รอยสักแห่งพันธสัญญา

"ทรยศงั้นหรือ... ช่างเป็นคำที่ไร้ค่าในสายตาของพวกมดปลวกจริงๆ" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังก้องไปทั่วถ้ำลึก สั่นสะเทือนไปถึงเศษหินที่ร่วงหล่นลงมาจากเพดาน คาลอสไม่ได้หันไปมองกลุ่มกบฏที่ยืนสั่นเทาอยู่เบื้องหลัง เขาทำเพียงแค่ปรายตามองอักขระสีเลือดที่กำลังหมุนวนอยู่รอบตัวเซเรนด้วยสายตาที่เย็นชาดั่งน้ำแข็งขั้วโลก เซเรนรู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวที่แล่นริ้วผ่านกระดูกสันหลัง เขาพยายามขยับร่างกาย แต่พันธนาการจากวงแหวนเวทมนตร์โบราณนั้นหนักอึ้งดั่งภูเขาที่ทับถมลงมา มือของชายที่เขาเคยเรียกว่า 'สหายร่วมรบ' กำลังสั่นสะท้านขณะร่ายเวทสังหารเทพ "เซเรน... อย่ามองผมแบบนั้น" ชายผู้นั้นเอ่ยเสียงสั่น "เจ้าไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นของมัน ปีศาจตนนี้ทำลายทุกอย่างที่เจ้าสร้างมา!" เซเรนแค่นยิ้มที่มุมปาก แม้ความเจ็บปวดจะฉีกทึ้งร่าง แต่แววตาของเขายังคงนิ่งสงบ "เจ้าเรียกมันว่าการทำลาย แต่ข้าเรียกมันว่าการปกป้อง... และเจ้าไม่มีวันเข้าใจหรอก เพราะเจ้าไม่เคยรักใครมากพอที่จะยอมแลกแม้กระทั่งวิญญาณ" ทันใดนั้นเอง แรงกดดันมหาศาลก็ระเบิดออกมาจากร่างของคาลอส อากาศรอบกายเขาราวกับจะแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ สีตาสีเทาเข้มของจอมทัพปีศาจเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานดั่งเลือดที่หยดลงบนหิมะขาว เขาไม่ได้เดินเข้าไปหาคนทรยศ แต่เขาก้าวเข้าไปหาเซเรน—ก้าวผ่านวงแหวนเวทที่คนอื่นหวาดกลัวดั่งเดินผ่านสายหมอก "เจ้ากล้าดีอย่างไร..." คาลอสเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าทุกพยางค์กลับบาดลึกเข้าไปในจิตวิญญาณของทุกคนในที่นั้น "...ที่บังอาจใช้เวทมนตร์สกปรกของพวกเจ้า มาแตะต้อง 'สมบัติ' ของข้า" เขายื่นมือไปสัมผัสที่ข้างแก้มของเซเรน นิ้วเรียวยาวของเขาไล้ไปตามแนวขากรรไกรของร่างบางอย่างแผ่วเบา ทว่าแววตานั้นกลับเปี่ยมไปด้วยความหวงแหนที่น่าหวาดหวั่น คาลอสไม่สนใจแม้กระทั่งอักขระเวทที่พยายามจะแผดเผาผิวหนังของเขา เขาใช้เพียงแรงกดดันจากพลังปีศาจเพียงน้อยนิด บดขยี้วงแหวนเวทระดับสูงสุดให้แตกสลายกลายเป็นเพียงฝุ่นละอองในอากาศ "คาลอส..." เซเรนครางเรียกชื่อคนตรงหน้า เสียงที่เคยเข้มแข็งเริ่มสั่นไหวเมื่อถูกดึงเข้าสู่อ้อมกอดที่เย็นเยียบแต่แฝงไว้ด้วยความอบอุ่นที่เขารู้จักดี "อย่ามองใครนอกจากข้า" คาลอสกระซิบข้างใบหู ความเย็นจากริมฝีปากของเขาที่แตะลงบนลำคอขาวทำให้เซเรนต้องเผลอกลั้นหายใจ "พวกมันไม่สมควรได้รับแม้แต่เศษเสี้ยวของสายตาเจ้า... และต่อจากนี้ไป ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ไหน หรือตายไปไกลเพียงใด เจ้าจะต้องเป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น" นิ้วหัวแม่มือของคาลอสกดลงบนผิวหนังบริเวณกระดูกไหปลาร้าของเซเรน เขาเริ่มวาดอักขระบางอย่างด้วยปลายนิ้วที่แผ่พลังมืดมิด มันไม่ใช่เวทมนตร์เพื่อการสังหาร แต่เป็นพันธสัญญาที่ลึกซึ้งยิ่งกว่านั้น เซเรนรู้สึกถึงความร้อนที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง ราวกับถูกหลอมละลายด้วยไฟนรกที่แสนหวาน เขาหอบหายใจหนักขึ้นเมื่อเห็นรอยสักสีดำสนิทรูปปีกปีศาจปรากฏขึ้นชัดเจนบนผิวขาวเนียนของตนเอง รอยสักนั้นไม่ได้อยู่เพียงแค่บนผิว แต่มันหยั่งรากลึกลงไปถึงดวงวิญญาณ "นี่คืออะไร..." เซเรนถาม เสียงของเขาแหบพร่า คาลอสผละออกเพียงเล็กน้อยเพื่อให้เขามองเห็นผลงานของตนเอง สายตาที่มองเซเรนนั้นไม่ได้มีเพียงความรัก แต่มันคือความหลงใหลที่พร้อมจะกลืนกินทุกอย่างที่ขวางหน้า "รอยสักแห่งพันธสัญญา... ตราบใดที่เจ้ายังมีลมหายใจ เจ้าจะเป็นของข้า และแม้แต่ความตายก็ไม่อาจพรากเจ้าไปจากเงื้อมมือของข้าได้ เซเรน... เจ้าหนีข้าไปไหนไม่ได้อีกแล้ว" เสียงโหยหวนของกลุ่มกบฏดังขึ้นเมื่อคาลอสปัดมือเพียงครั้งเดียว ร่างของคนเหล่านั้นก็ถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนแห่งความมืดมิดที่โผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน คาลอสไม่ได้ฆ่าพวกเขาในทันที แต่มันดูทรมานยิ่งกว่าความตายหลายเท่าตัว ทว่าในวินาทีที่ทุกอย่างดูเหมือนจะจบลง แผ่นดินใต้เท้าของเซเรนกลับสั่นไหวอย่างรุนแรง อักขระเวทที่คาลอสเพิ่งทำลายไปเมื่อครู่กลับส่องแสงสีทองประหลาดขึ้นมาจากใต้พื้นดิน มันไม่ใช่เวทมนตร์ของพวกกบฏ... แต่มันคือตราประทับโบราณที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นตามสายเลือดของผู้ที่เป็น 'ภาชนะ' ของเทพจอมทัพ เซเรนทรุดตัวลงกับพื้น รอยสักบนไหปลาร้าเริ่มร้อนจัดจนราวกับจะเผาไหม้ คาลอสรีบคว้าตัวเขาไว้ ทว่าเขากลับต้องชะงักเมื่อมองเห็นสิ่งที่ปรากฏอยู่บนฝ่ามือของตนเอง... รอยสักรูปเดียวกันนั้นไม่ได้ปรากฏขึ้นแค่บนตัวเซเรน แต่มันกำลังลามขึ้นมาบนผิวหนังของเขาเองเช่นกัน! "นี่มันไม่ใช่แค่พันธสัญญา..." เสียงของคาลอสสั่นเครือเป็นครั้งแรกในรอบศตวรรษ "มันคือ 'พันธะเลือดนิรันดร์'... ใครเป็นคนร่ายเวทนี้ลงบนตัวเจ้ากันแน่ เซเรน!" จากเงามืดหลังแท่นบูชาที่พังทลาย ร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ก้าวออกมา ท่ามกลางความเงียบงันที่แผ่ซ่านไปทั่วถ้ำ ชายคนนั้นคลี่ยิ้มบางๆ ที่ดูเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง "ในที่สุดเจ้าก็ทำตามที่ข้าคาดหวังไว้เสียที... คาลอส, เจ้าปีศาจโง่เขลา เจ้าเพิ่งจะผูกมัดตัวเองเข้ากับอาวุธที่อันตรายที่สุดของสวรรค์อย่างเต็มตัวแล้ว" ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับความคลั่งรักที่ไร้จุดจบของคาลอสในบทนี้ด้วยกันนะครับ ไฟเยอร์บลัด