“ถ้าเจ้าก้าวออกไปจากเขตอาคมนี้ ความโกลาหลที่ข้าสะกดไว้จะหวนกลับมาหาเจ้าอีกครั้ง เซเรน... เจ้าแน่ใจแล้วหรือว่าพร้อมจะแบกรับคาวเลือดของอดีตที่เจ้าพยายามฝังกลบมาตลอดสามปี”
เสียงทุ้มต่ำดุจเสียงคำรามของสัตว์ร้ายที่ผ่านการกลั่นกรองจนมีความนุ่มนวลแฝงอยู่ ก้องกังวานขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องโถงที่ผนังประดับด้วยอักขระเวทมนตร์สีเลือด คาลอสไม่ได้หันมามองคนตัวเล็กที่ยืนอยู่เบื้องหลัง แต่เขาสามารถสัมผัสได้ถึงทุกจังหวะการเต้นของหัวใจที่สั่นไหวและหนักแน่นของเซเรนผ่านกระแสมานาที่หมุนวนรอบตัวอีกฝ่าย
เซเรนกระชับถุงมือหนังสีดำที่ตนสวมอยู่ ดวงตาคู่สวยที่เคยฉายแววอ่อนโยนบัดนี้กลับเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก เขามองแผ่นหลังกว้างของจอมทัพปีศาจผู้เป็นดั่งโลกทั้งใบของเขาด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน
“คาวเลือดพวกนั้นไม่ใช่ของข้า คาลอส แต่มันเป็นของคนที่ทรยศต่อความไว้ใจของข้า” เซเรนเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่ทว่าเฉียบขาด “ข้าไม่ได้กลับไปเพื่อร้องขอความเมตตา แต่ข้ากลับไปเพื่อทวงคืนสิ่งที่ควรจะเป็นของข้า... ทั้งศักดิ์ศรี และหยาดเลือดที่พวกเขาพรากไปจากครอบครัวของข้า”
คาลอสหมุนตัวกลับมาอย่างช้าๆ นัยน์ตาสีทองดุจสัตว์ป่าของเขาวาวโรจน์ด้วยความคลั่งไคล้และหวงแหน เขาเดินย่างสามขุมเข้ามาหาคนตัวเล็ก ก่อนจะหยุดลงตรงหน้า ระยะห่างที่ใกล้จนเซเรนสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากร่างกายของอีกฝ่าย มือหนาข้างหนึ่งเชยคางเซเรนขึ้น บังคับให้สบตากับเขา
“หากเจ้าต้องการทำลายอาณาจักรนั้นให้ราบเป็นหน้ากลอง ข้าพร้อมจะร่ายเวทสังหารให้เจ้าดูเดี๋ยวนี้” คาลอสกระซิบชิดริมฝีปาก “ข้าจะเผาทุกอย่างที่กล้าทำให้เจ้าเจ็บปวดให้กลายเป็นเถ้าถ่าน... เจ้าแค่ต้องยืนดูอยู่ข้างหลังข้าก็พอ”
เซเรนแค่นยิ้มมุมปาก นิ้วเรียวสวยวางทาบบนอกแกร่งของคาลอส ก่อนจะออกแรงดันเบาๆ “นั่นคือสิ่งที่ข้ากลัวที่สุดอย่างไรเล่า คาลอส... ข้าต้องการทำลายพวกมันด้วยมือของข้าเอง ไม่ใช่ด้วยอำนาจของปีศาจที่อาจจะทำให้โลกทั้งใบตราหน้าว่าข้าสมคบคิดกับความมืด”
“โลกจะตราหน้าอย่างไร ข้าไม่สนใจ” คาลอสตอบเสียงแข็ง “ตราบใดที่เจ้ายังอยู่ในอ้อมกอดของข้า ข้าจะฉีกกระชากลิ้นของทุกคนที่กล้าเอ่ยนามเจ้าในทางที่เสียหายให้หมดสิ้น”
การสนทนาหยุดชะงักลงเมื่อแรงสั่นสะเทือนมหาศาลเกิดขึ้นจากด้านนอกปราสาท ฝุ่นผงตกลงมาจากเพดานเวทมนตร์ที่เคยเสถียรเริ่มสั่นไหว เซเรนขมวดคิ้ว เขาหันไปมองทางหน้าต่างบานสูงที่เผยให้เห็นท้องฟ้าที่กำลังเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ ผิดธรรมชาติ
“พวกเขาหาเราพบแล้วเร็วกว่าที่คิด” เซเรนพึมพำ
คาลอสเปลี่ยนท่าทีเป็นเย็นชาทันที แววตาที่เคยอ่อนโยนต่อเซเรนบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความกระหายเลือดที่น่าสะพรึงกลัว เขาชักดาบสีดำสนิทที่สร้างจากมวลสารของความว่างเปล่าออกมา ออร่าพลังเวทมหาศาลถาโถมเข้ากดดันทุกสรรพสิ่งในห้องจนแทบหยุดหายใจ
“ดี...” คาลอสแสยะยิ้มที่ทำให้หัวใจคนมองสั่นระรัว “ในเมื่อพวกมันรีบร้อนที่จะลงนรก ข้าก็จะส่งพวกมันไปถึงที่นั่นโดยไม่ต้องรอให้เจ้าต้องลงมือเอง”
เซเรนคว้าแขนของคาลอสไว้ “อย่าเพิ่งคาลอส! ข้าสัมผัสได้... เวทมนตร์ที่พวกมันใช้ไม่ใช่ของกองทัพหลวง แต่มันคือเวทต้องห้ามที่ถูกทำลายไปนานแล้ว ใครบางคนกำลังพยายามเปิดประตูมิติเข้ามา และนั่นหมายความว่า... คนคนนั้นต้องรู้ที่อยู่ของ 'ชิ้นส่วนความทรงจำ' ที่ข้าเก็บไว้”
คาลอสชะงักไปครู่หนึ่ง ใบหน้าคมสันหันกลับมามองเซเรนด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก “เจ้าหมายความว่า...”
“พี่ชายของข้า...” เซเรนเอ่ยชื่อที่ไม่ได้ยินมานานนับปี “เขาไม่ได้ตายในกองเพลิงวันนั้น แต่เขากำลังกลับมา... พร้อมกับกองทัพของคนที่เคยเหยียบย่ำเราทั้งคู่”
ทันใดนั้นเอง กำแพงห้องโถงก็ระเบิดออกด้วยแรงอัดมหาศาล เศษหินเวทมนตร์ปลิวว่อนท่ามกลางฝุ่นควัน ร่างเงาสายหนึ่งพุ่งผ่านฝุ่นควันเข้ามาด้วยความเร็วสูง ก่อนจะหยุดลงห่างจากพวกเขาไม่ถึงสิบก้าว เขาคนนั้นสวมชุดเกราะเงินที่ประดับด้วยตราสัญลักษณ์ที่เซเรนคุ้นตาที่สุดในชีวิต... ตราสัญลักษณ์ของตระกูลที่สาบสูญไปพร้อมกับการทรยศ
ชายผู้นั้นเงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นใบหน้าที่แทบจะเป็นพิมพ์เดียวกันกับเซเรน เพียงแต่แววตานั้นกลับว่างเปล่าและเต็มไปด้วยความเคียดแค้น
“เซเรน... น้องชายที่น่าสงสารของข้า” ชายแปลกหน้าเอ่ยเสียงเย็น “เจ้าคิดหรือว่าการซ่อนตัวอยู่หลังเงาปีศาจจะทำให้เจ้าปลอดภัย? ข้ามาที่นี่ เพื่อพาเจ้าไปรับโทษ... ในฐานะของเหยื่อที่จะต้องถูกสังเวยแด่พิธีกรรมที่แท้จริง”
เซเรนกำหมัดแน่นจนสั่น เขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่แค่การกลับไปสะสางแค้น แต่มันคือกับดักที่เขากำลังเดินเข้าไปหามันด้วยตัวเอง ขณะที่คาลอสเริ่มรวบรวมพลังเวทมืดจนบรรยากาศรอบข้างบิดเบี้ยว ชายผู้นั้นกลับยกยิ้มขึ้นพร้อมกับชูเศษอัญมณีสีขาวบริสุทธิ์ที่ส่องแสงประหลาดออกมา
“หากเจ้าไม่ตามข้าไป เซเรน... หัวใจของเจ้าที่ข้าถืออยู่ในมือนี้ จะถูกบดขยี้ให้แหลกคามือทันที!”
ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับความคลั่งรักที่แสนอันตรายในบทนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ - ไฟเยอร์บลัด
พันธะคลั่งรักเทพบุตรผู้ถูกเนรเทศ•ตอนที่ 21
เตรียมตัวกลับไปทวงคืน
ผลงานโดย ไฟเยอร์บลัด
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไฟเยอร์บลัด)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พันธะคลั่งรักเทพบุตรผู้ถูกเนรเทศ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!