อำนาจเงินไม่มีวันหมด

เสียงกระแทกของแฟ้มเอกสารตกลงบนโต๊ะไม้ราคาแพงดังสนั่น ท่ามกลางบรรยากาศห้องประชุมใหญ่ของบริษัทที่เงียบกริบจนได้ยินเสียงลมหายใจ ธันวาแย้มยิ้มเหี้ยมเกรียม สายตาคมปลาทูมองจิกไปยังชายหนุ่มที่นั่งไขว่ห้างอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างดูแคลน รอยยิ้มเยาะหยันบนใบหน้าของทายาทมหาเศรษฐีตระกูลดังฉายชัดถึงความมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าเกมนี้เขาเป็นผู้ชนะ "คิดเหรอว่าเศษเงินกระจ้อยร่อยจากระบบเกมบ้าๆ นั่น จะซื้อศักดิ์ศรีของฉันได้, คีย์?" ธันวาแค่นหัวเราะในลำคอ เหยียดยาดริมฝีปากมองคู่ปรับที่เคยเป็นแค่พนักงานระดับล่าง "แกมันก็แค่ไอ้กระจอกที่บังเอิญโชคดีได้บัตรเครดิตวงเงินปลอมๆ มาหลอกตาคนอื่น หนี้สินมูลค่าสิบล้านที่แกสร้างไว้กับบริษัทในเครือฉัน ถึงเวลาต้องชำระแล้ว... ถ้าไม่มีปัญญาจ่าย ก็กราบเท้าขอร้องฉันตรงนี้ซะสิ บางทีฉันอาจจะเมตตาให้แกผ่อนส่งสักร้อยปี" รินที่นั่งอยู่เคียงข้างคีย์สะดุ้งเล็กน้อย มือเรียวบางเอื้อมไปจับชายเสื้อสูทของชายหนุ่มไว้แน่น ความกังวลฉายชัดในแววตากลมโต แม้เธอจะเชื่อมั่นในตัวคีย์มาตลอดตั้งแต่วันที่เรากินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปประทังชีวิตด้วยกัน แต่แรงกดดันจากมหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลตรงหน้าก็ยังทำให้หัวใจสั่นไหว รินสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาธันวาด้วยแววตาเด็ดเดี่ยว ไม่ยอมก้มหัวให้ความอยุติธรรมแม้แต่น้อย "คุณธันวาคะ... เอ๊ย, คุณธันวาครับ อย่ามาพูดจาดูถูกกันเกินไปนะคะ... เกินไปนะครับ" รินเผลอหลุดเสียงแข็งใส่ด้วยความโกรธ แต่คีย์กลับยกมือขึ้นแตะหลังมือของเธอเบาๆ สัมผัสอบอุ่นนั้นส่งผ่านความเยือกเย็นและมั่นคงจนรินต้องสงบจิตสงบใจลง คีย์ยังคงนิ่งเงียบ เขาดึงเนกไทสีเข้มเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความหวาดกลัว แต่มันกลับสร้างความอึดอัดให้แก่ผู้ที่นั่งอยู่รอบโต๊ะประชุมอย่างประหลาด ดวงตาคมกริบของคีย์กวาดมองหน้าบรรดาผู้บริหารที่พากันหลบสายตาหนี ราวกับฝูงสุนัขรับใช้ที่รอเศษเนื้อจากเจ้านาย "สิบล้านงั้นเหรอครับ?" คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่ากังวานก้องไปทั่วห้องประชุม "สำหรับคุณธันวา มันคงเป็นตัวเลขที่ต้องใช้เวลาอวดรวยในอินสตาแกรมอยู่หลายเดือนสินะครับ แต่สำหรับผม... มันเป็นแค่เศษเหรียญที่ผมทำตกไว้ในซอกโซฟาเสียด้วยซ้ำ" "ปากดีไอ้สวะ!" ธันวาตบโต๊ะเสียงดังลั่น ลุกขึ้นยืนค้ำหัวด้วยความโมโหเดือดดาล "ถ้าเก่งจริงก็รูดบัตรโอนเงินสิบล้านให้ฉันดูเดี๋ยวนี้เลยสิ! ถ้าทำไม่ได้ แกเตรียมตัวติดคุกหัวโตข้อหาฉ้อโกงได้เลย!" ท่ามกลางความตึงเครียดที่พุ่งสูงถึงขีดสุด หน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงสีทองอร่ามก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของคีย์โดยมีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่รอคอยมานานดังก้องกังวานในโสตประสาท [ติ๊ง! ตรวจพบสถานการณ์ความกดดันระดับสูงสุด] [ระบบเปย์คลั่งสั่งให้ผมเป็นเจ้าของโลก ทำการอัปเกรดสถานการณ์พิเศษ...] [ประกาศจากระบบหลัก: ปลดล็อก 'ภารกิจใหม่' เพิ่มวงเงินให้คีย์ใช้จ่ายได้ไม่จำกัด (Unlimited Funds Protocol) ไม่มีเพดาน ไม่มีเงื่อนไข ไม่มีวันหมดอายุ!] [คุณสามารถใช้จ่ายเงินจำนวนเท่าใดก็ได้ในจักรวาลนี้ เพื่อเหยียบย่ำความหยิ่งยศของศัตรูให้จมดิน!] มุมปากของคีย์ยกยดขึ้นเป็นรอยยิ้มที่อันตรายที่สุดเท่าที่ธันวาเคยเห็นมา ชายหนุ่มหยิบกระเป๋าสตางค์หนังแท้ราคาแพงออกมาอย่างใจเย็น ก่อนจะหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ขอบบัตรเรืองแสงสีทองคำขาวบริสุทธิ์ออกมาวางลงบนโต๊ะกระจก เครื่องรูดบัตรอิเล็กทรอนิกส์ถูกพนักงานวางให้อย่างสั่นเทาตามคำสั่งของธันวาที่ต้องการหักหน้าให้ถึงที่สุด "เชิญครับ... รูดให้ดูหน่อยสิว่าบัตรพลาสติกก๊อปปี้ของแกจะมีปัญญาผ่านเครื่องของธนาคารระดับโลกหรือเปล่า" ธันวายืนกอดอก หัวเราะเยาะด้วยความสะใจ ลุ้นรอวินาทีที่เครื่องจะปฏิเสธการทำรายการ เพื่อที่เขาจะได้ส่งตัวคีย์เข้าตารางในข้อหาปลอมแปลงเอกสารทางการเงิน คีย์ไม่ตอบโต้อะไรให้เสียเวลา เขาหยิบบัตรสีดำยื่นให้กับเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเงินที่หน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว เจ้าหน้าที่รับบัตรด้วยมือที่สั่นเทาแล้วรูดผ่านเครื่องอ่านช้าๆ *ปี๊บ...* เสียงสัญญาณไฟสีเขียวสว่างวาบขึ้น พร้อมกับเสียงเครื่องพิมพ์ใบเสร็จที่พ่นกระดาษออกมาอย่างรวดเร็ว บรรยากาศในห้องประชุมพลันเงียบสงัดลงราวกับป่าช้า ทุกสายตาจ้องมองไปยังหน้าจอเครื่องรูดบัตรเป็นตาเดียว ตัวเลขยอดเงินที่ถูกตัดออกไป... ไม่ใช่แค่สิบล้าน แต่เป็นหนึ่งพันล้านบาทถ้วน เพื่อซื้อกิจการทั้งหมดของธันวาในพริบตาเดียว! ธันวาหน้าถอดสี ดวงเบิกกว้างจนแทบทะลัก ร่างกายสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนก เขารีบคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเช็กแอปพลิเคชันธนาคารด้วยมือที่สั่นระริก ก่อนจะพบความจริงอันโหดร้ายที่ทำให้เขาแทบสิ้นสติ—บริษัทของครอบครัวเขาถูกซื้อกิจการและปลดพนักงานยกชุดโดยกลุ่มทุนปริศนาที่มีชื่อว่า 'คีย์กรุ๊ป' เรียบร้อยแล้ว! รินมองภาพตรงหน้าด้วยความอึ้งงัน เธอกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะหันมามองชายหนุ่มที่นั่งข้างกายด้วยความรู้สึกที่ล้นทะลักในหัวใจ รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ พร้อมกับมือเรียวที่เอื้อมไปกุมมือของคีย์แน่นยิ่งกว่าเดิม คีย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายสูงสง่าเดินเข้าไปใกล้ธันวาที่ทรุดเข่าลงกับพื้นด้วยความสิ้นหวัง เขาก้มตัวลงกระซิบข้างหูของอดีตคุณหนูผู้หยิ่งยโสด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือนลึกถึงกระดูกดำ "อำนาจเงินไม่มีวันหมดหรอครับ... แต่ความอดทนของผมที่มีต่อคนโง่เง่าอย่างคุณน่ะ มันหมดลงตั้งแต่ตอนนี้แล้วล่ะครับ" ในวินาทีที่ธันวากำลังจะเงยหน้าขึ้นมาเพื่อเอ่ยคำร้องขอชีวิต ประตูห้องประชุมก็ถูกเปิดผางออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลปริศนาในชุดสูทสากลสีดำสนิท ผู้มาใหม่ก้าวเข้ามาโค้งคำนับให้คีย์อย่างนอบน้อม พร้อมกับส่งแฟ้มเอกสารลับสีแดงเพลิงมาให้ด้วยสองมือ "นายครับ... ทุกอย่างพร้อมแล้วครับ ทางเราพบเบาะแสของ 'คนบงการตัวจริง' ที่อยู่เบื้องหลังตระกูลของธันวาแล้วครับ และตอนนี้..." ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของผมเสมอนะครับ