วิกฤตเศรษฐกิจที่ธันวาหวังผล

“เทขายให้หมด! ไม่ว่าพวกมันจะเรียกรับซื้อในราคาต่ำเตี้ยแค่ไหน ก็โยนหุ้นทั้งหมดลงไปในตลาดให้ได้ยินเสียงกระแทกพื้นดังที่สุด!” เสียงคำรามของธันวาดังลั่นห้องทำงานหรูหราบนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้า กราฟสีแดงบนหน้าจอมอนิเตอร์ยักษ์นับสิบตัวกำลังดิ่งพสุธาเหมือนหัวใจของผู้ถือครองที่กำลังจะขาดรอย ธันวาไม่ได้แค่ต้องการทำลายหุ้นของบริษัทคู่แข่ง แต่เขากำลังใช้เงินกู้ก้อนสุดท้ายที่กู้ยืมมาจากแหล่งเงินทุนมืดมหาศาลเพื่อเดิมพันด้วยการ ‘ทุบตลาด’ หวังให้คีย์สิ้นเนื้อประดาตัวจนต้องคลานมาขอชีวิตเขา “นายน้อยครับ... แต่ถ้าเราทำแบบนี้ ค่าธรรมเนียมและการสูญเสียจากส่วนต่างราคาจะทำให้เราล้มละลายทันทีนะครับ!” ผู้ช่วยหนุ่มหน้าถอดสี รีบแย้งด้วยมือที่สั่นเทา ธันวาแสยะยิ้มที่มุมปาก ดวงตาของเขาฉายแววบ้าคลั่ง “ล้มละลายงั้นเหรอ? แกคิดว่าไอ้กิลด์มาสเตอร์เอสนั่นมันจะรับมือกับวิกฤตเศรษฐกิจที่ข้าสร้างขึ้นได้รึไง? ทันทีที่ตลาดหุ้นทั้งกระดานแดงฉาน คีย์มันจะโดนฟ้องร้องจนไม่มีที่ยืน! สั่งการลงไป!” ในอีกด้านหนึ่ง ณ ห้องทำงานของคีย์ บรรยากาศกลับเงียบงันราวกับพายุที่กำลังก่อตัว รินยืนอยู่ข้างกายเขา ดวงตาคู่สวยจ้องมองกราฟที่กำลังดิ่งลงเหวด้วยความกังวล แต่เมื่อเธอเหลือบมองใบหน้าที่เรียบเฉยของชายคนรัก ความกลัวทั้งหมดก็มลายหายไป “ธันวาคิดจะฆ่าตัวตายเพื่อดึงเราลงไปตายด้วยสินะครับ” คีย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่ทว่าเย็นเยือกจนคนฟังขนลุก รินวางมือลงบนไหล่ของคีย์เบาๆ “คีย์... เงินกู้ของเขาเยอะมากนะครับ ถ้าเขาทำให้ตลาดล่มได้จริงๆ เราจะแย่หรือเปล่า?” คีย์หันมามองเธอ แล้วยิ้มที่มุมปากอย่างอ่อนโยน “รินครับ ผมเคยบอกคุณแล้วใช่ไหม ว่าในโลกนี้ไม่มีอะไรที่ผมซื้อไม่ได้ แม้แต่ความพินาศที่ธันวาพยายามจัดฉากให้ผม... ผมก็จะซื้อเอาไว้ทั้งหมด” คีย์กดนิ้วลงบนแท็บเล็ตส่วนตัว ระบบ ‘เปย์คลั่ง’ สั่นไหวด้วยแสงสีทองที่สว่างจ้าไปทั่วทั้งห้อง ข้อความจากระบบเด้งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว [แจ้งเตือน: ตรวจพบความพยายามปั่นป่วนกลไกตลาดด้วยเงินกู้มหาศาล] [คำสั่งซื้อ: คุณต้องการเข้าซื้อหุ้นทั้งหมดที่ถูกเทขายลงมาในราคาต่ำสุดทันทีหรือไม่?] [ราคาประเมิน: 5,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ] คีย์ไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เขาตวัดนิ้วลงบนหน้าจอราวกับกำลังเซ็นเช็คใบสุดท้ายเพื่อปิดฉากศัตรู “ซื้อให้หมด ทุกหุ้นที่มันทิ้งลงมา... อย่าให้เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวเดียว” ทันใดนั้น หน้าจอกราฟของธันวาที่กำลังแดงฉานก็เกิดการเปลี่ยนแปลงกะทันหัน แรงซื้อปริมาณมหาศาลทะลักเข้ามาจากที่ไหนก็ไม่ทราบ กระแทกกับแรงขายที่ธันวาทุ่มลงไปจนหมดสิ้น ราวกับหลุมดำที่กลืนกินทุกอย่าง ทุกคำสั่งขายถูกดูดซับจนเกลี้ยงภายในเสี้ยววินาที “เกิดอะไรขึ้น! ทำไมคำสั่งขายถึงโดนกวาดซื้อหมด! ใครเป็นคนรับซื้อ!” ธันวาตะโกนสุดเสียง ใบหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยนจากความมั่นใจเป็นความตื่นตระหนกขีดสุด บนหน้าจอของคีย์ ยอดเงินในบัญชีหลักหมื่นล้านถูกหักออกไปในพริบตา แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือการครอบครองบริษัทชั้นนำเกือบทั้งกระดานที่ธันวาพยายามทุบให้ร่วงลงมา คีย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดสูทให้เข้าที่ สายตาของเขาเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก “การเล่นหุ้นด้วยเงินกู้คือความผิดพลาดที่ร้ายแรงที่สุดของคนโง่ครับธันวา... เพราะตอนนี้นอกจากผมจะได้บริษัทพวกนี้มาในราคาถูกแสนถูกแล้ว ผมยังเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ที่สุดของคนที่คุณไปกู้เงินมาอีกด้วย” รินเบิกตากว้าง เธอเข้าใจในทันทีว่าคีย์ทำสิ่งที่เหนือกว่าการตบหน้า นั่นคือการ ‘ตัดวงจรชีวิต’ ของธันวาอย่างสมบูรณ์แบบ คีย์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดสายตรงถึงธันวา เสียงกริ่งดังขึ้นเพียงครั้งเดียวปลายสายก็กดรับด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “คีย์... แกทำอะไรลงไป! ทำไมหุ้นถึงดีดกลับ!” คีย์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ “ผมก็แค่ขอบคุณสำหรับของขวัญวันครบรอบที่ให้ผมเป็นเจ้าของบริษัททั้งกระดานนะครับธันวา อ้อ... แล้วก็ไม่ต้องห่วงเรื่องหนี้ที่ไปกู้เขามานะ เพราะตอนนี้ผมเป็นคนถือสัญญาทั้งหมดแล้ว และผมจะเริ่มทวงถามตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป” สายถูกตัดไปโดยไม่รอให้ธันวาได้โต้ตอบ แต่ในขณะที่คีย์กำลังจะหันไปหารินเพื่อบอกข่าวดี เสียงเตือนภัยจากระบบรักษาความปลอดภัยของอาคารก็ดังสนั่น พร้อมกับเสียงเฮลิคอปเตอร์ที่ดังกระหึ่มอยู่เหนือหลังคาตึก พนักงานวิ่งเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “คุณคีย์ครับ! คนของเจ้าหนี้มืดที่ธันวาไปกู้มา... พวกมันไม่สนแล้วว่าใครเป็นเจ้าหนี้ ตอนนี้พวกมันกำลังบุกขึ้นมาที่นี่เพื่อจะจับตัวคุณเป็นตัวประกันครับ!” คีย์มองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นชายชุดดำนับร้อยกำลังกรูกันเข้ามาล้อมตัวตึก รินกำมือคีย์แน่นด้วยความตื่นเต้นและหวาดกลัว แต่คีย์กลับเดินไปหยิบกุญแจรถซูเปอร์คาร์รุ่นพิเศษที่จอดอยู่บนโต๊ะทำงาน “ไม่ต้องกลัวนะครับริน วันนี้เราจะไม่ได้แค่ชนะในตลาดหุ้น แต่เราจะจบเกมนี้ให้สิ้นซาก” คีย์กดปุ่มสั่งการบางอย่างบนนาฬิกาข้อมือ ทันใดนั้น ประตูห้องทำงานของเขาก็ถูกพังทลายลงด้วยฝีมือของชายชุดดำกลุ่มหนึ่ง แต่ก่อนที่พวกมันจะทันได้เล็งอาวุธมาที่คีย์ พื้นห้องที่เขาและรินยืนอยู่ก็เลื่อนเปิดออกเผยให้เห็นเฮลิคอปเตอร์ทหารลำยักษ์ที่รอรับอยู่ด้านล่างอย่างแม่นยำ พร้อมกับบุคคลที่ก้าวลงมาจากเครื่อง—ชายในชุดสูทสีขาวที่คีย์คุ้นเคยเป็นอย่างดี “ขอโทษที่มาช้านะครับท่านกิลด์มาสเตอร์... คำสั่งของท่านเรื่องการยึดทรัพย์สินทั้งหมดของไอ้หนุ่มนั่น ผมจัดการเรียบร้อยแล้วครับ” ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ!