รอยจูบตีตรา

เอกสารบัญชีนับร้อยหน้าถูกปัดร่วงลงพื้นกระจายเกลื่อน กลายเป็นเศษกระดาษไร้ค่าในสายตาของคนที่ยืนค้ำหัวอยู่เหนือโต๊ะทำงาน "คุณกล้ามากนะ รสา" น้ำเสียงต่ำทุบทำลายความเงียบในห้องทำงานส่วนตัวของคานธี เวลสคอฟ มันไม่ใช่แค่ความโกรธ แต่มันคือเสียงคำรามของราชสีห์ที่ถูกลูบคม ดวงตาคมกริบสีสนิมเหล็กคู่นั้นดุดันและร้อนแรงราวกับมีไฟบรรดาลกัลป์แผดเผาอยู่ภายใน ผู้ชายคนนี้ไม่เคยรู้จักคำว่าปรานี ยิ่งกับคนที่กล้าท้าทายอำนาจมืดของเขาอย่างเธอด้วยแล้ว รสาก็ยิ่งกลายเป็นเหยื่อที่เขาอยากจะขย้ำให้แหลกคากรงเล็บ รสาเชิดหน้าขึ้น แม้หัวใจดวงน้อยจะเต้นรัวระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ความเยือกเย็นที่เธอใช้เป็นเกราะกำบังมาตลอดเริ่มสั่นคลอนเมื่อร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดทีละก้าว แรงกดดันจากตัวตนดิบเถื่อนและทรงอิทธิพลของเขาแผ่ซ่านจนอากาศรอบตัวแทบจะหมดสิ้น "ฉันทำตามหน้าที่ของผู้ตรวจสอบบัญชีค่ะ คุณคานธี" เธอกัดฟันตอบ เสียงสั่นเล็กน้อยแต่พยายามบังคับให้มั่นคงที่สุด "ตัวเลขในคาสิโนของคุณมีความผิดปกติ และฉันมีสิทธิ์ที่จะตรวจสอบมันให้กระจ่าง ไม่ว่าคุณจะใช้อำนาจมืดกดหัวใครไว้ก็ตาม" *เพียะ!* ไม่ใช่เสียงฝ่ามือกระทบแก้ม แต่เป็นฝ่ามือหนาที่กระแทกลงบนขอบโต๊ะทำงานเสียงดังสนั่น กั้นขวางทางหนีของเธอไว้ทั้งหมด รสาผถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้องเย็นเยียบ ไร้ทางหนี ร่างสูงใหญ่ก้าวตามมาปิดตายพื้นที่ทุกตารางนิ้ว กลิ่นกายบุรุษเพศที่ผสมผสานกลิ่นบุหรี่ราคาแพงและน้ำหอมกลิ่นไม้เข้มข้นโชยเข้าปะทะนาสิกจนเธอแทบหายใจไม่ออก "หน้าที่?" คานธีแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มหยันปรากฏบนริมฝีปากได้รูปที่เต็มไปด้วยความดุดัน มือหนาเอื้อมมาบีบคางสลักเสลาของเธอไว้ด้วยแรงอารมณ์ที่ควบคุมแทบไม่อยู่ นิ้วแกร่งกดเน้นลงบนเนื้อนุ่มจนเธอต้องนิหน้าด้วยความเจ็บปวด "เธอคิดว่าเข้ามาเล่นเกมกับฉันแล้วจะเดินออกไปมือสะอาดได้งั้นเหรอ รสา... เธอมันก็แค่ลูกไก่ในกำมือฉัน อยากจะบีบก็ตาย อยากจะคลายก็รอด" "ปล่อยนะ!" รสาใช้มือทั้งสองข้างทุบลงบนอกแกร่งที่แน่นไปด้วยมัดกล้าม แรงปะทะของเธอดูราวกับมดปลวกเมื่อเทียบกับกำแพงมนุษย์ตรงหน้า ยิ่งเธอขัดขืน แววตากระหายการครอบครองของมาเฟียหนุ่มก็ยิ่งลุกโชนมากขึ้นเท่านั้น คานธีไม่เพียงแต่ไม่ปล่อย แต่เขากลับใชมืออีกข้างรวบข้อมือบางทั้งสองข้างของเธอขึ้นเหนือศีรษะตรึงไว้ด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย แรงดึงดูดอันตรายระหว่างพวกเขารุนแรงเสียจนเส้นเลือดที่ขมับของชายหนุ่มปูดโปน ความอดทนที่เขาสะสมมาตลอดหลายวันที่เธอทำตัวแข็งกระด้างใส่ พังทลายลงในวินาทีนี้ "ดื้อด้านนัก..." เสียงกระซิบพร่าต่ำเล็ดลอดไรฟัน ก่อนที่ริมฝีปากร้อนจัดจะทาบทับลงมาอย่างไร้ความปรานี! มันไม่ใช่จูบแห่งความอ่อนหวาน แต่มันคือการจูบลงทัณฑ์ รสชาติของความดิบเถื่อนและแรงปรารถนาอันป่าเถื่อนถูกถ่ายทอดผ่านเรียวปากที่บดขยี้ลงมาอย่างไร้ความปรานี รสาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ สมองขาวโพลนไปหมดเมื่อเรียวปากของเธอถูกรุกรานอย่างไร้การตั้งตัว ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาผสมผสานกับรสชาติหวานปนขมของแอลกอฮอล์ทำให้เธอแทบละลาย เธอพยายามเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อขัดขืน แต่มีหรือที่แรงอันน้อยนิดจะสู้แรงของเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพลได้ คานธีขบเม้มริมฝีปากล่างของเธอด้วยความหมั่นเขี้ยว จนรสชาติเค็มปร่าของเลือดฝาดจางๆ แผ่ซ่านทั่วโพรงปาก ความเจ็บแปลบทำให้เธอเผลอเผยอริมฝีปากออกด้วยความตกใจ และนั่นคือโอกาสที่ลิ้นร้อนซุกซนจะรุกล้ำเข้ามาตักตวงความหวานล้ำอย่างเอาแต่ใจ สัมผัสวาบหวามที่ดุดันและเร่าร้อนทำให้ร่างกายของรสาอ่อนปวกเปียกไปหมด ขาสองข้างแทบจะพยุงน้ำหนักตัวเองไม่ไหว ความโกรธขึงในคราแรกแปรเปลี่ยนเป็นความสั่นสะท้านที่วิ่งพล่านไปตามกระแสเลือด สัมผัสจากมือแกร่งที่เลื่อนลงมาโอบกระชับเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวแนบแน่น ทำให้เธอรับรู้ได้ถึงแผงอกร้อนระอุที่แนบชิดจนแทบหลอมละลายรวมกัน มือหนาข้างที่เคยตรึงข้อมือเธอไว้ เปลี่ยนมาสอดเข้ากลุ่มผมสลวย บังคับองคาพยพให้แหงเงยรับรสจูบที่ลึกซึ้งและป่าเถื่อนยิ่งขึ้น คานธีระบายความกระหายใคร่รู้ลงบนเรียวปากนุ่มนวลอย่างเอาแต่ใจ ลมหายใจหอบกระชั้นของทั้งสองผสานเป็นหนึ่งเดียวในความเงียบงันของห้องทำงาน ความตึงเครียดจากเรื่องบัญชีมืดมลายหายไป เหลือเพียงไฟสวาทที่กำลังแผดเผาทั้งคู่อย่างไร้ทางหนี เนิ่นนาน... กว่าที่คานธีจะยอมผละริมฝีปากออกอย่างอาลัยอาวรณ์ ดวงตาคมกริบจ้องมองใบหน้าหวานที่ตอนนี้แดงก่ำ ริมฝีปากบวมเจ่อและเปียกชื้นจากการรุกราน หน้าอกอิ่มกระกระแทกขึ้นลงตามจังหวะหายใจหอบถี่ รسากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สายตาที่มองเขาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและแรงอารมณ์ที่เธอก็เกลียดตัวเองเหลือเกินที่เธอดันเผลอคล้อยตาม นิ้วเรียวของมาเฟียหนุ่มเกลี่ยไล้บนริมฝีปากบวมเจ่อของเธอเบาๆ สัมผัสนั้นแฝงความเย้ายวนอันตรายและคำประกาศิตที่ไม่มีวันเปลี่ยน "จำรสชาตินี้เอาไว้ รสา..." คานธีโน้มใบกระซิบชิดใบหูเล็ก เสียงทุบต่ำพร่าระคายหูแต่ทรงพลังจนขนลุกซู่ "นี่คือตราประทับว่าเธอเป็นของใคร... และต่อให้เธอพยายามขุดคุ้ยความลับสรกปรกแค่ไหน สุดท้ายเธอก็จะต้องซุกตัวอยู่ใต้ร่างฉันแบบนี้ทุกคืน" รสาเม้มปากแน่น หัวใจเต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ทั้งโกรธเกลียดความเผด็จการของเขา และเกลียดตัวเองที่หัวใจเจ้ากรรมดันสั่นไหวให้กับสัมผัสดิบเถื่อนนั้น แต่ก่อนที่เธอจะได้ตอบโต้คำพูดหยามเกียรติ เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดๆ กันอย่างไม่มีมารยาท ตามด้วยเสียงบิดลูกบิดประตูที่ถูกผลักเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต! ร่างสูงโปรดของใครบางคนก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก ดวงตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองสภาพที่แนบชิดกันของคานธีและรสาด้วยความสนใจระคนขบขัน "อุップ... ดูเหมือนฉันจะมาขัดจังหวะเวลาส่วนตัวของเจ้าพ่อคาสิโนกับผู้ตรวจสอบบัญชีคนเก่งเข้าสินะ คานธี" เสียงทุ้มกวนประสาทของ **ดอนัลด์** ศัตรูคู่อาฆาตดังขึ้น พร้อมกับลูกน้องนับสิบคนที่ยืนปิดล้อมทางเข้าออกไว้ทั้งหมดในพริบตาเดียว! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งสู่ห้วงเสน่หาอันตรายนี้ด้วยกันนะคะ