ความสัมพันธ์ที่เริ่มเปิดเผย

“คณิน... ผมคิดว่าผมพูดชัดเจนแล้วนะว่าธุระระหว่างคุณกับพริ้มเพรา มันไม่มีความจำเป็นต้องผ่านมือคนนอก” เสียงทุ้มต่ำของธรรศดังกังวานขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องรับรองส่วนตัวของคลับหรูใจกลางเมือง มือหนาขยับแก้ววิสกี้ในมือเบาๆ จ้องมองคู่แข่งทางธุรกิจตรงหน้าด้วยสายตาที่เย็นเยียบจนแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง พริ้มเพราที่นั่งอยู่เคียงข้างเขารู้สึกได้ถึงแรงบีบกระชับที่ต้นขาใต้โต๊ะอาหาร มือของธรรศวางนิ่งอยู่ตรงนั้น ราวกับเป็นการประกาศอาณาเขตที่ไม่อนุญาตให้ใครล้ำเส้น คณินหัวเราะในลำคอ สายตาเจ้าเล่ห์ของเขาไม่ได้ละไปจากใบหน้าเนียนใสของพริ้มเพราแม้แต่วินาทีเดียว “ธุรกิจก็ส่วนธุรกิจครับคุณธรรศ แต่เรื่อง ‘ความสัมพันธ์’ บางทีมันก็เป็นเรื่องของความสมัครใจ... จริงไหมครับน้องพริ้ม?” พริ้มเพรากลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง เธอสัมผัสได้ถึงไอความร้อนที่แผ่ออกมาจากคนข้างกาย ธรรศไม่ใช่ผู้ชายที่จะปล่อยให้ใครมาหยามเกียรติของเขา โดยเฉพาะเมื่อมันเกี่ยวข้องกับ ‘ของรัก’ ที่เขาเฝ้าถนอมมาตลอดหลายเดือน “คำตอบอยู่ที่นี่ครับ” ธรรศพูดขึ้นพร้อมกับวางแก้วลงบนโต๊ะเสียงดัง ‘เคร้ง’ จนคนรอบข้างเริ่มหันมามอง “พริ้ม... บอกคุณคณินไปสิครับ ว่าคืนนี้เรามีนัดสำคัญที่ต้องไปทำอะไรต่อ” พริ้มเพราเงยหน้ามองดวงตาคมกริบของธรรศ เขาไม่ได้บังคับ แต่คำพูดและท่าทีนั้นกดดันให้เธอต้องเลือกว่าจะยืนอยู่ฝั่งไหน “คุณคณินคะ... ดิฉันว่าเราคุยกันจบแล้วนะคะ เรื่องโครงการที่บริษัท ดิฉันเชื่อใจในการตัดสินใจของคุณธรรศมากกว่าค่ะ” คณินแค่นยิ้ม แววตาเต็มไปด้วยความพยาบาท “หึ... ได้ครับ ถ้าคุณธรรศมั่นใจในตัวเด็กคนนี้ขนาดนั้น ผมก็คงต้องรอดูว่า ‘พันธะ’ ที่คุณผูกไว้ มันจะแน่นหนาพอที่จะไม่ขาดสะบั้นเมื่อเจอกับพายุแรงๆ หรือเปล่า” เมื่อคณินลุกออกไปแล้ว บรรยากาศรอบโต๊ะก็ยังไม่คลายความตึงเครียด ธรรศถอนหายใจยาวก่อนจะหันมามองคนตัวเล็กข้างกาย แววตาดุดันเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนที่แฝงไปด้วยความหวงแหน เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้จนสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมจางๆ จากกายสาว “เก่งมากครับ” เขาเอ่ยเสียงพร่า ก่อนจะเลื่อนมือขึ้นมาเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าเธอ “แต่ทีหลังไม่ต้องไปสบตาคนแบบมันนานนัก... ผมหวง” “ธรรศคะ... คนที่นี่เริ่มมองเราแปลกๆ แล้วนะคะ” พริ้มเพรากระซิบตอบ สายตาเหลือบไปเห็นพนักงานในร้านและกลุ่มนักธุรกิจที่กำลังซุบซิบมองมาทางพวกเขาเป็นระยะ “ช่างหัวคนมองสิครับ” ธรรศแค่นยิ้มมุมปาก มือหนาเริ่มรวบเอวคอดกิ่วของเธอเข้ามาใกล้จนแทบจะเกยตัก “ในเมื่อผมรักคุณขนาดนี้ จะให้ผมแอบซ่อนคุณไปตลอดชีวิตหรือไง... หรือว่าพริ้มอายที่มีผมเป็นแด๊ดดี้ใจร้าย?” “ไม่ได้อายค่ะ... แต่ถ้าคนอื่นรู้ว่าเรา...” “ถ้าคนอื่นรู้... ก็ดีสิครับ” ธรรศขัดขึ้น น้ำเสียงเข้มข้นและทรงพลัง “คนพวกนั้นจะได้รู้ว่าใครคือเจ้าของที่แท้จริงของพริ้มเพรา และจะได้เลิกเอาตัวเข้ามาพัวพันกับสิ่งที่ผมตีตราจองไว้แล้วสักที” รถหรูเคลื่อนตัวออกจากคลับมุ่งหน้ากลับคฤหาสน์ธนากุล ทว่าระหว่างทางกลับมีความผิดปกติเกิดขึ้น เมื่อรถยนต์สีดำสนิทอีกคันขับตามหลังมาอย่างกระชั้นชิด ธรรศสังเกตเห็นผ่านกระจกหลัง ดวงตาคมวาวโรจน์ด้วยสัญชาตญาณนักล่า เขากระชากพวงมาลัยหลบเข้าซอยเปลี่ยวเพื่อตัดการติดตาม แต่กลับพบว่าเส้นทางข้างหน้าถูกปิดตายด้วยรถบรรทุกที่จอดขวางไว้ ธรรศหันมามองพริ้มเพราที่เริ่มตัวสั่นด้วยความตกใจ เขาคว้ามือเธอมากุมไว้แน่น “ไม่ต้องกลัวครับ... อยู่ในรถ อย่าเปิดประตูเด็ดขาดไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น” เขาก้าวลงจากรถไปประจันหน้ากับเงาร่างชายฉกรรจ์สามคนที่ก้าวลงมาจากรถคันหลัง หนึ่งในนั้นถือซองเอกสารสีน้ำตาลในมือ ท่ามกลางความมืดมิด ชายคนนั้นยื่นเอกสารมาตรงหน้าธรรศพร้อมรอยยิ้มเย้ยหยัน “เจ้านายผมฝากมาให้ดูครับคุณธรรศ... เรื่องที่คณินเตรียมจะเปิดโปงคุณในงานกาล่าพรุ่งนี้เกี่ยวกับเบื้องหลังบริษัทพริ้มเพรา... หลักฐานชิ้นนี้จะทำให้คุณเสียทั้งชื่อเสียง และเสีย ‘คนรัก’ ไปตลอดกาล” ธรรศนิ่งอึ้งในขณะที่มือสั่นระริกเมื่อเปิดเอกสารดู ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาหัวใจแทบหยุดเต้นไม่ใช่เนื้อหาในนั้น แต่มันคือภาพถ่ายล่าสุดของพริ้มเพราที่ถูกแอบถ่ายจากภายในห้องนอนของเขาเอง! ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านคืนอันตรายนี้ไปกับผม หวังว่าตอนหน้าเราจะมาลุ้นกันนะครับว่าธรรศจะใช้เล่ห์เหลี่ยมไหนในการปกป้องพริ้มเพราจากกับดักที่คณินวางไว้ วริศร์วิสกี้สัญญาว่าจะจัดหนักให้สมการรอคอยแน่นอนครับ