รูดบัตรดำให้ช็อกโลก

"ท่านประธานครับ! เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวตระกูลและทีมงานกฎหมายพร้อมเข้าซื้อกิจการตามคำสั่งแล้วครับ!" เสียงรายงานผ่านหูฟังไร้สายดังชัดเจน ทว่าคีย์ไม่ได้สนใจจะตอบกลับทันที นัยน์ตาคู่คมสีดำสนิททอดมองผ่านกระจกใสบานใหญ่ของภัตตาคารหรูระดับมิชลินสตาร์ ที่ตั้งอยู่ใจกลางย่านธุรกิจอันพลุกพล่าน ที่นี่คือ 'Le Ciel Bleu' วิหารแห่งอาหารฝรั่งเศสชั้นสูง สถานที่ที่คนธรรมดาต้องต่อคิวจองล่วงหน้าสามเดือน และใช้เงินเดือนทั้งเดือนเพื่อแลกกับคอร์สอาหารเพียงมื้อเดียว แต่ในวันนี้... โต๊ะริมหน้าต่างที่ดีที่สุด ถูกจองไว้โดย 'ธันวา' ทายาทกลุ่มบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ เพื่อจุดประสงค์เดียวคือการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของคนที่เคยต่ำต้อยกว่า "สั่งให้พอใจเธอนะริน วันนี้ผมเป็นเจ้ามือเอง" คีย์หันกลับมาส่งยิ้มอ่อนโยนให้กับหญิงสาวตรงหน้า รินสะดุ้งเล็กน้อย ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแวังกวนและเป็นห่วงอย่างปิดไม่มิด มือเรียวบางที่กำช้อนเงินในมือสั่นเทาเล็กน้อย เธอรู้ดีว่ามื้อนี้ราคาเท่าไหร่ และเธอก็รู้ดียิ่งกว่าว่าคีย์เพิ่งตกงานจากบริษัทเฮงซวยเมื่อวานนี้เอง "คีย์... อย่าฝืนเลยค่ะ... เอ่อ หมายถึง อย่าฝืนเลยนะ..." รินรีบเปลี่ยนสรรพนามเมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจของชายหนุ่ม "เราสั่งแค่ซุปกับสลัดก็พอแล้ว เมนูอื่น... มันแพงเกินไปสำหรับพวกเราในตอนนี้จริงๆ นะ" ความห่วงใยที่บริสุทธิ์นี้ทำให้หัวใจของคีย์กระตุกวูบ ผู้หญิงคนนี้อดมื้อกินมื้อเคียงข้างเขามาตั้งแต่ยุคที่กระเป๋าเงินมีแต่เศษเหรียญ ในวันที่เขาล้มละลาย เธอกลับเป็นคนเดียวที่บอกว่า 'ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราหาใหม่ด้วยกัน' และนั่นคือเหตุผลที่ระบบเปย์คลั่งเลือกเขา... และนั่นคือเหตุผลที่เศษสวะบางตัวจะต้องชดใช้ในวินาทีนี้ "หึ! สั่งแค่ซุปกับสลัดงั้นเหรอ? เหมาะสมกับสถานะของพวกแกดีนี่" เสียงหัวเราะเยาะหยันดังแทรกขึ้นมาจากโต๊ะด้านหลัง ธันวาในชุดสูทแบรนด์เนมตัดเยصیพิเศษ ก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเหยียดหยาม ด้านข้างคือพนักงานต้อนรับสาวที่โค้งคำนับจนแทบจะราบไปกับพื้น ธันวาปรายตามองรินด้วยสายตาแทะโลม ก่อนจะหยุดที่คีย์ด้วยความสมเพช "ไง ไอ้วันพีซ พนักงานต๊อกต๋อยที่เพิ่งโดนไล่ออกเมื่อวาน วันนี้มีปัญญาพาแฟนมาดินเนอร์หรูถึงนี่เชียวรึ? รู้ไหมว่าค่าไวน์ขวดที่ฉันเปิดอยู่ ราคาพาร์ทไทม์ของแกครึ่งปีเลยนะเว้ย" ธันวาหัวร่อลั่น ลูกน้องสองคนที่ยืนประกบข้างส่งเสียงหัวเราะตามอย่างไร้กาลเทศะ สายตาของแขกคนอื่นในร้านเริ่มหันมามองด้วยความรำคาญ แต่ไม่มีใครกล้าปริปากตักเตือน เพราะต่างก็รู้ว่าคุณหนูธันวามีอิทธิพลแค่ไหนในย่านนี้ รินหน้าซีดเผือด เธอกำชายเสื้อของคีย์แน่น พยายามดึงตัวเขาให้ลุกขึ้น "คีย์... เราไปกันเถอะนะ ไม่กินแล้ว" คีย์ไม่ขยับ เขายังคงนั่งไขว่ห้างอย่างสุขุม รอยยิ้มมุมปากถูกยกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่เย็นเยียบจนธันวาเผลอชะงักไปชั่วขณะ "จะรีบไปไหนล่ะธันวา อาหารยังไม่ได้เสิร์ฟเลยไม่ใช่เหรอ?" คีย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าทรงอำนาจอย่างประหลาด "หู้ว! ยังปากดีอยู่อีกนะแก" ธันวาแค่น "เชฟครับ!" คีย์ยกมือเรียกบริกรหนุ่มที่ยืนหน้าซีดอยู่ไกลๆ บริกรคนนั้นรีบวิ่งเข้ามาด้วยความหวาดหวั่นเนื่องจากรู้ว่าโต๊ะไหนเป็นของใคร "ก... "ผมขอสั่งเมนูทั้งหมดในเล่มนี้ครับ" คีย์โยนเมนูเล่มหนาลงบนโต๊ะ เสียงกระดาษกระทบกระจกดังชัดเจน "ตั้งแต่คอร์สเรียกน้ำย่อย เมนูเนื้อวากิว A5 นำเข้า ปลาค็อดอลาสกา ไวน์ปีลึกทุกขวดในห้องใต้ดิน และขนมหวานทุกรายการที่มีในร้าน... เอามาอย่างละสองชุด" ทั้งโต๊ะตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ บริกรอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง แม้แต่ธันวาก็ยังขมวดคิ้ว ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่นร้านจนคนหันมามอง "ฮ่าๆๆๆ! ไอบ้านี่มันเพี้ยนไปแล้ว! แกบ้าไปแล้วริน แฟนแกสติหลุดเพราะตกงานจนเพ้อเจ้อใหญ่แล้ววะ!" ธันวาชี้หน้าคีย์แล้วหัวเราะจนน้ำตาเล็ด "รู้ไหมว่าที่แกสั่งน่ะมันราคาเท่าไหร่? เกือบสามแสนบาท! สามแสนเลยนะเว้ยไอ้จนตรอก! แกมีปัญญาจ่ายเหรอวะ หรือจะให้แฟนแกเอาตัวเข้าแลกเหมือนที่เคยลือกัน?" เพล้ง! เสียงช้อนในมือรินร่วงกระทบจานจนเกิดเสียงดังสนั่น ดวงตาของเธอดำดิ่งด้วยความโกรธและอัปยศ เธอเตรียมจะลุกขึ้นไปตบหน้าคนปากเสีย แต่ทว่า... มีมือใหญ่อุ่นจัดเอื้อมมาจับมือเธอไว้เสียก่อน คีย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันประหลาดแผ่ซ่านออกมาจากร่างของชายหนุ่มจนธันวาและลูกน้องเผลอถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว นัยน์ตาของคีย์ไร้ซึ่งความโกรธเกรี้ยว มีเพียงความว่างเปล่าที่น่ากลัว ราวกับกำลังมองมดปลวกตัวหนึ่ง "เงินสามแสนเหรอ?" คีย์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าก้องกังวานไปทั่วทั้งภัตตาคารที่เงียบกริบ เขาสอดมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูท หยิบวัตถุสีดำสนิทที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับออกมา... มันคือบัตรเครดิตโลหะสีดำสนิท ไร้ชื่อ ไร้ตัวเลขูนต่ำ ไร้วงเงินจำกัด — *Black Centurion Card* ของแท้ที่ออกโดยธนาคารระดับโลกเพื่อมหาเศรษฐีตระกูลลับเท่านั้น! คีย์วางบัตรใบนั้นลงบนโต๊ะอย่างแผ่วเบา แต่เสียงนั้นกลับดังสะท้อนก้องในโสตประสาทของทุกคน "บริการเช็คบิล... รูดไปให้หมดทุกบาททุกสตางค์ รวมถึงค่าเสียหายที่ไอ้สวะนี่มันเห่าหอนรบกวนเวลาอาหารของผมด้วย" ธันวาจ้องมองบัตรสีดำบนโต๊ะ สมองของเขาราวกับหยุดทำงานไปชั่วขณะ ขาเริ่มสั่นเทาโดยไม่ทราบสาเหตุ ขณะที่พรีเซนเตชันข้อความแจ้งเตือนจากระบบเงินล้านในหัวของคีย์ก็ดังขึ้นพร้อมเสียงดนตรีแห่งชัยชนะอันเร้าใจ [ ติ๊ง! ยืนยันการทำรายการชำระเงินจำนวน 350,000 บาทสำเร็จ! ] [ ยอดเงินคงเหลือในบัญชี: 9,999,650,000 บาท ] คีย์แย้มรอยยิ้มเย็นเยียบให้ธันวาที่กำลังหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด ก่อนจะเอ่ยประโยคพิฆาตที่ทำให้แขกทั้งร้านต้องกลั้นหายใจ "อ้อ... และช่วยบอกผู้จัดการร้านด้วยนะ ว่าตอนนี้ผมเป็นเจ้าของตึกหลังนี้เรียบร้อยแล้ว... และพวกคุณสามคน... เชิญไสหัวออกไปได้เลย" (โปรดติดตามตอนต่อไป) --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับความสะใจใน1ก้าวแรกนี้ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าครับ!