หน้ากากที่ถูกกระชาก

"ถ้าคุณยังก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว ฉันเกรงว่าประวัติศาสตร์หน้าอุบาทว์เมื่อสามปีก่อน คงต้องถูกบันทึกซ้ำในรูปแบบที่น่าเวทนากว่าเดิมนะคะ" เสียงหวานใสแต่เย็นเยียบจนบาดลึกถึงขั้วหัวใจดังขึ้น ท่ามกลางความมืดสลัวของโกดังเก็บสินค้าเก่าริมแม่น้ำเจ้าพระยา รินทร์ยืนนิ่งสงสงบ ปลายเท้าจรดลงบนจุดอับสายตาตามหลักฮวงจุ้ยที่เธอคำนวณไว้ในใจอย่างแม่นยำ ดวงตากลมโตคู่สวยไม่ได้ฉายแววหวาดกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับสะท้อนรอยยิ้มหยันที่เยือกเย็นและทรงพลังยิ่งกว่าครั้งไหนๆ เบื้องหน้าของเธอคือร่างสูงโปรดของชายในชุดสูทสีเทาเข้ม สวมหน้ากากอนามัยสีดำสนิทอำพรางใบหน้าครึ่งบน ทว่ากลิ่นอายอันคุ้นเคยและจิตสังหารที่แผ่ออกมาจากการควบคุมพลังไสยเวทรอบตัว ทำให้รินทร์รู้ทันทีว่า "ศัตรูเก่า" ที่เคยพรากทุกอย่างไปจากชีวิตเธอได้กลับมาแล้ว ในคราบใหม่ที่ดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม "เก่งขึ้นนี่ครับ... คุณรินทร์" เสียงทุ้มต่ำที่ถูกดัดแปลงให้แหบพร่าดังลอดออกมาจากหลังหน้ากาก ร่างนั้นหัวเราะในลำคอเบาๆ คล้ายชื่นชมแต่เต็มไปด้วยความเหยียดหยัน "นึกว่ารอดพ้นจากคดีฆาตกรรมชุดนั้นได้แล้ว จะฉลาดขึ้นเสียอีก ที่ไหนได้... ก็ยังโง่เง่าวิ่งเข้ามาหาความตายในที่อับจนมุมเหมือนเดิม" รินทร์ไม่ตอบโต้ด้วยอารมณ์ เธอยังคงรักษาสติและจังหวะการหายใจให้สม่ำเสมอ สมองส่วนหน้าประมวลผลข้อมูลมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาผ่านระบบอินเทอร์เฟซโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นเบื้องสายตา [ติ๊ง! ตรวจพบเป้าหมายอันตรายระดับสูง: "ผู้บงการเงา (Shadow Architect)" - อดีตนายตำรวจผู้เคยตกเป็นผู้ต้องสงสัยคดีรับสินบนไสยเวทเมื่อ 3 ปีก่อน] [วิเคราะห์พลังงานรอบตัว: มีการใช้คาถาอาคมสายดำ "นะหน้าทองมรณะ" ผสมผสานกับเทคโนโลยีสอดแนมรุ่นล่าสุด] [คำแนะนำจากระบบ: รักษาระยะห่าง 3 เมตร และรอจังหวะที่สารวัตรปราบปิดล้อมเส้นทางหนีด้านหลัง] รินทร์เหลือบสายตาไปมองมุมอับของเสาเข็มต้นที่สามทางด้านซ้ายมือเพียงเสี้ยววินาที เธอมั่นใจว่าสารวัตรปราบต้องมาถึงจุดนัดพบตามแผนที่วางไว้แล้วอย่างแน่นอน ผู้ชายคนนั้นอาจจะเกลียดชังเรื่องงมงายและไสยศาสตร์เข้าไส้ แต่ความเฉียบขาดในฐานะนายตำรวจมือปราบและการปกป้องเธอคือสิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย "สามปีที่ผ่านมา คุณคิดว่าฉันยังเป็นรินทร์คนเดิมที่เอาแต่ร้องไห้กอดศพเพื่อนสนิทอยู่หรือคะ?" รินทร์ก้าวเท้าออกไปข้างขวาครึ่งก้าว จงใจเปิดช่องว่างให้ศัตรูตายใจ มือเรียวบางแกล้งทำเป็นสั่นระริกเล็กน้อยเพื่อลวงตา แต่ปลายนิ้วมืออีกข้างกลับซ่อนยันต์อัคคีธาตุที่เขียนด้วยชาดแดงสดเอาไว้แน่น พร้อมที่จะสะบัดออกไปทุกเมื่อ ชายสวมหน้ากากหรี่ตาลงอย่างระแวดระยาง เขาก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกก้าว กลิ่นอายความตายและวิญญาณอาฆาตที่ถูกกักขังไว้ในแหวนหยกบนนิ้วมือของอีกฝ่ายส่งกลิ่นเหม็นหืนคละคลุ้งไปทั่วบรรยากาศ "ปากดีนักนะ... เด็กน้อย คิดเหว่ามีตำรวจหนุ่มรูปงามคอยตามเช็ดก้นให้แล้วจะปลอดภัยรึไง? แกไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่แกกำลังขุดคุ้ยอยู่น่ะ มันสั่นคลอนไปถึงโครงสร้างอำนาจไหนบ้าง!" สิ้นคำพูด ร่างของชายปริศนาก็พุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์ พร้อมกับเงาสัมภเวสีนับสิบที่ผุดขึ้นมาจากพื้นคอนกรีต ปลดปล่อยเสียงกรีดร้องโหยหวนจนแก้วหูแทบแตก แรงกดดันทางจิตวิทยานี้หากเป็นรินทร์เมื่อสามปีก่อน เธอคงทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นด้วยความหวาดกลัวไปแล้ว ทว่า... ในวินาทีที่กรงเล็บแห่งความมืดพุ่งตรงมายังลำคอ รินทร์กลับยกยิ้มมุมปาก "คนที่ประมาท... ไม่ใช่ฉันหรอกค่ะ" เปรี้ยง! เสียงระเบิดแสงจากยันต์อัคคีธาตุสว่างวาบไปทั่วโกдинมืด เปลวเพลิงสีทองสะท้อนกับใบหน้าเรียบเฉยของรินทร์ เธอหมุนตัวหลบคมเขี้ยวไสยเวทได้อย่างงดงามราวกับร่ายรำ พร้อมกับตวัดขาเตะเข้าที่ข้อพับของชายสวมหน้ากากอย่างแม่นยำจนร่างนั้นเซถลา "รินทร์! ถอยออกมา!" เสียงทุ้มต่ำคุ้นเคยตะโกนก้องพร้อมกับร่างสูงสมส่วนในชุดนอกเครื่องแบบของสารวัตรปราบที่พุ่งทะยานเข้ามาจากช่องหน้าต่างด้านบน มือหนาชักปืนพกประจำกายเล็งตรงไปยังจุดสำคัญ พร้อมกับตบกระสุนอาคมปราบผีที่ได้รับการปลุกเสกพิเศษลงในรังเพลิงอย่างรวดเร็ว แม้ใบหน้าของเขาจะเต็มไปด้วยความไม่สบอารมณ์ที่ต้องมาพัวพันกับเรื่องบ้าๆ แบบนี้ แต่แววตาที่มองมารินทร์กลับฉายชัดถึงความห่วงใยจนปิดไม่มิด ชายสวมหน้ากากกัดฟันกรอดเมื่อรู้ว่าตนเองพลาดท่าถูกต้อนจนมุม เขารีบควักวัตถุปราการสุดท้ายขึ้นมา—ทับيمศิลาอาคมสีดำสนิทที่กำลังส่งเสียงคำรามราวกับสัตว์ป่า "คิดว่าจะจับฉันได้ง่ายๆ งั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ!" เขากระแทกศิลานั้นลงกับพื้น เกิดเป็นควันดำทึบพวยพุ่งบังวิสัยทัศน์จนมองไม่เห็นสิ่งใด รินทร์รีบส่งกระแสจิตเชื่อมต่อกับระบบเพื่อสแกนหาความร้อนและคลื่นพลังงานทันที แต่สิ่งที่ระบบแจ้งเตือนกลับทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดกุน [คำเตือน! ตรวจพบรหัสทำลายล้างตัวเองของอาคาร ระบบไสยเวทกำลังถูกย้อนกลับเพื่อระเบิดพื้นที่ทั้งหมดใน 30 วินาที!] [เป้าหมายมิใช่การหลบหนี แต่เป็นการ "ปิดปาก" พยานและทำลายหลักฐานทั้งหมด!] ในวินาทีที่หมอกควันเริ่มจางลง ร่างของชายสวมหน้ากากไม่ได้วิ่งหนีออกทางประตู แต่เขากลับยืนนิ่งอยู่กลางกองเพลิงที่กำลังลุกลาม พร้อมกับดึงหน้ากากอนามัยสีดำออก เผยให้เห็นรอยยิ้มบิดเบี้ยวและใบหน้าที่แท้จริงที่ทำให้รินทร์ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงจนพูดไม่ออก นั่น... ไม่ใช่คนแปลกหน้า แต่เป็นคนสนิทที่ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่ร่วมสืบสวนกับสารวัตรปราบมาตลอดสัปดาห์นี้! "แก...!" รินทร์อุทานออกมาด้วยความตกใจสุดขีด ก่อนที่ทุกอย่างจะถูกกลืนกินด้วยเปลวเพลิงและเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว หน้าจอระบบสีฟ้าสดใสก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเธออีกครั้งพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระดับสูงสุดที่สั่นสะท้อนไปถึงวิญญาณ [ติ๊ง! ปลดล็อกเงื่อนไขลับ: "การหักหลังครั้งที่สอง"] [ระบบกำลังประเมินสถานการณ์ฉุกเฉิน... ผู้ใช้ได้รับสิทธิ์ "ยืมพลังเนตรท่วงทำนองบรรพกาล" เป็นเวลา 60 วินาที] [คำเตือนสุดท้ายจากระบบ: ระวัง... คนที่ยืนอยู่ข้างกายคุณในตอนนี้ อาจไม่ใช่ตัวจริง] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางฝ่าฟันอันตรายและลุ้นระทึกไปกับรินทร์และสารวัตรปราบด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!