ขีดจำกัดของมนุษย์

กลิ่นไอสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของซากอาคารเก่าคละคลุ้งจนน่าคลื่นไส้ รินทร์กวาดสายตาคมกริบมองเมทริกซ์พลังงานสีชาดที่หมุนวนเป็นวงรอบตัว อักษรโบราณนับร้อยตัวลอยคว้างกลางอากาศ สั่นไหวตามจังหวะการเต้นของหัวใจที่ดังสะท้อนอยู่ในโสตประสาท ระบบแจ้งเตือนโปร่งใสสีฟ้าลอยเด่นอยู่เบื้องหน้า—คำเตือนสีแดงฉานกะพริบถี่ระรัวฟ้องถึงวิกฤตที่กำลังคืบคลานเข้ามา [คำเตือนระบบ: พลังงานชีวิต (HP) ของผู้ถือครองต่ำกว่า 15%] [แจ้งเตือนวิกฤต: เขตอาคมระดับบอสกำลังบดขยี้ขีดจำกัดทางกายภาพ] "รินทร์! ถอยออกมาเดี๋ยวนี้! สภาพแบบนี้เธอฝืนต่อไม่ไหวแน่!" เสียงทุ้มต่ำของสารวัตรปราบตวาดก้องผ่านความโกลาหล มือหนาของเขาพยายามเอื้อมคว้าแขนเรียวที่เริ่มสั่นเทา ทว่าแรงกระแทกจากคลื่นไสยเวทรอบด้านกลับผลักเขาจนเซถอยหลัง ไอความมืดสีดำสนิทแผ่พุ่งออกมาจากรอยแยกของพื้นคอนกรีต รูปร่างบิดเบี้ยวคล้ายเงาอสูรกายกำลังกхยับเข้าประชิดตัวอาคารทีละน้อย รินทร์เม้มริมฝีปากแน่นจนซีดเผือด ความเจ็บแปลบแล่นริ้วไปทั่วไขสันหลัง ราวกับมีเข็มนับพันเล่มกำลังทิ่มแทงเข้าที่ประสาทสัมผัสทุกส่วน เธอรู้ดีว่าคำเตือนของระบบไม่ใช่เรื่องล้อเล่น หากปล่อยให้เขตอาคมนี้แตกสลาย วิญญาณอาฆาตเบื้องหน้าจะไม่เพียงแต่กลืนกินเธอ แต่จะพรากชีวิตของทุกคนในรัศมีร้อยเมตรไปด้วย "ถ้าฉันถอย... เราก็ไม่เหลือใครให้รอดอีกแล้วค่ะสารวัตร" น้ำเสียงของเธอนิ่งสนิท ทว่าเด็ดเดี่ยวและมั่นคง รินทร์สูดลมหายใจเข้าลึก ใช้วิชาพยากรณ์คำนวณทิศทางกระแสลมปราณที่เหลืออยู่ ดวงตากลมโตฉายแวววาววับ เธอสะบัดมือขวาที่กำยันต์โลหิตแน่น สลักอักขระลงบนพื้นอากาศด้วยหยดเลือดสดๆ ของตนเอง ระบบโลกที่ซับซ้อนและมีเหตุผลรองรับแสดงผลอัตราการแลกเปลี่ยนพลังงานทันที—เธอกำลังใช้ "อายุขัย" ของตัวเองเป็นเดิมพันในการขยายขอบเขตอาณาเขตป้องกันนี้ออกไป *ติ๊ง!* [ระบบกำลังประมวลผลเงื่อนไขพิเศษ: ผู้ถือครองเลือกใช้ "พันธaแห่งจิตวิญญาณ" เพื่อดึงพลังงานสำรอง] [คำเตือน: กระบวนการนี้จะสร้างภาระทางจิตใจอย่างรุนแรง และอาจส่งผลกระทบถาวรต่อความทรงจำระยะสั้น] "ฉันบอกให้หยุดไง!" สารวัตรปราบพุ่งเข้ามาอีกครั้ง คราวนี้เขาไม่สนใจกฎเกณฑ์ทางวิทยาศาสตร์หรือความหวาดกลัวต่อสิ่งที่มองไม่เห็นอีกต่อไป ดวงตาคมกริบของนายตำรวจหนุ่มแดงก่ำด้วยความโกรธปนความกังวลระคนห่วงใย มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของรินทร์ บีบแน่นราวกับต้องการถ่ายทอดความอบอุ่นผ่านผิวเนื้อที่เย็นเฉียบ "ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อดูเธอเอาชีวิตเข้าแลก! เลิกทำตัวเป็นฮีโร่ผู้โดดเดี่ยวสักที!" รินทร์ชะงักไปเล็กน้อยยามสบเข้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกอัดอั้นของชายหนุ่ม เคมีและความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นท่ามกลางคดีลี้ลับตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมาสะท้อนชัดเจนในวินาทีนั้น ความไม่เชื่อใจที่เคยเกราะกุมหัวใจเธอมาเนิ่นนานเริ่มร้าวราน ทว่าเธอกลับยิ้มบางๆ รอยยิ้มที่เศร้าสร้อยแต่ทรงพลัง "สารวัตรเคยบอกไม่ใช่เหรอคะว่า... ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว..." รินทร์กระซิบแผ่วเบา ขณะที่เลือดกำเดาไหลซึมลงมา1ข้างแก้ม "และความจริงในตอนนี้ก็คือ มีแค่ฉันคนเดียวที่ถือรหัสผ่านปิดผนึกอาคมนี้ได้ค่ะ" สิ้นคำพูดนั้น รินทร์ก็สะบัดมือออกอย่างไร้เยื่อใย เธอระเบิดพลังจิตขั้นสูงสุด อักษรโบราณสีชาดนับพันตัวแปรสภาพเป็นม่านบาเรียรูปโดมครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด เสียงคำรามกึกก้องดังสะท้านสะเทือน แรงกดดันมหาศาลทำให้โครงสร้างตึกสั่นสะเทือนฝุ่นตลบอบอวล ร่างบางยืนหยัดอย่างสง่างามท่ามกลางพายุไสยเวท ดวงตาส่องประกายแสงสีทองจางๆ บ่งบอกถึงการก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์อย่างแท้จริง *ตึง! โครม!* คลื่นพลังกระแทกเข้าใส่บาเรียจนเกิดรอยร้าว เสียงกระจกแตกละเอียดและเสียงกรีดร้องโหยหวนของวิญญาณร้ายดังระงม รินทร์กระอักเลือดออกมาคำโต ร่างกายเซถดถอยหลังไปสองก้าว สติสัมปชัญญะเริ่มพร่ามัว ข้อมูลและตัวเลขในระบบโปร่งใสเริ่มกระพริบเตือนด้วยความเร็วสูงจนอ่านไม่ทัน [อัตราความเสียหายทางกายภาพ: 92%] [คำเตือนขั้นวิกฤต: ผู้ถือครองกำลังเข้าสู่ภาวะ "ดับสูญชั่วคราว"] ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่ม่านบาเรียทำท่าจะแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ และความมืดมิดกำลังจะกลืนกินทุกสิ่ง มือหนาคู่เดิมก็พุ่งเข้ามาโอบกอดเอวบางไว้แน่น แรงปะทะจากไสยเวทรอบด้านกระแทกเข้าแผ่นหลังของสารวัตรปราบจนเขากระอักเลือดออกมาเช่นกัน แต่เขากลับไม่ยอมปล่อยมือ "ถ้าเธอจะตาย... ฉันนี่แหละที่จะเป็นคนลากเธอกลับมาจากยมโลกเอง!" สารวัตรปราบคำรามลั่น แววตาเด็ดเดี่ยวไม่แพ้กัน ระบบในหัวของรินทร์เงียบงันไปชั่วขณะ ก่อนที่หน้าต่างแจ้งเตือนสีทองอร่ามที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนจะเด้งขึ้นมาขวางกั้นสายตา พร้อมกับเสียงระฆังดังกังวานลึกลับ [ปลดล็อกเงื่อนไขลับระดับ SSS: "พันธะโลหิตนิรันดร์"] [ระบบกำลังทำการเชื่อมต่อวิญญาณของเป้าหมายที่สองเข้าสู่ระบบสืบคดี...] [คำถามจากผู้ดูแลระบบนิรันดร์: คุณยินดีจะแลกวิญญาณครึ่งหนึ่งเพื่อรับ "ความช่วยเหลือจากคนตาย" หรือไม่?] ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาและก้าวผ่านความมืดมิดไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!