การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

เสียงแฟ้มเอกสารหนาปึกถูกกระแทกลงบนโต๊ะไม้สักทองราคาแพงลิบลิ่วดังสนั่น ห้องประชุมคณะกรรมการบริหารพรรคการเมืองเก่าแก่สั่นสะเทือนด้วยแรงอารมณ์ของชายวัยกลางคนผู้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรค ดวงตาของเขาแดงก่ำเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย จ้องมองคนตรงหน้าด้วยความเคียดแค้นชิงชังราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "แกคิดว่าแกเป็นใครวะ ไอ้คีย์! ถึงกล้าเอาเงินสกปรกพวกนี้มาซื้อเสียงข้างมากในสภาวะวิกฤตแบบนี้!" เสียงตวาดก้องด้วยความเหลืออดดังขึ้น ทว่าเจ้าของชื่อกลับนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้สีดำสนิทอย่างไร้ความสะทกสะท้าน คีย์ปัดเศษฝุ่นที่มองไม่เห็นบนปกเสื้อสูทตัดมือราคาหลักล้านอย่างใจเย็น นัยน์ตาสีดำสนิทคู่นั้นว่างเปล่า เยียบเย็น และคมกริบยิ่งกว่าใบมีดโกนที่อาบยาพิษ เขามองเลขาธิการพรรคผู้ทรงอิทธิพลด้วยสายตาของนักล่าที่กำลังมองเหยื่อในกรงขัง "เงินสกปรกเหรอครับ... น่าขันเสียจริง" คีย์ยกยิ้มมุมปาก เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุม "เงินที่ผมใช้กวาดซื้อหุ้นในมือพวกคุณทั้งหมด จนทำให้พรรคเก่าแก่ใกล้ล่มสลายนี้ตกอยู่ในมือผม มันคือเงินที่ได้มาอย่างถูกต้องตามกฎหมายทุกประการ... ต่างจากเงินใต้โต๊ะในบัญชีลับที่คุณใช้ซุกหัวนอนอยู่ตอนนี้กระมังครับ" ใบหน้าของเลขาธิการพรรคซีดเผือกในพริบตา เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มหน้าผากเมื่อได้ยินคำว่า 'บัญชีลับ' มือที่กำหมัดสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ข้อมูลระดับลับสุดยอดที่แม้แต่สำนักงานป้องกันและปราบปรามการทุจริตยังเอื้อมไม่ถึง เหตุใดเด็กหนุ่มที่เคยเป็นแค่พนักงานออฟฟิศต๊อกต๋อยเมื่อไม่กี่เดือนก่อน จึงล่วงรู้มันได้? คำตอบมีเพียงหนึ่งเดียว... ระบบเปย์คลั่งที่อยู่ในจิตสำนึกของคีย์ ไม่ได้มีไว้แค่ซื้อความสุขสบาย แต่มันคืออาวุธทำลายล้างที่สามารถถอนรากถอนโคนโครงสร้างอำนาจเน่าเฟะของประเทศนี้ได้ในชั่วพริบตาเดียว "แก... แกต้องการอะไรกันแน่!" เล่ห์เหลี่ยมทั้งหมดพังทลายลง เหลือเพียงความสิ้นหวังเมื่อรู้ว่าอำนาจที่สั่งสมมาหลายสิบปีถูกทำลายลงด้วยกระดาษสีเทาและตัวเลขในหน้าจอเพียงชั่วข้ามคืน "ผมไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่าการทำความสะอาดบ้านหลังนี้" คีย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้สูทสั่งตัดเข้ารูปแผ่รังสีคุกคามจนทุกคนในห้องต้องก้มหน้าหลบสายตา "อำนาจเก่าที่ใช้ขูดรีดประชาชน... วันนี้มันหมดอายุขัยแล้วครับ นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป ผม 'คีย์' จะก้าวเข้าสู่สนามการเมืองอย่างเต็มตัว และคนแรกที่จะต้องพ้นจากวงจรอุบาทว์นี้ก็คือคุณ" บรรยากาศในห้องประชุมกดดันจนแทบหายใจไม่ออก ไม่มีใครกล้าส่งเสียงคัดค้านแม้แต่คนเดียว อิทธิพลที่เคยค้ำฟ้าพังทลายลงต่อหน้าความมั่งคั่งอย่างไร้ขีดจำกัดของชายหนุ่มผู้กุมชะตากรรมของโลกใบนี้ไว้ในกำมือ ในขณะเดียวกัน ที่สำนักงานใหญ่ของบริษัทในเครือคีย์โฮลดิ้งส์ รินกำลังนั่งตรวจทานงบประมาณการลงทุนโครงการช่วยเหลือสังคมมูลค่าหลายหมื่นล้านบาท รอยยิ้มอ่อนโยนประดับอยู่บนใบหน้าสวยหวาน แม้ภายนอกเธอจะเป็นเพียงผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่คอยดูแลเรื่องตัวเลข แต่หัวใจของเธอกลับเข้มแข็งและยืนหยัดเคียงข้างคีย์มาโดยตลอดตั้งแต่วันที่พวกเขายังไม่มีแม้แต่เงินกินข้าวด้วยกัน โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะสั่นเตือน หน้าจอแสดงข้อความจากธนาคารระดับโลกแจ้งยอดเงินโอนเข้าบัญชีส่วนตัวจำนวนหนึ่งแสนล้านบาท พร้อมข้อความสั้นๆ จากชายผู้เป็นที่รัก 'รางวัลสำหรับคนเก่งของผม... เตรียมตัวให้พร้อมนะครับที่รัก คืนนี้เราจะไปดินเนอร์ฉลองชัยชนะครั้งใหญ่ด้วยกัน' รินหลุดหัวเราะเบาๆ อย่างเอ็นดู เธอกดโทรศัพท์กลับหาเขาด้วยความรวดเร็ว "คุณนี่มันจริงๆ เลยนะคะ ใช้เงินเป็นเบี้ยอีกแล้วใช่ไหมคะเนี่ย?" "เพื่อรินแล้ว ต่อให้ต้องซื้อทั้งประเทศนี้มาวางแทบเท้า ผมก็ทำได้ครับ" เสียงปลายสายตอบกลับมาด้วยความอ่อนโยนและอบอุ่นแตกต่างจากตอนที่เผชิญหน้ากับพวกนักการเมืองฉ้อฉลราวกับเป็นคนละคน ทว่า ความสงบสุขในใจของทั้งคู่กำลังจะถูกทดสอบด้วยคลื่นใต้น้ำลูกใหญ่ที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง รถยนต์โรลส์รอยซ์สีดำสนิทจอดเทียบท่าหน้าตึกบัญชาการพรรคการเมือง ประตูรถเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของชายวัยชราผู้หนึ่ง สวมสูทสไตล์อังกฤษโบราณ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากอดีต ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวจ้องมองขึ้นไปบนตึกสูงด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น ชายชราผู้นั้นไม่ใช่ใครอื่น... แต่คือ 'ธันวา' ผู้อยู่เบื้องหลังตระกูลผู้มีอิทธิพลตัวจริงเสียงจริง ศัตรูตัวฉกาจที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามาตลอด และเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังการล่มสลายของตระกูลคู่แข่งทั้งหมดในประเทศนี้ ธันวาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาต่อสายตรงถึงคีย์ เสียงแหบพร่าแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้นทันทีที่ปลายสายรับ "เติบโตได้เร็วนี่ไอ้หนู... คิดว่าการโค่นพวกนักการเมืองกระจอกพวกนั้น จะทำให้แกกลายเป็นเจ้าของประเทศนี้ได้อย่างแท้จริงแล้วงั้นรึ?" คีย์ที่เพิ่งเดินออกจากห้องประชุมชะงักฝีเท้าเล็กน้อย นัยน์ตาสีดำสนิทหรี่ลงเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยในความทรงจำอันมืดมน ธันวา... คนที่เคยเหยียบย่ำครอบครัวของเขาในอดีต "ในที่สุดหมาตัวใหญ่ก็ยอมโผล่หัวออกจากรูเสียทีนะครับ" คีย์แค่นหัวเราะในลำคอ น้ำเสียงเยือกเย็นจนคนรอบข้างต้องหนาวสะท้าน "ผมรอเวลานี้มานานพอแล้วครับ" "หึๆ ดี... งั้นลองหันไปมองนอกหน้าต่างกระจกฝั่งขวาของแกดูสิ แล้วแกจะรู้ว่าอำนาจที่แท้จริงที่แกไม่มีวันซื้อได้ด้วยเงิน มันหน้าตาเป็นอย่างไร" คีย์ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาหันไปมองตามคำท้าทายนั้นทันที ทว่าสิ่งที่ปรากฏแก่สายตากลับทำให้ลมหายใจของเขาต้องสะดุดกึกลงไปกองที่ตาตุ่ม เฮลิคอปเตอร์ทหารติดอาวุธหนักนับสิบลำบินวนอยู่เหนือตึกระฟ้า ท้องฟ้าที่เคยปลอดโปร่งถูกปกคลุมด้วยกลุ่มควันสีดำสนิท และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ บนจอ LED ขนาดยักษ์กลางเมือง ภาพของ 'ริน' ที่กำลังเดินออกจากบริษัทถูกตัดสลับขึ้นมา พร้อมกับลำแสงสีแดงจากสไนเปอร์ที่เล็งตรงไปยังหน้าผากของเธออย่างแม่นยำ! "แก...!" คีย์คำรามออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน รังสีสังหารแผ่กระจายออกมาจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว "เกมเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น เจ้าหนู... แกจะเลือกเงินทั้งหมดที่มี หรือจะเลือกลมหายใจของผู้หญิงที่แกรัก?" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของธันวาตัดสายทิ้งไปพร้อมกับสัญญาณชีพจรของรินบนหน้าจอระบบที่เริ่มส่งเสียงเตือนสีแดงฉาน! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ!