กลิ่นธูปเทียนอบอวลที่ยังไม่จางหายจากพิธีกรรมปัดรังควานเมื่อตอนหัวค่ำ ผสมผสานเข้ากับกลิ่นอับชื้นของห้องเช่าราคาประหยัด กลายเป็นบรรยากาศที่ชวนให้ ฌาน รู้สึกหงุดหงิดจนแทบอยากจะกวาดทุกอย่างลงถังขยะ ทายาทตระกูลหมอผีสาวเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง มือเรียวที่ยังคงกุมกำปั้นหลวม ๆ ด้วยความคับแค้นใจจากเหตุการณ์ตบะแตกเมื่อครู่ ค่อย ๆ คลายออกช้า ๆ เมื่อสัมผัสได้ถึงความเย็นเยือกที่เคลื่อนตัวเข้ามาใกล้จนขนอ่อนทั่วร่างลุกชัน
“แหม... หน้าบึ้งเป็นตูดหม้อแบบนั้น ระวังริ้วรอยก่อนวัยนะคะคุณหมอผีขา”
เสียงหวานใสที่เจือแววเย้าแหย่ดังขึ้นข้างหู ทั้งที่ในห้องนี้ควรจะมีแค่เธอนั่งอยู่ตามลำพัง ฌานสะดุ้งเฮือกเล็กน้อยแต่รemind ตัวเองให้คงสีหน้าเรียบเฉยไว้ได้ทันท่วงที ดวงตากลมโตตวัดมองไปยังมุมห้องทันที ร่างโปร่งแสงของหญิงสาวในชุดเดรสวินเทจสีครีมกำลังลอยเคว้งคว้างอยู่เหนือโซฟาเก่า ๆ ริมหน้าต่าง ใบหน้ารูปไข่นั้นประดับด้วยรอยยิ้มพริ้มเพรา ดวงตาคู่สวยพราวระยับราวกับเด็กสาวที่เพิ่งแกล้งเพื่อนสนิทสำเร็จ
“ถ้าวิญญาณเร่ร่อนแถวนี้ยังไม่หุบปาก ฉันจะเอาผงปูนอาคมสาดใส่ให้วิญญาณสลายกลายเป็นฝุ่นผงซะเดี๋ยวนี้แหละ” ฌานสวนกลับทันควัน น้ำเสียงเรียบสนิทแต่เต็มไปด้วยรังสีอำมหิตที่พร้อมแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางหน้า
รินหัวเราะคิกคัก เสียงหัวเราะของผีสาวดังระรื่นหูจนน่าหมั่นไส้ ร่างโปร่งแสงเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ขึ้นอย่างรวดเร็ว ชนิดที่เรียกว่าระยะประชิดจนฌานต้องเอนตัวหนีตามสัญชาตญาณ กลิ่นหอมจาง ๆ คล้ายดอกไม้ป่าลอยแตะจมูก ทั้งที่มันไม่ควรจะเป็นกลิ่นที่พบได้ในวิญญาณเร่ร่อนทั่วไป
“อุ๊ย น่ากลัวจังค่ะ ปากเก่งเสียด้วย... แต่เอ๊ะ ตะกี้ใครนะที่นั่งตัวสั่นทำพิธีไล่ผีไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาเลย แถมพลังอาคมยังกระพรุ่งกระเพร็งจนฉันเกือบหลับสบายอยู่แล้วเชียว” รินเอียงคอพูดด้วยท่าทางกวนประสาท ดวงตากลมโตกระพริบปริบ ๆ อย่างไร้เดียงสา แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์
“นั่นมันอุบัติเหตุทางเทคนิค!” ฌานเถียงเสียงแข็ง ใบหน้าเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความโกรธปนอับอาย เธอยกนิ้วชี้หน้าอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัว แม้ในใจจะรู้ดีว่าพลังตระกูลของเธอตอนนี้มันเสื่อมถอยลงไปมากแค่ไหน “แล้วอีกอย่าง ห้องนี้ฉันจ่ายค่าเช่า! เธอต่างหากที่เป็นแขกไม่ได้รับเชิญ ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ!”
“เจ้าของห้องเหรอคะ? แปลกจัง ฉันอยู่มาก่อนที่คุณจะหิ้วกระเป๋าเข้ามาตั้งสามวันแน่ะ แถมที่นี่ก็ไม่มีใครมองเห็นฉัน นอกจากคุณ...” รินจงใจลากเสียงยาวอย่างยั่วเย้า ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยขณะสำรวจใบหน้าบึ้งตึงของอีกฝ่าย “หรือว่า... ที่คุณยอมให้ฉันอยู่ห้องข้าง ๆ (ที่ทะลุกำแพงมาได้เนี่ย) เพราะแอบติดใจความสวยของผีสาวตนนี้เข้าแล้วคะ?”
“หลงตัวเอง!” ฌานกัดฟันกรอด หัวใจเจ้ากรรมดันเต้นผิดจังหวะขึ้นมาวูบหนึ่งเมื่อถูกรุกประชิดด้วยสายตาคู่คณานั้น เธอยกมือขึ้นกอดอกเพื่อสร้างกำแพงป้องกันตัวเอง “ผีความจำเสื่อมอย่างเธอเนี่ยนะจะสวย สภาพเหมือนคนตกน้ำตายมากกว่ามั้ง หน้าซีดเป็นไก่ต้ม”
“อูaย แรงมากค่ะ!” รินทำท่าเอามือกุมอกราวกับเจ็บปวดเสีย ฌานนักหนา แต่รอยยิ้มบนริมฝีปากบางเฉียบกลับกว้างขึ้นเรื่อย ๆ “ปากร้ายแบบนี้... สงสัยต้องโดนทำโทษสักหน่อยแล้วมั้งคะคุณหมอผี”
สิ้นเสียง รินก็พุ่งเข้ามาประชิดตัวด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไป ฌานผลุนผันจะหยิบยันต์ในกระเป๋าเสื้อ แต่ช้าไปเสียแล้ว ความเย็นเยือกจากร่างไร้วิญญาณแผ่ซ่านเข้ามาจนผิวเนื้อสัมผัสได้ถึงความหนบหนับของบรรยากาศรอบตัว ร่างโปร่งแสงโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลมหายใจที่ไม่มีอยู่จริงเป่ารดข้างแก้มเนียนจนฌานต้องกลั้นหายใจ
ดวงตาสองคู่ประสานกันในระยะประชิด ฌานเบิกตากว้างด้วยความตกใจระคนตื่นตระหนก ระยะห่างระหว่างพวกเธอมีเพียงแค่คืบเดียวเท่านั้น กลิ่นอายลึกลับบางอย่างดึงดูดพวกเธอเข้าหากันอย่างไม่น่าเชื่อ ร่างของหมอผีสาวถูกดันจนแผ่นหลังชิดติดพนักพิงเก้าอี้ ขยับไปไหนไม่ได้ราวกับถูกตรึงไว้ด้วยมนต์สะกด
“ปล่อยนะ...” ฌานกระซิบเสียงแผ่ว ความมั่นใจและวาจาเชือดเฉือนเมื่อครู่หายวับไปกับตา เหลือเพียงหัวใจที่เต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก เมื่อเรียวปากสวยของผีสาวขยับเข้ามาใกล้ริมฝีปากเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ จนเกือบจะแนบชิด
“ถ้าไม่ปล่อย... คุณจะทำไมคะ?” รินกระซิบชิดริมฝีปาก น้ำเสียงทุ้มนุ่มเจือแววท้าทายที่ทำเอาสติของทายาทหมอผีสาวกระเจิดกระเจิง
*ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!*
เสียงเคาะประตูดังสนั่นหวั่นไหวผ่ากลางบรรยากาศชวนใจเต้นระทึก ทำเอาทั้งสองสะดุ้งสุดตัว รินถอยร่นกลับไปลอยเคว้งกลางอากาศตามเดิมในเสี้ยววินาที ขณะที่ฌานหอบหายใจถี่กระชั้น ใบหน้าแดงก่ำด้วยความตื่นตระหนกและอารมณ์ที่ยังค้างคา
“คุณฌานครับ! เปิดประตูให้ผมหน่อยครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!” เสียงตะโกนโถมเข้ามาจากชายหนุ่มผู้ดูแลหอพักที่ฟังดูร้อนรนจนผิดปกติ พร้อมกับเสียงบิดลูกบิดประตูที่ดังขึ้นตามมาติด ๆ ทั้งที่มันควรจะล็อกไว้!
ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความสัมพันธ์สุดป่วนชวนใจเต้นคู่นี้ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้านะคะ!
ทายาทตระกูลหมอผีกับผีสาวห้องข้างๆ•ตอนที่ 2
การปะทะครั้งแรก
ผลงานโดย บลัดดี้แมรี่
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (บลัดดี้แมรี่)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ทายาทตระกูลหมอผีกับผีสาวห้องข้างๆ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!