การ์ด SSR ใบแรกในชีวิต

เศษเหล็กและฝุ่นปูนคละคลุ้งไปทั่วห้องเซฟเฮาส์ แรงอัดอากาศจากการระเบิดทำเอาหูของลิซ่าอื้ออึงไปชั่วขณะ แต่ดวงตาของเธอยังคงจดจ้องอยู่ที่หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าเบื้องหน้าด้วยความนิ่งสงบผิดมนุษย์ "เรย์! อีกกี่วินาทีที่ประตูชั้นสุดท้ายจะทานไหว?" ลิซ่าตะโกนถามขณะที่มือเรียวสวยรีบสับเปลี่ยนการ์ดในสำรับอย่างคล่องแคล่ว เสียงโลหะบิดเบี้ยวจากหน้าประตูเตือนให้รู้ว่าเวลาของเธอใกล้หมดลงทุกที เรย์ที่นั่งอยู่มุมห้อง มือรัวนิ้วลงบนคีย์บอร์ดเสมือนจนเป็นภาพติดตา เหงื่อเม็ดโตไหลซึมผ่านไรผม "สิบวินาที... ลิซ่า! กลอนแม่เหล็กไฟฟ้าถูกแฮกด้วยรหัสระดับมาสเตอร์ พวกมันไม่ใช่แค่ฮันเตอร์กระจอก แต่นี่คือทีมสังหารจาก 'กิลด์เงาสยบ' โดยตรง!" ลิซ่ากัดริมฝีปากเบาๆ พลางมองดูค่าความเหนื่อยล้าที่พุ่งสูงขึ้น เธอเหลือการ์ดในมือเพียงไม่กี่ใบ และถ้าสู้ด้วยกำลังเพียวๆ โอกาสรอดแทบจะเป็นศูนย์ ลมหายใจของเธอเริ่มถี่ขึ้น แต่สติสัมปชัญญะกลับชัดเจนยิ่งกว่าครั้งไหน "ถ้าจะตาย... ก็ต้องตายแบบมีชั้นเชิง" เธอพึมพำกับตัวเอง ลิซ่าตัดสินใจกดปุ่ม 'Gacha' ครั้งสุดท้ายของวัน ค่าความเชื่อมั่นในดวงชะตาที่เก็บสะสมมาตั้งแต่วันแรกถูกทุ่มลงไปในระบบจนหมดสิ้น วงล้อแห่งโชคลาภหมุนคว้างกลางอากาศ แสงสีทองสว่างวาบขัดกับสีแดงฉานของสัญญาณเตือนภัยที่กำลังกะพริบถี่ๆ *ติ๊ง!* หน้าจอแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาตรงหน้า ตัวอักษรสีทองอร่ามสลักเสลาด้วยลายเส้นที่งดงามราวกับงานศิลปะชั้นครู: **[SSR: เนตรแห่งสัจธรรม]** วินาทีนั้น ความวุ่นวายภายนอกดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ดวงตาของลิซ่าเปลี่ยนสีจากนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มเป็นสีทองสว่างไสวเหมือนดวงดาวที่กำลังลุกโชน ภาพตรงหน้าเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ประตูนิรภัยที่ดูแข็งแกร่งกลายเป็นแผนภาพโครงสร้างดิจิทัลที่เผยให้เห็น 'จุดอ่อน' สีแดงจางๆ ตรงรอยเชื่อมประสานที่เปราะบางที่สุด เธอไม่ได้ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว นิ้วเรียวดีดการ์ดใบนั้นออกไปพร้อมกับรอยยิ้มเยือกเย็น "จุดบอดที่ 42 องศา... พลังทำลายล้างแบบคูณสอง... เริ่มต้นการรีเซ็ต" พลังงานมหาศาลพุ่งออกจากร่างของลิซ่าผ่านการ์ดใบนั้น เข้าปะทะกับประตูนิรภัยอย่างจัง แทนที่จะเกิดการระเบิดรุนแรง แต่มันกลับเกิดการ 'ยุบตัว' ของโครงสร้างตามจุดที่เธอเล็งไว้เพียงชั่วพริบตา ประตูทั้งบานล้มครืนลงมา ทับร่างของกลุ่มฮันเตอร์ที่กำลังจะกรูเข้ามา "นี่มันอะไรกัน!" เสียงตะโกนด้วยความตื่นตระหนกดังขึ้นจากกลุ่มผู้บุกรุก ลิซ่าไม่รอช้า เธอขยับร่างด้วยความเร็วสูงที่ได้รับผลพวงจากการ์ด SSR นัยน์ตาของเธอสแกนผ่านกลุ่มคนที่เหลืออยู่ จุดสีแดงระยิบระยับปรากฏขึ้นบนข้อต่อและจุดประสาทของศัตรูแต่ละคน เธอเปรียบเสมือนนักเต้นรำท่ามกลางสนามรบ ปล่อยการ์ดระดับต่ำในมือออกมาเพื่อ 'กระแทก' จุดอ่อนเหล่านั้นอย่างแม่นยำ ทุกการเคลื่อนไหวของเธอช่างเฉียบคมและทรงพลัง พวกมันล้มลงทีละคนราวกับตุ๊กตาที่ถูกตัดสายชัก แต่ทว่า... เมื่อกลุ่มควันเริ่มจางลง ลิซ่ากลับต้องหยุดชะงัก ร่างที่ก้าวออกมาจากเงามืดด้านหลังสุดไม่ใช่ฮันเตอร์ในชุดเกราะอย่างที่เธอคิด แต่เป็นชายในชุดสูทสีเทาเนี้ยบกริบ เขากำลังปรบมือช้าๆ ในขณะที่มืออีกข้างถือดาบสั้นที่เปล่งประกายสีดำมืดมิด ซึ่งดูดกลืนทุกอย่างแม้กระทั่งแสงจากเนตรแห่งสัจธรรมของเธอ "เนตรแห่งสัจธรรม... ในที่สุดท่านก็ปรากฏตัวออกมาเสียที ลิซ่า" ชายคนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบจนน่าขนลุก ลิซ่ารู้สึกได้ถึงความเย็นวาบที่สันหลัง เนตรแห่งสัจธรรมของเธอสแกนไปยังชายผู้นั้น แต่สิ่งที่เห็นกลับทำให้เธอต้องเบิกตากว้าง... ไม่มีจุดอ่อน ไม่มีแสงสีแดง ไม่มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิต ตรงหน้าเธอไม่มีแม้แต่ค่าสเตตัสใดๆ ปรากฏขึ้นเลยสักอย่าง เขายกยิ้มที่มุมปาก "ลืมบอกไป... ฉันคือคนที่คอยเฝ้ามองการ 'รีเซ็ต' ของเธอมาโดยตลอด และวันนี้... เกมของเธอจบลงแล้ว" เขาพุ่งตัวเข้ามาด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์ ลิซ่ายกการ์ดขึ้นมาป้องกัน แต่ในวินาทีที่ดาบสีดำนั้นปะทะกับการ์ดในมือ เธอกลับพบความจริงที่น่าสะพรึงกลัวกว่านั้น เมื่อเห็นใบหน้าภายใต้หน้ากากของชายผู้นี้ชัดเจนขึ้น... มันคือใบหน้าของเธอเอง... ในเวอร์ชันที่ไร้ความปราณี ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของลิซ่ามาจนถึงตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ