ความโกลาหลในวงการฮันเตอร์

“ถ้าพวกคุณกล้าพอจะขวางทางรถขนเสบียงที่ฉันจัดสรรให้ประชาชนในเขตล่มสลาย ก็เชิญลากปืนใหญ่มาจ่อหน้าฉันตอนนี้เลยค่ะ... อย่ามัวแต่ส่งสุนัขรับใช้มาเห่าหอนหน้ากิลด์ให้เสียเวลา” เสียงของลิซ่ากังวานผ่านลำโพงเวทมนตร์ กระจายไปทั่วจัตุรัสกลางเมืองหลวงที่คลาคล่ำไปด้วยผู้คน ฮันเตอร์สังกัดกิลด์ใหญ่หลายสิบคนยืนประจันหน้ากับเธอด้วยสีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น แต่มือที่กุมอาวุธกลับสั่นเทา เพราะเบื้องหลังของหญิงสาวในชุดโค้ทสีดำสนิท คือฝูงชนนับพันที่พร้อมจะปกป้องเธอด้วยชีวิต ลิซ่าขยับยิ้มมุมปาก—รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอบอุ่น แต่เต็มไปด้วยความเยือกเย็นดั่งน้ำแข็งขั้วโลก เธอนิ้วเรียวสวยกรีดผ่านอากาศเบาๆ การ์ดสีทองอร่ามใบหนึ่งปรากฏขึ้นระหว่างปลายนิ้ว ก่อนจะสลายกลายเป็นละอองแสงที่สร้างอาณาเขตป้องกันรอบตัวเธอไว้ “เรย์ สถานการณ์ทางฝั่งเซิร์ฟเวอร์กิลด์ใหญ่เป็นอย่างไรบ้างคะ?” เธอส่งกระแสจิตถามผ่านอุปกรณ์สื่อสารที่ซ่อนอยู่ในต่างหู “พวกมันกำลังคลั่งเลยครับลิซ่า” เสียงของเรย์ที่ปลายสายดูรื่นเริงอย่างปิดไม่มิด “ผมเพิ่งปล่อยหลักฐานการอมเงินกองทุนเยียวยาฮันเตอร์อิสระของกิลด์ ‘พันธมิตรเหล็ก’ ลงในกระดานข่าวสาธารณะ ตอนนี้โซเชียลมีเดียของฮันเตอร์แทบจะระเบิด ผู้คนเริ่มรวมตัวกันหน้าสำนักงานใหญ่แล้วครับ งานนี้กิลด์ใหญ่ได้ฉาวโฉ่ไปอีกนานแน่” ลิซ่ากวาดสายตามองกลุ่มฮันเตอร์ที่ลังเลอยู่ตรงหน้า เธอไม่ได้ใช้อาวุธ แต่ใช้ ‘ความจริง’ ที่คมกริบยิ่งกว่าใบมีด “พวกคุณทำงานให้คนกลุ่มนี้มานานแค่ไหนแล้วคะ? ได้รับเศษเงินที่พวกมันโยนให้ แล้วเอาชีวิตไปเสี่ยงในดันเจี้ยนระดับสูง ขณะที่พวกมันนั่งจิบไวน์ในห้องปรับอากาศ... เคยถามตัวเองไหมว่าถ้าวันนี้คนที่ตายไม่ใช่พวกคุณ แต่เป็นพี่น้องหรือครอบครัวของพวกคุณ พวกมันจะสนไหม?” คำพูดของเธอเหมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองเพลิง ความโกรธแค้นที่สะสมมานานของเหล่าฮันเตอร์อิสระปะทุขึ้น ฮันเตอร์ระดับบีคนหนึ่งที่เคยทำงานให้กิลด์ใหญ่ค่อยๆ ปลดตราสัญลักษณ์กิลด์ออกจากหน้าอกแล้วโยนลงพื้นอย่างแรง “ผมพอแล้ว! ผมจะไม่ยอมเป็นเบี้ยล่างให้พวกมันอีกต่อไป!” เสียงโห่ร้องสนับสนุนดังกระหึ่มขึ้นเรื่อยๆ ลิซ่าไม่ได้ดีใจจนออกนอกหน้า เธอรู้ดีว่านี่เป็นเพียงก้าวแรกของเกมกระดานที่ซับซ้อน เธอยังคงรักษาท่าทีสงบเยือกเย็น สายตาของเธอจับจ้องไปที่ชายในชุดสูทสีเทาที่ยืนเฝ้าสังเกตการณ์อยู่บนระเบียงตึกสูงฝั่งตรงข้าม นั่นคือรองหัวหน้ากิลด์ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเมือง “ดูเหมือนว่า ‘ราชา’ ของพวกมันจะเริ่มทนไม่ได้แล้วนะคะ” ลิซ่าพึมพำกับตัวเอง ในขณะที่ความโกลาหลเริ่มขยายตัวเป็นวงกว้าง ลิซ่าก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว แสงสีฟ้าหม่นวาบขึ้นใต้ฝ่าเท้าของเธอ—นั่นคือการ์ด 'จุดวาร์ปมิติ' ที่เธอแอบติดตั้งไว้ล่วงหน้า ทันใดนั้น เงาร่างสีดำลึกลับก็พุ่งทะลุผ่านมวลชนเข้ามาด้วยความเร็วสูง มันไม่ใช่ฮันเตอร์ธรรมดา แต่เป็น ‘หุ่นเชิดจักรกล’ ที่ถูกควบคุมด้วยพลังเวทมนตร์ระดับสูง เป้าหมายของมันไม่ใช่ใครที่ไหน แต่คือหัวใจของลิซ่า ลิซ่าไม่มีท่าทีตื่นตระหนก เธอสะบัดข้อมือ การ์ดใบที่สองปรากฏขึ้น ‘เกราะสะท้อนพลัง’ กางออกเป็นโล่โปร่งแสงรองรับการโจมตีอย่างจัง แรงปะทะทำให้พื้นถนนรอบตัวเธอแตกร้าวเป็นวงกว้าง แต่ลิซ่ากลับยืนหยัดมั่นคงราวกับหุบเขา “ของเล่นชิ้นใหม่ของกิลด์ใหญ่เหรอคะ? น่าผิดหวังจัง” ลิซ่าเหยียดหยาม ทันใดนั้นเอง เรย์ส่งสัญญาณเตือนภัยที่ดุเดือดที่สุดเท่าที่เคยมีมา “ลิซ่า! ถอยออกมา! ระบบป้องกันของกิลด์ใหญ่ไม่ได้ถูกเจาะเพื่อลบข้อมูล แต่มันกำลังถูก ‘รีเซ็ต’... พวกมันกำลังจะปล่อยสัตว์อสูรระดับหายนะที่กักขังไว้ในห้องใต้ดินออกมาเพื่อให้เมืองนี้พินาศ คุณต้องรีบไปหยุดมัน ไม่อย่างนั้นทุกคนที่อยู่ที่นี่จะตาย!” ลิซ่าเบิกตากว้างเล็กน้อย แผนการของพวกมันบ้าคลั่งกว่าที่เธอคาดคิดไว้มาก หากสัตว์อสูรหลุดออกมา ความโกลาหลจะกลายเป็นความวิปโยคในพริบตา แต่ก่อนที่เธอจะได้ขยับตัว เสียงปรบมือเย็นเยียบก็ดังขึ้นจากด้านหลังของกลุ่มฮันเตอร์ ชายร่างสูงในชุดคลุมสีขาวสนิท—คนที่เธอคิดว่าตายไปแล้วในเหตุการณ์หักหลังครั้งก่อน—เดินแทรกกลุ่มคนออกมา ใบหน้าของเขาครึ่งหนึ่งถูกปิดด้วยหน้ากากเหล็ก แต่ดวงตาที่จ้องมองมายังลิซ่านั้นเต็มไปด้วยความเกลียดชังที่แผดเผา “เจอกันอีกครั้งนะ... ลิซ่า หรือฉันควรเรียกว่า ‘ผู้เล่นที่ผิดพลาด’ ดีล่ะ?” เขายกมือขึ้น และเหนือศีรษะของทุกคนในจัตุรัส รอยแยกมิติกำลังขยายตัวออก พร้อมกับเสียงคำรามของบางสิ่งที่ควรจะหลับใหลอยู่ตลอดกาล! หวังว่าตอนที่ 36 นี้จะทำให้คุณผู้อ่านตื่นเต้นจนลุ้นไม่ติดนะคะ ขอบคุณทุกกำลังใจที่สนับสนุนลิซ่าเสมอมาค่ะ - การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า