การเปิดเผยตัวตนต่อหน้าสาธารณชน

“หลักฐานชิ้นสุดท้ายถูกอัปโหลดขึ้นเซิร์ฟเวอร์หลักแล้วค่ะลิซ่า อีกสามนาที... ทั้งโลกจะได้รับรู้ว่าสมาคมกิลด์ที่พวกเขากราบไหว้ แท้จริงแล้วคือรังของปลวกที่กัดกินเลือดเนื้อของเหล่าฮันเตอร์มานานแค่ไหน” เสียงของเรย์ผ่านหูฟังขนาดจิ๋วฟังดูเรียบเฉย แต่แฝงไปด้วยความตื่นเต้นที่ควบคุมไม่ได้ ลิซ่ากวาดสายตามองฝูงชนมหาศาลเบื้องล่างเวทีใหญ่กลางจัตุรัสฮันเตอร์ แสงแฟลชจากกล้องนับร้อยตัวสาดส่องเข้ามาจนแสบตา ทว่าหญิงสาวกลับยืนนิ่งสงบดุจรูปปั้นหินอ่อน ความเย็นเยียบในดวงตาของเธอไม่ได้มาจากความกลัว แต่มาจากความสมเพช บนจอโปรเจกเตอร์ยักษ์ด้านหลังเธอยังคงฉายภาพกราฟิกประกาศงานแถลงข่าวทั่วไป แต่ลิซ่ารู้ดีว่าภายในเสี้ยววินาทีต่อจากนี้ มันจะเปลี่ยนเป็นนรกขุมที่ใหญ่ที่สุดของสมาคมกิลด์หลัก “คุณแน่ใจนะว่าไม่ต้องการให้ผมส่งหน่วยรักษาความปลอดภัยไปคุ้มกัน?” เรย์ถามย้ำ ลิซ่าเหยียดยิ้มที่มุมปาก เธอกระชับถุงมือหนังที่ซ่อนการ์ด 'เลเยอร์ป้องกันระดับ S' เอาไว้แน่น “ถ้าฉันต้องการคนคุ้มกัน ฉันคงไม่มายืนอยู่ตรงนี้คนเดียวหรอกค่ะเรย์ คนพวกนั้นไม่ได้กลัวอาวุธหรอก พวกเขากลัว ‘ความจริง’ ที่จะทำให้พวกเขาเสียอำนาจต่างหาก และฉันนี่แหละ... จะเป็นคนฉีกหน้ากากพวกนั้นให้ขาดวิ่นเอง” เธอขยับไมโครโฟนเล็กน้อย เสียงสะท้อนดังก้องไปทั่วลานกว้าง บรรยากาศที่เคยอึกทึกจากเสียงซุบซิบพลันเงียบกริบราวกับถูกกดปุ่มหยุดเวลา ลิซ่ากวาดสายตามองไปยังกลุ่มตัวแทนกิลด์ที่นั่งแถวหน้าสุด ใบหน้าของประธานสมาคมที่เคยดูภูมิฐานบัดนี้เริ่มมีเหงื่อผุดพรายบนขมับ “สวัสดีค่ะทุกท่าน” ลิซ่าเริ่มต้น น้ำเสียงของเธอราบเรียบแต่ทรงพลัง “ฉันชื่อลิซ่า... หรือที่หลายคนรู้จักในนามการ์ดมาสเตอร์ วันนี้ฉันไม่ได้มาเพื่อขอความช่วยเหลือ หรือมาเพื่อเจรจาต่อรอง ฉันมาที่นี่เพื่อนำ ‘ของขวัญ’ ชิ้นใหญ่มามอบให้แก่ประชาชนที่ถูกพวกท่านหลอกใช้มาตลอดทศวรรษ” “นังเด็กนี่มันเพ้อเจ้ออะไร!” เสียงตะโกนจากฝั่งตัวแทนสมาคมดังขึ้น “ไล่มันลงจากเวทีเดี๋ยวนี้! สมาคมไม่มีเวลามาฟังเรื่องไร้สาระของพวกฮันเตอร์อิสระหรอกนะ!” ลิซ่าไม่ได้โกรธ เธอเพียงแค่หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่เย็นเยียบจนคนฟังรู้สึกเสียวสันหลัง “เพ้อเจ้อเหรอคะ? งั้นลองดูบนจอข้างหลังคุณดูสิคะ ว่าไฟล์ลับที่เพิ่งถูกปลดล็อกเมื่อห้าวินาทีที่แล้ว... มันคือเรื่องเพ้อเจ้อ หรือเป็น ‘ใบแจ้งตาย’ ของพวกคุณกันแน่” ทันใดนั้น หน้าจอยักษ์เปลี่ยนภาพไปอย่างรวดเร็ว กราฟการเงินที่เชื่อมโยงกับตลาดมืด ข้อมูลการทดลองมนุษย์ในดันเจี้ยนลับ และรายชื่อฮันเตอร์ที่ถูกทอดทิ้งให้ตายเพื่อปิดปากหลักฐานสำคัญถูกเปิดเผยออกมาเป็นฉากๆ เสียงฮือฮาจากฝูงชนดังขึ้นเหมือนคลื่นยักษ์ที่กำลังซัดสาดเข้าฝั่ง ลิซ่าก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แววตาของเธอแข็งกร้าว “สมาคมกิลด์หลักไม่ได้สร้างฮันเตอร์เพื่อปกป้องโลก แต่พวกเขาสร้างฮันเตอร์เพื่อเป็น ‘ทรัพยากร’ ที่ใช้แล้วทิ้ง การ์ดพลังระดับสูงที่พวกคุณอ้างว่าหายาก พวกเขากักตุนไว้แบ่งกันเองในกลุ่มชนชั้นนำ แล้วส่งเศษเดนไปให้พวกเราตายในดันเจี้ยนแรงค์ต่ำเพื่อขัดเกลาพลังงานให้พวกเขาได้รับผลประโยชน์สูงสุด... นี่คือสิ่งที่พวกคุณเรียกว่าความยุติธรรมงั้นเหรอคะ?” “หยุดเดี๋ยวนี้!” ประธานสมาคมลุกพรวดขึ้นชี้หน้าเธอ “ฆ่ามัน! ใครก็ได้จัดการมันเดี๋ยวนี้!” กลุ่มฮันเตอร์ส่วนตัวในชุดดำพุ่งตัวขึ้นมาบนเวทีด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ พวกเขาชักอาวุธออกมาพร้อมหมายเอาชีวิต ลิซ่าไม่แม้แต่จะขยับตัว เธอหยิบการ์ดใบหนึ่งออกมาจากช่องว่างมิติอย่างใจเย็น การ์ดใบนั้นเรืองแสงสีฟ้าคราม สลักลวดลายซับซ้อนที่ดูคล้ายกับกรงเล็บมังกร “ระบบ... เริ่มต้นใช้งานคอมโบ: ‘กรงขังแห่งความจริง’” สิ้นเสียงคำสั่งอากาศรอบตัวเวทีพลันบิดเบี้ยว ร่างของเหล่าฮันเตอร์ที่กำลังจะเข้าถึงตัวลิซ่าถูกตรึงค้างไว้กลางอากาศราวกับถูกแช่แข็ง พวกเขาส่งเสียงร้องด้วยความทรมานเมื่อถูกแรงกดดันมหาศาลบีบอัด ลิซ่าเดินผ่านร่างเหล่านั้นไปอย่างสง่างามราวกับเดินอยู่บนแคทวอล์ก เธอหยุดลงตรงหน้าประธานสมาคมที่กำลังตัวสั่นเทา “อำนาจที่ได้มาจากการเหยียบย่ำผู้อื่น มันหอมหวานขนาดนั้นเลยเหรอคะ?” ลิซ่าถามเบาๆ แต่มันกลับดังก้องในใจของผู้ฟังทุกคน ทว่า ในวินาทีที่ลิซ่ากำลังจะประกาศชื่อผู้บงการที่อยู่เหนือกว่าประธานสมาคม ชายในชุดสูทสีเทาที่นั่งเงียบเชียบในแถวหลังสุดก็ลุกขึ้น เขาตบมือช้าๆ เสียงปรบมือของเขาดังบาดลึกเข้าในโสตประสาท ลิซ่าชะงัก เธอรู้จักชายคนนี้... เขาคือคนเดียวกับที่ปรากฏในความทรงจำที่เลวร้ายที่สุดในอดีตของเธอ “แสดงได้ดีมากครับ คุณลิซ่า” ชายผู้นั้นกล่าวด้วยรอยยิ้มที่ไม่มีอยู่จริง “แต่คุณลืมไปอย่างหนึ่ง... สมาคมกิลด์น่ะเป็นแค่ตัวหมากตัวเล็กๆ บนกระดานที่ผมเป็นคนวางไว้ การแฉพวกนี้อาจจะพังกระดานได้... แต่คุณน่ะหรือจะรอดจากมือของผู้เล่นตัวจริง?” เขากดปุ่มบนรีโมทในมือ ทันใดนั้น การ์ดในมือของลิซ่าก็เกิดอาการรวนอย่างหนัก แสงสีฟ้าหม่นลงและเริ่มแตกร้าว ลิซ่าเบิกตากว้างเมื่อพบว่าพลังของเธอเริ่มถูกดูดกลืนโดยระบบที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน นี่ไม่ใช่แค่การเปิดเผยตัวตน แต่มันคือการเดินเข้าสู่กับดักที่ถูกวางไว้เพื่อกำจัดเธอโดยเฉพาะ... และสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือ ชายคนนั้นเดินตรงมาหาเธอพร้อมกับยื่นสิ่งที่ทำให้หัวใจของลิซ่าหยุดเต้น... รูปถ่ายของพ่อเธอที่ควรจะตายไปนานแล้ว การต่อสู้ครั้งนี้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ ค่ะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ - การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า