หมากกระดานสุดท้ายกับคนตายที่หวนคืน•ตอนที่ 11

กลลวงในเทศกาลโคมไฟ

ผลงานโดย มนตรากรรมสะท้อน
"หากพวกท่านยังก้าวเข้ามาใกล้กว่านี้ เกรงว่าแสงเพลิงจากโคมลอยดวงนี้... อาจแผดเผาหลักฐานชิ้นสำคัญให้กลายเป็นจุลไปเสียก่อนนะคะ" สุ้มเสียงหวานใสแต่เย็นเยียบราวน้ำค้างแข็งกลางฤดูเหมันต์ของหลี่ฟางเซียน ดังแทรกเสียงดนตรีบรรเลงเฉลิมฉลองในเทศกาลโคมไฟหลวงอย่างจงใจ ร่างระหงในชุดผ้าไหมปักดิ้นทองลายหงส์เหิน ยืนสง่านิ่งอยู่ริมระเบียงตำหนักแปดเหลี่ยม เบื้องล่างคือฝูงชนและเหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่กำลังแห่แหนชมความงามของมหรสพ แต่เบื้องหลังม่านไหมโปร่งบางแห่งนี้ กลับเป็นเวทีประลองคมดาบแห่งเล่ห์กลที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ คุณหนูใหญ่สกุลจ้าว ชายตาขวาตึงเครียด นางขยับพัดปักลายดอกโบตั๋นในมือถี่กระชั้นเพื่อปิดบังความร้อนรน "หลี่ฟางเซียน เจ้าอย่าได้บังอาจกล่าววาจาเพ้อเจ้อ! ที่นี่คือเขตพระฐาน งานเทศกาลหลวง เจ้ามีสิทธิ์อันใดมากล่าวหาว่าพวกเราซุกซ่อนสิ่งใดไว้!" ฟางเซียนแย้มยิ้ม มุมปากยกขึ้นเป็นเส้นโค้งที่งดงามทว่าไร้ความอบอุ่น ดวงตาคู่คมกวาดมองสตรีตรงหน้าและบรรดาคุณหญิงผู้สมรู้ร่วมคิดที่เริ่มมีเหงื่อกาฬผุดซึมตามไรผม นางไม่รีบร้อนโต้ตอบ ปล่อยให้ความเงียบงันกดดันให้อีกฝ่ายหายใจติดขัด เป็นจิตวิทยาขั้นต่ำที่นางร่ำเรียนมาจากความตายอันแสนเจ็บปวดในชาติภพก่อน ในวังหลังแห่งนี้ ความกลัวที่ก่อตัวขึ้นในใจเหยื่อ มักจะน่ากลัวกว่าคมกระบี่นับร้อยเล่มเสมอ "สิทธิ์อันใดหรือคะ..." ฟางเซียนทวนคำ ชายกระโปรงยาวลากพื้นขยับเข้าหาอีกฝ่ายอย่างเชื่องช้า ราวกับพญานาคราชที่กำลังเลื้อยวนรอบเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย "สิทธิ์จากสมุดบัญชีลับที่ท่านพ่อของท่านแอบลักลอบส่งส่วยให้กองกำลังนอกด่านอย่างไรเล่าคะ... หรือว่าท่านอยากจะให้หม่อมฉันประกาศให้สนั่นลานพิธีตอนนี้เลยดี ว่าตระกูลจ้าวของท่านกำลังเตรียมการสิ่งใดอยู่เบื้องหลังพระเนตรพระกรรณของฝ่าบาท" คำพูดนั้นราวกับสายฟ้าฟาดกลางฤดูร้อน ร่างของคุณหนูจ้าวเซถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ใบหน้าที่เคยเชิดชูบัดนี้ซีดเผือดไร้สีเลือด นางหันไปสบตากับมารดาและบรรดาสหายที่ตัวสั่นเทิบทันที ธาตุแท้แห่งความตื่นตระหนกถูกกระชากออกมาประจานต่อหน้าแสงเทียนวับแวม ในมุมมืดของระเบียงอีกด้านหนึ่ง ซึ่งถูกบดบังด้วยเงาไม้หลิวโบราณ ร่างสูงสง่าในชุดคลุมสีดำสนิทของอ๋องเฉินจวินยืนกอดอกนิ่งสนิท ดวงเนตรคมกริบดั่งพญาอินทรีทอดมองการกระทำของสตรีตรงหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งความทึ่งระคนลุ่มหลง บุรุษผู้กุมอำนาจกองทัพพยัคฆ์ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม ยามนี้กลับยอมเป็นเพียงเงาปกป้อง เพื่อให้ดอกไม้พิสดารดอกนี้ได้เบ่งบานและกรีดกรายกรงเล็บใส่ศัตรูอย่างเต็มที่ เฉินจวินยกจอกสุชาขึ้นจิบช้าๆ สายตาไม่เคยละไปจากแผ่นหลังบางนั้นเลย นางไม่ได้ใช้กำลังแม้แต่น้อย แต่กลับสามารถบีคั้นให้ตระกูลจ้าวที่เคยหยิ่งผยอง คุกเข่าลงด้วยความหวาดกลัวต่อความจริงที่นางกำไว้ในกำมือ ช่างเป็นความงามที่อันตราย... และเย้ายวนใจเสียเหลือเกิน "เจ้า... เจ้าต้องการอะไรกันแน่ ฟางเซียน!" ในที่สุด คุณหนูจ้าวก็ทานทนต่อแรงกดดันไม่ไหว นางทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นพรมปักลาย เสียงกระซิบสั่นเครือเต็มไปด้วยความยอมจำนน "ทรัพย์สินเงินทอง หรือตำแหน่งสนมขั้นสูง เจ้าเอ่ยมาได้ทั้งสิ้น ขอเพียงแค่ทำลายสมุดบัญชีเล่มนั้นทิ้งเสีย!" ฟางเซียนก้มลงมองสตรีที่เคยเหยียบย่ำนางในชาติก่อนด้วยสายตาเวทนาเจือความสมเพช นางย่อกายลงเล็กน้อยเพื่อให้ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกัน ปลายเล็บเรียวยาวแตะที่คางของคุณหนูจ้าวเบาๆ บังคับให้อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมารับรู้ถึงความพ่ายแพ้ที่แท้จริง "ตำแหน่งสนมหรือคะ? ของต่ำต้อยเช่นนั้น... ท่านเก็บไว้ประดับโลงศพของตระกูลท่านเถิดค่ะ" ฟางเซียนกระซิบเสียงแผ่วเบา ทว่าเฉียบคมดั่งมีดโกน "สิ่งที่ฉันต้องการ ไม่ใช่การต่อรอง... แต่เป็นการทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกท่านเคยพรากไปจากฉันต่างหากล่ะคะ" ทันใดนั้นเอง เสียงกลองชัยในงานเทศกาลก็ดังสนั่นขึ้นกลบเสียงรอบด้าน พร้อมกับประทัดชุดใหญ่ที่ถูกจุดขึ้นบนท้องฟ้า แสงสีสว่างวาบสะท้อนใบหน้าของฟางเซียนที่กำลังแย้มรอยยิ้มอันงดงามราวกับภูตผีจำแลง ทว่า ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังถึงจุดไคลแม็กซ์ เสียงฝีเท้าหนักแน่นนับร้อยนายก็บุกรุกเข้ามาล้อมรอบตำหนักแปดเหลี่ยมแห่งนี้ไว้ทั้งหมด พร้อมกับราชأงครักษ์เสื้อแพรที่ก้าวเข้ามาคุกเข่าลงเบื้องหน้าฟางเซียนและเฉินจวิน "ทูลท่านอ๋อง ทูลคุณหนูหลี่... พบศพใต้เท้าจ้าว ถูกฆ่าปาดคอตายอย่างอนาถอยู่ภายในห้องหนังสือหลวง และสิ่งนี้... คือตราประทับหยกที่ตกอยู่ในที่เกิดเหตุพ่ะย่ะค่ะ!" องค์รักษ์หนุ่มยื่นห่อผ้าเปื้อนเลือดขึ้นมา แสงไฟจากโคมลอยส่องกระทบตราประทับประจำตัวของ "อ๋องเฉินจวิน" ที่นอนเด่นเป็นสง่าอยู่บนผืนผ้าสีขาวโพลน! รอยยิ้มบนริมฝีปากของฟางเซียนแข็งค้างในทันที นางหันขวับไปสบตากับเฉินจวินที่ยังคงยืนนิ่งสนิทในความมืด ดวงตาคมกริบของเขามืดมนไร้ก้นบึ้ง... และก่อนที่ใครจะทันได้ตั้งตัว ประตูตำหนักก็ถูกกระชากเปิดออก พร้อมกับราชโองการฉุกเฉินจากพระเนตรของจักรพรรดิที่ประกาศก้องด้วยเสียงอันดัง "อ๋องเฉินจวิน และหลี่ฟางเซียน... มีพระบรมราชโองการให้จับกุมตัวข้อหากบฏร่วมมือกับฆาตกรปลิดชีพใต้เท้าจ้าว ณ บัดนี้!" ขอขอบพระคุณท่านรี้ดทุกท่านที่ร่วมเดินทางในหมากกระดานนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ
สารจากนักเขียน (มนตรากรรมสะท้อน)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง หมากกระดานสุดท้ายกับคนตายที่หวนคืน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%