำลังรู้สึกถึงความสบายใจอย่างประหลาด ความอบอุ่นจากฝ่ามือใหญ่ที่แตะแก้มเธอเบาๆ มันต่างจากความเย็นชาที่เธอเคยได้รับจากครอบครัวราวกับอยู่คนละโลก “ธรรศคะ... ถ้าวันหนึ่งพริ้มทำตัวไม่น่ารักขึ้นมา คุณจะยังมองพริ้มแบบนี้อยู่ไหม” เธอถามด้วยความไม่มั่นใจในตัวเอง ปมในอดีตยังคงทำงานของมันอยู่ลึกๆ ธรรศไม่ตอบในทันที เขาค่อยๆ ก้มลงประทับจูบหนักๆ ที่หน้าผากมน ก่อนจะเลื่อนลงมาที่ปลายจมูกรั้นอย่างถือสิทธิ์ “ถ้าไม่น่ารัก ผมก็แค่ต้องสั่งสอนให้คุณกลับมาน่ารักเหมือนเดิม แต่เชื่อเถอะพริ้ม... ผมไม่เคยใจร้ายกับคนที่ผม ‘รัก’ และผมไม่ได้หมายความถึงรักแบบชั่วครั้งชั่วคราว” คำว่า ‘รัก’ กระแทกเข้ากลางใจของพริ้มเพราอย่างจัง ความรู้สึกหน่วงๆ ในอกแปรเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง เธอเผลอวางมือลงบนแผงอกแกร่งของเขา สัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะหนักแน่นและมั่นคง เธอเริ่มตระหนักแล้วว่า กรงทองที่เขาสร้างขึ้นให้เธอ ไม่ใช่เพราะเขาต้องการกักขัง แต่เพราะเขาต้องการปกป้องเธอจากโลกที่โหดร้ายข้างนอกนั่น บรรยากาศในห้องแต่งตัวที่เคยคุกรุ่นไปด้วยความตึงเครียด บัดนี้กลับอบอวลไปด้วยความหวานล้ำที่น่าอึดอัดใจสำหรับคนที่ไม่เคยได้รับความรักเช่นเธอ ธรรศจ้องมองเธอนิ่งนาน ราวกับต้องการค้นหาคำตอบในดวงตาคู่สวยนั้น ก่อนที่เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูของเขาจะแผดเสียงขึ้นทำลายความเงียบ ชายหนุ่มชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเหลือบเห็นชื่อบนหน้าจอ คิ้วเข้มขมวดมุ่นทันที พริ้มเพราสังเกตเห็นถึงความผิดปกติจากรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวเขาเพียงชั่วพริบตา “คณิน” เขาพึมพำชื่อนั้นด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก “คุณคณิน?” พริ้มเพราทวนชื่อด้วยความกังวลใจ ความทรงจำถึงคำเตือนของคณินในคราวที่แล้วแล่นเข้ามาในหัว “เขาโทรมาทำไมคะ?” ธรรศไม่ได้ตอบ เขารับสายพร้อมกับเปิดโหมดสปีกเกอร์โฟนทันที เพื่อให้หญิงสาวได้รับรู้สถานการณ์ไปพร้อมกัน เสียงปลายสายหัวเราะร่วนดังลอดออกมาด้วยความเย่อหยิ่ง “ธรรศ... หวังว่ามื้อเย็นวันนี้คงไม่รบกวนเวลาส่วนตัวของคุณเกินไปนะ แต่ฉันว่านายควรจะรู้ไว้หน่อยนะว่า สิ่งที่นายกำลังพยายามปกป้องอย่างสุดชีวิตน่ะ... จริงๆ แล้วมันอาจจะเป็นแค่ของที่ฉัน ‘ยืม’ มาเล่นสนุกก่อนหน้านี้เท่านั้นเอง” ธรรศแสยะยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา เขาใช้มือหนึ่งรั้งเอวคอดของพริ้มเพราเข้ามาชิดตัวมากกว่าเดิม ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบแต่ทรงพลัง “ถ้าคณินหมายถึงพริ้ม... ผมแนะนำให้เก็บปากไว้หายใจเถอะครับ ก่อนที่บริษัทของนายจะล้มละลายเพราะคำพูดไร้สาระของนายเอง” “เหรอ? งั้นลองดูเอกสารที่ฉันส่งเข้าอีเมลนายสิ ธรรศ นายจะรู้ว่าที่ผ่านมา นายถูกเด็กคนนี้หลอกให้ตายใจมาตลอด...” ธรรศยังคงนิ่งเฉย แต่พริ้มเพรากลับหน้าถอดสีทันที เธอสัมผัสได้ถึงแรงบีบที่เอวที่หนักหน่วงขึ้นของชายหนุ่ม เธอไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ความลับบางอย่างที่เธอเคยซ่อนไว้ภายใต้เปลือกนอกที่ดูอ่อนหวาน กำลังจะถูกเปิดเผยออกมาในวินาทีนี้ “พริ้ม... บอกผมทีว่าเรื่องที่มันพูด ไม่ใช่ความจริง” ธรรศก้มลงกระซิบเสียงเย็นข้างหูเธอ ขณะที่สายตาเขายังคงจับจ้องไปที่หน้าจอโทรศัพท์ซึ่งยังคงแสดงไฟล์ภาพบางอย่างที่ส่งเข้ามาใหม่ ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับความสัมพันธ์อันร้อนแรงนี้ด้วยกันนะครับ วริศร์วิสกี้