"ความจริงมักมีกลิ่นคาวเลือดเสมอ ท่านขุนนาง... และดูเหมือนคืนนี้ งานเลี้ยงของท่านจะอบอวลไปด้วยกลิ่นนั้นจนน่าสะอิดสะเอียนทีเดียว"
น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบของคาลอสแทรกผ่านเสียงดนตรีบรรเลงอันหรูหราในห้องโถงกว้าง แขกเหรื่อทั่วงานต่างหยุดชะงัก สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังใจกลางวงล้อมที่ร่างสูงสง่าในชุดคลุมสีดำสนิทปักดิ้นทองกำลังยืนตระหง่าน มือหนาของเขาโอบประคองแผ่นหลังของเซเรนเอาไว้แน่น ราวกับจะประกาศศักดาว่าคนในอ้อมกอดนี้คือสมบัติที่ไม่มีใครหน้าไหนมีสิทธิ์แตะต้อง
เซเรนยืนนิ่ง แววตาของเขาไม่ได้สั่นไหว แม้จะรู้ดีว่าสิ่งที่คาลอสกำลังจะทำคือการเปิดกล่องแพนโดร่าที่จะทำให้ราชอาณาจักรแห่งนี้ลุกเป็นไฟ เขามองไปยังเคานต์วาร์กัส ชายผู้ที่เคยฉีกยิ้มให้เขาอย่างใจดีในวันวาน แต่บัดนี้กลับมีหยาดเหงื่อเย็นเยียบผุดพรายบนใบหน้า
"เจ้า... เจ้าพูดเรื่องอะไร คาลอส! อย่ามาใส่ร้ายขุนนางชั้นผู้ใหญ่ด้วยคำพูดพล่อยๆ ในงานเลี้ยงขององค์รัชทายาทเช่นนี้!" เคานต์วาร์กัสพยายามตะคอกกลบเกลื่อน ความหวาดกลัวในดวงตาหลบซ่อนไม่มิด
คาลอสหัวเราะหึในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งอารมณ์ขัน แต่มันกลับทำให้ผู้ฟังขนลุกชันไปถึงกระดูกสันหลัง เขาปัดมือเพียงครั้งเดียว วงเวทสีม่วงอมดำก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ กระแสพลังที่กดทับลงมาทำให้เหล่านักเวทคุ้มกันในงานถึงกับทรุดเข่าลงกับพื้น
"ใส่ร้ายหรือ? งั้นสิ่งนี้เล่า..."
คาลอสสะบัดมืออีกครั้ง ลูกแก้วความทรงจำถูกขว้างออกไปกลางอากาศ มันส่องแสงสว่างจ้า ก่อนจะฉายภาพเหตุการณ์ในห้องลับใต้ดิน—ภาพขุนนางกลุ่มเดิมกำลังลงนามในเอกสารซื้อขายมนุษย์เพื่อแลกกับผลึกเวทมนตร์จากอาณาจักรศัตรู และภาพที่น่าอดสูที่สุดคือหลักฐานการหักหลังเซเรนเมื่อสามปีก่อน
เสียงฮือฮาดังระงมขึ้นทันที ความโกลาหลเริ่มก่อตัว ขุนนางหลายคนพยายามจะเดินหนี แต่ทว่าประตูห้องโถงถูกผนึกไว้ด้วยอาคมสีดำทมิฬที่ไม่มีใครสามารถทำลายได้
"พวกท่านขายอาณาจักรเพื่อเศษเงิน" เซเรนก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว น้ำเสียงของเขาสั่นเครือด้วยความโกรธแค้นที่ถูกเก็บกดมานาน "ขายแม้กระทั่งเพื่อนร่วมชาติของตัวเอง เพียงเพื่อความมั่งคั่งชั่วคราว"
"เซเรน... ฟังข้าก่อน" เคานต์วาร์กัสก้าวถอยหลัง หน้าซีดเผือดเมื่อเห็นคาลอสก้าวเข้ามาประชิดตัว "ข้าทำไปเพื่อรักษาสมดุลของขั้วอำนาจ เจ้าก็รู้ว่าคนอย่างเราต้องอยู่รอด!"
"ไม่... มีแต่พวกท่านที่ต้องรอด ส่วนคนอื่นคือเบี้ยในกระดานสินะ" คาลอสเอื้อมมือไปบีบกรามของขุนนางผู้นั้นจนเกิดเสียงกระดูกลั่น แววตาของจอมทัพปีศาจเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานดั่งเลือด "ข้าเตือนเจ้าแล้วว่าอย่าได้ริอาจแตะต้องคนที่ข้าหวงแหน... ยิ่งสิ่งที่เจ้าทำคือการทำลายชีวิตที่ข้าเฝ้าทะนุถนอมมาตลอดสามปี เจ้าคิดว่าความตายธรรมดาจะเพียงพอสำหรับความผิดนี้งั้นหรือ?"
บรรยากาศในห้องโถงบีบคั้นจนแทบหยุดหายใจ สายตาของคาลอสไม่ได้มองแค่ขุนนางตรงหน้า แต่มองกราดไปทั่วห้อง ดั่งนักล่าที่กำลังเลือกเหยื่อรายถัดไป ความโสมมที่ถูกเปิดโปงทำให้ภาพลักษณ์สูงส่งของเหล่าขุนนางพังทลายลงในพริบตา
ทว่า ในจังหวะที่คาลอสกำลังจะลงมือสะสางหนี้แค้น เสียงปรบมือดังขึ้นจากมุมมืดของระเบียงชั้นสอง
"ช่างเป็นการแสดงที่ยอดเยี่ยมจริงๆ ท่านจอมทัพปีศาจ"
ร่างของชายในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ค่อยๆ เดินลงบันไดมาอย่างสง่างาม ใบหน้าของเขาดูคุ้นตาจนเซเรนต้องชะงักลมหายใจ เขาคือนักบวชหลวงผู้ที่ทุกคนต่างเคารพศรัทธา แต่ในมือของเขากลับถือตราประทับสีดำสนิทที่เซเรนจำได้ดีว่าเป็นของใคร
"ท่าน... ท่านร่วมมือกับพวกมัน?" เซเรนเค้นเสียงถาม
นักบวชหลวงหยุดยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา รอยยิ้มที่เคยดูเมตตากลับกลายเป็นความเย็นชาที่น่าขนลุก เขาขยับปากพูดด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาทุกคนในห้องต้องหยุดฟัง
"ความโสมมพวกนี้เป็นเพียงแค่ฉากหน้า เซเรน... สิ่งที่ท่านควรกลัวจริงๆ ไม่ใช่พวกขุนนางไร้น้ำยาพวกนี้หรอก" เขายกมือขึ้นชี้ไปที่หัวใจของคาลอส "แต่มันคือสัญญาที่ท่านทำไว้กับปีศาจต่างหาก และดูเหมือนว่า... ข้อตกลงนั้นกำลังจะสิ้นสุดลงในค่ำคืนนี้ พร้อมกับชีวิตของท่านเอง"
สิ้นคำพูดนั้น พื้นดินใต้เท้าของเซเรนและคาลอสก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแยกสีดำมืดมิดปรากฏขึ้นภายใต้ฝ่าเท้าของทั้งคู่ ดึงดูดร่างของพวกเขาให้ร่วงหล่นลงสู่ความว่างเปล่าที่ไม่มีวันสิ้นสุด
ในเสี้ยววินาทีก่อนที่ร่างของเซเรนจะถูกกลืนหายไป คาลอสคว้าข้อมือของเขาไว้แน่น แววตาของจอมทัพไม่ได้แสดงความหวาดกลัวแม้แต่น้อย เขาหันมาหาเซเรนด้วยรอยยิ้มที่ยังคงความคลั่งรักไว้อย่างเต็มเปี่ยม ก่อนจะกระซิบข้างหูท่ามกลางเสียงกรีดร้องของผู้คนในงานเลี้ยง
"อย่าปล่อยมือผม... ต่อให้ต้องลากพวกมันทั้งหมดลงไปในนรกกับเรา ผมก็จะทำให้เจ้าเห็นว่าไม่มีใครในโลกนี้ที่จะพรากเจ้าไปจากอกผมได้ แม้แต่พระเจ้า"
แล้วร่างของทั้งคู่ก็จมหายไปในความมืดมิด ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันและซากปรักหักพังของความลับที่ถูกเปิดโปง...
ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งลงสู่ความมืดมิดนี้ไปกับผมนะครับ - ไฟเยอร์บลัด
พันธะคลั่งรักเทพบุตรผู้ถูกเนรเทศ•ตอนที่ 30
การต่อสู้ในงานเลี้ยง
ผลงานโดย ไฟเยอร์บลัด
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไฟเยอร์บลัด)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พันธะคลั่งรักเทพบุตรผู้ถูกเนรเทศ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!